Wat heb je wel eens met samne geknepen billen toegestaan?

Best veel eigenlijk.  Maar ik heb mijn broertje zien verongelukken, dus was ( ben ) nogal een overbezorgde moeder. Oudste met onze auto op vakantie naar Denemarken terwijl deze pas een paar maanden een rijbewijs had en nog nooit snelweg had gereden vond ik wel een dingetje.En jongste met een vriendin op vakantie, voor het eerst vliegen .
Maar bij  mijn jongste galloperend in de bak bij de manege stond ik ook al met geknepen billen. De oplossing was weglopen en zorgen dat ik het niet zag ( en zij mij niet gestresst zag zijn). Ze heeft overigens meermaals  zand gehapt toen, ik was dan ook snel bij haar. Peentjes gezweten die ene keer dat ze doodstil bleef liggen.

Dochter van 18 die een oud-klasgenoot ging bezoeken die op kamers zat in België, waar ze ook zou blijven slapen. Ik heb ook een heel veiligheidsprotocol voorgeschreven en gezegd dat ze bij enige twijfel een hotel moest zoeken. Zelfde kind, nu 21, gaat rondreizen door Thailand. Ze is zelfstandig reizend nooit verder geweest dan Rhodos, maar dit zal vast ook goed komen.

Ik ben een heel ontaarde moeder denk ik, want ik heb nooit samengeknepen billen gehad. Dat heeft namelijk totaal geen zin en ik ben de enige die er last van heeft .

Wel genoeg moeilijke momenten gehad. Toen zoon op zijn 16e overspannen uitviel op school ondanks al zijn en onze inzet, en hij het stempel ASS kreeg en naar speciaal onderwijs moest. Hij heeft het nog steeds niet gemakkelijk...
En toen dochter een jaar stage ging lopen in het buitenland en ze geen kamer kon vinden (ze zat er toen al; alleen 2 nachten hotel geregeld, want het bedrijf zou voor onderdak zorgen, maar dat bleek ingewikkelder dan was voorgespiegeld). Ik huilde aan mijn kant van de Skypeverbinding net zo hard als zij... Maar dat is goed gekomen en uiteindelijk heeft ze een fantastisch jaar gehad waarin ze enorm gegroeid is. 

Toen mijn oudste 16 was wilde hij naar een metalfestival in België, in zijn eentje. Dat vond ik heel erg spannend. Hij had naast zijn eigen telefoon ook een basic gsm mee, die het hele festival niet opgeladen hoefde te worden, zodat hij sowieso altijd kon bellen als er iets was (vond hij overdreven, ik niet). Verder kenden we iemand die vrijwilliger was op het festival en die hadden we vooraf gevraagd of het goed was als wij haar zouden bellen als zoon hulp nodig had en dat was goed.

We hebben hem naar het dorp gebracht vanwaar de pendelbus ging en daar hebben we hem na het festival ook weer opgehaald.

Hij was een heel brave puber, ik maakte me niet echt zorgen over wat hij zou doen, maar meer over wat hem zou kunnen overkomen. Hij maakte zijn reputatie helemaal waar, had niet eens alcohol gekocht, terwijl dat daar wel mocht. Hij stuurde me ook regelmatig een berichtje, was ik ook weer even gerustgesteld.
Hij heeft het leuk gehad en het ergste dat hem is overkomen is dat hij zich niet voldoende had ingesmeerd en best wel verbrand was.

ik heb kind op zn 12e naar Innsbruck laten vliegen, no prob.
Een half jaar op stage 300 km verderop en hij zat daar in zn campertje op een camping, no prob. Maar toen was hij al 22 jaar.

Nu wil hij deze zomer met een kameraad op de motor naar Italië, prob!

Noglangnietjarig schreef op 25-03-2026 om 08:09:

ik heb kind op zn 12e naar Innsbruck laten vliegen, no prob.
Een half jaar op stage 300 km verderop en hij zat daar in zn campertje op een camping, no prob. Maar toen was hij al 22 jaar.

Nu wil hij deze zomer met een kameraad op de motor naar Italië, prob!

O maar dat heb je wel al moeten loslaten hoor hij is ouder dan 22 kom op zeg. Maar goed mijn schoonmoeder zit hem ook nog te shaken als we iets doen wat zij eng vind en mijn man is 55+

Eigenlijk alleen samengeknepen billen gehad als ze halsbrekende toeren uithaalden in de speeltuin of klimmen in een boom. Dan keek ik gewoon even niet echt. Ik heb ze denk ik nooit beperkt in hun doen en laten.
Het plan maken is in principe eraan toe zijn.
Alleen toen mijn dochter van destijds 13 met een vriendin samen, zonder ouders, een dagje Amsterdam wilde gaan doen (vanuit Groningen) heb ik dat niet toegestaan. Ze was nog nooit zelfstandig naar een andere stad dan onze eigen geweest (Groningen). Ik heb toen gezegd: begin eerst maar eens met Zwolle of Leeuwarden. Leer hoe het OV werkt enz.
Bovendien: we zouden dat jaar zelf als gezin voor het eerst naar Amsterdam gaan en ik vond het ook leuk dat alle kinderen die ervaring samen op zouden doen. 

