Home » Forum » Eten jullie aan tafel

Eten jullie aan tafel?

80 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
sus-anne
Eten jullie aan tafel?

vandaag was er een(nieuw) vriendinnetje van dochter hier aan het spelen en ze mocht ook mee -eten.
aan tafel vertelde ze dat zij thuis nooit aan tafel aten,maar altijd op de bank voor de tv.( moeder schept in de keuken de borden vol en iedereen eet dan in de woonkamer voor de buis.)
ik vond dat heel vreemd,wij eten altijd de warme maaltijd aan tafel,juist omdat dat het enige moment is dat we allemaal thuis zijn en tijd voor elkaar hebben.
de tv mag hier ook niet aan onder het eten.
ik heb dit eigenlijk van huis uit ook meegekregen,maar ik vraag me nu af,ben ik ouderwets? is aan tafel eten *uit*? ik ben heel benieuwd hoe het er bij jullie aan toe gaat?eten jullie altijd aan tafel? en hoe zit het met de TV tijdens het eten?

Katja
Eten aan tafel (bijna) heilig

Hallo sus,

Mijn man en ik zijn beide werkzaam in het voortgezet onderwijs en dus meestal op tijd (uiterlijk 5 uur) thuis. Wij eten eigenlijk altijd samen, maar ik denk dat als we in het bedr. leven hadden gewerkt dat we dat ook hadden gedaan, ik zie duidelijk de jachtigheid vh hedendaags bestaan en denk zeker dat de gezamenlijke maaltijd een rustpunt is voor de familie.
Een kennis van mij eet met haar kinderen om half 6 ('omdat het zo hoort') terwijl haar man om 6 uur thuis is, ik denk dan, wacht een half uur en deel die tijd, die kinderen worden er echt niet anders van als ze een half uurtje later gaan slapen. Door mijn werk (vele uitwisselingen in oa zuid-europa) heb ik gezien dat family time echt ondergewaardeerd wordt en zeker niet te onderschatten is. (daar eten ze vaak later, rond 8 uur of 9 uur, en die kinderen halen het ook)
Go for it! Als ze 12 zijn en op hockey zitten is het te laat ;-)

Katja

Maylise
Niet de enige

Wij eten ook altijd aan tafel en ook geen tv of radio aan. Het is een leuk moment van samen zijn, van even echt dingen met elkaar kunnen bepraten zonder telefoon, televisie en andere afleiding. Dat is toch al zeldzaam :)

Voor de televisie kijken lijkt me niet echt gezellig. Verder is er dan ook minder aandacht voor wat er gegeten wordt. Dat vind ik ook jammer. Bovendien voorkomt het ook nog allerlei rotzooi. Nu wordt alleen de tafel vies en niet de banken.

Aan tafel eten is hier dus ook de gewoonte. Overigens verreweg de meeste mensen die ik ken eten gewoon aan tafel dus ouderwets is het volgens mij niet.

Maylise

Kaaskopje
Op de bank

Wij eten op de bank. Dat is zo gegroeid. Eerst alleen op zaterdag en toen mijn man en ik beiden werkten en de een om kwart voor 7 thuis kwam en de nader pas rond 10 uur kwam de klad er helemaal in. Het eten was al klaar en moest alleen opgewarmd worden, ach dan kun je net zo goed het bord op schoot nemen. Dat is nog steeds dagelijkse praktijk en ik zit er niet zo mee. Het eten smaakt me op deze manier net zo goed als aan tafel.

Bastet
Ja

We ontbijten aan tafel,en we eten warm aan tafel.Met de tv uit.Ik vind het gezelliger,zeker nu er vaker iemand meeeet,namelijk de vriendin van mijn zoon.
Groetjes,Bastet

gruffalo
Beide

hoi

door de week komt mijn man rond 6 uur thuis. mijn jongste eten veel beter rond 5 uur dan om 6 uur, dan begint ze al wat moe te worden, mopperig en chagrijnig: geen zin meer om te eten. Wij eten daarom door de week met z'n drieën om 5 uur.
we eten dan met z'n drieën gemiddeld 1 keer per week op de bank, de rest aan tafel. de meiden vinden het erg leuk om lekker op de bank te eten, maar ik doe het alleen op een hectische dag als we de hele tijd bezig zijn geweest (school, clubjes, afspraakjes), en als we iets hebben waarbij we niet hoeven te snijden (nasi oid).

