Home » Forum » Ouders die het geloof opdringen

Ouders die het geloof opdringen

107 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sjors
Ouders die het geloof opdringen

Ik zie het om me heen maar al te vaak; kinderen die opgevoed worden met het geloof. Over of dit in eerste instantie (tot de puberteit) kan, is te betwijfelen, maar veel ouders waar ik mee praat of over hoor, nemen hun geloofsovertuiging toch wel een beetje in het extreme. Om maar een van de voorbeelden te noemen, mijn zoon heeft sinds kort een vriendin, welke gelovig is opgevoed. Het meisje in kwestie is nu 15, en heeft zo haar eigen, goed gegronde opvattingen over het geloof, en dan het christendom in het particulier. Toch moet zij elke zondag naar de kerk, verplicht, en er is dan ook geen stok tussen te krijgen. Wat is jullie mening over ouders die hun geloofsovertuiging op hun kinderen leggen? Is het goed, of indoctrinatie?

bromvlieg
'het geloof'

Wat bedoel je met 'het geloof'? Er zijn zoveel vormen van geloof en veel variaties van christelijk geloof. Daarnaast zijn er ouders die hun kinderen nadrukkelijk atheisme meegeven - ook een geloof, want voor hen is het dan weer lastig als kindereh interesse in religie ontwikkelen.

Ouders geven hun kinderen mee wat ze zelf als waardevol ervaren, ook op het gebied van geloof en ongeloof. Dat doet iedereen. Op gegeven moment kiezen kinderen hun eigen levensovertuiging, soms in het verlengde van wat er thuis gebeurde of een variatie daarop, soms iets heel anders.

Dat minderjarige thuiswonende kinderen aan bepaalde gewoonten worden geacht mee te doen, is niet ongebruikelijk. Als ze dat niet meer willen, gaan ze daarover met de ouders in gesprek.
Jij kunt naar de kerk moeten indoctrinatie vinden, voor die ouders is het een waardevol moment in de week. Als het meisje er niks meer in ziet, kan ze dat uurtje ook gebruiken om tot rust te komen en na te denken. Dat doen er meer :)

Imogen
prima?

'Wat is jullie mening over ouders die hun geloofsovertuiging op hun kinderen leggen? Is het goed, of indoctrinatie?'

De streng-gelovigen (Gereformeerden en Evangelisten) die ik ken, zijn er echt heilig van overtuigd dat de Bijbel de waarheid bevat en dat hun kerk/groepje tot de uitverkorenen behoren. Als je daar zo zeker van bent als ouders, wil je toch dat je kinderen mee gaan naar die hemel? In die zin is het vergelijkbaar met moslims die er van overtuigd zijn dat je naar de hel gaat als je varkensvlees eet. Als iemand dat zeker weet (voor zichzelf) is het logisch dat je wilt voorkomen dat je dierbaren in de hel belanden. Dus verbied je je kinderen om varkensvlees te eten.

Voor buitenstaanders is dat misschien raar. Maar niet gekker dan ouders die hun kinderen vegetarisch opvoeden, of juist altijd naar een natuurcamping gaan en ecologisch leven. Of andere eigenaardigheden die weer in jouw gezin voorkomen.

Sjors
bromvlieg

Met het geloof bedoel ik het gehele scala aan geloofsovertuigingen. Het probleem ligt echter bij het punt waarop het kind zelf gaat kiezen, maar hier de vrijheid niet voor krijgt. Als je principieel denkt als kind, kan je wel heel lief meegaan, maar alsnog doe dan mee aan hetgeen je tegen bent, wat ook niet echt een situatie is waar je kinderen comfortabel mee wilt maken.
Het gesprek wat ze in dit geval met haar ouders aangaat, heeft geen nut, immers geeft ze aan dat zij dan dingen als 'omdat ik het zeg' aanhalen op de alombekende waarom vraag, in plaats van echt naar haar te luisteren.

Imogen
Sjors

Het meisje is pas 15, dus ze zal naar haar ouders moeten luisteren.

Waarom is het trouwens een probleem voor jou dat ze op zondag naar de kerk moet?

Sjors
Imogen

Omdat je in een bepaalde belevingswereld zit wil dat niet direct zeggen dat je je kind daar ook in mee moet slepen, vooral niet wanneer het aangeeft dat het anders denkt en andere opvattingen heeft.

Sjors
'moeten luisteren'

Ik vind moeten luisteren een veel te vaak gebruikt begrip in de opvoeding. Zelf heb ik wat basis regels voor mijn zoon, maar buiten dat laat ik hem volledig vrij om zich te ontwikkelen en zijn eigen ik te ontdekken. Mede omdat ik denken in leeftijd in plaats van verstand toch wel een beetje kortzichtig vind. Voor mij an sich is het geen probleem, maar ik vind het toch wel iets wat mij irriteerd.

