Home » Forum » Echtscheiding en erna » Kinderalimentatie in samengesteld gezin

Kinderalimentatie in samengesteld gezin

69 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Pip700
Kinderalimentatie in samengesteld gezin

Hoi allemaal,

Ik zoek ervaringen met mensen in een soortgelijke situatie! Hier mijn verhaal kort samengevat:

Mijn partner betaald KA aan expartner €275,-
Oude situatie:
Partner verdiende €1800
Ex verdiende €1200
Behoefte kind €400

Nieuwe situatie:
Partner verdiend €2200
Ex verdiend €1500

Nu hebben mijn partner en ik een kindje erbij en 1 onderweg dus bijna 2 :)
Ook heeft ex een nieuw kind erbij met haar vriend.

Heeft het zin om verlaging aan te vragen? We hebben dit na ons 1e kind niet gedaan omdat advocaatkosten zo duur zijn dus wilden liever wachten omdat we toch nog een kindje erbij wilden.

In de tijd dat het berekend was waren mijn partner en ik nog niet samen dus ben ik niet meegerekend in de woonlasten. Zij daarintegen woonde wel samen maar zijn loon was ook niet meegerekend. Ik weet niet hoe de regels nu zijn of ze daar naar kijken of niet?
Als we online zijn draagkracht berekenen zou dit uitkomen op ongeveer €450,-.

Ik zal er nog even bij vermelden dat met haar absoluut niet over geld te praten valt en ik me af vraag of ze het uberhaupt wel aan het kind uitgeeft.

Wie of wie heeft zoiets ook meegemaakt?
Groetjes

tsjor
Herberekening

'ik me af vraag of ze het uberhaupt wel aan het kind uitgeeft.' Ah, met die vraag kun je je hoofd lekker ziek maken. Ga jij daarover? Is het jouw kind? Is het jouw geld?

Ik begrijp je verhaal overigens niet. Nu is het 275,-- wat je partner betaalt aan kinderalimenatie. Online zou je uitkomen op een draagkrachtruimte van 450,-- Dus als je een herberekening aanvraagt zou je partner veel meer gaan betalen.

Dat hij meer zou moeten gaan betalen lijkt logisch: hij is meer gaan verdienen, zij ook, tegenwoordig wordt dan de kinderbehoefte groter. Bovendien heeft hij nu iemand met wie hij de woonlasten deelt.

Het zou mooi zijn als je dat zijn kind gunt. Maar ik proef dat niet uit je verhaal. Je lijkt eerder zijn geld binnen te willen houden voor jullie kinderen. Of eigenlijk jouw kinderen, want als het puntje bij paaltje komt telt het vaderschap niet meer voor je.

Heb je geld tekort? Zijn er financiële problemen? Of wil je gewoon hebben? Dadelijk heb je twee vrouwen die vechten om een man, niet vanwege de liefde of zo, maar voor het geld. Hoe banaal kun je het hebben.

Tsjor

Pip700
?!

Wauw wat een reactie...

Vind je niet dat zijn draagkracht eerlijk verdeeld zou moeten worden over 3 kinderen? Dat is 150€ per kind. Waarom moet kind 1 meer krijgen dan de andere 2?

En nee het is zeker niet zo dat ik zijn kind niks gun, het is meer dan logisch dat een vader betaald voor zijn kind maar wel op een eerlijke manier. Zijn kind is hier gemiddeld 3 dagen per week dus daar komen nog eens kosten bovenop.

swaen
Minder nodig?

Maar waarom denk je dat een verlaging nodig is? Heeft de zoon van je man en zijn ex minder nodig? Meestal kost een kind juist meer naarmate het ouder wordt. Of kunnen jullie het niet betalen? Waarom is het zo belangrijk voor je?

Een discussie voeren over geld en wat eerlijk is is een gevaarlijke. Als het niet nodig is die te voeren
zou ik daar mn vingers niet aan branden. Je man heeft de verantwoordelijkheid voor zijn oudste kind, net als voor de kinderen die hij met jou heeft. Maar dat betekent naar mijn idee niet dat alle kinderen hetzelfde moeten krijgen.

