Grootouders
Decembermamma
11-08-2026 om 09:49
2e generatie
Ja ja het is zover het komt nu hard aan maar ik hoop dat zoon het zelf niet meekrijgt, hij is nu de 2e generatie die afgewezen en als stront behandeld wordt. Zoon is inmiddels 13 en heeft sinds vorig jaar geprobeerd om in de schoolvakanties bij mijn moeder langs te gaan of met mijn moeder af te spreken. Om die afspraken rond te krijgen is er veel werk nodig, want mijn moeder kan maar zelden want ze heeft allemaal belangrijkere dingen zoals haar loopgroepje, knutselgroepje, vrijwilligerswerk, en vaste boodschappendag. Maar goed dan bazuint ze in volle kamers naar "we spreken deze vakantie wel af he!" rond om vervolgens als hij belt te zeggen ja maar ik kan eigenlijk helemaal niet deze vakantie of de volgende.
Maar goed dan bel ik en zeg ik "de reparatie van de binnendeur / bezoekje kapper/ vaste afspraak met de wandelgroep, kan dat niet een weekje verplaatst worden?" En dan soms lukt het maar vaak ook niet. 2 weken geleden stond er een afspraak, en ma belde, het werd te warm en zou niet uitkomen. Zoon heeft nog geprobeerd om de afspraak "in een grote stad" te wijzigen met gewoon langs komen om spelletjes te doen" maar nee dat kon toch allemaal niet. Uiteindelijk werd het toch niet zo warm en dat wisten we een dag van te voren maar ma wilde toch niet. Oke prima dan, maar ze gaf ook geen opening voor een andere afspraak, althans ze zei "anders komt hij in de herfstvakantie maar langs". 4 dagen na de mislukte afspraak met mijn zoon (vanwege de hitte) werd het 5 graden warmer en ging ze met familie van haar vriend een hele dag naar de dierentuin.
Zondag sprak ik ma, ze zei "leuk he, je zus belde gisteren en morgen heb ik de kleinkinderen" M.a.w. de wandelgroep is per direct geannuleerd en nichtje en neefje komen lekker spelletjes doen. Toen brak ik en zei "maar jij kon toch niet op maandag?" haar reactie "ach voor een keertje" dus ik zei "en Zoon dan?" ja die is ook wel welkom hoor, dan komt hij lekker in de herfstvakantie.
Ik ben hier dus zo klaar mee he, ik kan me nog zo herinneren dat dit vroeger ook zo ging. Zus en ik beiden een week (na elkaar) uit logeren, ik kom thuis en zus vroeg "en wat heb jij voor leuks gedaan in je weekje alleen thuis?" en dan keek ik op van hoezo wat leuks, bleek dat zij uit eten en naar de bios waren geweest, dat was in mijn jeugd best een uitgave en een super leuke activiteit. Toen ik ma confronteerde waarom wij niets hadden gedaan was het geld op, maar wij zouden ook wel een keer naar de bios gaan. Ik heb in mijn leven nog nooit met ma in de bios gezeten......m.a.w. dat is nooit gebeurd. Maar zelfs als kind vroeg ik toen al "maar waarom heb je het dan niet verdeeld, met 1 uit eten en de ander naar de bios". Ja daar kwam geen antwoord op. Net zoals mijn vraag toen met een verjaardag wat ik eigenlijk van pa en ma had gekregen voor mijn verjaardag want zus kreeg een nieuwe kamer en het nieuwe bed dat ze voor mij hadden gekocht ging ook naar mijn zus haar nieuwe opgeknapte kamer. (we zijn binnen een week na elkaar jarig).
Dit is zo deja vu, en dit soort dingen gebeuren steeds weer. Maar nu is zoon de pineut. Ik hoop zo dat hij geen weet krijgt van het bezoekje van de kleinkinderen bij mijn moeder.
IMI-x2
11-08-2026 om 09:57
Wat vreselijk zeg!
Ik lees in je verhaal dat je nog steeds hoopt op erkenning van het onrecht en dat ze verandert. Die hoop mag je opgeven. Ze blijft zo en ze zal niks erkennen of rechtzetten.
