Twintig en boos

Is het niet een optie om te stoppen met school en gewoon te gaan werken? Hij is 20, als hij geen prestatiebeurs heeft kan hij hewoon stoppen zonder nadelige gevolgen en dan later weer opnieuw beginnen als hij gemotiveerd is. Of niet - je kan in werk ook doorgroeien.

Basic Fit zoekt trouwens personal trsiners, althans hier in Amsterdam was dat zo. Geen idee of daar opleidingseisen voor zijn.

Interessant wat je man zegt 

Voor mij lijkt het of hij wel gemotiveerd is, maar moeite heeft met structuur. 

Een tentamen niet halen kan, maar meestal is er wel herkansing. Iemand die moeite heeft met structuur, weet misschien niet precies wanneer dit is en mist dan de herkansing bijv. 

Ik zou benoemen wat er allemaal wel goed gaat, en dan kijken of hij hulp kan krijgen met structureren. 

Als hij personal trainer wil worden, dan is hij nu vast ook wel bij een sportschool. Is daar niet iemand die een mentor voor hem kan zijn? Iemand tegen wie hij opkijkt? Vaak kan zo iemand meer bij hem bereiken dan zijn stomme ouders die hem stomme opdrachten geven zodat hij wat van zn stomme leven kan maken. 
Ik zou hem wat ruimte geven, maar wel kijken of er iemand anders in zn leven is die hem wat meer sturing kan geven. De meeste personal trainers hebben wel een mindset van, wil je wat bereiken in je leven, dan moet je er ook hard voor werken. Als dat komt van iemand waar hij tegen op kijkt, dan komt dat meer aan dan dat jullie nu als ouders lopen pushen.

Temet schreef op 06-09-2026 om 16:34:

Is het niet een optie om te stoppen met school en gewoon te gaan werken? Hij is 20, als hij geen prestatiebeurs heeft kan hij hewoon stoppen zonder nadelige gevolgen en dan later weer opnieuw beginnen als hij gemotiveerd is. Of niet - je kan in werk ook doorgroeien.

Basic Fit zoekt trouwens personal trsiners, althans hier in Amsterdam was dat zo. Geen idee of daar opleidingseisen voor zijn.

Basic Fit is vrij kritisch die willen mensen met een diploma. Zoon heeft er ook gesolliciteerd werd hierop niet aangenomen terwijl hij wel training geeft.

'ja jij sport 6 dagen per week en heeft zich nu ook opgegeven voor voetbal zijn sportschool en voetbal betalen we voor hem omdat hij steeds veel stage moet lopen en dan amper kan werken'. 
Dus ondanks het vele stage lopen kan hij wel 6 dagen per week sporten en nog extra voetballen erbij, wat jullie blijkbaar ook voor hem gaan betalen? Maar een bijbaantje kan niet? 's Morgens op de fiets de krant rondbrengen? 
Wat betreft rij-examen: er zijn cursussen van 1 dag waarop mensen gericht worden voorbereid op het examen. Misschien is dat iets.
Ik heb de indruk dat jullie nu heel veel faciliteren voor hem in de hoop dat hij dan niet meer boos is. Zo ontwikkelt zich een neerwaartse spiraal. Wellicht is het goed om dat los te koppelen: zijn boosheid op hoe zijn leven gaat kunnen jullie niet oplossen, je kunt alleen proberen hem te ondersteunen in het leren omgaan daarmee. Dat is vooral mentale ondersteuning: ja, het is rottig en dom en vervelend, maar wat ga je nu doen als je niet naar school gaat vanwege doe OV-kaart, hoe ga je dat opvangen? Kan hij niet op de fiets naar het MBO? Scheelt hem tijd in de sportschool. 
Zit hij veel op sociale media, kan dat een bepaalde invloed hebben op hem? 

Ik zie soms topics voorbij komen van kinderen (jongeren/jongvolwassenen) die hun kamer niet uitkomen en alleen maar depressief zijn. Dan is je zoon gelukkig een heel ander verhaal, hij is actief, zet stappen etc.