In het weekend eten we met z'n vieren sowieso aan tafel.

Mijn meiden heb ik vanaf kleins af aan geleerd om met mes en vork te eten, dat gaat zonder problemen ook bij de jongste van 4. Soms krijg ik vriendinnetjes van de oudste (7 jr) tijdens de lunch en die kunnen dan niet eens zelf een broodje smeren en/of snijden. blijkbaar wordt bij hen thuis altijd het brood dubbelgeklapt en zo opgegeten. kijk, daar snap ik dan weer niets van.

Groetjes
Gruffalo

Petr@
Bijna altijd

eten wij aan tafel in de keuken en daar hebben wij geen tv. Mijn man eet doordeweeks nooit mee, die is pas tussen 19.00-19.30 uur thuis, als hij al thuis komt, want hij zit ook regelmatig in het buitenland.
Op zaterdag eten wij altijd pizza, bord op schoot op de bank, en huren we een film.
Zondag is de enige avond dat we met z'n vieren aan tafel zitten en die avond is dan ook "heilig". De jongens mogen dan niet bij een vriendje eten en we gaan dan ook niet op de bank zitten. De jongens helpen dan soms ook met koken en we nemen uitgebreid de tijd om te eten.
Ik heb niet het idee dat het ouderwets is of "uit" om aan tafel te eten. Om mij heen zie ik ook niet anders dan kinderen die aan tafel eten, zowel bij familie als bij vrienden. Er bleef laatst een klasgenootje eten en die vertelde wel dat zij nooit aan tafel aten, er was nl. geen plek meer op de tafel...

Mamvantwee
Aan tafel

Avondeten gebeurt altijd aan tafel, met kaarsen aan en vooral tv uit. En zoveel mogelijk met zijn vieren, meestal tussen 6 uur en half 7. Soms als mijn man later thuis is, en de kinderen al moe van de dag, eet ik alvast samen met de kinderen, maar wel aan tafel. Manlief schuift dan wat later aan.

Ontbijten doen we ook aan tafel, ook doordeweeks. In het weekend maken we er altijd een uitgebreid ontbijt van, met afbakbroodjes en vers sap, muziekje op de radio en alle tijd voor elkaar.

reina
Verschillend

Toen de kinderen nog thuis waren aten we bijna altijd aan tafel, op de bank eten was echt een uitzondering. Nu we samen zijn is het verschillend, vaak eten we aan tafel, soms (vooral als ik erg moe ben of als het later is dan gewoonlijk) eten we op de bank. Ontbijten doen we niet aan tafel, dat is zo gegroeid omdat mijn man, toen de kinderen klein waren, erg vroeg weg moest (hij werkte een eind weg) en ik hen op mijn werkdagen om een uur of 7 naar de oppas bracht.
Wat mij opvalt is dat regelmatig gezinnen tegenkom waar niet gezamenlijk gegeten wordt, als iemand honger heeft pakt of maakt hij/zij iets (ik heb het dan over gezinnen met kinderen vanaf een jaar of 12), dan zou ik echt dat dagelijkse rustpunt met tijd en aandacht voor elkaar missen.

Tihama
Intrigerend

Warm eten met kleine kinderen is zelden het sociale, gezellige samenzijn waar ik iedereen altijd over hoor. Ik heb me al vaker verbaasd over draadjes hier hoe belangrijk dat gezellig samen eten toch is. En tegelijkertijd de vele klachten over dat het niet lukt om met kleine kinderen het eten gezellig te krijgen. Vanwege gebrek aan eetlust, klieren, spelen met eten, knoeien, onsmakelijk eten etc.

Wat me nog meer verbaast is dat er zoveel gezinnen zijn waar samen eten het énige moment is dat je samen kunt praten. Waarom wordt er zo'n immense waarde toegekend aan het samen-aan-tafel-eten-met-de-TV-uit?