Hoe moeilijk ook, je kunt jezelf en je zoon beschermen door te accepteren dat ze zo is. Jullie zijn absoluut geen prioriteit voor haar. Jullie zullen je plezier en externe waardering als persoon ergens anders moeten zoeken, best nog in jezelf. Sterkte!
Gingergirl
11-08-2026 om 10:54
nou het is niet NU zover, zo doet ze toch al jaren naar je zoon.
Lieve decembermama,
Je moeder is zo en blijft zo. Punt. Zij zal echt niet veranderen, hoe graag jij dat ook zou willen.
Je zus en haar kinderen zijn " het gouden kind" en jullie zijn dat niet. Zo werkt het bij narcisten en ze zullen nooit toegeven of veranderen. Ga dat accepteren!
Ik lees je topics al jaren en vraag me oprecht af; waarom hou je het contact aan? Het doet je alleen maar pijn en geeft veel ergernis. Is dat het waard? Je leeft maar 1x en je moeder en zus geven jou weinig levensplezier. Ben je bang dat andere familieleden(ooms, tantes?) Partij kiezen voor je moeder?
Natuurlijk gun je je zoon een leuke oma, maar jouw moeder is dat niet voor hem.
Ga een keus maken, evt met professionele hulp. Maar blijf jezelf niet zo kwellen; je verdient beter. Echt waar.
MRI
11-08-2026 om 11:44
Gingergirl schreef op 11-08-2026 om 10:54:
nou het is niet NU zover, zo doet ze toch al jaren naar je zoon.
Lieve decembermama,
Je moeder is zo en blijft zo. Punt. Zij zal echt niet veranderen, hoe graag jij dat ook zou willen.
Je zus en haar kinderen zijn " het gouden kind" en jullie zijn dat niet. Zo werkt het bij narcisten en ze zullen nooit toegeven of veranderen. Ga dat accepteren!
Ik lees je topics al jaren en vraag me oprecht af; waarom hou je het contact aan? Het doet je alleen maar pijn en geeft veel ergernis. Is dat het waard? Je leeft maar 1x en je moeder en zus geven jou weinig levensplezier. Ben je bang dat andere familieleden(ooms, tantes?) Partij kiezen voor je moeder?
Natuurlijk gun je je zoon een leuke oma, maar jouw moeder is dat niet voor hem.
Ga een keus maken, evt met professionele hulp. Maar blijf jezelf niet zo kwellen; je verdient beter. Echt waar.
Ja het klinkt of je nog steeds hoopt op een andere moeder dan ze is. En dat is begrijpelijk maar het helpt je niet. Jij zit met telkens oningevulde verwachtingen, verdriet en boosheid, zij heeft nergens last van. Wat nu gebeurt is ook tricky: het lijkt erop dat je dat ook nog op je kind projecteert. Terwijl als je er voor kinderen bent, het nog best eens mee kan vallen met hun verlangen naar en teleurstelling over die oma. Bovendien zijn er andere mensen die ook die rol zouden kunnen vervullen. Ik ben het met Gingergirl eens: laat het los, ga je eigen weg. Zij gaat niet geven wat je verlangt. Ik begrijp als geen ander hoe moeilijk dat is. sterkte
Valeria
11-08-2026 om 11:53
Gingergirl schreef op 11-08-2026 om 10:54:
Je zus en haar kinderen zijn " het gouden kind"
Dat was hier ook zo. Er ging een keer een tekst over de 'ratmoeder' rond en daar herkende ik zo veel in!
Het gaat inderdaad nooit veranderen. Als je het eenmaal doorziet, kun je het ook van je af zetten. Ik ben ergens midden 20 gestopt met verwachtingen. Daarna heb ik nog wel eens getest of ik gelijk had, maar dat was dus altijd zo. En dan raakt het je ook niet zo meer. Iedere familiebijeenkomst was het dan alleen nog maar 'zie je wel, ik heb gelijk dat ik er geen moeite meer in steek'. Natuurlijk komen er dan weer pogingen om weer vat op je te krijgen, dus daar moet je dan wel op voorbereid zijn. Zo iemand kan er namelijk niet goed tegen als ze geen vat meer op je hebben en als je je niet van haar aantrekt.