Imogen
Sjors

'Omdat je in een bepaalde belevingswereld zit wil dat niet direct zeggen dat je je kind daar ook in mee moet slepen'

Het gekke is dat jij precies hetzelfde doet. En dan niet eens over je eigen kind! Omdat jij niet gelovig bent, moeten die mensen hun dochter maar los laten. Wie weet is het geloof wel heel heilzaam voor je zoon.

Sjors
Jammer

Jammer dat je gelijk zo'n conclusie trekt. Als het meisje in kwestie weldegelijke dezelfde opvattingen zou hebben als haar ouders, so be it. Maar ze geeft zelf aan - met goede argumenten - dat zij niet gelooft en ook niet wil participeren aan het geloof, maar toch gedwongen word.

AnneJ
Jemig

Elke ouder indoctrineert zijn/haar kind. Het is aan de dochter om de kerkgang uit te onderhandelen met de ouders.
Ik kon er vroeger onderuit als ik dan bijvoorbeeld naar de Westerkerk ging in de stad of met schoolvrienden mee naar het Leger des Heils of een andere religieuze of spirituele invulling gaf.
Ja, soms haalden we dan snel een liturgie bij de ingang van de Westerkerk en gingen vervolgens naar de McDonald, maar je mag ook best een keer spijbelen.:-)
Ik ga nog steeds graag naar de kerk. Al is het niet meer elke week.

Esther
en dan hier

moeten ze ook nog verplicht naar catechisatie.

mijk
Tja

je zet hier zo'n stereotype neer met het geloof en al die ouders.. Terwijl je het eigenlijk zielig vindt dat de vriendin van je zoon op zondag een uurtje naar de kerk moet. En je betwijfelt aan iedere vorm van geloofsopvoeding. Nou als vrijzinnige christen vind ik je behoorlijk dogmatisch overkomen met een zeer beperkte kennis van de enorme verschillen in levensbeschouwelijke beleving in Nederland.

Stel dat je zoon zou besluiten iedere zondag mee te gaan met zijn vriendin. Zou je dan nog zo voor zelf nadenken over geloof zijn?

Mijk

Sjors
Mijk

Ik ben me erg bewust van die verschillen hoor, het ging hier dan ook maar om een voorbeeld, als voorbeeld voor alle ouders die een geloof op hun kind leggen.
Als mijn zoon dat zou besluiten en het ook kan motiveren (geen volggedrag) zou ik daar zeker geen probleem mee hebben, zijn leven, zijn keuzes. Zolang hij mij er maar niet in meetrekt.

Mach
Sjors

Je hamert nogal op argumenten en motivatie. Alsof dat nodig zou zijn in eem geloof. Het kenmerkt van een geloof is nou eenmaal dat je het niet kan bewijzen. Hoeft ook niet. Het is bij sommige mensen een kernwaarde waar vanuit de opvoeding plaats vindt. Daar heb ik geen bewijs of argument voor nodig. Mijn kinderen hoeven niet te geloven. Maar ze komen niet onder mijn kernwaarden uit. En daar horen een aantal dingen bij. In mijn geval geen verplichte kerkgang. Maar meer de grondhouding vanuit de bijbel. Heb uw naaste lief als uzelf, je bent rentmeester van de aarde, dat soort dingen. En ik weer best dat dat ook vanuit een ander perspectief kan. Maar ik ben christelijk opgevoed met veel liefde en aandacht. En dat geef ik door met mooie verhalen. En daarin hebben de kinderen dan even geen keus gehad. Als ze in de puberteit andere religies of helemal niets willen aamhangen mag dat. Maar bij mij thuis blijft het een open christelijke opvoeding.

Sjors
Mach

Je kinderen verplicht laten participeren in een geloof en je huisregels berusten op het geloof zijn twee volstrekt verschillende dingen. Of dat laatste goed is, is een andere discussie, het gaat hier nu om het eerste. Dat jij je kinderen vrij laat andere religies aan te hangen is dan ook gewoon goed.

ijsvogeltje
vrijheid

Vrijheid is maar beperkt hoor. Ook de vrijheid die jij voor jouw kinderen zegt te bieden, kent ook zijn grenzen. Wat als je kind op zijn 15e zich wil aansluiten bij een orthodoxe kerk? Een zeilreis om de wereld wil maken? Wil stoppen met school? Sex wil hebben met een partner die 10 jaar ouder is? Een lucratief pillen-handeltje opstart? Besluit om het VWO te verruilen voor VMBO? Niet meer mee wil naar familie-bijeenkomsten?

