Home » Forum » Eten jullie aan tafel

Eten jullie aan tafel?

80 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Mathilde
Thuis altijd aan tafel

want elke keer die ravage van de bank afschrapen.... De tv moet ook uit, anders stuitert het eten in mijn maag op en neer. Van mij hoeft er ook niet uitgebreid gepraat te worden aan tafel en liever ook geen muziek. Als mijn man niet thuis mee eet, wordt er soms helemaal niet gepraat aan tafel, tot iedereen zijn bord zo'n beetje leeg heeft. Heerlijk. Ik heb vast Asperger, heb ik wel eens gedacht :-). Wat daartegen pleit is dat ik na de maaltijd helemaal open sta voor een goed gesprek :-).
Voor de ochtenden overweeg ik een klein tafeltje in de keuken. Meestal smeer ik brood in de keuken terwijl de kids nog hun boterham opeten aan tafel in de huiskamer. Dat vind ik dan weer ongezellig (en ik kan niet direct ingrijpen).
Mathilde

margje van dijk
Gedeelde ervaringen + praktisch

Onze kinderen hebben twee ouders die elk ongeveer de helft van de tijd koken op het moment (manlief is steeds grager thuis, die wordt nog eens een echte huisman - al heb ik hem vandaag weer uitgezwaaid voor een verre reis dus de komende tijd kook IK weer).

Als ik gekookt heb, eten we aan tafel en is er geen TV of muziek aan. Ik dek de tafel en we praten over dingen. Dat is niet geforceerd, dat gaat vanzelf.

Als manlief kookt zijn er geen tafelregels. Ais het zondag is is het steevast 'studio bord op schoot', oftewel dan gaan ze allemaal op een rijtje op de bank zitten eten. Dat moment grijp ik dan aan om lekker te gaan lezen onder het eten - inderdaad een genot (wat ik als student vaker deed). Als het geen zondag is eten we voor het gemak wel aan tafel, maar die is 'casual' gedekt, en er mag muziek aan.

Uit praktisch oogpunt vind ik overigens aan tafel eten veel handiger. Onze jongens eten inmiddels zo'n beetje meer dan wij (en wij zijn echte bunkeraars). Ze scheppen twee of drie keer een vol bord op. Dus als je dan telkens weer naar de pannen in de keuken moet lopen blijf je aan de gang. Aan tafel gaat dat een stuk handiger.

Margje

Faith
Zondagse traditie

In grote tegenstelling met hoe het bij mij thuis en bij mijn man thuis ging (groentesoep met toetjes, soms iets van vlees erbij bij mijn schoonouders) eet ik op zondag meestal heel makkelijk, ik sloof me al genoeg uit door de week om iedereen te laten eten...
Wat eten we dan?? Soep (als ik heel veel goede zin heb) met stokbrood met brie of roomkaas of salade ofzo. Of gebraden kip uit de oven (lekker met de handen) of af en toe gehaalde Chinees, of iets dergelijks. Of quiches van de AH, Als het maar makkelijk is. En het leukst is dan met z'n allen voor de tv zittend en met een leuke familiefilm. Heerlijk die middagen.. vooral in de winter. 's Avonds zitten we door de week op zoveel verschillende tijden te eten dat we het vaak voor de tv doen, Zapp te kijken ofzo. Maar dat probeer ik echt te minderen, aan tafel is ook erg belangrijk! Faith

tonny
Voor alle leeftijden geldt,,,

... ga wijs om met je zwakke en sterke punten.

Ik heb mijn hele leven lang al dikke kuiten, korte benen, geen fraaie knietjes, dus die minimode is nooit aan mij besteed geweest.

Wat bij de een leuk staat, staat bij een ander ordinair, daar is zo op 'papier' niet zoveel zinnigs over te zeggen.

Tonny

sus-anne
Haha tonny

praten jullie over dit soort zaken aan tafel of op de bank voor de tv?:-)

lennest
Aan tafel eten of de bank?

Het eten op de bank met de tv aan, schijnt niet zo goed te zijn, althans dat heb ik wel 'ns ergens gelezen. Tv kijken en eten horen dan bij elkaar. 'Men' (geen idee wie 'men' is!) zegt dat je dan niet kunt genieten van het eten en dat je tv kijken altijd gaat associeren met eten waardoor de kans op snacken bij de tv toeneemt en dat schijnt dan weer niet goed te zijn voor mensen die op hun lijn moeten letten. Ik denk dat 't deels wel waar is. Mijn kids zijn compleet gebiologeerd door de tv, als die aanstaat, zien/horen/merken ze niets meer. het eten zou dan volkomen automatisch gaan, gewoon happen, geen idee hoe en wat.
Ik vind het toch wel fijn als er aandacht is voor hetgeen ik of mijn man op tafel zet. En een beetje aandacht voor elkaar is ook wel fijn. We hebben vaak al zo'n druk leven. Wij eten dus aan een gedekte tafel, zonder tv, maar wel met radio aan. Niemand gaat van tafel voordat we allemaal klaar zijn en we ruimen met z'n allen af.

