Vriendjes en partijtjes
mijn zoon is acht en zit in groep 5. Doet het prima op school en volgens leraar kan hij met iedereen opschieten en het is een leuk sociaal vrolijk kind. Hij wordt niet gepest.
Waar ik mee zit is dat ik merk dat mijn zoon bijna niet op feestjes wordt uitgenodigd qua verjaardagen van klasgenoten en dat hij op de dagen dat hij geen bso heeft de helft van de keren een vriendje meeneemt of ergens gaat spelen. Met de kinderen in de straat en omgeving speelt hij prima.
Ik begon me zorgen te maken dat er iets met mijn zoon aan de hand is en dat er een isolement dreigt ofzo.
Maar ja ik moet ook eerlijk zijn ik ben in de basisschool en middelbare school heel erg gepest en kreeg pas vrienden op mijn twintigste dus vermoedelijk ben ik ook heel hard aan jet projecteren en wil ik mijn zoon hier niet mee lastig vallen. Hoe kijken jullie hier tegenaan?
Ik lees niets geks, eigenlijk. Mijn kind - ook een allemansvriendje: lief, sociaal, kon op die leeftijd met iedereen goed overweg - had op die leeftijd een beetje het omgekeerde: wel veel op feestjes uitgenodigd maar zelden speelafspraakjes. Dat vond hij niet heel erg maar het waren er wel minder dan hij wilde; ik had een beetje het idee dat het kwam omdat hij niemands 'beste vriend' was en andere kinderen vaak afspraken met hun vaste maatje. Nu is hij 17 en is het nog steeds een beetje zo. Veel mensen waar hij goed mee op kan schieten, gaat ook wel eens wat doen met dit of dat groepje, maar er komt hier zelden of nooit iemand over de vloer terwijl ik geluiden opvang dat anderen (van zijn vrienden) meer met elkaar optrekken.
Voelt ook niet helemaal ideaal, maarja.... je hebt niet overal invloed op en zolang je kind vrolijk en gelukkig is lijkt het me goed.
Mijn kinderen zaten 4 dagen per week op de BSO en namen op de overige 3 dagen in de week zo goed als nooit vriendjes mee naar huis. Ze hadden zeker wel vrienden, maar ik heb zeker bij zoon altijd het idee gehad dat hij naast die BSO dagen het vaak ook lekker vond om thuis te zijn zonder al die andere kinderen om zich heen.
Kortom, niks aan de hand waarschijnlijk. Goed dat je inziet dat projectie een valkuil kan zijn. Ik herken het trouwens, ik ben niet heel erg gepest op school maar lag wel meestal buiten de groep en ik heb tijdens de basisschool volgens mij bij werkelijk elk tienminutengesprek geïnformeerd of mijn kinderen wel goed lagen in de klas 
