Scheiding bij de rechtbank!
Hallo allemaal, ik moet even mijn frustratie kwijt. Het gaat over de scheiding van mijn vriend. Mijn vriend ligt al ruim 2 jaar in scheiding met zijn ex vrouw. Het is een vechtscheiding vanuit haar kant. Zij wil alles van hem afpakken waar hij hard voor gewerkt heeft. Hij heeft een eigen bedrijf opgezet waar zij de administratie van heeft gedaan, 3 dagen in de week. Hij heeft 29 jaar geleden een huis gekocht en heeft met die overwaarde grond kunnen kopen en hebben ze een huis kunnen bouwen. Het bedrijf is goed gaan lopen en ze hebben er goed van kunnen leven. Hun huis, waar zij nu al 2 jaar woont, is ruim 1 miljoen waard en hij woont bij mij in mijn huurhuis. Zij heeft een hypotheek van €400 per maand. Wij een huur van €1100,-!
Hij heeft haar 2 jaar geleden aangeboden dat ze het huis mocht hebben zodat hij de zaak heeft, hopende dat de scheiding snel rond zou zijn zodat hij ook nog iets kan kopen. Ze heeft dat niet geaccepteerd en is naar de rechter gestapt om alles eruit te halen wat erin zit. Mijn vriend is nu ruim 57 en kan waarschijnlijk niets meer kopen ondanks dat hij een bedrijf heeft. Na twee jaar wachten op de uitspraak van de rechtbank (belachelijk lang) is nu vastgesteld dat haar behoeftigheid neerkomt op €6300 netto per maand 😱! Dit terwijl zij in het huis woont waar zij maar €400 pm voor hoeft te betalen! Mijn vriend kan dus nu helemaal niets meer! Zij verdient nu meer dan hij per maand en heeft ook nog een huis met 800k overwaarde. Mijn vriend heeft zijn zaak waar hij wel waarde in heeft zitten maar kan dit er pas uithalen als hij met pensioen zou gaan. Wat is dit voor een land? Hoe kan het zijn dat een vrouw alles krijgt en een man alles maar moet betalen om haar levensstijl aan te kunnen houden terwijl hij niks meer kan? Ik snap dat het eerlijk verdeeld moet worden maar waarom wordt er niet gekeken naar de kosten die iemand moet maken? Een nieuw huis kopen gaat zeker een hypotheek opleveren van minstens €1500 pm. Ik vind dit zo ontzettend oneerlijk. Daarnaast is zij zo evil dat hij zijn kinderen ook al ruim een jaar niet meer ziet. (M19 en J21). Ze zijn zó gemanipuleerd dat ze geen contact meer willen. Mijn vriend gaat hier aan onderdoor en zij lacht zich kapot. Alle vrienden die ze gezamenlijk hadden zijn allemaal bij haar weggelopen en ze heeft niemand aan haar zijde staan behalve haar kinderen omdat deze niet het echte verhaal kennen. Hoe kan een rechter tot deze conclusie komen? Ik hoop dat karma zijn werk doet.
Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die scheiden van een narcist.
tsjor schreef op 25-02-2026 om 08:28:
De VN heeft zojuist een rapport uitgebracht over de positie van vrouwen in Nederland. Er staan veel kritische noten in, maar op een aantal punten moet Nederland direct actie ondernemen:
- in het wettelijke kader over huiselijk geweld moet explicieter gesteld worden waar het om geweld tegen vrouwen gaat;
- Nederland moet meer doen om gedwongen prostitutie tegen te gaan, vooral voor minderjarigen;
- Nederland moet de drempels voor vaders om meer te zorgen voor hun kinderen wegnemen, haast maken met betaalbare of gratis kinderopvang;
- Nederland moet het recht op abortus regelen in Aruba Bonaire en Curacao (daar is het nog verboden!).
In dit artikel in Trouw staat een interessante grafiek over deeltijdwerken. Gemiddeld werken 0-10% van de mannen in de EU, met of zonder kinderen, in deeltijd. Vrouwen gemiddeld 20% zonder kinderen, 30 % met kinderen. In Nederland werken mannen gemiddeld 15% in deeltijd, met of zonder kinderen, vrouwen zonder kinderen iets meer dan 40% (!) en vrouwen met kinderen 70%. In polen werkt 0-10% in deeltijd, ongeacht geslacht en met of zonder kinderen. Ergens gaat er dus iets mis en dat zal de komende tijd vanwege de vergrijzing en de arbeidstekorten in zorg en onderwijs, sectoren waarin veel vrouwen werken, wellicht toch een keer moeten veranderen.
