Geld cadeau
Morgen ben ik uitgenodigd voor een feestje ter ere van de verjaardag van de 2 kinderen van een vriendin. Ze worden 10 en 13. Het feestje is incl pizza in de avond. Ik ga met mijn 2 kinderen van 5 en 1. De vriendin is een goede vriendin, maar wij zien elkaar de laatste jaren maar 1-2× per jaar. Haar kinderen zie ik dus ook niet zo vaak.
Ze vragen 'centjes voor de spaarpot'.
Wat is nu een redelijk bedrag om te geven? Bij eerdere feestjes kregen de kinderen van ander bezoek giga dozen lego enzo. Ik voelde me dan altijd wat bezwaard met mijn cadeau van 10 tot 15 euro. Ik dacht nu aan 20 euro per kind. En dat vind ik eigenlijk al heel netjes. Wat vinden jullie?
Ik geef sowieso aan alles beneden de 14 jaar liever een gewoon cadeau ipv geld.
Wil je toch geld dan mogen jij of je ouders dus van tevoren uitleggen waar het voor bestemd is. "Zomaar geld" bestaat niet en krijg je niet op jonge leeftijd. Het is een cadeau, niet zuiver het aanvullen van je spaarvarken voor "ooit". Dat doe je maar met je zakgeld.
Net zoals ik bij een gewoon cadeau ook altijd van tevoren zal vragen - desnoods via de ouders - waar ik je blij mee maak en wat ik moet kopen. Zodat ik ook zeker weet dat het ding gebruikt gaat worden. En dat geen 3 mensen hetzelfde kopen.
Ik heb ook standaard bepaalde bedragen in mijn hoofd, maar als je iets écht graag wil of dat tientje extra écht belangrijk is kan ervan afgeweken worden.
Als die telefoon of die peperdure grote doos Lego waar je voor spaarde dan gekocht is is het meestal wel gebruikelijk om even een fotootje over de app te sturen naar al wie mee gesponsord heeft. Niet eens persé door kind, wel door de ouders.
Vanaf ongeveer 14 geef ik het op 
. Ik wil nog wel eens polsen bij puber zelf, maar meestal komt er verdomd weinig dat ze willen hebben. En wordt het gewoon een briefje van 20 à 50 voor toch je spaarvarken. Maar op die leeftijd zijn ze ook bewuster van het geld en wat ik geef.
Voor 10 euro vind ik overigens net een zak snoep of Action-rommel die na 3 keer gebruiken stuk is en dat vind ik geen verjaardagscadeau voor mijn familie. Het standaard budget ligt hier dus hoger. Wil je persé een prul uit de Action kan je dat écht wel krijgen, maar dan krijg je er nog een enveloppe naast.
Nick90 schreef op 27-08-2026 om 16:39:
[..]
Die mensen kunnen beter in therapie gaan, geld wat geeft voor iemands verjaardag is niet meer jouw geld maar hun geld, wat uitgegeven mag worden naar wens en daar heeft de gever niks van te vinden of te zeggen
Vind ik nogal een harde mening. Een cadeau geven doe je om iemand wat leuks te geven. Geld geven zit minder uitzoek plezier in. Minder inleven, minder connectie. Om daarvoor te corrigeren is het het fijn om te weten wat de ontvanger er voor doel voor heeft.
Dat is geen verplichting voor de ontvanger. Maar ik ben sneller bereid (meer) geld te geven als ik weet wat het doel is. Dat het niet gewoon in de huishoud pot verdwijnt. (Hoewel dat bij mensen met een laag inkomen ook een goede besteding kan zijn natuurlijk.)
Zelf vind ik geld ontvangen ook wat minder leuk. Ik probeer wel altijd het cadeau geld apart te houden voor iets leuks voor mezelf. Maar soms ligt het dan een jaar in een la.
Toen cadeau geld nog een riante aanvulling was op mijn zakgeld, vond ik geld krijgen nog een stuk leuker.
Wat een speciale opvattingen over geld geven lees ik hier....