Maar dingen als haar plannen omgooien en dan iets met het kind van het gouden kind gaan doen, deed mijn moeder ook absoluut.
Ik heb dus eigenlijk weinig voorgesteld naar mijn kinderen toe. Oudste kind is geloof ik 1x wezen logeren in de zomer en vond dat leuk, maar het jaar erna was nichtje oud genoeg en toen kon het niet meer. Mijn jongste kind heeft al helemaal nooit 1 op 1 aandacht van mijn moeder gehad. Nou ja, zo weten ze ook niet beter en missen ze niets. Ik heb het ook niet aangemoedigd.
Izza
11-08-2026 om 12:35
Je moet dit echt gaan loslaten. Nu probeer jij via je zoon weer een positieve band te krijgen. Dat lukt niet. Jouw moeder gaat niet veranderen. Bespaar jouw zoon deze teleurstelling verder.
Voortaan geen voorstellen meer doen. Laat haar maar komen met een concrete datum en plan. Komt er niets dan heeft ze er geen belang bij. Vertel zoon de waarheid. Oma is niet leuk en heeft andere prioriteiten. Ga niet in gesprek met waarom niet, wat ze dan wel doet of wat dan ook. Hou het zakelijk naar haar" ik zie dat jij andere prioriteiten hebt kom maar met een nieuwe datum". Geen discussies of verwijten meer. En zelf niets verzetten.
Onthou: geen tijd is geen prioriteit!
MamaE
11-08-2026 om 12:42
Ik zou ook stoppen met verwachtingen hebben van je moeder. Ze is geen leuke moeder voor jou en geen leuke oma voor je zoon. Dat is ze nooit geweest en dat gaat ook niet veranderen. Dat is heel pijnlijk en heel verdrietig, want het kind in jou wil nog steeds gezien en gehoord worden. Maar dat gaat niet gebeuren, althans, niet door je moeder. Er zijn genoeg leuke mensen op de wereld die jou wel zien voor wie je bent en je op waarde schatten.
Je zoon heeft waarschijnlijk al lang door dat hij niet van zijn oma op aan kan en dat ze hem niet belangrijk vindt. Je hoeft niet uitgebreid je jeugdtrauma's met hem te analyseren, maar je kunt hem wel uitleggen dat oma andere prioriteiten in het leven heeft.
En dat jullie als gezin oma daar de ruimte voor geven.
Decembermamma
13-10-2026 om 10:38
Ik had niet meer gereageerd zie ik nu, ik had de reacties toen wel gelezen maar trok het even niet meer. Feitelijk is het inderdaad al jaren bezig en mijn zoon heeft het dondersgoed door maar lijkt zich er niet zo druk om te maken. Van de week tot mijn grote verrassing kwam de uitnodiging vanuit mijn moeder door een belletje naar zoon, ze had me vorige week wel gevraagd naar wanneer zoon vakantie had maar ze roept al vanaf 1 september dat ze hem wel even zou bellen, dat had ze dus al die tijd nog niet gedaan, puber had ook zoiets van laat haar nu maar eens bellen. Zoon is voor volgende week uitgenodigd, het wordt geen individuele afspraak want "ze zijn zo leuk samen" dus Nichtje is tegelijk uitgenodigd, ze moeten nog wel even samen afspreken wat ze gaan doen. En dat stoort me dan weer, want toen nichtje in de zomer kwam mocht zoon ook niet komen ook al was vlak ervoor zijn afspraak door oma geannuleerd. Daarnaast zijn het 2 totaal verschillende kinderen.
AnnaPollewop
13-10-2026 om 18:08
Jouw moeder laat jou bungelen en elke keer dat ze voelt dat haar macht weg glijdt, geeft ze je weer hoop. En jij trapt erin. Telkens weer. En je zult steeds weer teleurgesteld worden.
Nu doet ze dat via je zoon. Trap er niet meer in.
Hij mag doen wat hij wil in zijn contact met zijn grootmoeder, maar ga daar niet uithalen dat het nou eindelijk allemaal goed komt.
Het komt niet goed. Ze is en blijft zo.
Je kwelt jezelf en mogelijk ook je zoon door te blijven hopen.