Ik denk dat als het eten het enige moment zou zijn dat wij als gezin nog samen zouden zijn, dat ik dan drastische maatregelen zou nemen. Want slechts 1 moment, een half uur per dag, beschikbaar als samen tijd vind ik een enorm tekort aan kwaliteit van leven.

Tihama

Sancy
Samen aan tafel gezellig?

Nou, ik snap eerlijk gezegd niet waarom dat samen moet. Eten is voornamelijk bedoeld om de brandstof voor je lijf aan te vullen. Gezellig samen zijn is niet afhankelijk van een eetmoment. Wij zijn vooral gezellig samen voor we ons aankleden en de kinderen lekker bij ons in bed kruipen, en ná het eten als we bij de haard zitten en een programma kijken of ik uit een leuk boek voorlees.

tonny
Vrijwel altijd aan tafel

en TV en radio uit. Dat is in ons gezin al zo sinds mensenheugenis ;)

Een uitzondering wordt gemaakt als er iets héél spectaculairs op TV is wat we beslist niet mogen missen (nou ja, dat gebeurt zelden.)

Natuurlijk is samen aan tafel zitten niet het enige samen-moment, maar je zult merken dat andere momenten als kinderen opgroeien steeds zeldzamer worden. Het wordt op gegeven moment zelfs lastig eenmaal per dag samen te eten (sport, bijbaantjes, overwerk, files...).

Er bestaan mensen die dan besluiten tot een verplicht gezamenlijk ontbijt, maar daar voel ik beslist niets voor. Het lijkt me niks om uit je bed gerammeld te worden voor een ontbijt om half acht terwijl je pas om 10.00 uur naar school moet - ik noem maar wat ;)

Tonny

amk
Aan tafel

en idd wat later want ik ben toch de gene die moet koken. Als ik kook kijkt dochterlief tv. Die gaat uit als we aan tafel gaan. Doet ze zelf (3,5) Ik vind dat een rust moment in de hektiek van de dag. Tuurlijk doen we veel meer dingen samen, maar dit is ook een rust moment. Verder is het bij ons meestal wel gezellig aan tafel. We zingen liedjes, kletsen wat en eten. Ik denk dat dat ook makkelijker is als je met z'n 2 bent. Zij heeft geen maatje om mee te muiten aan tafel. En soms als ik geen zin heb om te koken en we halen eens patat (vind ze niet lekker) of pizza dan zijn we een beetje stout (haar woorden) en eten we voor de tv en kijken we een film.

Angela

Kiki
Wij aten zelfs met zijn tweeen altijd al aan tafel

We hebben trouwens niet eens een TV.

Nu we met zijn drieën zijn en op tijd thuis zijn eten we met zijn drieën aan tafel. Is een van ons laat, dan eet mijn zoontje voor en wij na.
Twee dagen in de week eet hij bij mijn (schoon)ouders, bij mijn weten ook aan tafel.

Ik zou niet weten hoe andere gezinnen met/of zonder kleine kinderen het doen. Het kan me ook niet heel veel schelen, ik zou niet anders naar die gezinnen kijken ofzo :)

Minnie
Soms

Eten is bij ons vooral functioneel, het moet, en het moet elke dag.. dus doen we dat op een manier die wij prettig vinden. De ene keer aan tafel, en de andere keer met ons bord op schoot voor de TV. Het resultaat is het zelfde: het eten gaat naar binnen. En dus doen we er verder niet moeilijk over. Heeft een van ons uitgebreid gekookt of krijgen we eters, dan eten we wel aan tafel.