Mijn oudste van toen 17 ging met vrienden naar de wedstrijd Ajax - Maccabi Tel Aviv. Hij gaat regelmatig naar wedstrijden van Ajax maar er hing vooraf al een negatieve vibe rondom deze wedstrijd. Hem op het hart gedrukt zich niet te mengen in rellen. Gelukkig is het goed gegaan, maar pfffff. Er is heel veel naars rondom deze wedstrijd gebeurd. Achteraf hoorde ik dat een vader van een van zijn vrienden er ook was en de jongens na de wedstrijd met de auto mee heeft genomen (normaliter pakken ze de bus). 

Van alles wat lijkt op wat hier genoemd werd. Oudste is een iadhkind, daar was alles te vroeg en voor mij te spannend.

Dus los van alle herkenbare voorbeelden; dat ik dochter uit een vliegtuig liet stappen terwijl ik dat betaald had. Dat was toch echt wel een oeps moment.

Achtergrond; man had op een cursus van de term oh shit momentje gehoord. Een moment waarop je iets gaat doen wat leuk maar spannend is. Kind was in diezelfde tijd na hard werken in therapie en op school, helemaal hersteld van ziekte en een flinke dip. Haar belonen en de opdracht zoek eens vaker een oh shit momentje op, zorgde ervoor dat we een parachutesprong voor haar boekten. Dat had ze ooit laten vallen () dat ze dat zou willen en zou voor kind ongetwijfeld een oh shit moment zijn.

Ik heb letterlijk onderaan de landingsplaats tegen een aanwezige Amerikaanse piloot gezegd ‘I just paied to throw my daughter out of a plane. What was I thinking’! De Amerikaan moest keihard lachen en de glimlach van kind toen het landde was nog groter.

Nooit. Alles dat mijn kinderen ooit voor het eerst wilden gaan ondernemen, deed ikzelf al op jongere leeftijd. Plus nog wat dingen waar zij geen interesse in hebben of te bang voor zijn. 

Het enige dat een van de kinderen al jonger deed dan ik, was alleen de oceaan over vliegen. Ze ging op haar 16e stage lopen op een Middle School in Oregon en zou daar logeren bij een internet-vriendin van me. Grootste probleem dat ik daarmee had, waren de kosten. Maar ik vond het niet echt spannend. Kwestie van goed voorbereiden. Met de trein naar een stage 30km verderop, is ongeveer net zo ingewikkeld. 

De meeste ongelukken geboren binnenshuis. Ik weet nog dat mijn dochter de trap afdonderde. Voor een paar maanden was ik altijd bloednerveus als ze de trap afging. Het liefst had ik haar handje dan vastgehouden. Ik heb nog een kleintje dus dat ze alleen weg naar een stad gaat is misschien nog een te-ver-van-mijn-bed-show. Maar ik moet wel zeggen dat toen ik zelf 12 was gewoon met de trein mocht van mijn moeder. Die daar niet zo moeilijk over. 

Decembermamma schreef op 25-03-2026 om 08:39:

[..]

O maar dat heb je wel al moeten loslaten hoor hij is ouder dan 22 kom op zeg. Maar goed mijn schoonmoeder zit hem ook nog te shaken als we iets doen wat zij eng vind en mijn man is 55+

Ff heel erg offtopic: 55+? Niet 56, 57, 58? 😅

Ik ben behoorlijk goed in loslaten maar toen mijn twaalfjarige in zijn eentje met de trein naar Amsterdam ging om daar naar een autobeurs te gaan, vond ik dat wel spannend. De Rotterdamse metro deed hij al vanaf zijn achtste zelf, maar dit vond ik weer een stapje verder.

Wij hebben de regel dat alles mag, als het van de wet mag en ze een goed plan hebben. En in dat plan wil ik de financiën zien en de 'wat als'. Dus wat als de treinen uitvallen, wat als je je telefoon kwijtraakt etc.

Mijn dochter is op haar 16de met 7 vriendinnen naar Llorret gegaan dat vond ik wel heel spannend en toen mijn zoon op zijn 18de verjaardag op kamers ging vond ik dat ik wel veel van mijn loslaatskills vragen