Astrid
Wij praten niet tijdens het eten, toch zitten we allemaal aan ta

We doen vaak een poging tot een goed gesprek aan tafel, maar omdat de kinderen (10, 8 en 5) te verhit raken en boos worden op elkaar, elkaar gaan schoppen of slaan onder het eten, is hier meestal na 5 min. een spraak verbod. Je mag pas wat zeggen als je bord leeg is. Geldt ook voor ons als ouders. Gezellig is het dus vaak niet tijdens het eten, toch blijven we aan tafel eten. Ik zie dit soort dingen al op de bank gebeuren, nou dacht het niet...Als ze met een bakje chips op de bank zitten vliegt dat bakje ook al de kamer door. Liefst zie ik ze die chips dus ook aan tafel eten.

tonny
Oh sorry

Ik dacht al, waar is mijn bijdrage gebleven ;) Excuus meiden! En hierover gaat het soms op de bank en ook aan tafel.

tonny

albana
Maar gesprekken aan tafel

verschillen hier toch écht héél erg van de gesprekken in b.v. de auto of voor het naar bed gaan. de gesprekken aan tafel zijn meer 'groepsgesprekken' of 'gezinsgesprekken' en die voor het naar bed gaan of in de auto zijn meestal 1 op 1 gesprekken en oke in de auto als we met z'n allen zijn (komt tegenwoordig zelden voor....alleen als we écht uit/op vakantie gaan) lijkt het er wel enigzins op, maar meestal is dat ook 1 op 1 (moeder brengt oudste naar zangles, vader brengt jongste naar gym...).
die aan tafel gaan vaak over dingen die ons ineens te binnen schieten. de gesprekken die je écht kwijt moet zijn al gespuid toen we thuis kwamen....
zo van o,ja ik kwam die en die tegen en die z'n dochter heeft nog bij jouw(oudste) in de klas gezeten en die was toch lang geworden joh...en ze hadden er nog 5 kinderen bij gekregen! waarop man dan vraagt hoe het met de vader gaat...want daar kon ie toendertijd leuk mee kletsen. en oudste wat toevoegt omdat ze die dochter nog regelmatig ziet (heeft al dikke verkering ofzoiets) en jongste ondertussen d'r steentje bijdraagt omdat ze nadenkt of 7 kinderen wel wat is voor haar...en of dat niet véél te veel is en wel druk en ook wel duur....(7 keer 1 nintendo ds=...euro)
het zijn vaak 'onzin-gesprekken' maar het zijn wel gesprekken waardoor je 'op de hoogte' blijft van elkaars inzichten en ideeën en leven.
we hebben ook vaak discussies. vooral met oudste. geen heftige discussies, maar gewoon waarbij we elkaar proberen te overtuigen....over politiek of zoals nu de prik voor baarmoederhalskanker. (ik noem maar wat) waar naar mijn idee jongste ook veel van opsteekt. nu is oudste nog maar 15 en de enige die écht enigzins kan mee praten en dus nog makkelijk te overtuigen. maar ik denk dat het ook erg 'leerzaam' is om 's te horen waárom je bepaalde dingen denkt of vindt. daarvoor is tijd aan tafel. en ik herinner me ook uit mijn jeugd dat we naarmate we ouder werden méér discusieéerden aan tafel en ook steeds meer daar een eigen mening in gingen hebben.
als oudste de volgende keer bij maatschappijleer iets over politiek heeft zal ze vanzelf beter opletten want ze wil natuurlijk wel 'iets' kunnen zeggen als we het er weer een toevallig over hebben. tenminste zo verging het mij wel.
zo wist oudste van de week aan tafel te melden dat ze in de klas bij een of andere les inderdaad over politiek hadden gehad (ik geloof de verschillende partijën en hun ideologieën) en ze was stomverbaasd dat de meesten in de klas geen flauw idee hadden welke 'richting' hun ouders dachten/stemden etc.
of over obama....vaak zijn het actuele dingen. of het nu onzindingen zijn die ons gezin betreffen of dingen die toevallig in het nieuws zijn...zoiets.
maar ik ervaar gesprekken aan tafel als héél anders dan de gesprekken die we 's avonds al t.v. kijkend hebben (gaan vaak over het programma dat we kijken) of de geprekken die we 1 op 1 voeren als ze naar bed gaan.
dus wat de gezamelijke maaltijd betreft ben ik voorstander van een rustige maaltijd waarbij tijd is en je kan zeggen wat je te binnen schiet of waar je over aan het denken was....zoiets.
en qua opscheppen denk ik ook dat op de bank 'lastig' is voor ons. wij scheppen ook altijd 'bij'. ik houd niet van borden waarop wat achterblijft....laat het dan in de pan/schaal!
groeten albana

Jons
Albana - amen

niets toe te voegen, behalve de leeftijden, zou je onze tafelgesprekken hebben kunnen afluisteren ;-)

zou het niet graag missen!

