Verkeerde interpretatie score voorlopig advies
Hi allemaal,
Ik vroeg mij af wat jullie zouden doen. Vorige week zijn de adviesgesprekken geweest en mijn zoon heeft vmbo-tl/havo gekregen. Ze gaf aan dat ze tot dit advies zijn gekomen, omdat zijn begrijpend lezen-lijn wiebelig is. Ze weten dat hij dyslectisch is, maar er zit meer context achter. Groep 6 is namelijk nooit voorgelezen, vanaf groep 7 wel. Alleen had hij eind groep 7 de dag na de afname van de begrijpend lezen toets een spreekbeurt die hij moest houden. Blijkbaar waren ze van beide punten niet op de hoogte. Ze baalde er wel van dat ze dit niet wist, maar zeiden dat de doorstroomtoets alsnog kan uitwijzen dat hij hoger kan. Vind ik persoonlijk wel een ding, want het onderdeel taalverzorging zal de totaalscore natuurlijk naar beneden halen. Wat zouden jullie doen? Dit laten? En zeker als je deze cijfers ziet:
Rekenen: M6: I, E6: I, M7: I, E7: II, M8: I
Rekenen contextrijk: M6: I, E6: I, M7: I, E7: I, M8: I
Begrijpend lezen: M6: V, E6: IV, M7: II, E7: IV, M8: II
Bakblik schreef op 29-01-2026 om 21:59:
[..]
Wat ik begrijp van mensen uit het onderwijs is dat ook niet altijd mogelijk. Kijken ze even bij kinderen met vragen over de stof, kijken even of de zwakste leerling het nog een beetje bijhoudt en geven nog wat aandacht aan kinderen die daar (te) nadrukkelijk om vragen en gaan is de dag alweer om en gaan de kinderen naar huis.
Die grote middengroep krijgt de minste persoonlijke aandacht en zeker de kinderen die niet bewust om aandacht vragen maar stilletjes hun taken doen komen aandacht tekort.
Je kunt ook redeneren dat die groep de minste aandacht nodig heeft om tot groei te komen natuurlijk. 💡
Maar zelf baal ik dus enorm als ik zie dat een kind cijferend vermenigvuldigen niet heeft gesnapt maar wel heel hard heeft gewerkt om alle oefenstof te maken.
42
56×
Leerling bij mij deed ooit 6×2, schreef twaalf op, oh ja, 0 opschrijven en dan 4×5. Antwoord 212. Dan zijn er dus heel wat stappen overgeslagen en als ik dat pas na schooltijd zie, baal ik dat ik dat niet eerder had kunnen rechtzetten.
Daglichtlamp schreef op 28-01-2026 om 09:17:
Wat ik me afvraag is of in het kader van zijn dyslexie onderzoek ook zijn IQ is onderzocht. Ik vind namelijk dat hij bijzonder hoog scoort op het contextrijk rekenen (ik neem aan dat dat is wat wij vroeger redactiesommen noemen) voor iemand met dyslexie. Ik denk dat hij bij veel vakken straks dan ook in staat gaat zijn om genoeg begrip van de teksten te hebben dat hij wellicht ook prima gaat functioneren op havo of vwo niveau. Dan kan vmbo wel eens echt onder zijn kunnen zijn, dan kan juist ook faalangst erger maken.
Nu je het zegt, ik had niet heel goed naar die scores gekeken. Mijn zoon kreeg met vergelijkbare scores van een voorlopig mavo-havo advies in groep 7 naar een vol vwo-advies (wat ons wel verraste, overigens). Nu was (en is) hij nooit faalangstig geweest zoals de zoon van TS en heeft hij wel diepgaande interesses. Gaat tot nu toe met succes het vwo door en zit in de 5e, maar talen zijn niet zijn sterkste punt en vakken met veel leeswerk ook niet, misschien had hij ook in aanmerking kunnen komen voor een dyslexieverklaring maar hij redt het best tot dusver.
Joszy schreef op 29-01-2026 om 19:53:
[..]
Ja precies, maar dat is dus wel kansenongelijkheid. Ik kwam in groep 3 op mijn basisschool en er waren een paar kinderen die nauwelijks Nederlands spraken, alleen dialect. Dan begint je al met zo'n achterstand, hoe slim je zelf misschien ook bent.
