Home » Forum » Wat te doen relatie met ex

Wat te doen. Relatie met ex

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

4 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Mammavan2
Wat te doen. Relatie met ex

Na een scheiding nu 3 jaar geleden kwamen mijn ex en ik weer in een rustiger vaarwater, we kwamen weer bij elkaar over de vloer en de band werd weer steeds hechter, dusdanig hecht dat we, anderhalf jaar na de scheiding het hadden over het weer proberen, rustig aan, zonder dat we er anderen in meenamen, want we wilden het samen uitzoeken.

Dit heeft anderhalf jaar geduurd.

Ineens kwam mijn "ex" een maand geleden met "ik moet even wat dingen voor mezelf op een rijtje zetten" hij zat qua werk en gezondheid niet helemaal lekker. Nou oke, dat kan... tot ik er bij toeval achter kwam dat hij sinds het bericht van dingen op een rijtje zetten contact heeft met een vriendin van mij.
Niet mijn beste vriendin, maar zeker een vriendin, een vriendin die zelf net weer haar relatie met haar ex voor de 2e keer afgesloten heeft.
Maar ze hebben uitgesproken dat er een aantrekking is tussen, er was nog niks echt gebeurd tussen ze

Vorige week gaf hij in een gesprek aan dat hij vanaf februari eigenlijk al er anders in stond met mij dan ik, en hij vond dat hij daar duidelijk over is geweest, maar ik heb in ons contact absoluut geen verschil gemerkt, behalve dat hij juist meer naar me toetrekken

Ik ben nu dus erg in de war, aan de ene kant dacht ik echt dat we op de goede weg waren en heb ik me daar dus behoorlijk in vergist, maar wat me misschien nog wel meer pijn doet is de onverschilligheid en het feit dat het een vriendin van me is. Hij wordt boos op mij als ik aangeef dat ik het niet trek als hij iets met haar zou krijgen. Want ik wilde scheiden, hij vergeet daarin dat hij uiteindelijk de knoop doorhakte. In zijn ogen doet hij niks verkeerd.

We hebben 2 kinderen samen en die gaan hier het meest last van krijgen, die wisten niet van ons, maar zagen natuurlijk wel dat papa en mama veel elkaar op zochten en dat vonden ze heel fijn. Maar we staan ineens zo lijnrecht tegenoverelkaar en als we elkaar zien is er een negatieve spanning die de kinderen haarfijn aanvoelen.

Ik weet nu gewoon niet wat ik moet doen, ene kant wil ik gewoon verder met mijn leven en hem er niet meer in hebben (wat niet kan door de kinderen) andere kant voel ik nog te veel voor hem om hem los te kunnen laten... en hoe hard hij het nu ook tegenspreekt, de afgelopen maanden heb ik zo vaak te horen gekregen van vrienden en familie dat ze allemaal zagen dat er meer tussen ons was dan "vriendschap" dat is ook precies wat ik voelde.

En als ik hem los laat, hoe doe ik dat dan als ik hem 3x per week zie met de overdracht van de kinderen (en de andere dagen op het werk omdat we bij hetzelfde bedrijf werken)

Hoe doe ik dit??? Hoe ga ik hier in vredesnaam mee om?

juf Ank
oei

Ik zou in elk geval heel voorzichtig zijn met wat je tegen je kinderen zegt.

Feit dat hij boos wordt als je zegt het niet te gaan trekken als hij iets met je vriendin krijgt, doet vrezen dat dat inderdaad wel in de lucht hangt.
En feit dat hij zich terugtrekt uit jullie relatie om het contact met haar min of meer aan te halen doet ook denken dat jullie poging nader tot elkaar te komen, mislukt is. Hoe naar het ook is, ik zou nu niet aan hem gaan lopen trekken en hem als voorbij beschouwen.

Dus de overdracht van de kinderen hou je dan kort en zakelijk. Probeer het belang van de kinderen voorop te houden. Lastige situatie. Heel pijnlijk ook. Hoe sta je t.o. die vriendin waar het om gaat? Het lijkt me dat je je zo dubbel verraden voelt?

Maartje
Lastig ja

Maar ik zou nu even kiezen voor rust en zoveel mogelijk afstand.
Dus de overdracht idd heel kort en zakelijk houden. Als dat erg raar voor de kinderen is de eerste tijd wat smoesjes verzinnen: jongens ik blijf in de auto zitten want moet onmiddellijk weg. Eventuele info kun je via app sturen.

Wig Wam
Aandacht naar de kinderen

"...dusdanig hecht dat we, anderhalf jaar na de scheiding het hadden over het weer proberen, rustig aan, zonder dat we er anderen in meenamen, want we wilden het samen uitzoeken."

Nou het kan maar duidelijk zijn. Dit wordt niks meer. Met of zonder deze vriendin, is duidelijk dat jullie anders naar jullie relatie kijken en heel verschillende ideeën hebben over hoe je met mensen omgaat. De eerste keer zullen jullie ook zo je redenen hebben gehad om uit elkaar te gaan.

Hoog tijd dus om de aandacht te verleggen naar het belangrijkste: hoe zorgen jullie er samen voor dat jullie kinderen zo goed mogelijk opgroeien.
Dus: de hele romantiek en persoonlijke genegenheid terzijde en elkaar vanaf nu benaderen als samenwerkingspartners in deze klus. Zoals ik het lees zijn jullie al.een soort van collega's, dus die modus kennen jullie.

En voor jou betekent dat, dat je je verlies onder ogen moet komen. Die relatie die je nastreefde, die gaat er niet komen. Hoe pijnlijk en verdrietig ook. En voor hem is het blijkbaar niet relevant of jij zijn nieuwe partnerkeuze wel of niet trekt. Waarom zouden jullie kinderen daar last van moeten krijgen?
Ik klink misschien hard, maar ik denk dat je jezelf en je kinderen een groot plezier doet door dit verlies te nemen, een weekend (of een week) de ogen uit je hoofd te janken (als zij er niet zijn) en dan je nieuwe leven te starten, waarin je ex nog uitsluitend de vader van je kinderen is.

Ik wens je oprecht veel sterkte, want het is verdrietig om elkaar (opnieuw!) te verliezen.

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.