Dwing hem niet om aan hetzelfde lijntje te gaan bungelen als jij altijd gedaan hebt.
Zij zal nooit veranderen. Jij kan wel kiezen dat je het anders gaat doen. Maar dan moet je de hoop opgeven. En ik twijfel of je dat wel wil.
Wat dat betreft lijkt het wel op een verslaving. Alleen jij kan beslissen dat je ermee gaat stoppen. Zolang je nog honderd redenen kan verzinnen waarom dat geen goed idee is, blijf je gebonden. Door jezelf.
Max88
13-10-2026 om 18:16
En, goed bedoeld, leer je zoon dat niet alles maakbaar is en dat je niet de rest van je bestaan in die relatie in wrok en teleurstelling kunt leven en draag dat niet generaties lang over.
Leer m dat het onkunde is en temper de verwachting.
Lees over KOPPkinderen; ik ben er ook eentje.
Ik heb al heel jong de ziekte/makke van de ouder leren scheiden van de persoon die ze ook zijn met, zonder, dankzij en door de beperking.
En vergeet ook niet dat we soms meer op de ouder lijken die sommigen zo verafschuwen dan we zelf beseffen.
MMcGonagall
13-10-2026 om 20:31
Ik sluit me maar aan bij de bovenstaande reacties. Stop met dingen verwachten en wees niet terughoudend met de toelichting naar je zoon. Mijn kinderen waren er jong achter hoe mijn vader in elkaar stak, ondanks dat ik zijn gedrag goedpraatte of probeerde te verhullen. Het is jammer dat ik geen vader heb zoals sommige anderen maar het is wat het is.
Bij mijn vader is het onvermogen. Bij jouw moeder lijkt het wel bewust gedrag, maar het effect is gelijk. Waarschijnlijk heeft het ook geen zin om het te benoemen. Dat heb ik wel gedaan, maar werd zogenaamd niet herkend. Dan houdt het ook op.
Jonagold
13-10-2026 om 22:11
Hier ook een moeder/oma met niet altijd even prettig gedrag. De kinderen heb ik altijd wel uitgelegd op hun niveau dat iedereen anders is en dat je niet met iedereen dezelfde band hebt/kunt hebben. Zij hebben ondanks haar gedrag toch een behoorlijk goede band met haar opgebouwd, juist omdat ze van jongs af aan bekend waren met haar (on)hebbelijkheden. Ze is wie ze is, ze heeft ook goeie kanten als je ze maar wel wil zien. En als je maar veel van wat ze zegt van je af kan laten glijden kan het best gezellig zijn met haar. Dat hebben ze geleerd doordat wij het voorleefden. Negeren wat je niet bevalt en focussen op wat wel leuk is. Dit is hun oma. Ze hebben er nog maar 1, en die moeten ze dus toch wel een beetje koesteren.
Laat je verwachtingen los. Die gaat ze niet waarmaken. Als je echt kunt accepteren wie en hoe ze is kun je dat deel bij haar laten en je alleen nog focussen op wat wel goed is tussen jullie of tussen haar en je zoon. En als er niks goeds is, laat haar dan helemaal los. Ook al is het je moeder, je bent haar niets schuldig, je bent haar niets verplicht. Afstand nemen mag gewoon als dat beter is voor jou en/of je zoon.
Decembermamma
14-10-2026 om 08:29
Ik had ook geen verwachtingen meer hoor, ik had met zoon afgesproken dat als oma geen contact zocht voor de herfstvakantie dat het dan niet door zou gaan en dat we sowieso samen tijd door gaan brengen en hij de mogelijkheid krijgt met zijn vrienden af te spreken. Hij lijkt er ook niet mee te zitten dat zijn oma zo is, en toch weet hij wel dat ze zo is, net zoals dat zijn tante zo is. Zoon had namelijk een idee geopperd om naar een grote stad in de buurt te gaan en daar naar 2 verschillende museums te gaan , dat was bij mijn zus aangekomen en die boorde het dagje naar musea in de grond zei "maar mijn dochter gaat net zo lief een dag knutselen". Toen zoon zijn nichtje appte of ze dat een leuk idee leek reageerde ze gelijk enthousiast. (zus had haar dochter nog niet gesproken erover trouwens).