Ik zag tijdens covid een (oer-Hollandse) man op tv over het thuisonderwijs van zijn dochter in groep 5. Met rekenen kon hij haar nog wel helpen, maar met Nederlands toch echt niet. Dat is me altijd bijgebleven, die situatie is zo anders dan wat ik zag bij mijn vrienden die ook kinderen in die leeftijd hadden maar die prima konden helpen en zelfs extra oefening konden verzinnen. Hartstikke ongelijke kansen
Woohoo, mag ik even deze misvatting rechtzetten? Dialect spreken is een vorm van meertaligheid en geen achterstand maar zelfs een voordeel, net als andere meertaligheid overigens. Je spreekt pas van een taalachterstand als een kind ook de moedertaal niet goed beheerst. En zeker een slim kind pikt een nieuwe taal bijzonder snel op als het jong is.
troelahoep schreef op 29-01-2026 om 23:21:
[..]
Woohoo, mag ik even deze misvatting rechtzetten? Dialect spreken is een vorm van meertaligheid en geen achterstand maar zelfs een voordeel, net als andere meertaligheid overigens. Je spreekt pas van een taalachterstand als een kind ook de moedertaal niet goed beheerst. En zeker een slim kind pikt een nieuwe taal bijzonder snel op als het jong is.
Als dat zo is, zouden kinderen in groep 3 nar 2 jaar kleuteronderwijs niet het Nederlands ook pp zijn minst redelijk goed moeten beheersen?
Een paar kinderen spraken tegen de tijd dat we naar het vo gingen nog steeds slecht Nederlands trouwens. Er waren er ook die goed dialect spraken maar al in groep 3 ook goed Nederlands. Dan kan ik me voorstellen dat het een toevoeging is
troelahoep schreef op 29-01-2026 om 23:21:
[..]
Woohoo, mag ik even deze misvatting rechtzetten? Dialect spreken is een vorm van meertaligheid en geen achterstand maar zelfs een voordeel, net als andere meertaligheid overigens. Je spreekt pas van een taalachterstand als een kind ook de moedertaal niet goed beheerst. En zeker een slim kind pikt een nieuwe taal bijzonder snel op als het jong is.
Alleen als kind de moedertaal ook volledig beheerst. Maar er zijn kinderen die thuis Alleen dialect of een andere taal spreken en horen. En wel degelijk een achterstand hebben in het Nederlands. Niet ieder kind haalt dat in. En het vraagt enorm veel tijd van goede docenten die er niet altijd zijn. Het gaat ook ten koste van andere kinderen in een gemengde klas. Voor ons destijds een keuze om bewust een bepaalde school over te slaan toen we het lesaanbod zagen. Een deel van de klas miste Nederlandse taalvaardigheid die standaard is voor Nederlandse kleuters. En ouders konden ook gedurende de schooltijd onvoldoende ondersteunen vanwege hun eigen niveau van taalvaardigheid. Het uitsluitend en volledig spreken in een dialect (ipv af en toe) zal niet veel anders zijn.
Maar die ongelijkheid heeft ook alles met opvoeding te maken. Er zijn ouders die hun kinderen niet voorlezen of kinderen niet stimuleren om te lezen en daardoor heeft een kind een slechter gevoel voor taal. Ouders die geen uitjes doen met hun kind en daardoor de algemene ontwikkeling van een kind schaden. Of ouders die hun kind niet op sport doen of genoeg laten bewegen omdat ze dat zelf ook niet doen. School kan niet al die ongelijkheden wegstrijken. Als ouders zelf geen intresse tonen in het onderwijs van hun kind, dan zie je het niveau generatie op generatie hetzelfde blijven.
En dat is ook niet erg! Iedereen maakt zijn keuzes erin. Een school moet een basis bieden. Het is aan de ouders om op die basis te bouwen.
Rekenenisleuktaalook schreef op 29-01-2026 om 22:21:
[..]
Je kunt ook redeneren dat die groep de minste aandacht nodig heeft om tot groei te komen natuurlijk. 💡
Maar zelf baal ik dus enorm als ik zie dat een kind cijferend vermenigvuldigen niet heeft gesnapt maar wel heel hard heeft gewerkt om alle oefenstof te maken.
42
56×
Leerling bij mij deed ooit 6×2, schreef twaalf op, oh ja, 0 opschrijven en dan 4×5. Antwoord 212. Dan zijn er dus heel wat stappen overgeslagen en als ik dat pas na schooltijd zie, baal ik dat ik dat niet eerder had kunnen rechtzetten.
