Klacht tegen juf
Ik wil een klacht indienen tegen de juf van mijn jongste zoon van 5. Ze had al problemen met hem in de klas van bij de start, ze wilde hem er gewoon niet bij. Hij is doorverwezen naar een observatiegroep om te kijken wat hij nodig heeft maar de juf heeft die groep allemaal negatieve dingen over mij als moeder verteld. Dus nu kunnen we geen goede start maken en dat is echt haar schuld. Ook ze moet niet als juf allemaal oordelen over mij als moeder uitspreken en die niet met mij bespreken maar wel aan de nieuwe groep doorgeven, Dat is gewoon echt fout van haar. Daarom wil ik klacht indienen want dat is echt heel fout en zo zorgt ze er ook oor dat ik en mijn zoon niet een nieuwe start kunnen maken. Kunnen jullie me helpen hoe ik dat ken adoen Ik wil echt serieucs genomene worden dat die juf gewoon niet meer kan werken ofzo want ze maakt echt grote fouten
linn19 schreef op 11-04-2026 om 13:57:
Iemand al geschreven dat het juist ondermijnend is om de alcoholverslaving en behandeling daarvan geheim te willen houden voor de behandelaar van zoontje? Het is juist helpend voor Karen om daar open kaart over te spelen met behandelaar zoontje, dat zij er actief moeite voor doet zal een plus voor haar zijn.
Veel woorden hier over mijn post maar het is Karen zelf die ondermijnend bezig is daar heeft ze mijn posten niet voor nodig.
Behandelaar had al gezegd dat er zaken bij Karen thuis moeten veranderen. Het "wil niet, kan niet" over de voorstellen van haar ( echt meedenkende) therapeut is ondermijnend.
Reacties zoals deze ondermijnen juist de stappen die ze wel zet. En maken dat ze andere stappen niet meer durft te zetten.
3 stappen vooruit en 2 achteruit is netto nog steeds vooruit.
Als je met kleine stapjes vertrouwen kunt krijgen ben je daarna in staat grotere te zetten.
Het is niet een griepje: pilletje er in, weekje wachten en het is weer over. Dut is een proces van jaren want bijzonder complex.
Ysenda schreef op 11-04-2026 om 15:10:
[..]
Reacties zoals deze ondermijnen juist de stappen die ze wel zet. En maken dat ze andere stappen niet meer durft te zetten.
3 stappen vooruit en 2 achteruit is netto nog steeds vooruit.
Als je met kleine stapjes vertrouwen kunt krijgen ben je daarna in staat grotere te zetten.
Het is niet een griepje: pilletje er in, weekje wachten en het is weer over. Dut is een proces van jaren want bijzonder complex.
Maar, is er tijd voor een proces van jaren? Er zijn kinderen betrokken!
Ik zou het TO echt gunnen dat er jeugdzorg komt. En nee, niet om de kinderen uit huis te plaatsen maar wel omdat zo te lezen iedereen in dit gezin zijn of haar eigen grote problemen heeft en iedereen wel hulp kan gebruiken om daarmee om te gaan. Het lijkt me voor TO heel fijn om iemand te hebben die kan meedenken, tot steun kan zijn etc
Ysenda schreef op 11-04-2026 om 15:10:
[..]
Reacties zoals deze ondermijnen juist de stappen die ze wel zet. En maken dat ze andere stappen niet meer durft te zetten.
3 stappen vooruit en 2 achteruit is netto nog steeds vooruit.
Als je met kleine stapjes vertrouwen kunt krijgen ben je daarna in staat grotere te zetten.
Het is niet een griepje: pilletje er in, weekje wachten en het is weer over. Dut is een proces van jaren want bijzonder complex.
No way dat ik het ondermijnende gedrag van Karen in mijn schoenen laat schuiven Ysenda.
Joszy schreef op 11-04-2026 om 15:43:
[..]
Maar, is er tijd voor een proces van jaren? Er zijn kinderen betrokken!
Ik zou het TO echt gunnen dat er jeugdzorg komt. En nee, niet om de kinderen uit huis te plaatsen maar wel omdat zo te lezen iedereen in dit gezin zijn of haar eigen grote problemen heeft en iedereen wel hulp kan gebruiken om daarmee om te gaan. Het lijkt me voor TO heel fijn om iemand te hebben die kan meedenken, tot steun kan zijn etc
Eens.
Ik denk zomaar dat er hier erg weinig kennis is over borderline.
