Gezondheid Gezondheid

Gezondheid

Niet geaard (wie herkent dit)

Op het moment van typen, heb ik het gevoel alsof ik in een vliegtuig zit met zware turbulentie of op een klein bootje wat weg dobbert op de zee, terwijl ik gewoon op mijn eigen vertrouwde bankstel zit.

Dit is niet voor het eerst maar met vlagen heb ik dit al 6 jaar. Zo lang zit ik ook al in de ziektewet. Van de een op de andere dag. Bam!, kon ik niks meer. Na 20 jaar in de zorg te hebben gewerkt was is op. Er werd veel van me gevraagd destijds. Ook thuis zat ik niet stil. Ik heb 2 kinderen die de nodige zorg en aandacht behoeven en ik was altijd voor een ander bezig. Er waren onderliggende trauma's maar daar is aan gewerkt.

Burn out, vele diagnoses volgden en zo ook vele therapieën. Ik doe meer voor mezelf. Zeg vaker nee, heb mijn eetpatroon aangepast en heb vele therapieën gevolgd.
Ik heb vele stappen terug gedaan. Werken lukt me even niet meer. Een winkel bezoeken kost me veel moeite. Auto rijden heb ik al zo'n 5 jaar niet meer gedaan. Fietsen kost me veel energie. Ik heb afstand genomen van vrienden die me eigenlijk te veel energie kostten, ik ga niet meer naar restaurants en / of terras. 

Wel ga ik graag naar de zee, al woon ik daar niet in de buurt. Ik wandel geregeld. Ik probeer een vast dagritme aan te houden en toch wil het maar niet!
Soms heb ik een piek en nodig ik een vriendin uit, fiets ik een klein stukje of kijk ik bij de sport van mijn kinderen. Soms heb ik een dag dat ik wel een paar winkels in ga maar vaak gaat het na een paar dagen weer mis en zit ik in een giga vecht / vlucht modus op de bank.

Ik heb het gevoel alsof er 12 herdershonden achter me aan zitten , terwijl ik weet dat er niets is waar ik bang voor moet zijn.

Mijn lijf blijft reageren op mijn continue stress. Diarree, hoofdpijn,duizeligheid, slecht slapen.Overprikkeld, angstig... Klachten die ik tot 6 jaar geleden niet kende.

Ik doe op dit moment aan voetreflex, aan reiki en met ons gezin bezoeken we een soort 'gezins therapeut. Er zijn geen echte problemen in het gezin maar we lijden hier wel allemaal onder.

Bij de huisarts heb ik al tig keer aangeklopt. Verschillende medicatie geprobeert, ik heb me vrijwillig op laten nemen in een herstellingsoord.Ik draag een beschermingssteen, ik neem magnesium voetenbaden, kortom... ik wil alles doen om te herstellen.

Mijn omgeving ziet alleen de buitenkant en ja, er zijn mensen die vinden dat ik een schop onder mn kont moet hebben, lekker aan het werk moet gaan. Dat raakt me. Ik wil niks lievers. Ik wil leven!, genieten! werken!

Ik heb geen idee meer wat me hier uit kan halen.Ik sta continu op scherp. Alsof ik moet vluchten. 
Ik ben zo benieuwd of er mensen zijn die dit herkennen. Of en hoe ze hier uit zijn gekomen.
Het voelt zo verschrikkelijk eenzaam.

Liefs,..


Silver!

Silver!

11-04-2022 om 19:20 Topicstarter

MamaE schreef op 11-04-2022 om 17:21:

Dit lijkt me echt de hel, zeker als het al zo lang duurt.
Zijn alle medische zaken al uitgesloten? En alle trauma's verwerkt?
Dit lijkt me niet iets waarvan je zegt, leer er maar mee leven. Want het is geen leven om altijd onder spanning te staan en amper te slapen.
Het lijkt me ook heel eng als plotseling je zicht weg kan vallen. Dat kan heel beperkend gaan werken, want stel je bent ergens, het gebeurt en je kunt niet meer terug.
Echt een tip heb ik niet, want ik heb er gelukkig geen ervaring mee.

