Vakantie
mijn zoon is 18 net geworden, heeft voor de vakantie besloten deze zomer lekker veel festivals te gaan doen, verschillende kaartjes gekocht ook blij mee hoor, maar Nu … gaan er verschillende jongeren uit deze regio op vakantie cherso loret albu! Zijn allemaal in groepen weg en tik tok staat er vol mee! Zijn “groepje” van 4 gaan niet geen geld, werk of gaan met ouders. Nu vind hij zichzelf maar ik ook behoorlijk zielig maar waarom vind ik dat? Hij komt niks te kort maar toch ben ik van alles aan het verzinnen om hem te pleasen? Ik ben zelfs tik tok filmpjes van die kids aan het kijken ? Why ik snap mezelf niet? Is dit omdat ik het hem zo gun er gaan gaan nogal wat dingen “mis” bij hem hij treft het ook niet echt met vrienden enzo? Maar toch wat is dat? Herkenbaar of helemaal niet hoe gaat dit bij jullie kinderen alles lijkt bij andere zo simpel waarom is dat hier niet
Mijn 24 jarige Zoon blijft het liefst thuis in zijn vakantie. Zijn broers en zussen zijn altijd weg; maar hij vind het geen meerwaarde om in een vriend bed te slapen, en heeft een hekel aan hitte. Zijn vriendin gaat Met Haar vriendinnen weg, en hij gaat Met Haar graag naar concerten etc.
Voor een Weekend weg is hij wel te porren, maar is daarna blij weer thuis te zijn.
Mijn zoon kreeg je als puber het gelukkigst door hem op de Franse camping in de rivier te laten zitten. Beetje relaxen en mediteren.
's Avonds ging hij leeftijdsgenoten observeren om te constateren dat ze slecht tegen drank konden en hij zelfs een paar meiden van een rotspartij moest afhalen waar ze ineens niet meer afdurfden.
De ouders hadden óns bezworen dat de dames altijd om 23:30 uur in bed/tent lagen te slapen en dat ze het belachelijk vonden dat zoon geen thuiskomtijd kreeg.
Zoon wist om 3 uur 's nachts wel beter. 😄
Lotd schreef op 13-07-2026 om 18:10:
nee hij is niet zielig en ik ook niet maar nu iedereen gaat voelt dat denk Ik vervelend voor hem omdat hij dat gewoon ook wel had gewild! Ik vind het alleen van mezelf zo raar dat ik daar zo mee bezig ben? Hij is 18 waarom kan ik dat niet loslaten? En ik wilde denk ik gewoon even horen hoe dat bij jullie gaat?
Hij is 18, je mag het dus meer loslaten. Tegelijkertijd ben je ook nog steeds gewoon een moeder die het beste voor haar kind wil.
Eigen ervaring:
Op die leeftijd ging ik mee met een georganiseerde actieve jongerenreis. ik had goede vriendinnen, maar die gingen met hun vriend op vakantie.
Brochure doorgebladerd, alle zon, zee, zuip vakanties doorgebladerd en vervolgens een hele toffe vakantie gehad!
als hij er nu pas via TikTok achter komt, waren dit geen klasgenoten die hij dagelijks veel spreekt. Natuurlijk, soms zie je dingen bij anderen en denk je , dat had ik ook gewild. Dan kan je, of je plannen aanpassen. Of na even mokken, jezelf vermannen en weer door.
Ik snap het wel. Ik heb 2 kinderen. De jongste gaat vanaf haar 16de op vakantie met een groep vriendinnen. As we speak hoor ik haar rommelen omdat ze zo naar Maliorca vertrekt. Mijn zoon zou denk ik zo'n zuipvakantie niet eens leuk vinden maar hij heeft ook niemand om mee te gaan. Hij heeft vrienden genoeg maar dat zijn of jongens die liever gamen en niet van vakantie houden ( vooral zijn vrienden van de middelbare school) of vrienden die wel een leuke actieve vakantie willen maar dit al doen met hun vriendengroep van de middelbare school ( vooral de vrienden die hij nu kent vanaf zijn studie). Hij zegt wel eens dat hij het jammer vindt omdat het hem een beetje anders laat voelen, maar hij wil ook niet alleen op reis ( met een organisatie ofzo). In kan me er ook wel eens druk om maken. Niet zozeer dat hij geen vakantie heeft ( hij gaat ook nog gewoon met ons mee) maar meer omdat ik niet wil dat hij ervaringen mist die hij graag opgedaan had. En het contrast met mijn dochter is dan gewoon heel groot.
MRI schreef op 13-07-2026 om 17:41:
1. Je probeert te compenseren wat je zelf niet hebt gehad?
2. Je bent zo gewend anderen te faciliteren dat je stukken van ze overneemt die bij hen horen. Nou hoort faciliteren erbij als kinderen klein zijn. Met 18 is het wel de tijd er (langzaam) mee te stoppen.
3. Een combinatie van 1 en 2 maakt het onmogelijk je er niet mee te bemoeien en vooral dezelfde pijn/ sipheid als je kind te voelen
Eens met deze post. Waarschijnlijk ben je best ‘via’ je zoons leven aan het leven om te proberen dingen te ervaren die jezelf hebt gemist.
Zoiets kan heel ongemerkt ontstaan zonder dat je daar erg in hebt. Het kan helpen om er meer bij stil te staan want je gooit bakken met energie weg in dingen en investeert in zaken die niet van jou zijn. Niet bij jou horen. Als je merkt dat je het niet los kan laten kun je er wat hulp/ begeleiding voor vragen van een psycholoog/ therapeut.
Zo leert hij vooruit te kijken. En dat een keus ook echt een keus is met consequenties. Waarom is dat zielig? Daar heeft hij toch vooral profijt van? Voor hem is deze les, nu die zich betrekkelijk onschuldig voordoet, alleen maar goed. Het zou je toch gebeuren dat je pas nadat je net naar een ver land bent geëmigreerd of net een huis van een half miljoen hebt gekocht, je je realiseert dat je beslissing toch wel nadelen heeft die eigenlijk groter zijn dan de voordelen.
Zo worden we allemaal groot. Ik denk dat jij moet zien te dealen met het feit dat je zoon een onafhankelijke persoon is die recht heeft op zijn eigen fouten.
Op de een of andere manier heb jij de definitie van "een goed leven" kortgesloten tot: "krijgen wat je wil".
Waarom is een ''zuipvakantie'' voor jongeren nou weer mijlsteen? Ik heb dat ook nooit gedaan en heb niet het gevoel dat ik iets miste in mijn leven. En TO wat maak jij je druk om niks. Wil jij dan voor zoon en zijn vrienden zo'n vakantie organiseren? Hou op, shei uit.
FruitMoeder schreef op 14-07-2026 om 06:55:
Waarom is een ''zuipvakantie'' voor jongeren nou weer mijlsteen? Ik heb dat ook nooit gedaan en heb niet het gevoel dat ik iets miste in mijn leven. En TO wat maak jij je druk om niks. Wil jij dan voor zoon en zijn vrienden zo'n vakantie organiseren? Hou op, shei uit.
Maar het gaat niet om jou. Hij heeft wel het gevoel dat hij iets mist. En dat mag je als moeder best even voelen
Kimdekim schreef op 14-07-2026 om 07:37:
[..]
Maar het gaat niet om jou. Hij heeft wel het gevoel dat hij iets mist. En dat mag je als moeder best even voelen
Dan gaat hij toch op vakantie als hij iets mist. Het enige probleem is dat hij en zijn vrienden te lui zijn om te organiseren. Dat lijkt mij typisch een gevalletje eigen schuld, dikke bult.