Wij hebben kleinkinderen van 7 en 5 en zelfs die krijgen geld van ons. Niet met hun verjaardag, dan krijgen ze een cadeautje, maar wel met Nieuwjaar en vlak voor de zomervakantie. Dat gaat in hun spaarpot en ze sparen nu al voor iets groters, zoals bijvoorbeeld een spelletje voor de Nintendo, of een extra dure knuffel. Ik zie niet in wat daar mis mee is. Ze vinden het hartstikke stoer om zelf iets uit te kiezen in de winkel van hun eigen geld.
Ik lees dat niet iedereen is opgevoed met het bedankbriefje. Geld ontvangen? Dan later netjes een briefje schrijven met een bedankje en waar het aan gespendeerd is. Uit een tijd uiteraard toen postzegels nog betaalbaar waren.
Zeespiegel schreef op 28-08-2026 om 06:48:
[..]
Vind ik nogal een harde mening. Een cadeau geven doe je om iemand wat leuks te geven. Geld geven zit minder uitzoek plezier in. Minder inleven, minder connectie. Om daarvoor te corrigeren is het het fijn om te weten wat de ontvanger er voor doel voor heeft.
Dat is geen verplichting voor de ontvanger. Maar ik ben sneller bereid (meer) geld te geven als ik weet wat het doel is. Dat het niet gewoon in de huishoud pot verdwijnt. (Hoewel dat bij mensen met een laag inkomen ook een goede besteding kan zijn natuurlijk.)
Zelf vind ik geld ontvangen ook wat minder leuk. Ik probeer wel altijd het cadeau geld apart te houden voor iets leuks voor mezelf. Maar soms ligt het dan een jaar in een la.
Toen cadeau geld nog een riante aanvulling was op mijn zakgeld, vond ik geld krijgen nog een stuk leuker.
Tja ik heb van lang tijd besteden om een cadeau uit te zoeken niet echt plezier maar eerder irritatie en het maakt mij persoonlijk niet echt uit wat de ontvanger ermee doet.
Bedankbriefjes ken ik alleen van bruiloften en communies maar die zijn dan standaard voorgedrukt en krijgen de gasten bij het verlaten van het feest. Maar om bij elke verjaardag nou een bedankje te sturen en vertellen wat je ervoor gekocht heb vind ik wat overdreven. Als het goed is heeft de ontvanger al dankjewel gezegd bij het geven van het cadeau/envelop. Heel vreemde opvattingen inderdaad dat je een soort verantwoording verwacht of dat het doel bepaalt of je meer wil geven.
Auwereel schreef op 28-08-2026 om 07:55:
Ik lees dat niet iedereen is opgevoed met het bedankbriefje. Geld ontvangen? Dan later netjes een briefje schrijven met een bedankje en waar het aan gespendeerd is. Uit een tijd uiteraard toen postzegels nog betaalbaar waren.
Nee dat ken ik niet, je bedankt als je het krijgt.
Onze kleinkinderen krijgen op verjaardag een cadeautje, met elk rapport geld( niet veel 5 euro), en waar ze dat aan uitgeven is helemaal aan hunzelf
Auwereel schreef op 28-08-2026 om 07:55:
Ik lees dat niet iedereen is opgevoed met het bedankbriefje. Geld ontvangen? Dan later netjes een briefje schrijven met een bedankje en waar het aan gespendeerd is. Uit een tijd uiteraard toen postzegels nog betaalbaar waren.
Opgevoed?
Ik weet niet of dat aan opvoeding ligt. Kan ook een familiegebruik of lokaal gebruik zijn denk ik. Ik ben bijna 50 en kom ook uit de postzegeltijd maar heb hier nog nooit van gehoord. Hooguit een bedankkaartje met foto na een bruiloft.
Je bedankt de gever toch al op het moment dat je het krijgt. Soms geven ze het pas veel later uit dan weet je toch ook als kind niet meer wat je van wie gekregen hebt, zeker niet als er veel gasten komen.
Als jij dat vroeger deed, hoeveel kaartjes moest je dan wel niet versturen? Dat is te doen bij weinig visite maar toch ook niet bij een huis vol.
Marty1984 schreef op 28-08-2026 om 01:36:
Ik geef sowieso aan alles beneden de 14 jaar liever een gewoon cadeau ipv geld.
Wil je toch geld dan mogen jij of je ouders dus van tevoren uitleggen waar het voor bestemd is. "Zomaar geld" bestaat niet en krijg je niet op jonge leeftijd. Het is een cadeau, niet zuiver het aanvullen van je spaarvarken voor "ooit". Dat doe je maar met je zakgeld.
