Kind verplichten te sparen?

Kimdekim schreef op 07-07-2026 om 16:39:

[..]

Je kan ze iets leren door kinderen te dwingen of door ze te laten ervaren dat je niet met je vriendinnen naar een fesrival kan als je al je geld uitgeeft aan een trui van 300,-. Ik kies dan toch voor het laatste.

Je hoopt natuurlijk dat ze zelf door krijgen dat spaargeld handig is om nuttige en leuke dingen van te betalen.

Anouk1234 schreef op 07-07-2026 om 16:42:

[..]

Ja ze krijgt ook zak en kleedgeld. Ik heb ook al aangegeven dat we het zakgeld voor haar kunnen gaan sparen, maar dat wil ze ook niet.

dan ligt de actie alsnog bij jullie en ervaart ze niet de consequenties van niet sparen.

is er duidelijk wat er van het geld allemaal gekocht moet worden?

Is het duidelijk dat ze vakanties met vrienden zelf moet financieren? Dus iets groots wat je niet met 1 of 2 weekjes bij elkaar hebt?

Hier moest zoon al heel vroeg zelf met grote bedragen omgaan, we lieten hem zelf zijn sportrekeningen betalen, kon hij van ons krijgen in maandelijkse betalingen. Want ruim €2500 in september heb ik ook niet zo maar voor elkaar. En dat hij daarnaast moest reserveren voor materialen, een racket breekt zomaar, hoppa weer €150 want repareren kan niet met die carbon dingen. 

Budgeteren hebben we samen gedaan, inkomen, wat wil je en dan dat kloppend krijgen.

Mijn oudste ging al direct de mist in met haar eerste maanden kleedgeld. Na drie maanden kocht ze schoenen waar ze al een tijd haar zinnen op had gezet. Vervolgens werd het winter en had ze geen geld voor truien. Mijn ex boos aan de telefoon, maar dochter heeft zich gered en wist meteen waarom het handig was om te reserveren voor later. Overigens besteedt ze nog steeds bovengemiddeld veel aan schoenen en basiskleding van een bepaald merk. Shirtjes en andere kleinere items van goedkope winkels of Vinted. Ze heeft niet veel kleding nodig om er toch altijd leuk uit te zien. Haar zus is haar tegenpool, die koopt half Vinted leeg en heeft genoeg shirts en topjes om drie maanden door te kunnen zonder te wassen.

Het verschilt per kind hoe makkelijk het gaat en ook hoezeer je goede argumenten hebt. Mijn dochter van 14 verdient iets van 3 euro per uur. Als je daarvan iets wil kopen, moet je behoorlijk veel uren gewerkt hebben. En als ik dan kijk wat ze leuk vindt: kleding, make up, skincare. Ze heeft geen wensen om voor te sparen als dure oortjes of een telefoon ofzo. Dus dan wordt sparen algauw “sparen voor later”, dat is een abstract doel voor een 14-jarige, zeker met dit uurloon… 

Mijn man en ik en ook opa en oma hebben bij de geboorte van zoon een spaarrekening geopend waar elke maan geld op gestort werd voor later. Zoon ging met ons op vakantie maar als hij ook nog met vrienden weg wilde moest hij dat betalen van zijn bijbaantje. Wij legden dan wel wat bij. Kleding, schoenen, telefoon enz heeft hij nooit zelf hoeven te betalen. 

Ik heb sparen nooit verplicht. Op een gegeven moment wel een spaarrekening aangemaakt voor de kinderen en gezorgd dat ze deze rekening ook zien in hun bankapp. Vervolgens aangestuurd op het maandelijks overmaken van een vast bedrag naar hun spaarrekening (bedrag afhankelijk van inkomen. Bij 100 euro kan je misschien 25% sparen, bij 500 euro wel 75%). Ze kunnen zelf het geld weer van hun spaarrekening afhalen. De oudste doet dit bijna nooit (alleen voor een vakantie ofzo), de middelste doet dit zeer regelmatig (aan het eind van de maand is het overgemaakte bedrag er meestal weer af), de jongste zit er tussenin. Wat mij betreft allemaal prima. Ze leren er sowieso van. Ik ben op een gegeven moment wel gestopt met voorschieten of bijspringen. De middelste ervaart daardoor regelmatig dat ze dingen niet kan doen omdat haar geld op. Ze is daardoor eindelijk iets gemotiveerder om toch te gaan sparen.

Nick90 schreef op 07-07-2026 om 16:46:

[..]

Ik leerde dat zelf al heel jong van mijn vader en leer het nu aan mijn zoon, hij krijgt 10 euro zakgeld per week en moet daarvan de helft sparen. Dingen die wij als ouders horen te betalen, betalen we ook gewoon maar zoon moet leren dat het nuttig is om geld opzij te zetten. En als ie wat groots wil kopen van zn opgespaarde centen moet ie er van ons minimaal 3 dagen over nadenken of het wel echt waard is.