Minnie

mirreke
Altijd aan tafel

Niet alleen de warme maaltijd maar ook de broodmaaltijden eten we altijd aan tafel in onze (woon)keuken. TV en radio dan altijd uit. Onze kinderen weten niet beter. Heel af en toe mogen ze aan de tafel in de woonkamer eten, en dan mogen ze onder het eten tv kijken. Maar dit gebeurt uiterst zelden, en echt als een uitzondering. Ik verheug me nu al heel erg op het lekkere weer en zomerse tijden. Dan eten we altijd buiten, ook weer aan tafel.
Ik vind het samen eten heel gezellig en echt een rustpunt. Er ontstaan ook meestal leuke gesprekken en er wordt ook veel verteld, ook de kinderen aan elkaar. Daarnaast zijn er heus nog veel meer gezellige momenten en rustpunten, maar niet van het hele gezin samen (4 kinderen van bijna 5 tot 12 jaar, die dus zo hun eigen ritmes, bezigheden en interesses hebben).

EsmeePF
En wij

De warme maaltijd altijd aan tafel behalve op vrijdag. Dan eten we (meestal) patat of pizza oid en dan eten we op de bank, met de tv aan. Andere dagen dus met z'n allen aan tafel, om 18.00 uur. Man is niet altijd om 18.00 thuis maar dan eet ik met de kinderen aan tafel en manlief 's middags op het werk warm.
Ontbijten gebeurt hier meestal op de bank, behalve bij uitgebreid ontbijt op zondag en de lunch aan tafel als de kinderen thuiskomen. Als ze overblijven eet ik met de jongste een broodje op de bank.

reina
Samen

Ik vind het samen aan tafel zitten belangrijk omdat, zeker als je kinderen ouder worden, er zoveel andere dingen zijn waar ieder in de loop van de dag naar toe gaat, dat het weinig voorkomt dat iedereen op hetzelfde moment in dezelfde ruimte is. Dan heb ik het uiteraard niet over de tijd dat de kinderen nog klein zijn. Maar als je het niet aanwent als je kinderen klein zijn is het denk moeilijk het nog aan te wenen als ze grot zijn. Ik vond het ook al een gezellig moment toen de kinderen klein waren, maar ik heb dan ook geen ervaring met slechte eters (op een gegeven moment trouwens wel, maar ik wist hoe dat kwam en daar maakten we nooit een punt van). Ik vind samen eten een gezellig sociaal gebeuren, als er hier vrienden komen vraag ik hen ook graag te eten en ik ga ook graag uit eten met een stel vrienden, dus dat geldt ook voor mijn gezin. Ook nu de kinderen volwassen zijn gaan we graag samen eten of uit eten, ook dan staat het sociale aspect voorop.

reina
Pelle

" waar je je eten naar binnen schuift." Maar Pelle, als ze hier het eten zo zouden zien, ' eten even naar binnen schuiven' , zou ik ook geen lol meer hebben in iets lekkers op tafel zetten....

reina
Buiten!

" Ik verheug me nu al heel erg op het lekkere weer en zomerse tijden. Dan eten we altijd buiten, ook weer aan tafel. " Nou, ik ook! Buiten eten, vind ik het heerlijkste wat er is. Wij hebben dan ook heel lang gezocht naar goede stoelen, omdat ik graag uren buiten aan tafel zit en dat op veel stoelen niet lukt.

kuzco
Bijna altijd

Ik vind het gezelliger als we allemaal aan tafel zitten. Bijkomend voordeel hier is dat beide kinderen stukken beter en sneller eten dan als ze op de bank zitten met de televisie aan, want dan moet ik 100x vragen of ze nog een keer hun brood gaan opeten. Dus voor onszelf is het een stuk relaxter als we gewoon aan tafel eten.

reina
Pelle :-)

Okee, daar komt dat schuiven vandaan :-) En wij hebben geluk: geen buren waar geluid vandaan komt, ruime tuin, waar niemand ons 'ziet' eten en mijn zoon nam vroeger zijn kippen mee in zijn badje, dus hoe meer zij buiten waren hoe leuker ze het vonden :-) Buiten-eten is voor mij echt een van de geneugten des levens :-)

