De mindere kant van een huwelijk: Het eind

Nou dat was me het weekend wel. Het is tussen ex en zoon dermate geklapt, dat hij het hele weekend bij mij geweest is. Ik zit echt te klapperen met de oren wat er allemaal door ex-vrouw en ex-schoonmoeder tegen mijn zoon gezegd is... 

Mijn lieftallige ex-schoonmoeder heeft mijn ex gewoon weggestuurd als in: Wegwezen, ik ga even met je zoon praten. En die heeft hem meerder keren een vervelend pisventje genoemd, een misbaksel. Als het aan haar lag, zou ze hem wel eens goed een veeg aan de oren geven. En hij was absoluut niet meer welkom in haar huis....

Ik had hem totaal overstuur aan de telefoon. Gelukkig ging ex akkoord met dat die naar mij kwam om even af te koelen. Ik heb haar wel heel duidelijk gemaakt dat dit niet langer kan zo, en dat het zeker niet zo kan zijn dat haar eigen moeder dit soort dingen roept tegen zoon. 

Ik heb toevallig donderdag de intake bij Yorneo. Man dit gaat echt een drama worden. EN werd me ook nog even medegedeeld dat dochters naar een 10/4 regeling willen. Daar ga ik wel met ze over in gesprek want daar geloof ik helemaal niks van, ik heb namelijk 0,0 problemen met mijn dochters over dat ze het bij mij niet fijn vinden of iets in die richting. Ze zijn juist altijd heel lief en vrolijk bij mij. Maar god wat maakt zij ons gezin helemaal naar de kloten.

tsjor schreef op 19-10-2026 om 14:05:

Ik ben kwijt wat de leeftijden zijn van je kinderen, maar voor omgangsregeling etc. zou ik de stelregel hanteren: voor alle kinderen dezelfde afspraken. Of zou je zelf liever willen dat je zoon niet meer naar zijn moeder toe hoeft, behalve een minimale omgangsregeling?
Weet je of er iets vooraf is gegaan aan de uitbarsting van moeder en schoonmoeder? Het zijn nogal grove uitspraken.

10 en 12. We hebben voor alle drie inderdaad de zelfde afspraken.

Ik weet het niet zo goed, ergens vind ik dat hij zijn moeder net zo goed nodig heeft dan zijn vader, maar dit begint wel steeds heftiger te worden m.b.t. mijn zoon. 

De meiden zijn een stuk loyaler aan mijn ex en zien ook niet zo goed wat er gebeurd. Die heeft ze ook echt wel onder de duim, om het zo te noemen. Maar dat is vrij heftig op een andere manier, die bombardeert ze met liefde. In de week dat mijn meiden bij mijn zijn krijgen ze elke dag weet ik hoeveel berichten van mijn ex. Ik mis jullie, ik hou van jullie, blablablabla. 

Ze kregen een discussie over slapen bij hun opa en oma zoals ik het begrepen heb. Zij dropt de kinderen vaak bij opa en oma zodat ze op stap kan. En hij zag dat niet zitten. Toen vroeg die of die dan bij mij mocht slapen zodat die met zijn vrienden kon zijn en dat mocht niet. Toen hij aan gaf dat ik wel akkoord ging met dat de meiden een dag eerder naar haar gaan, maar dat hij nooit een keer een dag extra naar mij mocht, is het geklapt. 

tsjor schreef op 19-10-2026 om 17:57:

Ik bedoelde het eigenlijk meer als bescherming ook van de dochters: als zoon niet mag komen, dan dochters ook niet.
Maar het zal altijd een afweging zijn: hoeveel strijd wil je aangaan, wat is het je waard en wat zijn de mogelijke uitkomsten.

Naja dat is natuurlijk ook het lastige: Het liefst zo weinig mogelijk. Alleen zelfs dan is het gewoon 1 keer in de zoveel tijd mis. De mogelijke uitkomsten zijn ook heel makkelijk: Ex gaat toch niks anders doen. Dat werkt niet zo. Die heeft oprecht altijd voor de bril: Het ligt niet aan mij. 

Ik heb nog best een lang gesprek gehad ook met haar, het is alsof je tegen een muur zit te praten. Ik was natuurlijk wel enigszins pissig over wat er allemaal tegen zoon geroepen was. Dus gesprek gehad en aangegeven: Joh nou heb ik hier jaren moeten aanhoren hoe "ziekelijk" je moeder was en hoe zij je een groot trauma aangedaan heeft met haar gedrag, leuk dat je nu net doet alsof dat allemaal niet gebeurd is, maar dat kun je echt niet terugnemen. Hoe the fuck bescherm je dan nu je kinderen niet tegen dit gedrag. 