Net zoals ik bij een gewoon cadeau ook altijd van tevoren zal vragen - desnoods via de ouders - waar ik je blij mee maak en wat ik moet kopen. Zodat ik ook zeker weet dat het ding gebruikt gaat worden. En dat geen 3 mensen hetzelfde kopen.
Ik heb ook standaard bepaalde bedragen in mijn hoofd, maar als je iets écht graag wil of dat tientje extra écht belangrijk is kan ervan afgeweken worden.
Als die telefoon of die peperdure grote doos Lego waar je voor spaarde dan gekocht is is het meestal wel gebruikelijk om even een fotootje over de app te sturen naar al wie mee gesponsord heeft. Niet eens persé door kind, wel door de ouders.
Vanaf ongeveer 14 geef ik het opVoor 10 euro vind ik overigens net een zak snoep of Action-rommel die na 3 keer gebruiken stuk is en dat vind ik geen verjaardagscadeau voor mijn familie. Het standaard budget ligt hier dus hoger. Wil je persé een prul uit de Action kan je dat écht wel krijgen, maar dan krijg je er nog een enveloppe naast.
Voor mijn nieuwsgierigheid; wanneer een kind geen cadeau weet te vragen en geen directe bestemming heeft voor geld, wat doe je dan als verjaardagsgast? Niets geven of zelf iets verzinnen?
Herfstappeltaart schreef op 28-08-2026 om 07:33:
Wat een speciale opvattingen over geld geven lees ik hier....
Wij hebben kleinkinderen van 7 en 5 en zelfs die krijgen geld van ons. Niet met hun verjaardag, dan krijgen ze een cadeautje, maar wel met Nieuwjaar en vlak voor de zomervakantie. Dat gaat in hun spaarpot en ze sparen nu al voor iets groters, zoals bijvoorbeeld een spelletje voor de Nintendo, of een extra dure knuffel. Ik zie niet in wat daar mis mee is. Ze vinden het hartstikke stoer om zelf iets uit te kiezen in de winkel van hun eigen geld.
Ja het komt op mij ook wat bijzonder over. Zelf heb ik er geen moeite mee om geld te geven, hoef ook geen uitleg of bedankbrief of fotootje oid. Mag wel natuurlijk. Ik vind het altijd een prettiger idee om geld te geven ipv speelgoed waar niet naar omgekeken wordt.
Marty1984 schreef op 28-08-2026 om 01:36:
Ik geef sowieso aan alles beneden de 14 jaar liever een gewoon cadeau ipv geld.
Wil je toch geld dan mogen jij of je ouders dus van tevoren uitleggen waar het voor bestemd is. "Zomaar geld" bestaat niet en krijg je niet op jonge leeftijd. Het is een cadeau, niet zuiver het aanvullen van je spaarvarken voor "ooit". Dat doe je maar met je zakgeld.
Net zoals ik bij een gewoon cadeau ook altijd van tevoren zal vragen - desnoods via de ouders - waar ik je blij mee maak en wat ik moet kopen. Zodat ik ook zeker weet dat het ding gebruikt gaat worden. En dat geen 3 mensen hetzelfde kopen.
Ik heb ook standaard bepaalde bedragen in mijn hoofd, maar als je iets écht graag wil of dat tientje extra écht belangrijk is kan ervan afgeweken worden.
Als die telefoon of die peperdure grote doos Lego waar je voor spaarde dan gekocht is is het meestal wel gebruikelijk om even een fotootje over de app te sturen naar al wie mee gesponsord heeft. Niet eens persé door kind, wel door de ouders.
Vanaf ongeveer 14 geef ik het opVoor 10 euro vind ik overigens net een zak snoep of Action-rommel die na 3 keer gebruiken stuk is en dat vind ik geen verjaardagscadeau voor mijn familie. Het standaard budget ligt hier dus hoger. Wil je persé een prul uit de Action kan je dat écht wel krijgen, maar dan krijg je er nog een enveloppe naast.
Zo jij wordt vast vaak uitgenodigd voor verjaardagen.