Ok. Kon dit niet in een eigen topic?
Als de maatschappij wil dat voltijdwerken de norm wordt, dan zal diezelfde maatschappij dat ook wel consequent moeten uitdragen. Je kan niet verwachten dat beide ouders voltijds werken terwijl ondertussen het onderwijs - en dan vooral het basisonderwijs - structureel uitgaat van de beschikbaarheid van minimaal een ouder (gewoonlijk de ouder met borsten) tijdens kantooruren.
Temet schreef op 25-02-2026 om 08:51:
Als de maatschappij wil dat voltijdwerken de norm wordt, dan zal diezelfde maatschappij dat ook wel consequent moeten uitdragen. Je kan niet verwachten dat beide ouders voltijds werken terwijl ondertussen het onderwijs - en dan vooral het basisonderwijs - structureel uitgaat van de beschikbaarheid van minimaal een ouder (gewoonlijk de ouder met borsten) tijdens kantooruren.
Er werkvelden waar traditioneel veel vrouwen werken ook geschikter moeten maken voor FT werken. In de zorg is dat al lastig met al die korte diensten.
De overheid en eigenijk iedereen in Nederland moet beslissen wat ze nu eigenijk willen. Als iedereen FT moet werken moeten ze niet uitgaan van meer zorg van vrijwilligers, mantelzorg etc.
Daarnaast vind ik Polen dan weer een slechte vergelijking want ja daar werken vrouwen vaker mee uren maar mogen vrouwen ook met pensioen op hun 60ste. Dat is 12 jaar eerder dan jonge vrouwen uit Nederland. Dus ze werken meer uren naar veel korter.
"Daarnaast vind ik Polen dan weer een slechte vergelijking want ja daar werken vrouwen vaker mee uren maar mogen vrouwen ook met pensioen op hun 60ste. Dat is 12 jaar eerder dan jonge vrouwen uit Nederland. Dus ze werken meer uren naar veel korter."
Is de pensioenleeftijd daar voor vrouwen lager dan voor mannen? Ik weet dat dat in meer landen voorkomt. In Nederland is de leeftijd voor AOW bij mijn weten altijd gelijk geweest voor mannen en vrouwen. Hoe dat zit bij bedrijfspensioenregelingen zou ik niet weten, maar veel vrouwen kwamen vroeger vziw überhaupt niet in aanmerking voor een bedrijfspensioen. Hoe dan ook, je ziet dus dat ongelijkheid tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt in verschillende landen op verschillende punten tot uitdrukking kan komen.
Overigens helemaal eens met dit:
"De overheid en eigenijk iedereen in Nederland moet beslissen wat ze nu eigenijk willen. Als iedereen FT moet werken moeten ze niet uitgaan van meer zorg van vrijwilligers, mantelzorg etc."
Temet schreef op 25-02-2026 om 10:59:
"Daarnaast vind ik Polen dan weer een slechte vergelijking want ja daar werken vrouwen vaker mee uren maar mogen vrouwen ook met pensioen op hun 60ste. Dat is 12 jaar eerder dan jonge vrouwen uit Nederland. Dus ze werken meer uren naar veel korter."
Is de pensioenleeftijd daar voor vrouwen lager dan voor mannen? Ik weet dat dat in meer landen voorkomt. In Nederland is de leeftijd voor AOW bij mijn weten altijd gelijk geweest voor mannen en vrouwen. Hoe dat zit bij bedrijfspensioenregelingen zou ik niet weten, maar veel vrouwen kwamen vroeger vziw überhaupt niet in aanmerking voor een bedrijfspensioen. Hoe dan ook, je ziet dus dat ongelijkheid tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt in verschillende landen op verschillende punten tot uitdrukking kan komen.
Ja klopt mannen gaan met pensioen op 65 en vrouwen met 60 jaar.