Het zal uiteindelijk een dagje zijn waar mijn moeder (ondanks dat ik had aangegeven dat niet te willen) haar nieuwe vriend erbij zal betrekken en ze waarschijnlijk niet naar musea gaan, maar goed zoon zal zich voornamelijk met de reis erheen en terug heerlijk vermaken want dat vindt hij altijd het leukste deel van het dagje weg.
linn19
14-10-2026 om 14:09
Decembermamma schreef op 14-10-2026 om 08:29:
Ik had ook geen verwachtingen meer hoor, ik had met zoon afgesproken dat als oma geen contact zocht voor de herfstvakantie dat het dan niet door zou gaan en dat we sowieso samen tijd door gaan brengen en hij de mogelijkheid krijgt met zijn vrienden af te spreken. Hij lijkt er ook niet mee te zitten dat zijn oma zo is, en toch weet hij wel dat ze zo is, net zoals dat zijn tante zo is. Zoon had namelijk een idee geopperd om naar een grote stad in de buurt te gaan en daar naar 2 verschillende museums te gaan , dat was bij mijn zus aangekomen en die boorde het dagje naar musea in de grond zei "maar mijn dochter gaat net zo lief een dag knutselen". Toen zoon zijn nichtje appte of ze dat een leuk idee leek reageerde ze gelijk enthousiast. (zus had haar dochter nog niet gesproken erover trouwens).
Het zal uiteindelijk een dagje zijn waar mijn moeder (ondanks dat ik had aangegeven dat niet te willen) haar nieuwe vriend erbij zal betrekken en ze waarschijnlijk niet naar musea gaan, maar goed zoon zal zich voornamelijk met de reis erheen en terug heerlijk vermaken want dat vindt hij altijd het leukste deel van het dagje weg.
Wat mij opvalt aan jou schrijven is dat jij schrijft alsof jouw zoon een jaar of 9 is en jij een alternatieve bezigheid zou moeten verzinnen voor hem als die afspraak in herfstvakantie niet door zou gaan.
Maar hij is 13, als die afspraak niet door zou gaan weet hij toch zelf wel een andere tijdsinvulling te vinden? Hij zit er ook niet mee dat zijn oma zo is.
Jouw laatste alinea geeft precies datzelfde weer. Ook daar lijkt je te schrijven over een klein kind, wat zich wel heerlijk vermaakt tijdens een treinreis. Nee hij is 13, maakt zelfstandig die afspraak met oma, appt nichtje en gaat vrijwillig naar familie, hij zal er dus ook iets anders uithalen voor zichzelf dan alleen de treinreis.
Daarnaast ga jij heel erg op de details zitten bij elk contact met moeder of zus waarbij ik dan denk wie z'n strijd is het nu eigenlijk?
Zoon lijkt er heel nuchter en relaxt mee om te gaan. Waarom jij dan niet? Je schreef dat zoon nu de pineut was ( 2e generatie) maar hij lijkt er toch prima mee te kunnen handelen zo terwijl hij weet dat oma zo is.
Zie jij verschil in hoe hij ermee omgaat op deze leeftijd nu en hoe jij er op jouw kinderleeftijd mee omgegaan bent?
Decembermamma
14-10-2026 om 21:30
Nee zo was het niet, zoon heeft eerder geprobeerd af te spreken met haar en als dat dan niet leek te lukken dan vroeg hij mij te helpen om die afspraak te maken. Hij gaat naar zijn oma deels omdat hij dat wel leuk vindt maar nog meer omdat hij gek is op het ov en hij dan een doel heeft om het ov te nemen, doelloos in het ov zitten vind hij niet leuk. Hij heeft samen met mijn man en mijzelf diverse malen hele metro of tram lijnen rondgereden dus ja hij vermaakt zich prima met de reis zelf. En nee ik praat niet over hem alsof hij een klein kind is, sowieso weet ik dat de gemiddelde ouder een kind van 13 nog geen 2 provincies zelfstandig door laat reizen met je ov de mijne deed dat op zijn 11e al.
Zoon gaat er op zich luchtig mee om maar hij heeft ook aangegeven dat hij graag een goed contact met haar krijgt en dat dat op deze manier niet lukt.