"Als mijn zoon dat zou besluiten en het ook kan motiveren (geen volggedrag) zou ik daar zeker geen probleem mee hebben"
Kijk, hier geef jij zelf ook al grenzen aan. je kind moet zijn keuzes aan jou kunnen motiveren. En het mag geen volggedrag zijn. Terwijl het grootste deel van alles wat we doen 'volg-gedrag' is. Zolang mensen de massa 'volgen', vinden we dat allemaal goed. Dan is je kind namelijk keurig 'aangepast'. Als je kind afwijkende keuzes gaat maken, dan wordt het voor jou als ouder een stuk spannender.

Maar uiteraard geeft de ene ouder meer vrijheid dan de andere ouder. En heeft de ene puber meer behoefte om zich los te maken van zijn ouders dan de andere puber. Heel vervelend als je meer vrijheid wil dan je ouders je geven. Of het nu gaat om kerk-, familie of café-bezoek, alcohol, roken, uitgaan, bedtijden of school. Ze zal daar samen met haar ouders uit moeten zien te komen.

mijk
Als je die verschillen wel kent

En je typt het toch zo karikaturaal krijg ik het gevoel dat je zin hebt om eens lekker om je heen te schoppen. Lokt mij niet uit zeer persoonlijke gevoelens te delen.

Mijk

Jippox
oh!

Als mijn zoon ooit verkering krijgt met een meisje dat elke week naar de kerk gaat, zou ik hem van harte aanraden een paar keer mee te gaan. Ik ben atheïst en mijn man ook, en wij gaan nooit naar een kerk, behalve om ze te bekijken (meestal in buitenlanden) dus dat stuk opvoeding missen ze bij ons.

Zoon heeft ook een Joodse vriend waarbij hij op de bar mitswa is geweest. Zo leuk om op zo'n manier kennis te maken met andere gewoonten/gebruiken.

Sjors
Ijsvogeltje

Zoals ik al heb gezegd heb ik een aantal basis regels, en laat ik daarnaast mijn zoon gewoon vrij. Dit is deels door zijn karakter, maar ook deels principieel. Een grens trekken is dan, inderdaad, vrij lastig. Als het om dit soort dingen gaat, denk ik vrij existentialistisch en kun je dus wel stellen dat ik de grens trek op het moment dat zijn acties nadelige consequenties hebben voor andere, alsmede een ander zijn vrijheid belemmeren. Hieronder kun je dus stelen, 'pillen handelen', onnodig vechten etc etc. Als hij andere keuzes in zijn leven maakt kan ik hem hooguit de risico's vertellen, maar daarna geef ik hem ook de volledige vrijheid om deze keuzes na te streven.
En ja, het motiveren speelt daarbij een erg belangrijke rol. Voornamelijk omdat men tegenwoordig bijna enkel nog maar kan volgen. Ik zie dan ook niet wat er zo erg is aan deze regel?
Over het laatste stukje zal ze er inderdaad zelf uit moeten komen, het topic ging dan ook niet in eerste instantie om een oplossing voor dit meisje te bedenken, maar meer om te praten over dit soort kwesties en de opinies van andere ouders erover te peilen.

Sjors
Jippox

Er is inderdaad niets mis met je wereldvisie verruimen en wat van andere culturen opdoen, daarom zou ik mijn zoon ook niet weerhouden van dat soort ervaringen. Maar daar hebben we het nu niet over ;)

Mach
Sjors

Mijn huisregels zijn deels gebaseerd op het geloof. Bijvoorbeeld bidden voor het eten.
En daar moeten mijn kinderen zich aan houden. Tenminste: ze moeten meedoen met het stil zijn.
En ze moeten mee naar de kerk op hoogtijdagen. Zo zijn er meer dingen.
Niemand kan iemand anders dwingen te geloven. Ook de ouders van dat betreffende meisje niet. Wel kunnen ze haar houden aan huisregels gebaseerd op geloof. En hoe lang zij daar in meegaat, bepaalt ze zelf. Ze kunnen haar tenslotte niet naar de kerk toesleoen

ijsvogeltje
Sjors

"Voornamelijk omdat men tegenwoordig bijna enkel nog maar kan volgen."
Ik denk oprecht dat je dat verkeerd ziet. Ik denk dat we in onze maatschappij veel meer vrijheid hebben dan onze ouders. Zeker als het gaat om het geloof. Vroeger groeiende je op binnen ene geloof, ging naar de voetbal- of gymvereniging die bij die kerk hoorde en uiteraard naar de bijbehorende school. En je werd geacht te trouwen met iemand van dezelfde kerk.
De verzuiling is inmiddels grotendeels verdwenen. Ook een hervormd of gereformeerd kind kan voor de katholieke school kiezen. Gemengde huwelijken zijn steeds normaler geworden.