Er zijn kinderen betrokken om die te redden is er geen tijd voor jarenlang kleine stapjes.
En daarmee zijn heel wat posts ten nadele van de kinderen, al denkt men dat de techniek van meebewegen helpend is.
Die kinderen zijn in de jaren dat ze gevormd worden erg kwetsbaar en afhankelijk. Dus níet wachten met grote stappen, anders is er ook voor hen geen weg meer terug.
Ook ik zou Jeugdzorg betrekken, juist om de kinderen thuis te kunnen houden, maar met veel meer controle en vooral ondersteuning en een basis leggen voor vertrouwen. Dat is, als dat al mogelijk is.
En daar is openheid van zaken voor nodig, óók en juist over alcoholisme.
linn19 schreef op 11-04-2026 om 15:51:
[..]
No way dat ik het ondermijnende gedrag van Karen in mijn schoenen laat schuiven Ysenda.
Karin ondermijnt zich zelf, en jij helpt het ondermijnen met je reacties.
Je bereikt precies het tegenovergestelde van wat je zou willen.
Wat we hier allemaal willen. Harder schoppen gaat niet het gewenste resultaat leveren.
linn19 schreef op 11-04-2026 om 14:11:
[..]
Het gaat hier over een kwetsbaar en zorgelijk gezin met 2 jonge kinderen en dan kom jij met zo"n reactie( persoonlijke sneer)? Focus.
Als je dit topic zorgvuldig had gelezen had je ontdekt dat er vele zorgvuldige adviezen gegeven zijn. Had je gezien dat ik dat ook heb gedaan meermaals. Had je ook gezien dat ik en anderen ervaring met de doelgroep hebben. Enige wat jij doet is verontwaardigd roepen en veroordelen en je niet echt verdiepen. Dus ja, ik gaf even een sneer terug.
Ik laat het hier verder bij want ik vind het verder niet helpend in dit topic.
Houd hier eens mee op Linn. Je komt om de zoveel tijd dit draadje binnenvallen, met steeds hetzelfde gedrag. Sla alsjeblieft dit topic over, als je je niet constructief op kunt stellen. Het is voor werkelijk niemand helpend. Integendeel zelfs.
Dweedledee schreef op 11-04-2026 om 19:28:
Houd hier eens mee op Linn. Je komt om de zoveel tijd dit draadje binnenvallen, met steeds hetzelfde gedrag. Sla alsjeblieft dit topic over, als je je niet constructief op kunt stellen. Het is voor werkelijk niemand helpend. Integendeel zelfs.
Nou dit gaat mij toch te ver . Het is een forum . Een openbaar forum . Waar elke mening of visie mag vind ik . En helpend ?? Dat is nog maar de vraag . En of dat ook het doel is hier ????
Roos57 schreef op 11-04-2026 om 19:34:
[..]
Nou dit gaat mij toch te ver . Het is een forum . Een openbaar forum . Waar elke mening of visie mag vind ik . En helpend ?? Dat is nog maar de vraag . En of dat ook het doel is hier ????
Dat is jouw mening. En dat is prima. Maar al die vraagtekens in je bericht zijn wat mij betreft niet nodig.
Ja, dit is een forum. Maar dit is een topic van een kwestbare TO. Daar mag best rekening mee gehouden worden. Dat is gewoon goed fatsoen.
ik ga hier niet in discussie. Het gaat mij er om dat niemand bepaald of je hier mag reageren en hoe .
Nou, waarvan akte dan maar. Maar wat mij betreft heeft het beschermen en ondersteunen van Karen een hogere prioriteit dan jouw mening. En dat is - op mijn beurt -mijn mening.
Ik denk dat er hier schrijvers zijn die het heel erg vanuit het positieve proberen te benaderen. Ook reageren mensen vanuit zorgen om de kinderen veel directer een daardoor misschien negatiever.
Ik ben steeds aan het zoeken naar een middenweg (zoals de meeste schrijvers in dit topic denk ik). Ook ik hoop dat Karen de aangeboden hulp accepteert en meer in de stijgende lijn weet te blijven. Daarbij ben ik realistisch genoeg om te weten dat je terugvallen niet tegenhoudt. Die zijn er altijd, het is nooit een rechte stijgende lijn naar boven. Ik hoop ook dat Karen hulp in de thuissituatie gaat accepteren. Ik denk ook echt dat dat nodig is, dat heb ik vaker benoemd.