Stamelde ze een beetje: Ja ik heb wel gezegd dat ze moesten ophouden. Oh ja? En heeft je moeder daar naar geluisterd? Die heeft gewoon waar zoonlief bij was tegen haar gezegd: Wegwezen, ik praat wel even met je zoon en wil jou niet horen. Zooo, je moeder heeft wel respect voor jou als hé? In je eigen huis?

Ergens snap ik het ook nog wel dat ze niet tegen haar op kan, dat heeft ze nooit gekund. Ik hielp haar daar altijd bij, met een grapje haalde ik vaak de scherpte van zo'n discussie tussen die 2 af. Maar nu ik er niet meer ben, zal ze het toch moeten doen. Maar dat ze het niet eens erkent. Gek mens. 

Marianne76 schreef op 20-10-2026 om 12:00:

Een gedachte waar je misschien aan moet wennen: waarschijnlijk KAN je ex niet stoppen met de kinderen bespelen/manipuleren.

Als je daarvan uitgaat, hoe kun je je kinderen dan beschermen?
Ik heb destijds besloten dat ik de kalme thuishaven voor de kinderen moest zijn. Ze waren ook altijd welkom, al was het maar voor een kopje thee na school voordat ze naar de andere ouder gingen (dit was vanaf dat ze zelfstandig naar school en naar huis gingen).

Nee ik snap heel goed dat ze daar niet me kan stoppen.

Ik probeer inderdaad altijd te zorgen dat ik de kalme thuishaven ben. Dat merk je ook aan alles dat me dat goed af gaat. Meiden zijn altijd op de dag dat ze weer naar moeder moeten, een beetje vervelend tegen elkaar. Dan is er vaak ruzie tussen die 2. 

Het is iets wat ik al vanaf dag 1 doe: Zorgen dat ik de veilige haven ben, geen dingen roepen over ex, me niet uitlaten over opmerkingen die moeder maakt, niet mijn kant. Niks van dat alles.

linn19 schreef op 20-10-2026 om 12:42:

De vraag is wat nu? Oma heeft gezegd dat ze hem niet meer in huis wil hebben, dat komt goed uit want zoon wil dat sowieso niet meer zo te lezen.

Je schreef dat zoon naar jou toe kon om even af te koelen misschien geld dat voor ex en oma maar voor hem is het toch geen afkoelen meer? Ik vind het dapper van hem dat hij zijn mening durfde uit te spreken. Dit hoort bij het groeiproces, het ontwikkelen van eigen meningen.

Ik zou hem ook niet meer in het plaatje van alledrie tegelijk plaatsen. Hij is verder in zijn ontwikkeling dan zijn zusjes.

Ik denk dat aparte afspraken voor/met hem nu beter zijn.

Kun je niet een time out voorstellen aan je ex dat zolang er geen andere afspraken komen voor zoon wb omgang met moeder hij voorlopig bij jou blijft?

Moeder en oma gaan niet veranderen dat zal bij jou en ook bij zoon moeten gaan indalen.

Ik denk dat dat wel ingedaald is bij zowel hem als mij. Het is inderdaad alleen: Wat nu. Zolang ex niet akkoord gaat ( dat gaat ze dus niet) moet hij luisteren naar haar. Ik heb toevallig donderdag het intakegesprek bij Yorneo en dan ga ik ook daar bespreken wat we nu het beste kunnen doen. 

Ex doet gewoon alsof der neus bloed, dat maakt het lastig. Die zegt dan gewoon: Nee joh gaat al tijden goed met zoon bij mij, om vervolgens in emotie te roepen: Hij kan zich hier NOOIT gedragen en het is altijd drama met hem!. Dus ja. Dat soort dingen zijn voor de instanties ook lastig. 

linn19 schreef op 20-10-2026 om 15:01:

[..]

Wat ik niet helemaal begrijp is dat je het over ex hebt en over de instanties maar jij bent er toch ook nog? Je schrijft dat ex niet akkoord gaat maar jij kan toch ook zeggen dat jij niet meer akkoord gaat zoals het co ouderschap voor zoon nu vormgegeven is.

Wie komt er nu op voor zijn vooral emotionele belangen? Voor wat hij nu nodig heeft?

Je ziet het gebeuren dat hij mentale klappen krijgt daar.

Oma heeft hem een vervelend pisventje en misbaksel genoemd. Is dat voor jou niet genoeg reden om met je vuist op tafel te slaan en te zeggen " klaar nu, mijn zoon gaat in ieder geval niet meer naar oma,hoe we eea gaan vormgeven gaan we bespreken maar wat zoon nu op dit moment nodigt heeft gaat voor alles.

Daar gaat ze nogmaals niet mee akkoord. Er ligt een ondertekend ouderschapsplan, heel veel anders dan dit gesprek dus inderdaad met de juiste instanties te gaan voeren, is er niet. 

Ja een rechtzaak starten, dat wil zoon niet.