Dees
Moeder

Draagkracht van moeder is toch ook gestegen?

tsjor
Nee, dat vind ik niet

Er is op een gegeven moment een scheiding. Dan worden er afspraken gemaakt. Dat is het dan ook. Daar heb je dan mee van doen.
Dat vader daarna besluit om met een andere vrouw nog twee kinderen te krijgen wil niet zeggen dat de afspraken rondom het eerste kind gaan veranderen. Vind jij het dan eerlijk, dat het kind dan minder krijgt omdat jullie meer kinderen krijgen?
De enige legitieme reden om kinderalimentatie te wijziggen is als het inkomen van degene die betaalt dor omstandigheden zodanig is veranderd, dat degene die betaalt dat niet meer kan betalen. Maar daar is bij jullie geen sprake van: zijn inkomen is toegenomen.

De draagkrachtberekening gaat niet over de huidige situatie, waarin vader nog met moeder en de kinderen samenwoont. De draagkrachtberekening gaat over de situatie waarin je gaat scheiden en er een berekening meot komen van ieders bijdrage aan de zorg voor een kind. Het is niet zo, dat jij nu een nieuwe draagkrachtberekening kunt laten maken en die dan gaat verdelen over de kinderen van de vrouw waarvan hij gescheiden is en over de kinderen waar hij nog bij woont.

Jij hebt ook niets te maken met het inkomen van zijn ex. Daar ga je helemaal niet over, dat is niet voor jouw ogen bestemd. Het is niet jouw ex. Je hebt ook niets te maken met het uitgavepatroon van zijn ex. Daar ga je helemaal niet over. Het is niet aan jou om daar enig oordeel over te geven. Je gaat toch ook niet om jouw inkomsten en uitgaven aan haar voorleggen om haar te laten oordelen of je nog meer geld nodig hebt voor jouw kinderen?

Ik hoop dat je huidige gedachten ingegeven zijn door je situatie, de zwangerschap, hormonen, emotionele instabiliteit, nestdrang etc. Ik hoop dat je straks kunt genieten. Je hebt een man, met een verleden, met verplichtingen. Ik hoop dat je dat kunt accepteren. Er is genoeg inkomen bij jullie, de kinderen hebben een dak boven hun hoofd, er is eten en drinken, wij zorgen er met zijn allen via de belastingen voor, dat je kinderbijslag krijgt, en kindgebonden budget als jullie inkomen laag is. Mocht je meer willen, dan zou je daar toch echt zelf voor moeten zorgen. Dat ga je niet weghalen bij het eerste kind van je man.

Tsjor

koffie
Advies

Bemoei je er niet mee, hooguit als luisterend oor voor je partner. Dit zijn afspraken tussen vader en moeder, over hún kind.

Jij vindt het eerlijk om de draagkracht te verdelen over al zijn kinderen. Maar dat heeft tot gevolg dat er minder over blijft voor hun kind, omdat hij zo nodig een tweede leg wilde. Waarom zou zijn oudste daar onder moeten lijden?

Echt, laat het los. Dit zorgt alleen maar voor extra frustratie, met als waarschijnlijk gevolg dat de verhouding tussen vader en moeder verslechterd. Dat is niet in het belang van de kinderen. En dat belang zou voorop moeten staan. (En nee, geld is daarin ondergeschikt. Ouders die respectvol met elkaar omgaan is vele malen belangrijker. En nee, als de moeder vervelend doet, is dat geen excuus om zelf ook vervelend te gaan doen.)

Dees
Nou

Nou als je niet was gescheiden en je had dan nog twee kinderen gekregen dan zou kind 1 ook moeten delen met broers en zussen. Dus als je na je scheiding kinderen krijgt lijkt het me ook logisch dat dat gedeeld moet worden.

Ik vind het een beetje krom dat je denkt kind 1 moet maar 275 blijven krijgen en de overige 175 moeten de twee anderen samen delen.

tsjor
Wijsheid

Van mijn advocaat-mediator: als je eenmaal gescheiden bent moet je je niet gedragen alsof je nog getrouwd bent. Met een scheiding sluit je een hoofdstuk uit je leven af, zet je er een streep onder en leef je verder met dat gegeven.

Als de ex-partner (hier de moeder) een kind erbij krijgt wordt de kinderalimentatie ook niet veranderd, omdat zij nu 2 in plaats van 1 kind moet voeden.

Het kind waarover de kinderalimentatie is afgesproken is het kind van vader en ex-partner.