Allemaal leuk gezegd, maar laten we eerlijk wezen dat nog téveel vrouwen het ook wel fijn vinden minder te gaan werken als er kinderen komen! Dat mannen, anno 2026, nog steeds beweren dat ‘hun werk het niet toelaat minder te werken’ en hun vrouwen dat voor zoete koek ‘slikken’. Zij er zogenaamd “samen” voor hebben gekozen dat zij minder ging werken, terwijl haar dat ook wel prima uitkwam, totdat………….hij er met een ander vandoor ging!
Het wordt eens hoogtijd dat vrouwen vanaf begin relatie staan op gelijkwaardigheid binnen hun relatie en eisen dat evt minder werken voor BEIDE partners geldt, net zoals dat een man niet op zijn kinderen ‘past’ als de vrouw een dag/avond weg is!
Een huwelijk is niets meer of minder dan een zakelijke overeenkomst en geen romantisch sprookje met een prachtige avondjurk.
En prima als je je als vrouw wél laat ‘verleiden’ tot maar 2 dagen werken, maar dan ook niet huilie huilie doen als er een eind aan het huwelijk komt en er ‘opeens’ financieel een hoop problemen opdoemen en je wel zelf aan de slag moet.
Klinkt misschien heel hard, maar niemand wordt met een pistool op het hoofd gedwongen financieel afhankelijk te worden, ook vrouwen niet.
Kersje schreef op 25-02-2026 om 17:14:
Allemaal leuk gezegd, maar laten we eerlijk wezen dat nog téveel vrouwen het ook wel fijn vinden minder te gaan werken als er kinderen komen! Dat mannen, anno 2026, nog steeds beweren dat ‘hun werk het niet toelaat minder te werken’ en hun vrouwen dat voor zoete koek ‘slikken’. Zij er zogenaamd “samen” voor hebben gekozen dat zij minder ging werken, terwijl haar dat ook wel prima uitkwam, totdat………….hij er met een ander vandoor ging!
Het wordt eens hoogtijd dat vrouwen vanaf begin relatie staan op gelijkwaardigheid binnen hun relatie en eisen dat evt minder werken voor BEIDE partners geldt, net zoals dat een man niet op zijn kinderen ‘past’ als de vrouw een dag/avond weg is!Een huwelijk is niets meer of minder dan een zakelijke overeenkomst en geen romantisch sprookje met een prachtige avondjurk.
En prima als je je als vrouw wél laat ‘verleiden’ tot maar 2 dagen werken, maar dan ook niet huilie huilie doen als er een eind aan het huwelijk komt en er ‘opeens’ financieel een hoop problemen opdoemen en je wel zelf aan de slag moet.
Klinkt misschien heel hard, maar niemand wordt met een pistool op het hoofd gedwongen financieel afhankelijk te worden, ook vrouwen niet.
En die man ook niet tot het gevolg van de financiële compensatie van die keuzes.
Ysenda schreef op 25-02-2026 om 18:45:
[..]
En die man ook niet tot het gevolg van de financiële compensatie van die keuzes.
Dit!
Waarom zou dit alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw zijn. Je maakt samen de keuze en mag dus ook samen de gevolgen dragen.
Kimdekim schreef op 25-02-2026 om 19:24:
[..]
Dit!
Waarom zou dit alleen de verantwoordelijkheid van de vrouw zijn. Je maakt samen de keuze en mag dus ook samen de gevolgen dragen.
Nou precies dat. Alsof die arme mannen eigenlijk heel graag thuis hadden willen blijven voor de kinderen en het huishouden maar perse moesten blijven werken voor hun vrouw. Misschien zitten die er ook bij, en dat is dan sneu, maar uiteindelijk zijn het toch beslissingen die je samen neemt en waar je op dat moment allebei voordeel van hebt.
Het is alleen wel zo verstandig om ook een beetje naar later te kijken.
En soms ook naar het nu te kijken trouwens, mijn partner verliest af en toe zijn baan (het gebeurt, bedrijven stoppen er soms mee, of gaan grondig afslanken, leuk is dat niet) en dan is het wel fijn dat er nog een inkomen in het gezin is. In nood kunnen wij het op één salaris wel een tijdje droog houden, dan moet er alleen flink gesneden in de uitgaven. En die heb ik wel in beeld.