Kennelijk onderneemt hij echt wel dingen maar strugglet hij met de structuur. Wanneer een vak herkansen? Hoe nieuwe OV vragen? Dat soort dingen. 

Vind het verder niet heel ongezond klinken. Zo'n tandartsafspraak daar kun je ook bij helpen. 'Zoon we gaan nu zitten en we kijken wanneer jij tijd hebt voor de tandarts en dan bellen we samen'. Ik moet zeggen dat ik tandarts soms ook wel voor me uitschuif als ik nergens last van heb. Terwijl ik het ook fijn vind als ik weer geweest ben en het weer achter de rug is. 

Oei; onze middelste Zoon heeft ook zo`n phase gehad. Hij had wel een diploma, maar wilde daar niet in gaan werken. En wist gewoon niet wat te doen. Hij is HB, vind school vreselijk…. Heeft ook moeite om zich te organiseren. ( nog steeds wel een beetje). 
Wij hebben hem erg duidelijk gemaakt dat we alleen nog zijn ziektekosten betalen. Hij heeft toen een tijd als beveiliger gewerkt. En daar ontdekte hij dat je daar minimaal betaald word,en dat er eigenlijk geen voldoening valt te halen. Hij is toen weer in zijn beroep gaan werken , en nu doet hij de HBO opleiding ervan. Heeft een leuke vriendin, heeft zijn rijbewijs en een autootje. En in 2 jaar is hij klaar, en wil Dan gaan samenwonen. 
En hij heeft de mazzel dat hij broers en zussen heeft, en die hebben hem altijd op sleeptouw meegenomen. Hij is nu 24, maar rond zijn 20 ste was het heel moeilijk. 

Soms kun je naast hem gaan staan om samen dingen te regelen. Je OV kwijt is geen reden om niet naar school te gaan. Dan vraag je een nieuwe kaart aan, kost eenmalig een klein bedrag en dat is het. Je kunt later ook niet thuisblijven van werk omdat je auto/fiets stuk is of je OV-kaart kwijt. Zou wat zijn zeg. Elke dag losse kaartjes kopen is hier niet de oplossing, maar ook helemaal niet nodig.

Soms kun je ook grenzen stellen aan wat je wel en niet betaalt. Sportschool en voetbal betalen omdat hij niet (veel) kan werken, terwijl hij zes dagen per week sport...hij kan ook drie keer per week sporten en verder werken. 

En geef vertrouwen dat hij uiteindelijk zijn weg in het leven wel gaat vinden en dat het uiteindelijk echt wel een keer lukt met opleiding en rijbewijs. 

Kunnen jullie op school met iemand praten die kijkt wat hij nu precies nog moet doen? Misschien kan hij met bijv 2 herkansingen en een verslag klaar zijn voor de kerst, of nog eerder. 
Het heeft natuurlijk geen zin om twee of drie keer dezelfde les te moeten volgen en dan komt het hem vast goed uit dat die OV kwijt is. 

Jij schrijft duidelijk op wat er allemaal moet gebeuren, maar bij hem is het misschien één grote berg waar hij niet meer overheen kan kijken. 

Tandarts kun je nu bellen en dan kan hij mogelijk al deze week terecht. Met een beetje geluk is het dan weer klaar. Dat met de woningbouw is misschien ook in een uurtje geregeld. 

Damoontje schreef op 07-09-2026 om 12:29:

Kunnen jullie op school met iemand praten die kijkt wat hij nu precies nog moet doen? Misschien kan hij met bijv 2 herkansingen en een verslag klaar zijn voor de kerst, of nog eerder.
Het heeft natuurlijk geen zin om twee of drie keer dezelfde les te moeten volgen en dan komt het hem vast goed uit dat die OV kwijt is.

Jij schrijft duidelijk op wat er allemaal moet gebeuren, maar bij hem is het misschien één grote berg waar hij niet meer overheen kan kijken.