De kinderen waar Pip700 het over heeft zijn de kinderen van vader en nieuwe partner.

Nu Pip700 een tweede kind erbij krijgt klopt het, dat de beschikbare middelen verdeeld moeten worden over haar twee kinderen. Maar de afspraken uit het verleden blijven onverlet. Het is niet haar kind waarover die afspraken werden gemaakt.

Tsjor

tsjor
Stoppen

Ik ben er dan ook een groot voorstander van dat eenmaal gemaakte afspraken over alimentatie niet kunnen worden herzien, behalve door de betalende partij als die door omstandigheden niet meer aan zijn verplichtingen kan voldoen. Maar niet door de ontvangende partij die meer geld wil krijgen of de betalende partij die een andere berekening wil om meer geld over te houden.

Gewoon stoppen. Neem het leven zoals het is, met alles wat er vanuit het verleden aan toegevoegd is, zowel positief als negatief. Ga je goede humeur en de onderlingen relaties rondom een kind niet op het spel zetten voor een paar luizige centen, tenzij je kind anders van de honger omkomt.

Het zou nu gaan om 125,00 per maand meer, ten koste van het andere kind. Moet je nagaan wat je daarvoor op het spel zet.

Bovendien is de kans dat de vader meer moet gaan betalen erg groot, aangezien zijn draagkracht 450 euro is. Dat wordt niet verdeeld over 3 kinderen, maar is beschikbaar als alimentatie voor het kind uit de scheiding. Als je je nu rustig houdt en tevreden bent met wat je hebt verdien je dus in feite 175 euro per maand, omdat de vader niet 450,-- hoeft te betalen aan kinderalimentatie, terwijl hij dat volgens jouw berekening wel zou kunnen.

Tsjor

Dees
Hele draagkracht

Nou ja vader hoeft niet de hele draagkracht af te dragen natuurlijk. Zeker niet omdat moeder ook haar aandeel moet betalen en qua draagkracht ook omhoog gegaan zal zijn (heeft immers nu ook gedeelde woonlasten).

Daarnaast vraag ik me af of die 3 dagen per week gemiddeld ten tijde van de alimentatie afspraken ook golden. Want moeder heeft dus maar 1 dag in de week meer zorg. Dan is 450 euro echt extreem veel.

Vind het echt belachelijk dat die afspraken niet gewijzigd mogen worden.

Pip700
.

Ik ben het eens met dees. Als kind 1 nog broers en zussen in hetzelfde gezin had gehad, had het ook de centen moeten delen.

Moeder had toen ook al gedeelde woonlasten maar dit werd niet bij haar draagkracht opgeteld, daarom dat ik het me af vroeg of dat nog steeds zo is. Kind van mijn partner was hier toen minder dagen dan dat hij nu is.

Wij gaan het in iedergeval uit laten rekenen, puur het draagkracht van vader. Mocht er een hoger bedrag uit komen hoeft zij daar niks van te weten en laten we het zo. Het is het proberen waard lijkt me.

En nee we zitten niet in de financiele problemen :) dit gaat puur om het feit dat wij vinden dat de bedragen eerlijk verdeeld moeten worden. Zo kunnen we ook nog eens wat extra doen met kind1 in plaats van dat je steeds maar geld overmaakt en niet weet wat ze er mee doet.

tsjor
Dees

'Nou ja vader hoeft niet de hele draagkracht af te dragen natuurlijk.' dit soort redeneringen zijn allemaal al gemaakt tijdens de scheiding. Je loopt achter. Het is al een gepasseerd station.

en die 450 euro is niet wat vader nu betaalt. Vader betaalt nu 275 euro aan kinderalimentatie. Maar als vader opnieuw een draagkrachtberekening zou maken, dan zou zijn draagkracht 450 euro zijn. Nee, dat hele bedrag hoeft hij niet te betalen. Ligt eraan wat de behoefte van het kind is en wat moeder bijdraagt.

Maar al die berekeningen zijn al gemaakt tijdens de echtscheiding. Dus je kunt van alles nog bedenken en stellen en veronderstellen, maar het is zinloze arbeid.

Tsjor

Pip700
.

Waarom zinloos?