Mijn moeder had in de overgang wel heel veel stress en spanning. Er waren wel van die pilletjes van het kruidvat waar ze rustig van werd. Weet niet precies wat het was.
Maar ze legde ook alle verantwoordelijkheden in huis bij zichzelf neer en 'moest' heel veel van zichzelf, terwijl niemand dat verlangde.

Dat mijn zicht weg viel heb ik nu 2 keer mee gemaakt. Het was erg angstig. Ik hoop dat het bij deze 2 keer blijft. Ik heb al zoveel verschillende vormen van stress klachten gehad , dat ik nergens meer van op kijk..Eng is het wel.

Medisch gezien is alles uitgesloten.

Trauma's hebben er denk ik voor gezorgd dat mijn hersenen nu zo hyper alert reageren.  Ik denk dat mijn hersenen zo geprogrammeerd  zijn geraakt.

Ziekte van Lyme al gecheckt? 
Dat kan hele rare dingen met je doen, ook psychisch.

In nederland wordt maar op enkele varianten getest, in Duitsland kun je op meer varianten laten testen. 
Ik ken iemand die hier tientallen jaren mee rond heeft gelopen en uiteindelijk kwam dit er door testen in Duitsland uit. Had hij het maar eerder geweten.. 

ik kan je niet helpen. Maar ik herken mijn moeder erin. Ze heeft 2 operatie's gehad, waarbij ze bijna dood was. Nu is al 3 jaar lang haar hele lichaam ontregeld. Ze kan geen tv kijken, niet tegen geluid en heel vaak angstig, staat volgens mij hele dag onder stress. Dit heeft ze nooit gehad. Ze kunnen niks vinden en ook vele pillen gehad. Ook heeft ze heel veel last van de zon, warmte en kou.  Ook kan haar zicht ineens heel raar zijn en is ze wankelig en nog veel meer, altijd hoofdpijn. Onverklaarbaar, maar blijven zoeken naar wat helpt!

Misschien interessant om te lezen is het boek van Daan Heerma van Voss, De bange mens. Gaat ook over angsten en hoe je lichaam en geest elkaar daarin beinvloeden. En is sowieso best leuk om te lezen.

Silver!

Silver!

12-04-2022 om 09:18 Topicstarter

Kikki39 schreef op 11-04-2022 om 22:53:

ik kan je niet helpen. Maar ik herken mijn moeder erin. Ze heeft 2 operatie's gehad, waarbij ze bijna dood was. Nu is al 3 jaar lang haar hele lichaam ontregeld. Ze kan geen tv kijken, niet tegen geluid en heel vaak angstig, staat volgens mij hele dag onder stress. Dit heeft ze nooit gehad. Ze kunnen niks vinden en ook vele pillen gehad. Ook heeft ze heel veel last van de zon, warmte en kou. Ook kan haar zicht ineens heel raar zijn en is ze wankelig en nog veel meer, altijd hoofdpijn. Onverklaarbaar, maar blijven zoeken naar wat helpt!

Oh wat vreselijk. Veel overeenkomsten. Naar voor je moeder en voor jullie die dit van dichtbij moeten meemaken. Ik hoop dat er ook voor haar een oplossing komt.

Silver!

Silver!

12-04-2022 om 09:20 Topicstarter

Junio schreef op 11-04-2022 om 22:51:

Ziekte van Lyme al gecheckt?
Dat kan hele rare dingen met je doen, ook psychisch.

In nederland wordt maar op enkele varianten getest, in Duitsland kun je op meer varianten laten testen.
Ik ken iemand die hier tientallen jaren mee rond heeft gelopen en uiteindelijk kwam dit er door testen in Duitsland uit. Had hij het maar eerder geweten..

Nee, nog niet gedaan. Wellicht nog een optie al lijkt bij mij het meer een reactie op een trauma te zijn..Mijn brein lijkt weer gereset te moeten worden..Alleen hoe is de vraag . Gister heb ik wel iets gelezen over neurofeedback. Daar had ik nog nooit  van gehoord en geeft me een klein beetje hoop. Al zijn de kosten enorm hoog.

