2e generatie
Ja ja het is zover het komt nu hard aan maar ik hoop dat zoon het zelf niet meekrijgt, hij is nu de 2e generatie die afgewezen en als stront behandeld wordt. Zoon is inmiddels 13 en heeft sinds vorig jaar geprobeerd om in de schoolvakanties bij mijn moeder langs te gaan of met mijn moeder af te spreken. Om die afspraken rond te krijgen is er veel werk nodig, want mijn moeder kan maar zelden want ze heeft allemaal belangrijkere dingen zoals haar loopgroepje, knutselgroepje, vrijwilligerswerk, en vaste boodschappendag. Maar goed dan bazuint ze in volle kamers naar "we spreken deze vakantie wel af he!" rond om vervolgens als hij belt te zeggen ja maar ik kan eigenlijk helemaal niet deze vakantie of de volgende.
Maar goed dan bel ik en zeg ik "de reparatie van de binnendeur / bezoekje kapper/ vaste afspraak met de wandelgroep, kan dat niet een weekje verplaatst worden?" En dan soms lukt het maar vaak ook niet. 2 weken geleden stond er een afspraak, en ma belde, het werd te warm en zou niet uitkomen. Zoon heeft nog geprobeerd om de afspraak "in een grote stad" te wijzigen met gewoon langs komen om spelletjes te doen" maar nee dat kon toch allemaal niet. Uiteindelijk werd het toch niet zo warm en dat wisten we een dag van te voren maar ma wilde toch niet. Oke prima dan, maar ze gaf ook geen opening voor een andere afspraak, althans ze zei "anders komt hij in de herfstvakantie maar langs". 4 dagen na de mislukte afspraak met mijn zoon (vanwege de hitte) werd het 5 graden warmer en ging ze met familie van haar vriend een hele dag naar de dierentuin.
Zondag sprak ik ma, ze zei "leuk he, je zus belde gisteren en morgen heb ik de kleinkinderen" M.a.w. de wandelgroep is per direct geannuleerd en nichtje en neefje komen lekker spelletjes doen. Toen brak ik en zei "maar jij kon toch niet op maandag?" haar reactie "ach voor een keertje" dus ik zei "en Zoon dan?" ja die is ook wel welkom hoor, dan komt hij lekker in de herfstvakantie.
Ik ben hier dus zo klaar mee he, ik kan me nog zo herinneren dat dit vroeger ook zo ging. Zus en ik beiden een week (na elkaar) uit logeren, ik kom thuis en zus vroeg "en wat heb jij voor leuks gedaan in je weekje alleen thuis?" en dan keek ik op van hoezo wat leuks, bleek dat zij uit eten en naar de bios waren geweest, dat was in mijn jeugd best een uitgave en een super leuke activiteit. Toen ik ma confronteerde waarom wij niets hadden gedaan was het geld op, maar wij zouden ook wel een keer naar de bios gaan. Ik heb in mijn leven nog nooit met ma in de bios gezeten......m.a.w. dat is nooit gebeurd. Maar zelfs als kind vroeg ik toen al "maar waarom heb je het dan niet verdeeld, met 1 uit eten en de ander naar de bios". Ja daar kwam geen antwoord op. Net zoals mijn vraag toen met een verjaardag wat ik eigenlijk van pa en ma had gekregen voor mijn verjaardag want zus kreeg een nieuwe kamer en het nieuwe bed dat ze voor mij hadden gekocht ging ook naar mijn zus haar nieuwe opgeknapte kamer. (we zijn binnen een week na elkaar jarig).
Dit is zo deja vu, en dit soort dingen gebeuren steeds weer. Maar nu is zoon de pineut. Ik hoop zo dat hij geen weet krijgt van het bezoekje van de kleinkinderen bij mijn moeder.
Ik ben het erg eens met wat linn19 zegt. Je zoon van 13 kijkt er eigenlijk heel volwassen en pragmatisch naar! Hij kent de gebruiksaanwijzing van zijn oma en tante inmiddels wel, maar haalt er gewoon voor zichzelf uit wat leuk is (de OV-reis, het contact met zijn nichtje).
Laat hem die eigen relatie met haar opbouwen op zijn eigen manier. Hij heeft jouw bescherming op dat vlak niet meer nodig zoals een klein kind, hij kan prima voor zichzelf denken. Het echte werk ligt nu bij jou: probeer los te laten wat je moeder wel of niet doet. Zolang jij je druk blijft maken om elk detail of geannuleerd museumbezoek, blijf jij in die emotionele afhankelijkheid zitten. Gun jezelf die rust en focus op je eigen gezin.
Decembermamma schreef op 14-10-2026 om 21:30:
Nee zo was het niet, zoon heeft eerder geprobeerd af te spreken met haar en als dat dan niet leek te lukken dan vroeg hij mij te helpen om die afspraak te maken. Hij gaat naar zijn oma deels omdat hij dat wel leuk vindt maar nog meer omdat hij gek is op het ov en hij dan een doel heeft om het ov te nemen, doelloos in het ov zitten vind hij niet leuk. Hij heeft samen met mijn man en mijzelf diverse malen hele metro of tram lijnen rondgereden dus ja hij vermaakt zich prima met de reis zelf. En nee ik praat niet over hem alsof hij een klein kind is, sowieso weet ik dat de gemiddelde ouder een kind van 13 nog geen 2 provincies zelfstandig door laat reizen met je ov de mijne deed dat op zijn 11e al.
Zoon gaat er op zich luchtig mee om maar hij heeft ook aangegeven dat hij graag een goed contact met haar krijgt en dat dat op deze manier niet lukt.
Ik doelde op het moment dat oma hem belde. In je openingspost had je al geschreven hoe het daarvoor was gegaan.
Wat betreft het dikgedrukte gedeelte.
Zou je willen dat je zoon op zijn volwassen leeftijd er emotioneel net zo mee worstelt als jij doet?
linn19 schreef op 16-10-2026 om 16:30:
[..]
Ik doelde op het moment dat oma hem belde. In je openingspost had je al geschreven hoe het daarvoor was gegaan.
Wat betreft het dikgedrukte gedeelte.
Zou je willen dat je zoon op zijn volwassen leeftijd er emotioneel net zo mee worstelt als jij doet?
Nee dat wil ik sowieso niet, maar dat gaat ook niet gebeuren.
De afspraak is geweest en ze zijn met zijn 3en naar een dierentuin geweest. Het was leuk geweest, zoon gaf wel aan dat oma constant bezig is met zich bemoeien met anderen. Ik zei tegen hem "dit is de één van de redenen dat ik moeite met haar heb, zoveel plaatsvervangende schaamte". Hij zei "ach aan mij zien ze totaal niet dat ik familie van haar ben dus ik ga gewoon een stukje van haar af staan, dat doet Nichtje ook en dan lachen we er samen om." Toen zoon eerder dan haar en Nichtje de metro uit moest voor zijn terugreis had oma ook geen tijd om even afscheid te nemen ze was immers te druk bezig met anderen. Hij gaf aan het allemaal wel grappig te vinden. Ach ja maar goed dat hij er zo naar kijkt, op zich toch maar goed dat nichtje erbij was zodat hij ook gezellig met haar heeft kunnen optrekken. Oma gaf aan dat het ze het heel gezellig heeft gevonden en heeft totaal niet doorgehad dat zoon en nichtje af en toe wat afstand hebben genomen.