Ouders hebben te weinig tijd voor kleinkinderen
Lieve allemaal, ik zoek wat advies. Mijn ouders hebben sinds een jaar mijn broer en zijn kinderen bij hun in huis wonen door scheiding. Hierdoor hebben zij het ontzettend druk met mijn neefjes wat resulteert in dat zij eigenlijk geen tijd meer hebben voor mijn kinderen.
Zij komen wel ongeveer twee keer in de week zo’n 45 minuten bij ons op bezoek, maar dat is dan meer voor een kopje koffie. Het is niet dat ze dan veel contact zoeken met mijn kinderen en tegelijkertijd zoeken mijn kinderen dit inmiddels ook niet meer op als ze langskomen. Vandaag kwamen ze bijvoorbeeld 45 min langs en gingen weg omdat ze mijn neefjes van school wilden halen, terwijl vader dit zelf ook prima had kunnen doen.
Mijn zoontje van 4 heeft bij hen in heel zijn leven zo’n 4 keer bij ze overnacht, mijn dochter van 1 nog nooit. Waar mijn neefjes hier al vanaf 1 jaar oud elke week een nacht bij hen logeerde. Mijn kinderen hebben eigenlijk ook nooit een op een contact met mijn ouders, ze zijn daar nooit even een paar uur of een dagje. Dit alles is eigenlijk zo ontstaan omdat zij zien dat het goed gaat bij ons en wij de hulp niet nodig zouden hebben. Waar mijn broer en toendertijd schoonzus dit altijd wel nodig heeft gehad.
Ik snap heel goed dat zij een betere band hebben met mijn neefjes, ze wonen daar nu natuurlijk ook dus ze zullen veel meer met hen kunnen doen dan met mijn kinderen. Alleen neemt dit voor mijn gevoel zoveel af van mijn kinderen omdat zij dus eigenlijk geen tijd meer hebben om daar ook nog energie in te stoppen en ze te zien. Ik wil dit graag gaan aankaarten of we daar een oplossing voor kunnen vinden. Wat vinden jullie hiervan? Of is het van mij overdreven aangezien ze wel een of twee keer 45 min op de koffie komen? We wonen 5 min van elkaar. Vroeger ging ik wat regelmatiger daarheen, alleen heb ik momenteel een hernia waardoor dit lastiger gaat. Ik hoor het graag.
Liefs
Een verdrietige moeder
Ze komen elke week op visite! Hoezo kunnen je kinderen dan niet even een spelletje of iets leuks doen met ze? Ze klinken als zeer betrokken.
2x per week over de vloer. Vind ik erg veel.
Doen ze dit omdat ze bang zijn dat jij anders denkt dat ze met de andere kleinkinderen een betere band krijgen?
Voor jouw kinderen horen ze dan toch ook bij het meubilair en dus gaan ze gewoon hun eigen gang?
yasmijn27 schreef op 30-01-2026 om 20:05:
2x per week over de vloer. Vind ik erg veel.
Doen ze dit omdat ze bang zijn dat jij anders denkt dat ze met de andere kleinkinderen een betere band krijgen?
Voor jouw kinderen horen ze dan toch ook bij het meubilair en dus gaan ze gewoon hun eigen gang?
Dit je kind van 1 die elke week 1 a 2 keer zijn grootouders ziet' ik geloof niet dat die zich achtergesteld voelt omdat het nog nooit is wezen logeren.. dat ze geen contact meer zou zoeken is wel heel ver gezocht.. het kind is 1 en ziet ze elke week.
Ja, eerlijk gezegd vind ik het wel overdreven. Maar ik snap ook dat je het leuk zou vinden als jouw kinderen ook wat meer onder de hoede van je ouders zouden zijn. Is het misschien een idee om eens voor te stellen dat de neefjes bij jullie eens komen logeren en vervolgens jullie kindjes daar eens logeren? Tenslotte hebben zij 4 volwassen in huis om de kindjes op te vangen. En zeg gewoon eerlijk dat jij het ook leuk vind als de band tussen jouw kinderen en ouders wat intenser wordt, dat je snapt dat zij het druk hebben maar dat jouw kinderen er ook nog zijn.
Is er trouwens iets met je broer en schoonzus dat zij zelf niet voor de kinderen kunnen zorgen ondanks dat zij daar inwonen?
Ik vind het nogal wat dat je als grootouders opeens een heel gezin in je huis krijgt! Natuurlijk doen ze het met liefde maar dit is voor hun heel erg intensief. Geen rust en privacy meer. Continu kleine kinderen op een leeftijd dat die fase voorbij is. Onderschat niet wat voor impact dit heeft.
Ze komen 2x per week langs. Dat is echt veel en bovengemiddeld.
Ik sluit me er bij aan: je ouders zien hun kleinkinderen behoorlijk vaak en als ik het zo lees doen ze hun best om ook aandacht aan jouw gezin te besteden. (Hier was het toen de kinderen klein waren elke maand, nu veel minder vaak). Kennelijk ben je niet tevreden over de kwaliteit van hun bezoekjes: te kort, te oppervlakkig....?
Kan het zijn dat je broer hun beschikbaarheid even wat harder nodig heeft, of heb je altijd al het gevoel dat je broer werd voorgetrokken door je ouders?
Je begrijpt van jezelf hoe het komt dat je zelf niet meer naar hen toe gaat (hernia). Maar je begrijpt van je ouders niet dat ze op dit moment druk zijn met het opvangen van hun zoon en zijn kinderen vanwege een scheiding.
De kans is groot dat je ouders denken dat het goed loopt bij jullie. Nu heb je een hernia. Kan het zijn dat je praktische hulp nodig hebt en eigenlijk boos bent dat je ouders die nu niet kunnen geven?
En dan verdriet over wat een kind van 4 en 1 zou missen aan aandacht, sorry, ik vind dit zodanig overdreven dat ik vermoed dat er iets anders onder zit. Iets tussen je broer en jou?
Hebben je kinderen ook nog een andere oma en opa. de ouders van je man?
Zijn de kinderen altijd bij je broer en nooit bij hun moeder? Ik neem aan dat je broer op zoek is naar een eigen woning, dus dat het tijdelijk is.
Ik zou mezelf de vraag stellen: wat kan ik doen om hen te ondersteunen. Zowel je ouders als je broer als je neefjes.
Logeren doe je niet omdat de neefjes het ook doen, maar omdat je kind het heel leuk zou vinden en het heel goed kan vinden met opa en oma.
Daar lees ik nou helemaal niks van.