Tandarts kun je nu bellen en dan kan hij mogelijk al deze week terecht. Met een beetje geluk is het dan weer klaar. Dat met de woningbouw is misschien ook in een uurtje geregeld.

Hij is volwassen, een mbo praat dan niet meer met jou als ouder tenzij je kind daar expliciet toestemming voor geeft.

Ysenda schreef op 07-09-2026 om 18:31:

[..]

Hij is volwassen, een mbo praat dan niet meer met jou als ouder tenzij je kind daar expliciet toestemming voor geeft.

Nou dan heb ik toch een andere ervaring. 
Het mbo zocht ook expliciet contact met ons toen dochter even niet zo lekker draaide. Wel altijd met dochter in cc, maar dat is dus niet anders dan op de middelbare school. 

Ysenda schreef op 07-09-2026 om 18:31:

[..]

Hij is volwassen, een mbo praat dan niet meer met jou als ouder tenzij je kind daar expliciet toestemming voor geeft.

Ok dank je, dat wist ik niet. Bij ons op de universiteit waren de ouders idd ook niet meer in beeld. 

Op de middelbare school waren sommigen 18 en werden de ouders er nog wel in betrokken maar misschien was daar dan toestemming voor gegeven. 

Ted68 schreef op 07-09-2026 om 08:51:

Oei; onze middelste Zoon heeft ook zo`n phase gehad. Hij had wel een diploma, maar wilde daar niet in gaan werken. En wist gewoon niet wat te doen. Hij is HB, vind school vreselijk…. Heeft ook moeite om zich te organiseren. ( nog steeds wel een beetje).
Wij hebben hem erg duidelijk gemaakt dat we alleen nog zijn ziektekosten betalen. Hij heeft toen een tijd als beveiliger gewerkt. En daar ontdekte hij dat je daar minimaal betaald word,en dat er eigenlijk geen voldoening valt te halen. Hij is toen weer in zijn beroep gaan werken , en nu doet hij de HBO opleiding ervan. Heeft een leuke vriendin, heeft zijn rijbewijs en een autootje. En in 2 jaar is hij klaar, en wil Dan gaan samenwonen.
En hij heeft de mazzel dat hij broers en zussen heeft, en die hebben hem altijd op sleeptouw meegenomen. Hij is nu 24, maar rond zijn 20 ste was het heel moeilijk.

Ik ben ook groot voorstander van werken als er geen motivatie is voor school. Alleen heeft zoon van TO denk ik geen startkwalificatie, wat het lastiger maakt. Heeft hij heel helder dat een startkwalificatie hem “vrij” maakt qua keuzes?

Onze zoon was heel ander verhaal maar toch ook weer niet. Vwo diploma maar ingewikkeld profiel en bloedhekel aan school, vond vervolgopleiding niet leuk (ging ook niet goed) en wist ook geen andere opleiding. Wij hebben gezegd dat het alternatief voltijds werken was en dat wij niets voor hem betalen als hij geen opleiding volgt. Wel gratis kost en inwoning als hij zelf zou sparen, anders kostgeld.

Hij werkt inmiddels al drie jaar in een gebied dat hem interesseert, met veel plezier en veel interne cursussen. Mensen om ons heen vinden dit een wat raar pad met een vwo diploma. Ik ben heel blij dat hij gelukkig is met wat hij doet en zich daarin ontwikkelt. Hij heeft weinig kosten en spaart enorm. En wil met dat spaargeld tzt uit huis kunnen.

Inmiddels komt er het besef op gang dat hij qua salaris niet zal kunnen groeien zonder aanvullende diploma’s en dat dit salaris nu heel veel lijkt maar met vaste lasten toch krap is. En twijfel of hij niet terug naar school moet. Ik ben benieuwd hoe dat verder gaat.

Wij hebben makkelijk praten omdat dit goed heeft uitgepakt, dat snap ik. Ik denk wel dat grenzen stellen misschien heeft bijgedragen aan dat hij vrij snel volwassen keuzes ging maken.

Misschien heb je er iets aan.