Die kinderen bedoel ik dus. Die gaan aan het werk na de uitleg en maken alle oefenstof op de manier die zij begrepen hebben en als dat de foute manier is maken ze dus alles fout. Je ziet ze niet je hoort ze niet, vragen niet 10 keer:Juf, juf die ik het wel goed? En dan blijkt het fout te zijn. In de weken daarvoor hadden ze het steeds (net) gered dus jij had geen aanleiding om te gaan kijken of het goed ging.
Overigens neem ik dat jou niet kwalijk, de druk op leerkrachten is veel te groot op dit moment.
Zelf ben ik iedere week een ochtend op een isk om kinderen te leren fietsen. Als het weer te slecht is of de fietsleerling is ziek dan ondersteun ik bij taal of rekenen. Zie daar ook de verschillen in werkhouding en hoe van de kinderen die stilletjes aan het werk gaan soms te laat wordt opgemerkt dat ze het niet snappen.
Bakblik schreef op 29-01-2026 om 21:59:
[..]
Wat ik begrijp van mensen uit het onderwijs is dat ook niet altijd mogelijk. Kijken ze even bij kinderen met vragen over de stof, kijken even of de zwakste leerling het nog een beetje bijhoudt en geven nog wat aandacht aan kinderen die daar (te) nadrukkelijk om vragen en gaan is de dag alweer om en gaan de kinderen naar huis.
Die grote middengroep krijgt de minste persoonlijke aandacht en zeker de kinderen die niet bewust om aandacht vragen maar stilletjes hun taken doen komen aandacht tekort.
En daar ligt dan ook de crux, waarom geeft die leerkracht geen persoonlijke aandacht aan de stille, hardwerkende middenmoot leerlingen? Kinderen die te nadrukkelijk aandacht vragen kun je ook leren dat hij op zijj beurt moet wachten omdat de leerkracht nu bij een ander kind is. Het is de taak van de leraar om aandacht voor alle kinderen te hebben en die aandacht te verdelen binnen de beschikbare ruimte en tijd natuurlijk.
Mugske schreef op 30-01-2026 om 07:37:
[..]
En daar ligt dan ook de crux, waarom geeft die leerkracht geen persoonlijke aandacht aan de stille, hardwerkende middenmoot leerlingen? Kinderen die te nadrukkelijk aandacht vragen kun je ook leren dat hij op zijj beurt moet wachten omdat de leerkracht nu bij een ander kind is. Het is de taak van de leraar om aandacht voor alle kinderen te hebben en die aandacht te verdelen binnen de beschikbare ruimte en tijd natuurlijk.
Dan heb jij wel en heel naïeve blik op de werkelijkheid in zo'n klas.
Een juf kan 70 x zeggen dat Pietje op zijn beurt moet wachten maar als Pietje tijdens dat "wachten" de tent afbreekt en daarbij Marietje met een boek op haar hoofd timmert dan moet de juf toch ingrijpen, ten koste van de aandacht voor de stille hardwerkende middenmoot. Tot 10 jaar geleden had ik nog kinderen op de basisschool en waren dit de verhalen die ik thuis hoorde van mijn kind.
Die klas op de isk waar ik dus 1 ochtend ben dat zijn pubers (12 tot 18) die daar soms als analfabeet binnenkomen en dus werk moeten doen op groep 3 niveau. Ze moeten ook de gedragsregels die horen bij een klaslokaal nog leren, het lijkt aardig op een groep 3 zeg maar met gewiebel, gefriemel en gezeur om aandacht. De leerkracht die net even aandacht geeft aan Veronica moet dat regelmatig onderbreken om de anderen aan het werk te krijgen.
Mugske schreef op 30-01-2026 om 07:37:
[..]
En daar ligt dan ook de crux, waarom geeft die leerkracht geen persoonlijke aandacht aan de stille, hardwerkende middenmoot leerlingen? Kinderen die te nadrukkelijk aandacht vragen kun je ook leren dat hij op zijj beurt moet wachten omdat de leerkracht nu bij een ander kind is. Het is de taak van de leraar om aandacht voor alle kinderen te hebben en die aandacht te verdelen binnen de beschikbare ruimte en tijd natuurlijk.
Daar wordt aan gewerkt, echt. Bij sommige kinderen heeft dat best lang nodig helaas.