Er zijn wel mogelijkheden om het (deels) vergoed te krijgen. Kijk daar goed naar als je het echt overweegt.
Ik heb het ooit overwogen voor een kind met ADD. Het leek kind niks, dus heb er geen ervaring mee. In zijn algemeenheid denk ik wel dat als iets enorm goed zou werken, het inmiddels wel deugdelijk wetenschappelijk zou zijn onderzocht. En ik wantrouw een kwalificatie als ‘permanent’, want niks in het leven is permanent. Maar ik kan me goed voorstellen dat je alles wil proberen. Hopelijk zijn er hier mensen die ervaring hebben, en je kunnen vertellen of het werkt.

Bitje
Tijdens een heel gespannen fase gerelateerd aan zorgen om kind, bleek ik ‘s nachts met geklemde kaken te slapen. Dus niet knarsen maar klemmen. Dat leidde tot evenwicht verlies, hoofdpijn en niet durven autorijden. Wat weer leidde tot gevoel van ongelukkig zijn en afvragen wanneer dit over gaat.
De tandarts heeft een bitje gemaakt tegen het klemmen van de kaken. Een fysiotherapeut heeft de keiharde spieren in nek en achterhoofd stap voor stap losgemaakt. (Gunst wat kan een mens veel spieren hebben, daar waar je er niet van bewust bent.)
Het bitje maakte dat ik in korte tijd ( twee weken) vrij was van de bovengenoemde klachten.
Als ik in gespannen fase weer hoofdpijn waarneem die uitstraalt vanuit achterhoofd, slaap ik ‘s nachts weer met een bitje. 
Simpele oplossing en ik  hoop dat jij daar ook baat bij hebt.

" Tijdens een heel gespannen fase gerelateerd aan zorgen om kind, bleek ik ‘s nachts met geklemde kaken te slapen."

Hoe kwam je daarachter?  

Flanagan schreef op 12-04-2022 om 15:49:

Bitje
Tijdens een heel gespannen fase gerelateerd aan zorgen om kind, bleek ik ‘s nachts met geklemde kaken te slapen. Dus niet knarsen maar klemmen. Dat leidde tot evenwicht verlies, hoofdpijn en niet durven autorijden. Wat weer leidde tot gevoel van ongelukkig zijn en afvragen wanneer dit over gaat.
De tandarts heeft een bitje gemaakt tegen het klemmen van de kaken. Een fysiotherapeut heeft de keiharde spieren in nek en achterhoofd stap voor stap losgemaakt. (Gunst wat kan een mens veel spieren hebben, daar waar je er niet van bewust bent.)
Het bitje maakte dat ik in korte tijd ( twee weken) vrij was van de bovengenoemde klachten.
Als ik in gespannen fase weer hoofdpijn waarneem die uitstraalt vanuit achterhoofd, slaap ik ‘s nachts weer met een bitje.
Simpele oplossing en ik hoop dat jij daar ook baat bij hebt.

Ik heb ditzelfde ook gehad. In de tijd dat de tandarts mijn bitje maakte, ben ik gaan kickboksen (beginnersniveau, heel laagdrempelig). Toen het bitje klaar was, had ik het al bijna niet meer nodig. Ik snap dat TO zich te beroerd voelt om te sporten, maar een goede trainer weet hoe hij daarmee om moet gaan. Heel langzaam opbouwen. Lekker al je frustraties op een zak botvieren.  

Temet schreef op 12-04-2022 om 16:28:

" Tijdens een heel gespannen fase gerelateerd aan zorgen om kind, bleek ik ‘s nachts met geklemde kaken te slapen."

Hoe kwam je daarachter?

Doorverwijzing huisarts omdat ze het 123 niet kon achterhalen. Ze wist van zorg kind en gooide het eerst op klemmen kaak vanwege zorg om kind,  hoofdpijn en evenwicht. Ze wilde niet met medicijnen opstarten.

Silver!

Silver!

12-04-2022 om 22:33 Topicstarter

Flanagan schreef op 12-04-2022 om 18:35:

[..]