Het zou voor ons ook een dure grap zijn om te gaan scheiden, dat dan weer wel, want met zijn allen in één huis is natuurlijk wel goedkoper. Ook al hebben we allebei werk.
En met PA zou er een afbouwschema moeten zijn en niet zoals het nu is met jaarlijkse indexatie om hoog en dan in 1x stoppen.
Je weet dat het tijdelijk is, dan kun je beter in het begin wat meer krijgen zodat je over verloop van tijd je aan kunt passen aan de veranderende omstandigheid en dan afbouwen naar 0.
Toen wij gingen trouwen en aan kinderen begonnen kreeg je nog 12 jaar pa. Dat leek me genoeg mocht het ooit nodig zijn. Hierop ben ik dus degene geweest die minder ging werken. Mijn man wilde liever ft blijven werken én hij verdiende veel meer dus was het voor ons voordeliger. Mijn zoon bleek een rugzak te hebben en daardoor was vanaf groep 5 bso niet meer mogelijk. Hierop is mijn man 34 uur gaan werken en ik ook nog iets minder. Financieel was het beter geweest als ik gestopt was maar dat wilde ik perse niet dus ik ben 50% gaan werken. Toen zoon alleen thuis kon blijven is mijn man weer 40 uur gaan werken. Dat wilde hij graag. Nu de kinderen ouder zijn ben ik ook meer gaan werken en heb ik carrière gemaakt maar ik verdien nog altijd een stuk minder dan mijn man. Mijn man had al een voorsprong en heeft muv 3 jaar altijd van mij de ruimte gehad om veel energie in zijn werk te stoppen. Ik stond er bij zakenreizen, deadlines etc vaak alleen voor. Uiteraard heb ik daar tijdens ons huwelijk ook financieel van geprofiteerd maar ik vind, mochten wij ooit uit elkaar gaan, dat ik dan ook recht heb op de 5 pa die ik nu krijgt. Voor mij voelt dat echt niet als handje ophouden. Dat is gewoon het resultaat van de keuzes die wij gemaakt hebben.
"Het zou voor ons ook een dure grap zijn om te gaan scheiden, dat dan weer wel"
Dat is het voor de gewone burger altijd: eerst moest er van het gezamenlijke inkomen éen huishouden worden gedraaid, en na de scheiding zijn dat er ineens twee. En voor een deel wordt dat iets verzacht door toeslagen, belastingfaciliteiten etc, maar de grootste klap is toch voor de exgenoten en kinderen zelf.
Temet schreef op 26-02-2026 om 13:22:
"Het zou voor ons ook een dure grap zijn om te gaan scheiden, dat dan weer wel"
Dat is het voor de gewone burger altijd: eerst moest er van het gezamenlijke inkomen éen huishouden worden gedraaid, en na de scheiding zijn dat er ineens twee. En voor een deel wordt dat iets verzacht door toeslagen, belastingfaciliteiten etc, maar de grootste klap is toch voor de exgenoten en kinderen zelf.
En als beide exe-lieden onafhankelijk van elkaar dubbel modale cijfers of meer binnen halen is dat minder vervelend want er is meer ruimte om stappen terug te doen dan wanneer het gezinsinkomen op een 1,5x modaal is.
Ysenda schreef op 25-02-2026 om 18:45:
[..]
En die man ook niet tot het gevolg van de financiële compensatie van die keuzes.
Klopt, ik heb het blijkbaar niet duidelijk genoeg omschreven, mijn fout!
Wat ik met mijn post bedoelde te zeggen is dat het, anno 2026, nog steeds (meestal) de vrouwen zijn die water bij de wijn doen/minder gaan werken en dát al zou moeten veranderen vóórdat er kinderen komen en men concessies doet. Kijk/lees/hoor om je heen, hoeveel schrijnende verhalen hoor je als het gaat om het financiële plaatje bij scheiden/uit elkaar gaan?
Het zijn meestal de vrouwen die er bekaaid vanaf komen, dat is geen nieuws toch? Waarom daar niet eerder over nadenken zodra men zgn ‘samen’ besluit dat het beter is als de vrouw stappen terug doet? Niet pas wanneer het moment daar is en het romantische sprookje als een zeepbel uit elkaar spat?!
PA is niet voor niets al aangepast van 12 naar 5 jaar!