Je kunt het altijd laten herberekenen. Het is niet zo dat dit bedrag vanaf de scheiding vaststaat. Nieuwe kinderen zijn ook redenen voor herberekening.

tsjor
Vals en schijnheilig

'Als kind 1 nog broers en zussen in hetzelfde gezin had gehad, had het ook de centen moeten delen.' Ook voor jou Pip: als er twee kinderen waren tijdens de scheiding, dan was dat toen meegenomen in de berekeningen. Je kunt niet achteraf jouw twee kinderen in die scheiding inbreien.

'Wij gaan het in iedergeval uit laten rekenen, puur het draagkracht van vader. Mocht er een hoger bedrag uit komen hoeft zij daar niks van te weten en laten we het zo. Het is het proberen waard lijkt me.'
Nou ja, ik vind je hier gewoon vals en schijnheilig. Je laat zien dat het echt niet om een eerlijke verdeling gaat, want als het je echt om een eerlijke verdeling zou gaan, dan zou je op voorhand ook van plan moeten zijn om het te melden als de draagkracht van vader groter geworden is, zodat hij -eerlijk- meer zou kunnen bijdragen.

Stel dat eruit komt wat je zelf al berekend hebt: zijn draagkracht is groter geworden, hij zou meer kunnen bijdragen (450 in plaats van 275). Dan komt al die extra ruimte nu toe aan jouw twee kinderen, want hij hoeft -afgezien van de indexering- niet meer te betalen aan zijn oudste kind.

Voor een herberekening zal vader daarna toch echt oftewel met de moeder om tafel moeten gaan zitten, ofwel met een mediator erbij, ofwel naar de rechter. Draagkracht zegt dan neit ales. Er moet dan ook een behoefteberekening worden gemaakt, beide inkomens zijn gestegen, dus de behoefte van het kind wordt hoger ingeschaald; de berekening van de woonlasten blijft gelijk: 30% van het inkomen, beide inkomens zijn gestegen, dus dat is ook hoger. En dan is er nog een verdeling tussen wat vader bij moet dragen en wat moeder bij moet dragen. Ondertussen moeten beide ouders de kosten van een advocaat of een mediator betalen.

En wat kan het dan opleveren? Maximaal 275 euro per maand. Jij blij, want je denkt dat het een eerlijke verdeling is geweest, maar je vergeet dan maar dat je die eerlijkheid alleen in je eigen voordeel wilde uitleggen en dat het geld in feite bij het oudste kind is weggehaald. Die part noch deel had aan de echtscheiding. De verhoudingen tussen beide ouders van het kind zullen verzuurd zijn. Jammer voor het kind, maar jij hebt je geld.

Eerlijk gezegd, ik vind het afschuwelijk.

Ik doe nog een poging om een vergelijking te maken: als ik in 2018 een huis heb gekocht voor 200.000 euro en in 2012 is dat huis nog maar 150.000 waard, dan kan ik ook niet teruggaan naar de toenmalige eigenaar en zeggen: ik wil een herberekening, want ik heb teveel betaald. Met een scheiding zou dat ook zo moeten zijn: er is 1 moment waarop alles uitgerekend en afgesproken wordt en daar heb je het dan maar mee te doen. Met uitzondering van overmacht, als mensen echt niet meer kunnen betalen. Stel dat je ene relatie begint met een gescheiden partner, die nog moet betalen voor een restschuld aan zijn woning. dan zou je dat ook moeten accepteren. Maar nu het om geld voor een kind gaat wordt er van alles bijgehaald: geeft zij het geld wel aan het kind uit, ik wil een eerlijke verdeling, maar alleen als die ten gunste van mijn eigen kinderen (wie weet krijg je er nog meer......) is.

Ik zou het kind in elk geval een andere stiefmoeder toewensen.

Tsjor

tsjor
Misschien wel zinvol

Pip700, misschien is het wel zinvol in die zin, dat de vader minder hoeft te betalen. als dat je doel is. Maar moreel gezien is het waardeloos, omdat je het geld in feite bij het kind vandaan haalt. Bovendien belast het de rechtspraak, verzuurt het de relaties en zet je de deur wagenwijd open voor levenslang gedoe over de kinderalimentatie. Stel dat je nog een kind krijgt, wil je dan weer een herberekening? Stel dat de moeder nog een kind krijgt? Kan zij dan ook een herberekening gaan vragen, omdat haar draagkracht minder geworden is nu zij voor nog een kind moet zorgen?

