Puber met LVB escaleert
ze hoog in haar stress en heeft verteld dat ze niet lekker in haar vel zit en er veel gedoe is op school, ook bleef ze roepen dat ze niet naar huis toe wou.
Op het moment dat de politie haar bij ons afleverde rende ze via de bijkeuken weer naar buiten met de mededeling ik ga weg. Hier is de politie wederom achteraan gegaan. Bij de politie is helemaal los gegaan, knijpen, krabben, schoppen en weg proberen rennen.
Uiteindelijk heeft de politie haar moeten fixeren en is ze met 4 man bij ons afgeleverd en is ze binnen bij ons gekalmeerd.
Vanuit de politie wordt er een melding gemaakt bij veilig thuis en wij zijn al druk aan het bellen voor verdere hulp.
Ik merk dat ik helemaal lam geslagen ben en weer het echt even niet meer.
lvb in dit geval: licht verstandelijke beperking?
Zit ze op VSO of Pro? Is er al contact geweest met school? Je geeft aan dat ze dit zelf aangeeft maar wat geeft school terug?
SuzyQFive schreef op 23-06-2026 om 15:23:
lvb in dit geval: licht verstandelijke beperking?
Zit ze op VSO of Pro? Is er al contact geweest met school? Je geeft aan dat ze dit zelf aangeeft maar wat geeft school terug?
Ik zie dat ik een half bericht neer heb gezet, ga kijken of ik hem aan kan vullen.
Overigens doet ze VMBO basis op een reguliere school
Dochter lijkt overvraagd te worden. Eerst maar even rust in de tent .
En dan maar eens luisteren. En dan ook echt luisteren.
wat ik niet begrijp is waarom de politie haar aflevert en er weer achteraan rent .
klinkt heftig. Ik kan me voorstellen dat je je geen raad weet.
Heb je zelf veilig thuis al gebeld? Je kunt ook de reactie op de melding afwachten, maar zelf bellen gaat waarschijnlijk sneller. Zij hebben vast wel goed advies. Je hoeft zelf het wiel niet uit te vinden.
Veel sterkte!
LVB, pubertijd, emotieregulatie en overvraging is een vreselijk ingewikkelde situatie om als ouder en ook als professional zorg voor te dragen. Ik zorg zelf voor een pleegkind van 16, lvb, fas en emotieregulatieproblematiek.
Ons pleegkind is van regulier montessori basisonderwijs naar vmbo-kader gegaan, trok het daar niet en toen begonnen de problemen. Inmiddels zit ze op een VSO en woont ze op een woongroep bij een zorginstelling maar daar is veel aan voorafgegaan en daar zaten de nodige tussenstappen tussen. Dat hoeft dus niet de uitkomst te zijn.
Zit je dochter al lang op deze school of is dit het eerste jaar. Weten jullie al lang dat ze lvb is? Hebben jullie begeleiding? Hoe was ze als kind qua emoties, hoe kon je haar toen bereiken. Sorry, veel vragen. In denk graag met je mee en dat kan ik veel beter als ik iets meer info heb. Het is uiteraard aan jouwzelf hoeveel je wil delen, niks is hier verplicht.
Sterkte voor jou ook. Ik zou in elk geval als je dat al niet hebt kijken of er een fijne zorgboerderij is waar je dochter enkele uren per week buiten school kan ontspannen. Dat is fijne rustige tijd voor haar en jullie kunnen ook op adem komen, plus haar problematiek wordt ook daar zichtbaar waardoor hulp makkelijker te regelen valt.
Ik heb mijn verhaal aan proberen te passen. Helaas is het niet gelukt.
Mijn dochter is 16 jaar en is vanuit het SBO naar het VMBO basis gegaan. Haar verbale Iq zit op 103 en haar performale iq zit op 73. Hierin heeft zij een behoorlijke kloof.
Als klein meisje al zagen wij dat haer ontwikkeling anders was dan normaal wanneer ze pijn had en je troosten haar voedde je haar emoties en werd alleen maar hysterischer waardoor het haar niet lukte om uit haar emotie te komen. Dit lukte alleen als je haar op haar kamer zetten met de gordijnen dicht zodat ze kon ontwikkelen en daarna kon je haar troosten.
