Jong-volwassen, partnerloze kinderen
Hoe zwaar leunen jullie niets-aan-de-hand-kinderen-zonder-partner, op jullie als ouder(s)?
Sinds mijn 3 kinderen een vaste partner hebben valt er veel (be)zorg weg. Ziekenhuisbezoek, werkperikelen, datings-issues. Ik wordt er niet meer bij betrokken.
Peiling
Partnerloze jong-volwassenen
Maximaal 2 antwoorden.
Ik vind het belangrijk een warme en liefdevolle band te hebben met kinderen en ouders. Ik sta dus klaar als dat nodig is. Maar geef ook grenzen aan. Want ik heb ook een eigen leven. En daarnaast wil ik kinderen grootbrengen als zelfstandige volwassenen.
Ik ken genoeg situaties waarbij dat evenwicht er niet is. En dat zou ik niet willen. Die voorbeelden ken ik ook.
Vrijevlinder schreef op 27-04-2026 om 08:28:
[..]
Dit denk ik wel. Ik herken het zeker niet. Ieder is anders, maar we zijn als kinderen vrij zelfstandig opgevoed, en we hadden onze ouders niet nodig voor halen en brengen of advies voor het een of ander. Toen we zelfstandig gingen wonen, leunden we niet meer op ouders.
Ik zie wel een verschil met nu, en ik zie de ouders van nu veel meer voor hun kinderen doen. Ook dingen waarvan ik denk dat het onnodig is.
Tot een bepaalde leeftijd heb je als ouders ook gewoon nog veel dingen te doen voor je kinderen. Brengen en halen naar de sport, later kunnen ze zelf maar moet je soms toch rijden voor een wedstrijd, omdat kind nog geen rijbewijs heeft. Mee naar de dokter, de tandarts en soms het ziekenhuis, omdat kind er niet kan komen zonder een ouder die kan rijden.
Op een bepaald moment kunnen ze wel zelf rijden maar is het soms toch nog handig als je mee gaat, gedruppeld worden bij de oogarts bijvoorbeeld. Voordeel is dan wel dat kind jou ook kan rijden als je zelf gedruppeld gaat worden bij de oogarts. Bij pijnlijke behandelingen is het soms ook handig als er iemand mee is.
Mijn kinderen wonen nog thuis, dus als ze, voordat ik aan de boodschappen begin, vragen of ik shampoo, deodorant, maandverband mee kan nemen dan doe ik dat. Ook voor mijn bejaarde ouders neem wel een en ander mee als ze dat vragen. Toen ik volop in de kleine kinderen zat namen mijn ouders ook weleens wat mee als ik daarom vroeg.
Iedere week kom ik tijdens mijn grote boodschappen sessie een tante van mij tegen (80 jaar oud) die nog steeds boodschappen haalt voor haar oudste dochter met gezin. Dan heeft ze een big shopper vol brood, want ja die jongens van Margriet eten veel. Margriet is iets jonger dan ik, eerste helft 50. Tante rijdt geen auto meer, al die boodschappen worden op een fiets gehesen. Ik ben van mening dat Margriet best zelf dat brood kan gaan halen, dat hoeft haar moeder niet meer te doen. Ik weet niet of Margriet het vraagt of dat tante het aanbiedt maar het is gewoon echt niet nodig en wel gevaarlijk. Die fiets van tante is echt veel te vol met al die boodschappen.