Op deze website https://anderzadvocaten.nl/kinderalimentatie-aanpassen-in-verband-met-ko... wordt verwezen naar een uitspraak van de Hoge Raad:

‘Aangezien de op een onderhoudsplichtige rustende wettelijke verplichting levensonderhoud te verstrekken aan zijn kinderen (en stiefkinderen) die de leeftijd van een en twintig jaren nog niet hebben bereikt, volgens art. 1:400 lid 1 BW voorrang heeft boven wettelijke verplichtingen jegens andere onderhoudsgerechtigden’.

In deze uitspraak gaat het om een nieuwe partner met kinderen. Die kinderen maken geen verschil voor de onderhoudsplicht van de gescheiden ouder.

Ik hoop dat de rechter zal zeggen: dat vader met nieuwe partner kinderen heeft gekregen heeft geen enkele invloed op zijn onderhoudsplicht, aangezien dit een vrijwillige keuze is van vader. In feite dus dezelfde redenering als wanneer iemand minder gaat werken om minder alimentatie te betalen. Dat wordt ook niet geaccepteerd. Je weet wat je onderhoudsplicht is, daarna doe je dingen die onder je eigen vrijwillige keuze vallen, dat heeft geen gevolgen voor de afspraken die er liggen.

Tsjor

tsjor
Waar?

Ik heb gezocht, maar niet gevonden waar dit staat: ' Nieuwe kinderen zijn ook redenen voor herberekening.' Waar heb je dat gelezen?

Tsjor

Jippox
Nee

Nieuw kinderen zijn geen reden voor een herberekening. Je baan verliezen of arbeidsongeschikt raken, dàt zijn redenen. Maar een duurder huis, meer kinderen erbij of minder gaan werken niet. Dat zijn immers eigen keuzes terwijl je weet welke verplichting er al ligt.

Teuntje
Andere kant

Bekijk het eens van de andere kan pip. Stel je man verlaat jou en jullie kind. Er wordt een bedrag aan kinderalimentatie naar zijn draagkracht afgesproken.
Dan hertrouwt hij met een vrouw en samen krijgen ze nog 6 kinderen. Aan inkomen verandert niets. Is het dan eerlijk dat het vastgestelde bedrag aan kinderalimentatie door 7 wordt gedeeld zodat jij een heeeeel stuk minder krijgt voor jullie kind?
Lijkt me niet. Wat jippox zegt, dat zijn eigen keuzes. Als het financieel moeilijk wordt voor hem dan had hij er niet 6 bij moeten maken.

swaen
Ai

Een herverdeling maken en als die lager uitvalt daarmee wel naar de ex, maar als het hoger uitvalt zwijg je? Och hemel, wat vreselijk. Verplaats je eens in de positie van de moeder de stiefzoon. Hoe zou je de situatie dan vinden? Als je zo dapper bent een herberekening te maken, neem dan ook verantwoordelijkheid als blijkt dat er meer bijgedragen moet worden.

Een tekortgedane stiefmoeder, die geen boterham meer of minder eet vanwege de kinderalimentatie, maar geld opeist waarvan ze vindt dat ze recht op heeft, dat wens je echt geen kind toe.

Yanea
Wat ik niet snap

Je partner betaalt 275 euro kinderalimentatie per maand aan zijn ex. Kinderalimentatie is een bijdrage aan de (totale) kosten van dat kind. Dus ook aan huur, de energierekening, eten, dat soort dingen. Hoe kan je dan stellen dat ze dat geld 'uberhaupt niet aan het kind uitgeeft'? Een kind kost toch veel meer dan 2*275 euto per maand?

wil40
Rare redenering.

Pip:
"Vind je niet dat zijn draagkracht eerlijk verdeeld zou moeten worden over 3 kinderen? Dat is 150€ per kind. Waarom moet kind 1 meer krijgen dan de andere 2?"

De draagkracht is berekend voor één kind, een gevolg van de scheiding. Hoezo krijgt kind 1 meer dan jullie gezamenlijke kinderen? Die begrijp ik niet.
275€ voor de zoon van je partner, de rest van zijn inkomen én jou inkomen bepaalt de draagkracht voor jullie gezin. Dan heet het: besteedbaar inkomen.