Van jongs af aan zie je dat ze stapsgewijs frustratie opbouwt. Toen ze een heel stuk jonger was, was dit dmv buiten en knijpen. Gelukkig bijt ze niet meer. Helaas is het knijpen vanuit frustratie gebleven. Toen zij 3.5 jaar was is zij naar een dagbehandeling gegaan.. hier heeft ze tot haar vijfde verjaardag op gezeten. Daarna is ze begonnen op het SBO. Vanaf groep 4 leek ze niet leverbaar tot zij in groep 6 een leerkracht had die haar zag en zijn vermoedens ADD heeft uitgesproken. Vanuit daar is het balletje gaan rollen en heeft zij medicatie gekregen. Waardoor zij vanaf groep 7 enorme stappen is gaan maken en door kon gaan naar het reguliere onderwijs. Dit lijkt heel erg goed te gaan en ze komt goed mee wat betreft de cijfers. Wel is ze emotioneel erg jong en als je haar ziet lopen lijkt ze op een 13 jarige.
Helaas heeft ze een pest verleden en vind het moeilijk om sociale contacten aan te gaan. Onze dochter praat want ze wil ons niet belasten. Wel zien wij dat ze een laag zelfbeeld heeft en aansluiting met haar klasgenoten mist. Omdat wij zien dat het niet goed gaat met haar hebben wij recentelijk hulp gevraagd en inmiddels is de intake afgerond waardoor ze ook daadwerkelijk kan gaan starten echter is het gisteren dusdanig geëscaleerd dat ik denk dat de hulp wat wij gaan krijgen niet voldoende is.
Daarnaast merken wij dat er binnen het gezin oplopende spanningen zijn en broer en zus kunnen niet met elkaar omgaan. Inmiddels zien wij dat puber broertje graag op zijn kamer zit en zijn zus ontloopt. Ook hebben ze samen vaak slaande ruzie. De één hoeft maar naar de ander te kijken of de voet net verkeerd te zetten en het is al bonje.
Voor de zomer zijn wij aan het kijken om haar twee dagen per week naar een dagbesteding te laten gaan. Hier heeft zij ook stage gelopen vanuit school.
Er was een vraag gekomen over het wegrennen bij de politie. Ze werd thuis afgeleverd en rende de deur weer uit via de bijkeuken want ze ging om half 1 snachts naar de grote stad.
Wat een situatie, dikke knuffel voor jullie. Het klinkt als het haar allemaal teveel is geworden. Is ze ook getest op ASS?
Ze is niet gediagnosticeerd op Ass, heeft wat mij betreft ook niet een hele toegevoegde waarde. Wel is het vermoeden ervan. Belangrijker is nu dat ze de juiste hulp gaat krijgen.
Inmiddels heb ik jeugdzorg gebeld. Zij geven aan nog geen melding van de politie te hebben. Ontvangen. Politie heeft aangegeven dat ze dit wel moeten gaan melden.
Heel eerlijk, bij ons is het af en toe en zeker bij oplopende spanningen enorm stressvol in huis. Gisteren heeft zij mij zonder enige reden thuis tot bloedens toe open geknepen. Er kon niet gecommuniceerd worden behalve hou je bek en bij alles kreeg ik een snauw en vier borden op de tuintafel zetten was te veel.
Achteraf was de oorzaak zich niet veilig voelen op school want iemand heeft een rugtas over haar hoofd getrokken. Haar mentor heeft hier bovenop gezeten maar thuis heeft ze niks verteld.
Nu heeft ze in de politie auto verteld dat haar vader een burnout heeft gehad en dat ze wel eens een klap heeft gekregen. Kortom waarschijnlijk nu ook een melding huiselijk geweld aan onze broek hangen.
Wie heb je gebeld?
Jeugdzorg?
wij zouden al gaan starten met een hulpverlening's traject. Op advies van de hulpverlener zijn wij in contact met het CJG als het goed is zetten ze er spoed achter en gaan wij kijken naar een stukje gezins ondersteuning
Over die melding hoef je echt niet zoveel zorgen te maken.. meestal is het doel van VT om hulp in te zetten en als die stap al is gemaakt, en jullie open staan voor meer hulp zullen zij de melding overdragen aan de hulpverlener die nu al betrokken is. Het is dan aan die hulpverlener om meer of intensievere hulp in te zetten of te zoeken. Maar dat alles wel samen met jullie.
ik heb een kind met vrijwel hetzelfde profiel en denk dar ze op vmbo basis erg overvraagt wordt. Het Praktijkonderwijs heeft een onterecht negatief imago, terwijl ze hun best doen voor leerlingen als je dochter. Er is ook een schoolpedagoog of psycholoog aanwezig op deze scholen. Denk daarnaast aan hulp via de gemeente om het zelf vol te houden, bv Voorzet. Ligt aan je regio wie deze hulp levert.
