Man wilt een proefscheiding
Even hart luchten…Mijn man en ik zijn 10 jaar samen. We hebben 2 kinderen van 5 en 1. Mijn man en ik hebben de afgelopen jaren veel zorgen gehad om de kinderen en daardoor hadden we niet heel veel tijd voor ons 2e. Toch wisten we dit altijd goed te relativeren dat het maar “tijdelijk” is en we snel oppas zouden gaan regelen. Na 1 week op een beurs te zijn geweest voor zijn werk is hij thuisgekomen en heeft gezegd dat hij niks meer voor mij voelt en mij niet meer aantrekkelijk vind. Hij zegt dat hij dit al langer voelt maar heeft er nog nooit een woord over gezegd, ik heb niks gemerkt. Hij zei dat hij er nog voor wilde vechten maar dat heeft hij niet gedaan. Hij is een totaal ander mens geworden en heel gemeen naar mij en de kinderen. Hij zegt spijt te hebben van de kinderen en heeft veel last van alle “prikkels”. Nu is hij die week met een vrouwelijke collega geweest en hij zegt dat hij daar een fysieke aantrekkingskracht mee heeft en het een hele leuke week was. Volgens hem is er niks gebeurd behalve dat ze misschien iets bloot gelegd heeft. Hij blijft er vaag over dus ik vertrouwde dit niet. Hij had het ook al gelijk over een proefscheiding wat natuurlijk gek is als je er niet voor gevochten hebt. 3 maanden op mijn tenen lopen bij een heel ander persoon, wilt hij toch een proefscheiding. In eerste instantie wilde ik dit niet omdat het een vrijbrief is voor hem om met die collega te gaan proberen. Hij wilde niet anders en ik wil hem niet kwijt dus ik had geen keus. Toen hij 1 week uit huis was geweest heb ik op zijn telefoon gekeken (ik vertrouwde het echt niet) ik weet dat het fout is. Ik heb toen gezien dat hij toch met haar aan het appen is en in de eerste week dat hij weg was al gelijk seks met haar heeft gehad. Hij had erover gelogen. Nadat ik het gevraagd heb is hij toch eerlijk geweest maar zegt dat er verder niks tussen hun aan de hand is en dat er ook nog een opening voor mij is. Toch wilt hij niet stoppen met haar maar uitzoeken of hij alleen wilt zijn, met mij of met haar. Ondertussen zit ik hier te wachten met 2 kinderen (1 met veel zorgen). Ik heb geen idee wat hij nu wilt en wat ik zelf voel en wilt. Hij is zo gemeen en blijft zeggen dat de kinderen niet zijn keus waren. Hij is de hoofdverdiener dus ik kan niet in dit huis blijven, maar mijn eigen praktijk zit hier aan huis. Mijn zoontje van 5 gaat nog niet volledig naar school omdat hij problemen heeft met zijn ontwikkeling (geboren met 28 weken). Hierdoor kan ik bijna niet werken en heeft hij fulltime zorg nodig. Mijn woning, werk en hele leven is nu super onzeker en daar maak ik mij zorgen om. Toch krijg ik geen duidelijkheid. Hij ziet de kinderen nu niet veel en appt ook niet hoe het met ze gaat. Hij is heel zakelijk. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Moet ik wachten op hem of hem laten gaan, hoe zit het straks financieel, wat moet ik alvast regelen. Ik loop helemaal vast. Heeft er iemand een soort gelijke situatie meegemaakt? Sorry voor dit lange verhaal!
Wat vreselijk. Niet alleen dat je relatie nu in elkaar stort, maar vooral de manier waarop hij je behandelt.
Ik denk dat je twee dingen moet doen. Ten eerste moet je je gaan inlezen over wat er allemaal komt kijken bij een scheiding. Ga ook alvast rondkijken naar een advocaat zodat je weet wie je kan inschakelen als dat nodig is. Je komt waarschijnlijk in aanmerking voor gefinancierde rechtsbijstand (www.rechtsbijstand.nl voor meer informatie daarover). Bereid je maar vast zo goed mogelijk voor op een scheiding. Zorg dat je weet wat je rechten en plichten zijn, zoek uit hoe je financiële situatie is en hoe die na een scheiding wordt, kijk wat je kansen zijn op de woningmarkt, schrijf je alvast in voor een huurwoning als dat mogelijk is, etc. Je kan je maar beter zo goed mogelijk voorbereiden.