Jons

Pinkelot
Altijd aan tafel

Wij eten altijd aan tafel en géén tv en ook niet lezend ofzo. Als hier de tv aan zou staan, dan aten 2 van de 3 kinderen niet meer, die gaan dan helemaal op in de tv. Onze oudste is dan echt helemaal niet aanspreekbaar. Dus is de tv uit en eten we altijd aan tafel. Papa is dan net thuis en dan vertellen ze verhalen die ze 's middags vaak al aan mij hebben verteld nogmaals aan hem. En verder gewoon over koetjes en kalfjes, de laatste tijd vertellen ze moppen. Er wordt gelachen en over het algemeen is het meestal gezellig.

Ik vind het vreselijk op de bank eten, als het eens in de 2 á 3 jaar één keertje voorkomt is het veel.

Gos en ik zou niet weten wat ik zonder eettafel zou moeten. Vaak zitten we met vrienden nog na te tafelen, met vriendinnen aan de thee aan tafel. Spelletjes en gepuzzeld wordt er aan tafel. Maar zo heeft ieder zijn eigen dingen natuurlijk. Tot nu toe 1 vriendje/vriendinnetje (zelfde gezin) gehad die het raar vonden dat wij aan tafel aten, dat deden hun nooit. Maar als mijn kinderen daar op woensdag middag wel eens spelen, dan wordt daar ook niet gelunched. Kinderen krijgen een koek in de hand geduwd en dat is het, kijk en dat vind ik dan weer raar :o).

Groetjes, Pinkelot

Polly Shearman
Tafel centraal

onze tafel is het centrum van ons huis, wij hebben wel een bank, maar dat is maar 1 kleine en daar passen we niet allemaal op.
Met zijn alle tv kijken word steeds moeilijker nu ze ouder worden.
Bezoek zit bij ons nooit op de bank, maar altijd rond de tafel. De kinderen mogen soms best wel eens voor de tv eten hoor. Maar echt niet elke dag.
zonder tafel zou ik niet kunnen hoor.

EsmeePF
Haha altair

Heel herkenbaar! Ik deed dat ook altijd als kind en vind nog steeds niks heerlijker dan met een boek of tijdschrift al lezend te eten. Gebeurt niet gauw meer, warm eten gebeurt sowieso aan tafel hier, maar inderdaad, als ik alleen ben zit ik graag met mijn boterhammetje op de bank met een boek.

Temet
Lezen

Dat is dus een van mijn genoegens als partner op sjouw is (moet soms een paar dagen weg voor zijn werk): de krant lezen aan tafel. Dat mag van hem nooit, want dan komen er vlekken op en kruimels in. Nou en? roep ik dan geërgerd, maar het is een belangrijk punt voor hem (die mensen heb je...). Ik lees van ellende ook wel etiketten, ja.

Groeten,

Temet

amk
Haha

doet mij denken aan vroeger toen ik met mijn moeder aan tafel moest ontbijten. Zij bleef stug eten en ik las mijn boek dat stiekem op de stoel naast mij lag. Later hebben we gewoon besloten dat zij dan de krant las en ik gewoon mijn boek.
Nu parkeer ik dochterlief met ochtendhumeur in mijn bed voor de tv en mijzelf met bammetje achter de pc. Scheelt een hoop ruzie en we zijn veel sneller klaar. Met een half uurtje zijn wij de deur wel uit. Doe ik het niet zo kan het wel een uur duren.
Nu ze regelmatig naar haar vader gaat vind ik het ook heerlijk om onpedagogisch met mijn bord op schoot voor de tv te eten.

Angela

Massi Nissa
Ja lara!

Bij ons zitten we bij feestjes meestal ook in de keuken, iedereen trekt een stoel of een kruk bij, hapjes op tafel, erg gezellig. Terwijl we een grote woonkamer hebben met een joekel van een bank. Maar ja, ik ben zelf ook meestal in de keuken te vinden. Die tafel is zo handig.
Groetjes
Massi

Viridantia
Aan tafel

En dat is nog niet eens sinds zo heel lang, want in onze studenten/vrijgezellen/latrelatietijd heel vaak op de bank. Maar sinds de kleine in de kinderstoel zit braaf aan tafel. De tv gaat uit (heeft enige moeite gekost want vriend is toch wel gehecht aan nieuws en/of achtergrondgeluid)

mirreke
Ja! hier feestjes ook aan tafel!

En ook nog eens in de keuken. Wat betreft de bank: een hele grote zalige hoekbank, knaloranjerood, waar we met zijn allen oppassen, zonder salontafel overigens. Onze kinderen liggen ook meestal op de bank. Precies als hierboven, de tafel is voor de insiders, de eerste rang. Dan hebben we nog een tafel in de woonkamer, 2e rang, en de bank, daar zit bij feestjes eigenlijk niemand op.
En natuurlijk, bij mooi weer staat en zit alles buiten. En daar verheug ik me zó op...!

emmonis
Zo vreemd ben ik dus niet ;-)

Wij eten altijd aan tafel. Dat vind ik het gezelligst. Als je voor de tv zit, krijg je geen woord meer uit de anderen. Die zitten alleen maar te staren naar dat ding.

Ook bij feestjes zitten wij aan de eettafel. Mijn schoonfamilie duikt meteen op de bank als ze de kans krijgen. Ik probeer ze meestal naar de tafel te praten. Daar heb ik veel meer ruimte en het zit veel gezelliger.

Pagina's

Onderwerp gesloten