Dat mensen puur individuele keuzes maken (en ook nog rationeel), is een groot misverstand. De mens kijkt voortdurend naar zijn omgeving, volgt en kopieert. Dat is altijd zo geweest, en dat blijft ook altijd zo. Pak er maar eens wat sociaal psychologische onderzoeken bij. De mens is niet rationeel. We doen vooral wat andere mensen ook doen (of juist bewust iets anders, maar ook dan is het een reactie op).

Als jouw kinderen een pillen-handeltje hebben, dan zul je daarop tegen zijn omdat je denkt dat ze zichzelf en anderen hiermee in gevaar brengen. Je verbiedt het, omdat je het beste met je kind voor hebt. Sommige ouders zijn er zeker van dat een ongelovige in de hel komt. Dat is nogal een gevaar! En dus verbied zo'n ouder op zo'n moment zijn kind om zich los te maken van de kerk. Omdat de ouder vindt dat het kind zichzelf daarmee in gevaar brengt, en de gevolgen van zijn daden nog onvoldoende kan overzien.

Het punt is alleen dat jij dat gevaar anders inschat dan die streng gelovige ouders. Jouw waarheid is anders dan die van hen. En wie heeft het bij het juiste eind? Dat weten we niet, maar het doet ook niet terzake. Die ouders maken keuzes waarvan zij de overtuiging hebben dat het voor hun kind het beste is. Precies zoals jij dat ook doet.

40er
tja

Het is maar net hoe je er tegen aan kijkt.
Ben christelijk opgevoed, voed mijn zoon christelijk op. Kerk op die leeftijd? Samen met vriendinnen. Tenminste, zo ging dat bij ons.
Zoon hebben we vrij gelaten in zij schoolkeuze. Hij heeft een vrij christelijke school uitgekozen. En ik ben er blij om. Hij kan zichzelf zijn, geen pestgedrag op school, als ze er iets van merken word er direct aan de bel getrokken.
Oh, en die catechisatie was vroeger altijd heel gezellig hoor! Heb het nooit als een verplicht nummertje gezien.

Sjors
Ijsvogeltje

Als je denkt dat we tegenwoordig vrijer zijn dan vroeger, gaat het mis. De level van opressie is nog steeds hetzelfde, alleen vroeger was het duidelijker. Kijk maar eens naar de (social) media, radio, tv etcetera. Men word nogsteeds geacht om binnen het kader van het systeem te blijven, alleen tracht men er tegenwoordig meer naar door media en cultuur in plaats van overduidelijke regels en wetten.

Daarnaast vind ik je stelling over het feit dat de mens constant zijn omgeving volt een beetje generaliserend. Natuurlijk, (en dat is ook de crux van het probleem) het gros van de mens volgt zijn omgeving (social media, mode, standaard etc etc) maar dat hoeft niet direct te betekenen dat een ieder dat doet. Ik ben zelf ook kind geweest, en ik zie mijzelf terug in mijn zoon. Dat betekent tevens ook dat ik weet en erop vertrouw dat mijn zoon niet zoals het gros is, en nee, dat is geen typisch 'mijnkindisdebeste-complex'. Als ik een kind had gehad wat wel typisch 'meeloop gedrag' zou vertonen, had ik misschien iets minder ruim geweest maar alsnog dat kind zijn vrijheid laten nemen, want ook door dat soort dingen leert hij. Als je een kind 18 jaar strak binnen de lijntjes houd krijg je nou eenmaal kinderen die minder levenservaring en kennis van zaken hebben.

Over het pillen handeltje, het gaat bij uitstek hier over het in gevaar brengen van anderen. Dat zijn enkele rationele principes die ik in het leven heb, doe wat je wilt, maar ontneem niemand van zijn wil. Niet omdat het kind niet de gevolgen in kan zien, want ook dat zal best, maar omdat het ingaat tegen mijn opvattingen.