Uit boeken van vroeger herken ik wel het sturen van een bedanktkaartje. Maar dat deden ze als ze ergens gelogeerd hadden of als ze een verjaardagskaart met geld via de post hadden gekregen. Niet naar iedere gast die op het feestje was geweest. Maar dat waren toen dus al wat ouderwetse jeugdboeken.
Auwereel schreef op 28-08-2026 om 07:55:
Ik lees dat niet iedereen is opgevoed met het bedankbriefje. Geld ontvangen? Dan later netjes een briefje schrijven met een bedankje en waar het aan gespendeerd is. Uit een tijd uiteraard toen postzegels nog betaalbaar waren.
Een briefje schrijven? Nee hoor, wij moesten als kind netjes bedanken bij ontvangst en dat was voldoende. Onze eigen kinderen idem.
Zeespiegel schreef op 28-08-2026 om 06:48:
[..]
Vind ik nogal een harde mening. Een cadeau geven doe je om iemand wat leuks te geven. Geld geven zit minder uitzoek plezier in. Minder inleven, minder connectie. Om daarvoor te corrigeren is het het fijn om te weten wat de ontvanger er voor doel voor heeft.
Dat is geen verplichting voor de ontvanger. Maar ik ben sneller bereid (meer) geld te geven als ik weet wat het doel is. Dat het niet gewoon in de huishoud pot verdwijnt. (Hoewel dat bij mensen met een laag inkomen ook een goede besteding kan zijn natuurlijk.)
Zelf vind ik geld ontvangen ook wat minder leuk. Ik probeer wel altijd het cadeau geld apart te houden voor iets leuks voor mezelf. Maar soms ligt het dan een jaar in een la.
Toen cadeau geld nog een riante aanvulling was op mijn zakgeld, vond ik geld krijgen nog een stuk leuker.
Ik vind (meer) geld geven als je weet dat het niet in de huishoudpot verdwijnt raar, betuttelend en neerbuigend. Jij zal wel even bepalen of het doel waarvoor het uitgegeven is goed/naar je zin is.
Het doet me denken aan de liefdadigheid van de kerk vroeger. Er kwam dan iemand kijken of het geld wel goed besteed werd, tot aan het optillen van de pannendeksels toe. Bah.
Marty1984 schreef op 28-08-2026 om 01:36:
Ik geef sowieso aan alles beneden de 14 jaar liever een gewoon cadeau ipv geld.
Wil je toch geld dan mogen jij of je ouders dus van tevoren uitleggen waar het voor bestemd is. "Zomaar geld" bestaat niet en krijg je niet op jonge leeftijd. Het is een cadeau, niet zuiver het aanvullen van je spaarvarken voor "ooit". Dat doe je maar met je zakgeld.
Net zoals ik bij een gewoon cadeau ook altijd van tevoren zal vragen - desnoods via de ouders - waar ik je blij mee maak en wat ik moet kopen. Zodat ik ook zeker weet dat het ding gebruikt gaat worden. En dat geen 3 mensen hetzelfde kopen.
Ik heb ook standaard bepaalde bedragen in mijn hoofd, maar als je iets écht graag wil of dat tientje extra écht belangrijk is kan ervan afgeweken worden.
Als die telefoon of die peperdure grote doos Lego waar je voor spaarde dan gekocht is is het meestal wel gebruikelijk om even een fotootje over de app te sturen naar al wie mee gesponsord heeft. Niet eens persé door kind, wel door de ouders.
Zo, dat is lekker stellig en normatief. Je neemt het wel erg serieus. Ook ik geef niet graag geld, maar dat komt omdat ik het leuk vind zelf een cadeautje uit te zoeken. Zoals jij het beschrijft is het hele gebeuren een opvoedkundige transactie en beleef je er zelf nul plezier aan.
Van mij zou je je cadeautjes, en alle touwtjes en morele oordelen die eraan verbonden zijn, mogen houden. Geef graag, omdat het leuk is om te geven, of geef niet.
Auwereel schreef op 28-08-2026 om 07:55:
Ik lees dat niet iedereen is opgevoed met het bedankbriefje. Geld ontvangen? Dan later netjes een briefje schrijven met een bedankje en waar het aan gespendeerd is. Uit een tijd uiteraard toen postzegels nog betaalbaar waren.
Huh? Wat een onzin