Of jullie nou 2, 6 of 10 kinderen krijgen, dat staat los van de zoon van je partner. Gelukkig maar, je zal maar een vader hebben die bij diverse vrouwen kinderen krijgt en niet de financiële verantwoording neemt. Maar dat is mijn beredenering op gevoel, wie weet wat je kan lospeuteren bij een herberekening.

En hoeveel minder zou je partner dan willen betalen? 100€? Dus een hoop trammelant voor 1200€ per jaar. Terwijl hij intussen 4800€ per jaar meer inkomsten heeft.

Dees
Yanea

Yanea omdat vader voor 3 dagen ook al.die kosten heeft. Dus gaat het maar om 4 dagen die moeten worden bekostigd en daar mag moeders ook best wel geld aan besteden.

AnneJ
Bekostigen Dees

Die paar boterhammen zijn niet het enige Dees. Degene die de alimentatie ontvangt betaald daarnaast de extra kosten voor fietsjes, kleding en schoenen, sport en muziek, telefoonkosten, laptop, schoolkamp, zwemles, de tandarts en wat er allemaal nog meer omgaat in een kinderleven. Natuurlijk kan vader, los daarvan, heus nog weleens iets bijdragen. Maar zeker als de kinderen ouder worden wordt dat een duurdere kostenpost, zeker als ze ook nog gaan studeren.

Maartje
Aanhaken op Tsjor

Pip700:
"Wij gaan het in iedergeval uit laten rekenen, puur het draagkracht van vader. Mocht er een hoger bedrag uit komen hoeft zij daar niks van te weten en laten we het zo. Het is het proberen waard lijkt me.'

Tsjor:
Nou ja, ik vind je hier gewoon vals en schijnheilig. Je laat zien dat het echt niet om een eerlijke verdeling gaat, want als het je echt om een eerlijke verdeling zou gaan, dan zou je op voorhand ook van plan moeten zijn om het te melden als de draagkracht van vader groter geworden is, zodat hij -eerlijk- meer zou kunnen bijdragen.

Ik sluit me helemaal bij de reactie van Tsjor. Ik kan werkelijk niet begrijpen dat er vrouwen zijn die zo in elkaar zitten. Zelfs niet met een beetje inlevingsvermogen.

Yanea
Dees

Daar had ik al rekening mee gehouden door 2 * 275 te nemen. Want alle clubjes en hobbies, kleding, kinderfeestjes, vrijwillige ouderbijdrage, schoolreisje, kapper, ... noem maar op, worden vermoedelijk door moeder betaald.

Paddington
Herbereken

kan natuurlijk altijd. Hoe er wel echt rekening mee dat er eigenlijk niets veranderd. Uiteindelijk komen herberekeningen vaak neer op verschillen van rond de € 10,-. Is dat de ellende waard?

Je begrijp je gevoel volkomen. Ik ben ook een periode gehad dat ik mij druk heb gemaakt over het onrecht. De ex van mijn vriend werkt 2 dagen in de week. De kinderen zijn allemaal ouder dan 12 en zij weigert om meer te gaan werken, zodat de kinderalimentatie omlaag kan. Er is ook geen wet die daar wat in regelt.

Daarnaast snap ik ook het standpunt van Tsjor. Natuurlijk is het zo dat het niet rechtvaardig naar de kinderen is als er minder geld komt omdat papa of mama aan een tweede leg is begonnen. Daarom is het heel goed dat een wijzigingsverzoek alleen ingediend kan worden indien er grote veranderingen zijn zoals bijvoorbeeld: verlies van een baan of arbeidsongeschiktheid.
Indien er tussen ex-partners gewoon overleg mogelijk is, dan is een herberekening makkelijker geregeld. Dan is er een bepaalde mate van elkaar gunnen en komt ineens de melding naar boven: maar als vader minder KA hoeft te betalen, dan profiteerd kind er ook van, want dan kan vader meer leuke dingen doen met kind in de tijd dat kind bij vader is (of andersom).