Hoe zwaar het voor ouders is met een LVB kind wordt vaak onderschat. Ernstig beperkt, heel veel hulp, maar nu moet je met een kind met een grote/hoge hulpvraag heel veel zelf uitzoeken
Citroengraag schreef op 23-06-2026 om 21:42:
ik heb een kind met vrijwel hetzelfde profiel en denk dar ze op vmbo basis erg overvraagt wordt. Het Praktijkonderwijs heeft een onterecht negatief imago, terwijl ze hun best doen voor leerlingen als je dochter. Er is ook een schoolpedagoog of psycholoog aanwezig op deze scholen. Denk daarnaast aan hulp via de gemeente om het zelf vol te houden, bv Voorzet. Ligt aan je regio wie deze hulp levert.
Hoe zwaar het voor ouders is met een LVB kind wordt vaak onderschat. Ernstig beperkt, heel veel hulp, maar nu moet je met een kind met een grote/hoge hulpvraag heel veel zelf uitzoeken
Praktijk onderwijs hebben wij over nagedacht.en ze heeft toen ze maar de middelbare school ging een week meegedraaid. Vanuit daar hebben ze aangeven dat praktijk onderwijs onder haar niveau is.
Ik ben het met je eens dat ze op school op haar tenen loopt. Ik vraag mij af of dit door de lesstof komt. Ze haalt goede cijfers zomer er thuis moeite voor te doen. Lastig vind ze wiskunde, dit laat zij volgend jaar voor haar examen vallen en heeft gekozen voor maatschappij kunde. Net zoals voor biologie haalt ze hier met twee vingers in haar neus regelmatig achten en negens.
Mijn vermoeden is dat ze op school op haar tenen loopt doordat ze nauwelijks aansluiting heeft en de emoties van een ander niet goed kan lezen. Kijk daarbij naar de gemiddelde puber die al ver in de ontwikkeling zit en een kwetsbaar meisje met een pest verleden wat er eigenlijk nog uitziet als een 13 jarige en een laag zelfbeeld heeft. Jongens zijn bijvoorbeeld nog bah en vies en ze moet er bijvoorbeeld niet aan denken om een jongen te kussen. Zij zit dan tussen een aantal losgeslagen pubers en kan mij voorstellen dat, dat heel bedreigend moet zijn.
Wat betekent het wiel zelf uitvinden heel herkenbaar. Volgens de kinderarts was ze altijd een laatbloeier. Lopen deed ze met twee jaar en praten kwam op gang met 2.5 jaar. Wij hebben op eigen verzoek heel wat fysio en logopedie bezoekje gehad.
Lieveliefde schreef op 23-06-2026 om 21:06:
wij zouden al gaan starten met een hulpverlening's traject. Op advies van de hulpverlener zijn wij in contact met het CJG als het goed is zetten ze er spoed achter en gaan wij kijken naar een stukje gezins ondersteuning
Fijn om te lezen
Lieveliefde schreef op 23-06-2026 om 20:33:
Ze is niet gediagnosticeerd op Ass, heeft wat mij betreft ook niet een hele toegevoegde waarde. Wel is het vermoeden ervan. Belangrijker is nu dat ze de juiste hulp gaat krijgen.
Inmiddels heb ik jeugdzorg gebeld. Zij geven aan nog geen melding van de politie te hebben. Ontvangen. Politie heeft aangegeven dat ze dit wel moeten gaan melden.
Heel eerlijk, bij ons is het af en toe en zeker bij oplopende spanningen enorm stressvol in huis. Gisteren heeft zij mij zonder enige reden thuis tot bloedens toe open geknepen. Er kon niet gecommuniceerd worden behalve hou je bek en bij alles kreeg ik een snauw en vier borden op de tuintafel zetten was te veel.
Achteraf was de oorzaak zich niet veilig voelen op school want iemand heeft een rugtas over haar hoofd getrokken. Haar mentor heeft hier bovenop gezeten maar thuis heeft ze niks verteld.
Nu heeft ze in de politie auto verteld dat haar vader een burnout heeft gehad en dat ze wel eens een klap heeft gekregen. Kortom waarschijnlijk nu ook een melding huiselijk geweld aan onze broek hangen.
Is ze ook daadwerkelijk geslagen? Want als jullie je zelf ook fysiek worden uit frustratie is dat niet ok. Het is voor haar heel onveilig en leert ze alleen maar dat fysiek geweld wel mag.