Maylise
Enige moment

Mijn kinderen zijn al ouder en dus vaker niet thuis. Daarom is inderdaad het samen eten vaak het enige moment dat we echt even bij elkaar zijn. Overigens eten we meestal tussen 19:00 en 20:00 en wie dan niet thuis is eet natuurlijk niet mee. Twee avonden per week ben ik gemiddeld niet thuis en eet dus niet mee. Er komen ook vaak mensen mee eten (familie van man, vrienden van de kinderen of van ons) dus dan past op de bank zitten en tv kijken daar ook niet bij.
Ik vind dat als ik gekookt heb de maaltijd ook wel wat aandacht verdient van de tafelgenoten.
Daarnaast vind ik voor de tv eten ook oprecht onhandig. Iets als pizza lukt nog wel of iets anders wat ik met mijn handen kan eten. Echter voor bijna alle gerechten heb ik twee handen nodig. Ik heb zo'n plateau wat je op je schoot kan leggen met zo'n zak maar echt stevig vind ik het niet. Ik zie mezelf nog niet met alle gemak(en de jongste zoon al helemaal niet) spaghetti eten of steak met groenten en aardappelen op de bank. Dat wordt echt een knoeiboel.
Voor mij is eten gewoon een moment om fijn te genieten van het eten zelf (ik ben dol op eten) en daarnaast ook even echt tijd door te brengen als gezin.
Toen de kinderen kleiner waren vond ik het ook practischer want als iedereen aan tafel zit op een stoel heb je de minste kans dat het een chaos wordt. Zo had ik tenminste overzicht op de situatie.

Maylise

purk
Verschillen tussen ideaalbeeld en is het gezellig?

ik heb als ideaalbeeld dat wij gezellig met z'n viertjes (als mijn man thuis is, die is vaak toch laten) aan tafel zitten. Kinderen eten alles zonder te veel gemopper op en iedereen kan zo zijn verhaal kwijt.
De realiteit is echter negen van de tien keer anders. Jongste zoon geeft één van zijn befaamde shows weg, oudste ligt in een deuk van het lachen en sproeit al het eten over tafel en boven mijn hoofd verschijnt een enorme donderwolk.

Ik zit er dus al een tijdje mee in mijn maag, hoe gezellig te eten. De optie van eten op de bank is er eentje die wij serieus overwegen. Voordeel daarvan is, dat het eten in elk geval 'naar binnen geschoven wordt' en dat je daar niet over hoeft aan te sporen.
Daarnaast geeft jongste dan geen show weg, want die zit gekluisterd aan de buis.

Enige is wel dat ik het me gewoon niet leuk lijkt om voor de buis te eten. Het voordeel is dat er niet gemopperd hoeft te worden, maar het nadeel vind ik dat 'het eten naar binnengeschoven wordt' en dat ik het gewoon niet associeer met een 'gezellig moment met elkaar'.

groetjes van Purk (die tot nu toe dus 'gewoon' aan tafel eet)

krin
Aan tafel

Niet vanuit een principe, maar omdat ik op de bank eten niet lekker vind. Letterlijk - al tv-kijkend proef ik mijn eten minder, en figuurlijk - ik vind het onhandig, en mijn bank ziet er al afgekloven genoeg uit zonder dat er dagelijks etensresten op belanden.
Het is zeker niet het enige moment op de dag dat er gepraat en gezelst wordt, maar wel het meest structurele moment waarop dat gebeurt, dus ook daarom waardeer ik het wel.
Overigens zag ik ooit een BBC-programma waarin werd vergeleken wat een meisje van 10 aan pizza wegwerkte terwijl ze tv keek, en hoeveel punten ze weg-at als ze aan tafel at. Voor de tv werd (gedachteloos) bijna anderhalf keer zoveel naar binnen geschoven. En dat herken ik dan wel van vroeger toen ik alleen woonde en juist wel voor de tv at (dan praatte er tenminste nog iemand tegen je aan). En van de chips die er in je mond kan verdwijnen, al kijkend. Dat zou misschien ook een reden zijn om niet voor de tv te eten, voor mij.

mirreke
Zaligheid; buiten eten

We hebben altijd al graag buiten gegeten, tussen grasmaaiende buren, blaffende buurhonden, schreeuwende buurtbewoners, enz. door. Want omdat het zo gezellig was, ook toen de kinderen klein waren, was het toch een oase van rust onder die zomersgele grote parasol. Ook op vakantie heerlijk, buiten eten, in alle rust in de Ardennen.
En nu zijn we verhuisd en hebben een heerlijk, zalig grote tuin en veel privacy. Wel veel wespen vorig jaar, maar dat deert eigenlijk niemand. Ja, lekker buiten eten, zoo fijn.