Ten tweede: zeg tegen je man dat als hij een proefscheiding wil, hij dan ook echt moet uitproberen hoe het wordt als jullie scheiden. Dus dat hij tijdens de proefscheiding ongeveer de helft van de tijd de zorg voor de kinderen kan gaan dragen. En dat je graag hoort hoe hij dat gaat regelen. Dan ben ik benieuwd of hij nog steeds zo enthousiast is. Hij wil nu gewoon lekker uitproberen welke van de twee vrouwen hij het leukste vindt, met het idee dat jij dan rustig blijft wachten wat hij beslist. Je hoeft daar natuurlijk niet helemaal aan mee te werken.
Heel veel sterkte.
Eens met Temet. Niet gaan afwachten. Nu jezelf herpakken, jij verdient beter dan dit, hoe hij jou behandeld nu is niet okee. Stel jezelf de vraag wat jij ermee opschiet bij zo'n proefscheiding. Je bent getrouwd met deze man en nu opeens zou je 2e keus zijn als die andere hem niet bevalt? Je bent meer waard dan dat!
Zorg dat je zelf duidelijkheid gaat krijgen door zelf te gaan handelen zoals Temet beschrijft. Neem de regie over jouw leven en dat van je kinderen terug.
En ja een scheiding gooit je leven op z'n kop, maar gaande weg word duidelijk welke stappen nodig zijn voor jou en je kinderen. Het is goed voorbereiden en een beetje in het diepe springen maar houd vertrouwen dat jij en de kinderen hier doorheen zullen komen.
'Toch wisten we dit altijd goed te relativeren dat het maar “tijdelijk” is en we snel oppas zouden gaan regelen.' Klopt het dat die oppas er nooit gekomen is?
Zoals je het nu beschrijft lijkt het alsof je toch wel in een afhankelijke relatie terecht bent gekomen: hij kostwinner, jij een eigen bedrijf in jullie woning, maar onvoldoende inkomen om zelfstandig van te leven. Dan wordt de relatie een beetje verwaarloosd (door de grote zorgen voor de kinderen) en besluit meneer meer zijn libido te gaan volgen in plaats van zijn liefde en partnerschap.
Wat de toekomst ook wordt, dit is wel een moment om alles te gaan herzien en opnieuw keuzes te maken voor je eigen leven. Die keuzes zullen dan anders moeten zijn dan wat je tot nu toe hebt gedaan, want het heeft je nu in een te afhankelijke situatie gebracht. De proefscheiding is ook voor jou een proefperiode waarin je dingen kunt uitproberen.
Persoonlijk zou ik nooit accepteren dat iemand zegt de kinderen niet te accepteren. Kom nou, als je een vent bent loop je niet weg als het moeilijk wordt. Tegelijkertijd kan ik me ook voorstellen dat jij al die zorg op je hebt genomen thuis en hij voor het financiële deel en dat jullie elkaar over en weer daarin te weinig hebben gesteund of gewaardeerd of begrepen. Dus dat is de eerste vraag die je jezelf kunt stellen: hoe wil je in de toekomst omgaan met de zorg voor je zorgkinderen? Zelf doen? Met PGB? Met externe hulp? Of toch zorg delen met de vader en hoe ga je dat dan doen, want dan zul je zelf op sommige momenten terug moeten treden.
Het tweede deel is: hoe wil je omgaan met financiële middelen? Er zijn vangnetten voor als je zelf weinig inkomen genereert, wil je dat, dan zul je snel moeten inschrijven voor een sociale huurwoning. En dan kijken naar PGB, KB, KGB, eventuele huurtoeslag en zorgtoeslag. Kan dat nog met je eigen bedrijf?
Een andere mogelijkheid is dat je zelf meer inkomen genereert, wellicht moet je daar een studie voor gaan doen of een andere opzet van je eigen bedrijf of in loondienst gaan werken.
Hoe de relatie ook wordt, dit zijn punten die je eigenlijk toch al zou moeten aanpakken voor het belang van je eigen toekomst. Concreet kun je deze periode van een proefscheiding daarvoor gebruiken door jezelf de vraag te stellen: hoeveel tijd heb ik nodig voor mezelf en hoe organiseren we tijd waarin vader zelfstandig de kinderen zorgt, want dat zal hij straks ook moeten doen. Het mooiste is natuurlijk als dat te combineren is: jij wil gaan sporten en je oriënteren op het rendabel maken van je eigen bedrijf door het volgen van een cursus ondernemerschap bijvoorbeeld en je organiseert dat je daar de tijd voor krijgt.