TS geeft eigenlijk alleen aan: ik vind het niet eerlijk. Jammer joh... moeder van de oudste vind het niet eerlijk als zij minder geld zou krijgen. Oudste kind vind het waarschijnlijk niet eerlijk dat zijn halfbrusjes altijd bij hun vader zijn. Er is geen enkele mogelijkheid om het voor iedereen 'eerlijk' te laten zijn. Jij wist het van te voren en dus zal jij je erbij neer moeten leggen.

Ik heb mij er ook bij neergeled. Het is zoals het is. Op een gegeven moment zijn alle kinderen 21 en dan is het klaar met KA voor ons. De kinderen van mijn vriend zullen namelijk niet gaan studeren. Mijn vriend neemt zijn verantwoordelijkheid. Mijn ex doet dat niet. Wees blij dat jouw vriend ook zijn verantwoordelijkheid neemt. Zoals iemand anders ook al aangaf. Wat als jullie uit elkaar gaan? Jij hebt nu een partner waarvan je weet dat hij zijn verantwoordelijkheid neemt. Wees daar blij om.

Bedenk goed wat je allemaal kan veroorzaken als je hierover een strijd gaat voeren. Is dat dat tientje per maand echt waard?

Neeltje
Volgens mij

Zitten er twee aspecten aan; het gevoelsmatige en het zakelijke. Beide hebben een plaatsje nodig maar het lijkt mij heel belangrijk om ze zo lang mogelijk apart te bezien.
Dus; het voelt niet eerlijk dat het geld zo verdeeld moet worden, het is sowieso niet makkelijk zo’n samengesteld gebeuren, voor niemand niet dus ook niet voor mevrouw tweede leg. Daar mag je oprecht van balen en je hart over willen luchten. Tis gewoon echt lastig en je doet t niet gauw ‘goed’ (voor alle betrokkenen)

Daarnaast het zakelijke; er zijn regels en afspraken die (mede) bepalen hoe het geld verdeeld moet worden. Het kan heel goed zijn dat dat voor minstens één partij vaak niet eerlijk voelt, dat is veel voorkomend en hoort er blijkbaar bij. De stap die erbij hoort is of je vervolgens actie verbindt aan dat gevoel van oneerlijk. En daar komt dan het ingewikkelde: vaak verspeel je daarmee heel veel credits bij ‘de andere kant’ waardoor het dagdagelijkse leven ingewikkelder en/of naarder wordt. In mijn ervaring scheelt het zó veel of iedereen er een beetje soepel in zit. En gesteggel over geld verhard enorm.

Mijn stiefkind is nu zo goed als volwassen (vindt ze zelf haha), de afgelopen decennia heb ik (als stief dus) meer bijgedragen dan technisch gezien van me verwacht werd. (En ja, we hebben ook samen nog kinderen en daardoor hebben we keuzes moeten maken). Ben ik daar altijd harmonieus over geweest en zen? Nee zeker niet! Het heeft hier soms echt gestormd. Maar nu -met ‘de finsh in zicht’ -ben ik heel dankbaar voor de goede band met stief en met de rustige relatie met ‘moeder/het andere gezin’. En ik ben ervan overtuigd dat mijn beslissing om niet teveel op de centen te letten en de zaken gescheiden te houden daar een belangrijke rol in heeft gespeeld.

Begrijp me goed, ik ben geen heilige, heb er echt in moeten groeien maar het is het zo waard geweest

Neeltje
Ps

Het gevoel dat ik ‘niet moest zeuren als tweede leg’ maakte mij altijd woest. Bij mij werkte het best als ik wel mocht ‘zeuren’ maar we vervolgens realistisch keken wat een handige actie was of niet. En zeuren tegen de geschikte mensen dus, niet tegen kinderen of de moeder. Soms ook niet tegen partner, want gevoelig onderwerp. Maar het gevoel mag er echt zijn! Alleen ga er slim mee om

Dees
Yanea

Ja dat is dus belachelijk veel geld daarvoor.

Alkes
neeltje

Ik zeg niet dat je niet moet zeuren als tweede leg, maar ik vind wel dat je bij de keuze voor je partner wel rekening moet houden met feit dat hij al kind(eren) heeft. Als je daar moeite mee hebt of moeite met de bijbehorende financiële verplichtingen, dan zou ik een andere partner kiezen.
(opmerking van TS "vraag me af of ze het geld uberhaupt wel aan het kind uitgeeft"vind ik wel degelijk in categorie zeuren vallen)

Pagina's