Onze dochter gaan we dat straks aanleren.

Broertje en ik hebben het ook zo geleerd. Ik weet niet meer of we een vastgestelde bedenktijd hadden voor het uitgeven van het spaargeld, daar zullen mijn ouders idd wel in gestuurd hebben. 

We kwamen eens met een jampot vol stuivers en dubbeltjes bij de Giraffe, om iets van 12,50 ofzo te kopen. Dan leer je wel de waarde van geld. Bij mijn broer is het overigens nog iets beter blijven hangen want die is zakelijk best succesvol. 

Ik kreeg van mijn moeder een tijd geleden een compliment dat ik in een moeilijke periode niet om geld heb gevraagd. Maar ik heb een buffer en een reserve-buffer en gelukkig was het niet nodig. 

Nee, ik kreeg zakgeld en dat was meestal al te weinig voor openbaar vervoer en pantykousen. Dus dat kreeg ik. 

Vakantiebaan: nee, verdiensten mocht ik houden, maar ik ging wel cadeaus uitdelen aan mijn ouders. Vond ik leuk.

Gewone baan: nee, maar ik betaalde kost en inwoning. Ik stelde een bedrag voor, dat was rijkelijk dus meteen okee, iedereen blij en ik besteedde mijn geld aan handwerkhobby's (kleding maken, borduurwerken) en boeken, kerst, elektronica.

Sparen nee. Daar bemoeiden ze zich niet mee. Moest ik zelf weten. En ik was ook best een verantwoordelijke puber. Ik was realistisch ingesteld.

Ik had een heel aardig cijfer voor Handelswetenschappen trouwens. Ik kon minstens even goed rekenen als iedereen.  Ik kende de waarde van elke cent.

Anouk1234 schreef op 07-07-2026 om 16:42:

[..]

Ja ze krijgt ook zak en kleedgeld. Ik heb ook al aangegeven dat we het zakgeld voor haar kunnen gaan sparen, maar dat wil ze ook niet.

Als ze veel verdient en alleen maar aan onzin uitgeeft kan je ook gewoon stoppen met dat zakgeld. Deels onder het motto "je verdient nu je eigen geld".

Of je stopt officieel en zet vanaf nu die 20 of 50 euro elke maand zelf apart - op een rekening onder je eigen naam - zonder dat ze het weet. Die je doneert als ze bijvoorbeeld haar rijbewijs wil halen of haar eerste appartement wil inrichten. (Op haar 18de gooit ze het waarschijnlijk weg aan nog meer make-up en nog meer kleding.)

Als ze geen cent spaart zal ze vooral zelf vroeg of laat met haar neus tegen de muur lopen dat ze dus geen geld heeft voor vakantie of voor X of Y. Ik zou op haar 16 niet beginnen over toekomstige wasmachines, wel over dat je geen 3 vakanties per jaar sponsort.

Ze is 16 . Lekker laten genieten. Je moet je hele leven nog moeten 😜

Nee zeg, wat een raar idee. Zij vindt het misschien wel weer zonde waar jij je geld aan uitgeeft, maar ieder z'n ding hè. Goed van haar dat ze lekker bijverdient - dat is iets om te prijzen, niet om te begrenzen. 

Mijn ervaring: kinderen zijn enorm verschillend.
Onze oudste twee spaarden vanaf dat ze zakgeld kregen. Soms voor iets groots (een PlayStation), ook vaak abstract (voor later). Kunnen allebei heel goed sparen (inmiddels jongvolwassenen).
Jongste (nu 15) heeft een gat in zijn hand vanaf dat hij zakgeld krijgt. Maakt alles meteen op. Idem voor kleedgeld (wat we gestart zijn ivm te dure wensen) en idem geld van eerste bijbaantje. Hij vindt ook veel leuk, veel interesses, wil altijd mode of spulletjes. Soms zijn het korte bevliegingen. Hem leren sparen is nog niet gelukt. Verplichten geeft veel strijd.
Ik weet ook niet waar je dan goed aan doet.
En ik denk niet dat de financiële verstandigheid van de oudste twee aan onze opvoeding ligt. 
Die oudste twee hadden overigens lang ook geen idee waar ze het aan uit zouden moeten geven. In die zin is een kind met zo veel ideeën en wensen ook wel een leuke variatie.

Ik ging met 18 uit huis en heb toen nooit meer zo ruim budget gehad voor make-up en kleding. Wat dat betreft was het niet zo handig dat ik gewend was aan ruim zak- kleed en baantjes-geld. 
Aan de andere kant, waar ik studeerde zat iedereen wel eens krap en gaven we allemaal niet zo veel geld uit aan kleding en make-up.