Sta jij zelf ook voor de klas?
Mij vallen een paar dingen op: ik denk dat er ook hardwerkende kinderen zijn die het wel snappen, maar nogmaals, vroeger moest je alles met de hand schrijven en de verschillen in dat tempo waren niet zo groot of vielen niet zo op denk ik.
Dan de behoefte aan de persoonlijke aandacht. die persoonlijke aandacht zat in het stempeltje in het schrift dat je terugkreeg als het werk nagekeken was. Als de juf in de klas aan jou persoonlijke aandacht ging besteden was er iets mis, dat probeerde je te vermijden.
Dan de gedachte dat aandacht voor het ene kind ten koste gaat van aandacht voor het andere kind. En ouders die dat dus bijhouden.
'Ook zullen kinderen van hoog opgeleide ouders andere verwachtingen meekrijgen dan die van de timmerman. En als het niet lukt zijn er middelen voor bijles.' Uit onderzoeken blijkt dat die hoge verwachtingen cruciaal zijn. En het geld om al die dingen te doen: uitstapjes, sporten, cultuur, bijlessen en testen. Verwachtingen zijn heel erg belangrijk.
tsjor schreef op 30-01-2026 om 09:02:
Mij vallen een paar dingen op: ik denk dat er ook hardwerkende kinderen zijn die het wel snappen, maar nogmaals, vroeger moest je alles met de hand schrijven en de verschillen in dat tempo waren niet zo groot of vielen niet zo op denk ik.
Dan de behoefte aan de persoonlijke aandacht. die persoonlijke aandacht zat in het stempeltje in het schrift dat je terugkreeg als het werk nagekeken was. Als de juf in de klas aan jou persoonlijke aandacht ging besteden was er iets mis, dat probeerde je te vermijden.
Dan de gedachte dat aandacht voor het ene kind ten koste gaat van aandacht voor het andere kind. En ouders die dat dus bijhouden.
'Ook zullen kinderen van hoog opgeleide ouders andere verwachtingen meekrijgen dan die van de timmerman. En als het niet lukt zijn er middelen voor bijles.' Uit onderzoeken blijkt dat die hoge verwachtingen cruciaal zijn. En het geld om al die dingen te doen: uitstapjes, sporten, cultuur, bijlessen en testen. Verwachtingen zijn heel erg belangrijk.
Nou als puber misschien maar op de lagere school/basisschool toch echt niet. Daar was aandacht van de juf nog leuk.
Ouders die bijhouden hoeveel aandacht het kind krijgt? Ze zijn er toch niet de hele dag bij? Als ouder moet je het doen met de verhalen van je kind. Het duurt echt wel even voordat je door hebt dat Pietje wel onevenredig veel aandacht krijgt doordat hij de clown van de klas is. Voordat je door hebt dat je kind te weinig aandacht krijgt ben je zo nog wat weken zoniet maanden verder.
En niet iedereen heeft even veel aandacht nodig. Dat merk ik ook bij mijn dochter. Die zou gek worden als de juf elke 10 minuten naar haar toe zou gaan om te vragen hoe het met rekenen gaat. Sommige kinderen presteren het beste als je ze zelf hun gang laat gaan.
Bakblik schreef op 30-01-2026 om 09:22:
[..]
Nou als puber misschien maar op de lagere school/basisschool toch echt niet. Daar was aandacht van de juf nog leuk.
Ouders die bijhouden hoeveel aandacht het kind krijgt? Ze zijn er toch niet de hele dag bij? Als ouder moet je het doen met de verhalen van je kind. Het duurt echt wel even voordat je door hebt dat Pietje wel onevenredig veel aandacht krijgt doordat hij de clown van de klas is. Voordat je door hebt dat je kind te weinig aandacht krijgt ben je zo nog wat weken zoniet maanden verder.
Ze weten soms beter wat er gebeurd zou zijn dan ik hoor. Het zal je verbazen!
FruitMoeder schreef op 30-01-2026 om 09:46:
En niet iedereen heeft even veel aandacht nodig. Dat merk ik ook bij mijn dochter. Die zou gek worden als de juf elke 10 minuten naar haar toe zou gaan om te vragen hoe het met rekenen gaat. Sommige kinderen presteren het beste als je ze zelf hun gang laat gaan.
Nou wees gerust dat zal nooit gebeuren in het huidige onderwijs.