Of dat via gedwongen hulpverlening moet, met een OTS, kunnen we achter ons beeldscherm niet beoordelen. Mijn ervaring is dat dat soms inderdaad is wat nodig is maar dat het via de meer vrijwillige weg vaak wel meer motivatie is. Dan gebeurt het niet uit dwang. Ik hoop dat deze motivatie in het dagelijkse leven meer te zien is als op het forum. Overigens is het niet altijd zo dat wanneer je hulpverlening in huis accepteert er geen melding meer komt.
Er is hulpverlening in beeld. Ik denk dat zij echt wel zien dat er sprake is van multiproblematiek. ze zien echt de reactie van moeder wel in een gesprek en de mail die daarna komt. Ik neem aan dat moeder echt wel verteld heeft dat zij zelf ook hulpverlening heeft op dit moment.
De keuze voor wel of geen melding bij VT wordt daar echt wel zorgvuldig genomen. Als ze dat nog niet doen dan is er nog vertrouwen, ik vertrouw meer op dat oordeel als dat van ons, als lezers van dit topic.
Daarbij geloof ik dat het meer helpend is om op een positieve manier eerlijk te zijn. Ik denk dat je dan verder komt als wanneer je met de botte bijl hakt.
Wat een lange tenen vandaag. Dat mijn reacties niet van het "oh wat goed ga zo door" zijn betekend niet dat ik schop of me niet zou verdiepen zoals geschreven. Ik richt mij voornamelijk op de behandelaar van zoontje en de therapeut van Karen omdat die het dichtste bij zowel Karen als haar zoontje staan en bepalend zijn. Zij zijn leidend.
En als behandelaar zegt er moeten dingen veranderen thuis en ik heb jou als moeder nodig en als therapeut voorstellen doet om beter met emoties om te leren gaan voor Karen heeft ze juist die 2 mensen hard nodig om vooruit te kunnen komen en ze die dus echt serieus zou moeten nemen.
Dit is de realiteit waar Karen het mee zal moeten doen en daar zal actie van Karen in verwacht worden door zowel behandelaar als therapeut.
duizel schreef op 11-04-2026 om 21:02:
Ik denk dat er hier schrijvers zijn die het heel erg vanuit het positieve proberen te benaderen. Ook reageren mensen vanuit zorgen om de kinderen veel directer een daardoor misschien negatiever.
Ik ben steeds aan het zoeken naar een middenweg (zoals de meeste schrijvers in dit topic denk ik). Ook ik hoop dat Karen de aangeboden hulp accepteert en meer in de stijgende lijn weet te blijven. Daarbij ben ik realistisch genoeg om te weten dat je terugvallen niet tegenhoudt. Die zijn er altijd, het is nooit een rechte stijgende lijn naar boven. Ik hoop ook dat Karen hulp in de thuissituatie gaat accepteren. Ik denk ook echt dat dat nodig is, dat heb ik vaker benoemd.
Of dat via gedwongen hulpverlening moet, met een OTS, kunnen we achter ons beeldscherm niet beoordelen. Mijn ervaring is dat dat soms inderdaad is wat nodig is maar dat het via de meer vrijwillige weg vaak wel meer motivatie is. Dan gebeurt het niet uit dwang. Ik hoop dat deze motivatie in het dagelijkse leven meer te zien is als op het forum. Overigens is het niet altijd zo dat wanneer je hulpverlening in huis accepteert er geen melding meer komt.
Er is hulpverlening in beeld. Ik denk dat zij echt wel zien dat er sprake is van multiproblematiek. ze zien echt de reactie van moeder wel in een gesprek en de mail die daarna komt. Ik neem aan dat moeder echt wel verteld heeft dat zij zelf ook hulpverlening heeft op dit moment.
De keuze voor wel of geen melding bij VT wordt daar echt wel zorgvuldig genomen. Als ze dat nog niet doen dan is er nog vertrouwen, ik vertrouw meer op dat oordeel als dat van ons, als lezers van dit topic.
Daarbij geloof ik dat het meer helpend is om op een positieve manier eerlijk te zijn. Ik denk dat je dan verder komt als wanneer je met de botte bijl hakt.
Eens, ter aanvulling dat gesprekstechnieken met complimenten best aardig, maar toch ook nog steeds gewoon redelijk doorzichtige gesprekstechnieken zijn, waar iemand maar net gevoelig voor moet zijn, maar ook heel betuttelend kunnen overkomen; Karen is een volwassen vrouw. Lelijk doen hoeft uiteraard niet, maar eerlijk en oprecht zijn wel.