Nu zie ik je al direct de link leggen met mijn rationele grens daarin en een gelovige, die ook gewoon handelt vanuit zijn grens, het verschil hierin echter is dat een kind 'indoctrineren' van een moraal wat naar mijn zeggen (een ieder is er mee eens dat stelen, vechten; iemands vrijheid ontnemen) puur is, vergeleken met een moraal waar je voor kiest, daarnaast zijn slechte historie kent en valse hoop geeft.

mijk
oh heerlijk

nu mèt complottheoriën. Ok ik hap. Stel. Mijn kinderen moeten zondags van mij in de kerk zitten. Op welke manier wordt hun wil geknakt? En waarom is dat anders dan wanneer ze van mij mee naar een klassiek concert moeten?

En als je je kind met bijbelse verhalen op laat groeien en mee laat delen in jouw Godsgevoel, wat is daar anders aan dan je kind meegeven dat hij altijd rationeel zelf moet oordelen?

En als je dat doet. Niemand volgen alleen je zelf. Hoe gaat dat dan? Kijk je dan geen films meer? Lees je geen literatuur? Sla je alleen Godsdienst over of verdiep je je voor de zekerheid ook maar niet in de grote filosofen?

Hoe voedt je dan de geest en hoe groei je dan als mens. Hoe kom je dan aan de wijsheid om te oordelen? Zit alles wat er te weten is al in je of zo? Of onderzoek je alles en behoudt het goed? Behalve als het in een kerk te horen is?

Ik kan me er persoonlijk weinig bij voor stellen.

Mijk

Hortensia
en wat...

Als je je kinderen vegetarisch wilt opvoeden omdat je tegen dierenleed bent?
Als je je kinderen naar de Vrije School stuurt waar ook dingen anders zijn dan op een gemiddelde school?
Als je je kinderen verbiedt schietspeelgoed te gebruiken omdat je overtuigd pacifist bent?
Als je je kinderen niet wil laten omgaan met die kinderen uit die "prachtwijk", zoals dat zo mooi heet?
Als je je kinderen verbiedt negatief over homo's of vluchtelingen te praten?
Of als je juist wil dat zij net als jij moeten vinden dat het allemaal viezerikken of gelukszoekers zijn?

En wat, als jij overtuigd atheïst bent en dit ook jouw kinderen wil opleggen, en heel boos wordt als ze toch interesse in een bepaalde religie tonen? (nog recentelijk van dichtbij meegemaakt: ouders op vakantie die het absoluut niet toestonden dat hun nieuwsgierige puberkind dat schattige dorpskerkje ging bezoeken).

Is dat niet hetzelfde? Tenslotte dwing je ze jouw levenswijze op. Is dat dan geen indoctrinatie?

Theekopje
Waardenvrij opvoeden

Als je je kind leert dat alle mensen gelijkwaardig zijn, is dat een feit, een nette opvoeding, of indoctrinatie?

Als je je kind leert dat vrouwen net zoveel rechten hebben als mannen?
Als je je kind leert dat seks en masturbatie OK zijn?
Als je je kind leert dat je arme hongerende kindertjes moet helpen?
Als je je kind leert dat eten met dichte mond netter is dan met open mond kauwen en met volle mond praten?
Als je je kind leert dat Wilders een ophitser is?
Als je je kind leert dat hij altijd zelf moet nadenken voor hij iets gelooft?
Als je je kind leert dat christenen in sprookjes geloven?

De één zegt: feit, de ander zegt: nette opvoeding, weer een ander zegt indoctrinatie.

Ik ken niemand die z'n kind waardenvrij opvoedt. En gelukkig maar.

Theekopje
Nou ja, wat Hortensia dus ook zegt zo ongeveer.

Crosspost.

Nimbo
maar sjors

Die motivatie die jij van je zoon eist voor bepaalde dingen doen mij vermoeden dat die motivatie jou ook wel zelf moet aanspreken. Dus eigenlijk toch wel weer volgens jou voorwaarden. Om maar even bij een voorbeeld van iemand anders te blijven: Als jouw zoon op het VWO zit en hij besluit om naar het VMBO te gaan,gemotiveerd door het argument: zodat hij meer tijd heeft om te sporten of voor weet ik wat. Is dat dan de motivatie waar jij het over hebt?

Imogen
Sjors

'en het ook kan motiveren (geen volggedrag)'

Dat is jouw overtuiging, dat het geen volggedrag mag zijn. En die leg je aan je zoon op. Dat is niet anders dan de overtuiging dat je op zondag naar de kerk hoort te gaan.

Elfje65
Maar toch

Moet je als ouder niet naar je kind luisteren als die zegt: ik wil er niet meer heen, want ik heb een andere mening?
Hoe lang blijf je je kind jouw idealen opleggen? Niet alleen bij het geloof, maar algemeen. Sommige ouders blijven hun puber als een onmondig kind behandelen. Zo van "zolang je onder mijn dak woont......"

Pagina's