mirreke
Gezelligheid

Ik heb eigenlijk nooit een ideaalbeeld gehad bij aan tafel eten, voor mij was en is het gewoon vanzelfsprekend.
Toen onze kinderen nog kleiner waren mochten ze na het eten altijd wat eerder van tafel en kletsten wij 2en nog wat na. Nu blijven ze allemaal zelf zitten totdat iedereen klaar is, en de jongste klimt dan graag op schoot. En ja, het is gezellig en het wordt steeds gezelliger.
Purk, ik denk dat je moet doorzetten, net zoals met andere dingen bij de opvoeding. Er komt een moment dat het echt leuk is, en het wordt steeds vaker echt leuk.
Ik vind het trouwens ook fijn als vast punt in de dag. Iedereen komt dan samen, van spelen bij vriendjes, school uit, werk uit. Alleen papalief is er niet altijd bij vanwege zijn werk.
Oh, en de kinderen helpen steeds meer bij de voorbereiding (snijden, dekken) en blijven dan uit zichzelf in de keuken hangen om te kletsen. Gaat vanzelf... Echt leuk vind ik dat.
En nee, natuurlijk zijn de eetmomenten niet de enige momenten dat er tijd is voor een gesprek of voor mekaar, maar wel eigenlijk de enige momenten dat iedereen er meestal is. Verder doen wij natuurlijk ook aan spelletjes, wandelen, voorlezen, muziek maken, huiswerk maken, kletsen op bed, noem maar op. Het is toch niet óf óf?

Bastet
Tihama

Mijn oudste zoon is vaak weg,naar vrienden,naar zijn vriendin,naar school,zijn werk,noem maar op.Dus ja,vaak is het avondeten,zeker doordeweeks,het enige moment dat we allevijf samen zijn.Ook al omdat mijn man fulltime werkt.En kleine kinderen die zeuren over het eten,heb ik ook niet meer.Dus echt,het is reuze gezellig alhier..:)
Groetjes,Bastet

sus-anne
Buiten eten- en tops

wat ik vreemd vond was het feit dat het meisje thuis nog nooit aan tafel had gegeten.
iedereen eet weleens op de bank,of voor de tv,maar bij haar wordt er altijd op de bank voor de buis gegeten.
en ik vroeg me dus af of dat bij meer mensen zo was.
overigens is het hier ook zo dat sinds een jaar of 10 de avondmaaltijd het moment is dat iedereen thuis is,mijn kinderen zijn al ouder ( 22,22,15,11) en sinds een jaar of 10 is er altijd wel iemand naar sport,school,bijbaan,werk ,vrienden,noem maar op.
de gezamelijke maaltijd is voor ons dus een rustpunt en een moment voor elkaar.

sus-anne
En dan nu buiten eten

zodra het kan eten wij ook buiten,heerlijk in de tuin,we zitten dan ook vaak veel langer aan tafel.

Bintje
Eten

Hier eten we ook alle maaltijden die we met 2 of meer eten aan tafel, ook al eten er 1 of 2 of 3 voor of na ivm sporten ed. Allereerst zijn het momenten samen, vervolgens geniet je meer van het eten dan gedachteloos voor de tv en bij ons zijn het behoorlijke knoeierds: aan tafel wordt er toch netter gegeten dan voor de tv, althans door onze kinderen. Dus het scheelt mij was en meteen het poetsen van de kamer, wil ik 's avonds niet het journaal kijken tussen de rijst, de bonen en ga zo maar door. Hebben jullie dat niet? En hoe eet je dan met mes en vork voor de tv of eet je dan alleen met een lepel?
Overigens, als er echt belangrijke dingen op tv zijn (zoals de laatste aflevering van Anubis ;-)), dan mag er bij hoge uitzondering gekeken worden, maar dat is misschien 2 keer per jaar.

Pagina's

Onderwerp gesloten