Ik herken dit een beetje alleen mijn kinderen waren al een stuk ouder (14 en 17) en nee hij had niemand enz enz.. Maar dat was dus wel zo. Hij was binnen 2 weken het huis uit. Nooit echt serieus gedoe gehad onderling, nooit over scheidingen gesproken. Achteraf bekeken? Hij was gewoon smoorverliefd op een ander en kon niet helder denken.
Na een paar weken stressen en pruilen ging er bij mij een knop om en ging ik in de regelstand (met hulp van veel vriendinnen) gelukkig had ik een huurhuis en is hij gelijk bij haar ingetrokken.
Ik dacht financieel (want ik had een parttime baantje) helemaal de soep in te lopen maar (had ik dat maar vooraf geweten, dat had me behoed voor veel stress) dat viel enorm mee. Kinderbijslag en kindgebonden budget kreeg ik, ik kreeg huurtoeslag en zorgtoeslag en kon zo de boel draaiende houden. Van ex kreeg ik een heel klein beetje alimentatie. Kinderen zijn nooit meer naar hem toegegaan om daar ook deels te wonen (maar dat doe je met jongere kinderen wel natuurlijk) en ik vraag me af of hij dat dan allemaal nog wel leuk vind.
Ik kwam er later achter dat mijn ex al na 3 maanden enorme spijt had van zijn acties, dat die nieuwe vrouw helemaal niet zo leuk was als hij dacht.
Maar goed dat is mijn verhaal. Ik zou de proefscheiding heel serieus gaan invullen voor hem, dus dat is ook 50% voor de kinderen zorgen. Jij bent dan niet in beeld en niet bereikbaar (ook al wil je dat helemaal niet) maar ik zou dat wel doorzetten. Misschien komt ie dan weer met zijn voeten op aarde want ook die 'vriendin' heeft misschien helemaal geen zin in dat deel van hem, waarbij hij niet volledig beschikbaar is voor haar en ook voor de kinderen moet zorgen, naast zijn werk. Naar school brengen, evt doktersafspraken, wassen, koken enz.. echt alles.
Het lijkt nu net of hij even gewoon zelf wil freewheelen of heb ik het mis?
Wat enorm lullig zeg...ik zou ook inzetten op een hele realistische proefscheiding, geen 'vakantie' van een paar weken waarbij hij gewoon weggaat en zijn ding doet en daarna denkt 'oh, dit bevalt me wel'.
Spijt hebben van de kinderen, hij heeft ze nooit gewild. Dat vind ik heel pijnlijk. Maar dan nog...hij heeft ze, dus zal hij er verantwoordelijkheid voor moeten dragen. Ofwel door 50% voor ze te zorgen ofwel door dat uit te besteden aan jou en daar de nodige alimentatie voor te betalen.
En verder...sta je ingeschreven voor een huurwoning? Kan hij jou eventueel uitkopen zodat jij in het huis kan blijven, met je kinderen en je praktijk?
Zoals de anderen zeggen geef jezelf een schop eronder. Niet gaan afwachten tot je gekozen zult worden als leukste optie. Wil je werkelijk iemand die zo over jou denkt en jou en de kinderen zo behandeld? Waar is je eigenwaarde en zelfrespect. Dat lijkt nu op de vloer te liggen. Tijd dus om in actie te komen.
- maak duidelijke afspraken over de proefscheiding. Hoe doen jullie het met de kinderen, afspraken, wees open naar de buitenwereld en hoe financieel.
- maak een afspraak met een hypotheekadviseur en advocaat voor advies. Hoe sta jij ervoor en wat is er mogelijk?
- vraag steun aan vriendinnen of familie die je kunt vertrouwen. Niet geheim houden vanwege druk van hem of schaamte. Maar steun en advies in deze tijd.
En je kunt kinderen wel niet willen je hebt ze wel! En bent dus verantwoordelijk voor opvang en verzorging. Maak hem duidelijk dat er omgang komt en dat hij zijn deel moet organiseren.
- eventueel hulp bij de poh via de huisarts.
Laat uitrekenen wat hij moet betalen als hij niets wil met de kinderen.
En bedenk dat jij altijd zelf een keuze hebt. Niet afhankelijk van wat hij wil. Wil jij hem nog wel en onder welke voorwaarden. Jullie huidige relatie is voorbij. Wellicht komt er een doorstart en anders een scheiding. Maar het zal niet meer hetzelfde worden als hij jou toch weer wil.