Doorverwijzing huisarts omdat ze het 123 niet kon achterhalen. Ze wist van zorg kind en gooide het eerst op klemmen kaak vanwege zorg om kind, hoofdpijn en evenwicht. Ze wilde niet met medicijnen opstarten.

Wat fijn dat ze daar achter gekomen zijn en het nu verholpen is.

Ik kan het zeker eens aankaarten. Geen idee of ik mijn tanden klem snachts.

Silver!

Silver!

12-04-2022 om 22:35 Topicstarter

Dymo schreef op 12-04-2022 om 16:28:

[..]

Ik heb ditzelfde ook gehad. In de tijd dat de tandarts mijn bitje maakte, ben ik gaan kickboksen (beginnersniveau, heel laagdrempelig). Toen het bitje klaar was, had ik het al bijna niet meer nodig. Ik snap dat TO zich te beroerd voelt om te sporten, maar een goede trainer weet hoe hij daarmee om moet gaan. Heel langzaam opbouwen. Lekker al je frustraties op een zak botvieren.

Op ' goede '  dagen  mag ik heel graag boksen. Een sportschool is geen optie voor mij maar wel heb ik een jaar lang een personal trainer gehad. We hadden gesprekken en er werd gesport. De ene keer ging dit beter dan de andere keer.

@Silver, kom je wel aan een goede nachtrust toe? 
Je zoekt een oplossing om je leven weer in een ritme te krijgen. Slapen staat voor batterij opladen;  de start van de dag.
Bitje zorgt dat de spieren in je kaak en je gelaat niet kunnen ‘samen trekken’. 
Bij Dymo hielp sporten. Deze twee elementen ook jou heel goed kunnen helpen; bitje voor het uitrusten ‘s nachts en de batterij opladen en sporten voor de afleiding overdag.

Ik heb ook een hele lange periode last gehad van vanalles. Het begon een paar maanden na de geboorte van de eerste. Ik kon ineens heel slecht zien, dus direct door verwezen naar het zkh. 

Maanden en jaren daarna nog veel meer klachten ontwikkeld. Periodes dat ik heel gejaagd was, hartkloppingen voor mij gevoel maar dat waren het niet. Duizelig, ik kan geen oude verlichting meer verdragen of verlichting met een verkeerde frequentie. (kunstmatig licht flikkert, bij sommige lampen neem ik die flikkering onbewust waar en word ik duizelig) Winkels met veel spots zijn een hel! 

Ze hebben me van onder tot boven gechecked, tot aan de ambulance /HP aan toe waar de dienstdoende vrouwelijke arts me afschreef als hypochonder.. 
Andere mannelijke arts Nam een afspraak later wel de tijd voor me. We hebben een goed gesprek gehad, hij heeft nog wat zaken laten onder zoeken die nooit gedaan waren. Al was het maar om alles uit te sluiten en mij gerust te stellen. Door de onzekerheid kreeg ik emorme paniekaanvalllen. 
Hij liet mij een fietstest doen en een hartfilmpje/echo maken. Het fietsen ging moeizaam, maar mijn hart deed netjes op en afbouwen. Tijdens de echo weer zo'n hartklopping, maar die registreerde het apparaat niet. 

Wat gepraat over drukte etc. En toen eindelijk na 10 jaar de oorzaak van mijn hartklopping gevonden. Dat waren spierspasmen die veroorzaakt worden door vermoeidheid. Zoals je ook wel eens een trillend ooglid hebt als je moe bent. Alleen was ik mezelf lichamelijkaan het uitputten. 
De duizeligheid/dronken gevoel hadden we nog geen oorzaak voor. Vermoeid zou een factor kunnen zijn. 

Op een gegeven moment viel het kwartje! Steeds een week tot een paar dagen voordat ik mijn periode heb, word ik enorm duizelig. Niet continue, maar alsof je te snel opstaat. Of dat je ff een seconde een weg trekker hebt. 
Zodra de menstruatie door breekt is het ook direct weg.

Ik ben beter op mijn rust gaan letten. Veel eerder naar bed en meer drinken. Dit heeft tot zeker 85% afname van mijn klachten geleid. 

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.