Home » Forum » Gedoe met kokende man

Gedoe met kokende man....

194 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Caesar
Besteklade

Twee vragen:

1) Waarom gaat jouw man kabeljauw maken als er geen kabeljauw in huis is? Wie heeft er dan de boodschappen gedaan?
2) Waarom heb jij prefab kipscnitzel in de vriezer? ;-)

Tip: Geef je man Jamies 30 minuten kado. Heerlijke gerechten. Maar wel voor de zaterdag, want het lukt bijna niemand in 30 minuten. Meestal het dubbele. De beginnende kok zelfs eerder keer 3 :-)

Triva
nog een tip

Laat hem alleen nog maar recepten van de AH site maken, die zijn erg simpel en als hij eerst het recept uitzoekt en DAN naar de winkel gaat daarvoor hoef je niet meer bang te zijn dat hij iets maakt van wat jij op voorraad hebt.

Kaaskopje
Waarom moet hij een volledige maaltijd koken?

Lusten jullie erwtensoep? Laat hem een blik erwtensoep openrukken, knakworstjes erbij, katenspek en roggebrood erbij...
Of broodje hamburger met groentesoep.
Een patatje halen is misschien leuk en lekker voor de afwisseling.
Vis van de viskraam op brood en sla.
Kortom stel iets simpels voor, met lage eisen, als de uitgebreidere maaltijden voor irritatie zorgen.

Ik snap volledig dat je wat moedeloos wordt als je man altijd precies dát maakt wat niet lekker gevonden wordt. Maar neem het niet over.

Mijn man is een dag in de week gaan koken, omdat ik het op de een of andere manier niet voor elkaar kreeg om het eten op het bord te krijgen voor Studio Sport begon. Ik heb het over járen geleden. Omdat hij zich daaraan ergerde heeft hij het die dag overgenomen. Tegenwoordig kookt hij vaker dan ik. Heel af en toe moet ik zelfs roepen dat ik het ook wel eens leuk vind om te koken.

Truffel
Ah ja

Ik herken het. Hier zou man ook 1 dag overnemen met als reden mij te ontlasten.
Dat werd de zondag...de dag dat ik niet belast werd, dus ook geen ontlasting nodig had.
En het werd een blik soep met harde broodjes.
Elke zondag weer.
En als er bij de gratie iets anders werd gemaakt dan achterstevoren zodat er of iets niet gaar was of iets was tot snot gedegradeerd.

Is je man in stofzuigen of strijken net zo enthousiast? Anders zou ik dat aanbieden ter vervanging ;-)

Het gaat er eigenlijk om dat je om ontlasting vraagt, het niet krijgt wanneer je het nodig hebt (door de week waarschijnlijk bij voorkeur?) en dat het dan ook nog eens vreselijk gedaan is. Je hebt er dus eigenlijk op geen enkele manier plezier van, integendeel.

En dát zou ik toch wel bespreekbaar maken. Dat zijn pogingen fantastisch zijn, zijn inzet grandioos (wat moet je toch slijmen als ze wat doen), maar dat iets anders toch fijner is. Dan wordt ie maar boos hoor, we zijn geen 3 meer toch?

bieb63
haha pirata

guacamole prak je, niet in de keukenmachine en al helemaal niet 5 minuten, haha...

Kenfan
Pa heeft een passie?

Ik zie het ook voor me, inclusief het servies dat door de kamer vliegt. Zonde hoor.

Man zal heus wel de intentie hebben een helpende hand te bieden, maar zijn ambitieus lijken verder te reiken dan een smakelijke, voedzame gezinsmaaltijd. Hij lijkt hij er een ambitieus prestigeproject van te maken, ma en kinderen beteuterd achterlatend. Die kinderen zouden van mij overigens best hun misnoegen op een beschaafde manier kenbaar mogen maken. (hadden mijn oudste twee dat maar gedaan;)) Hopelijk staat het eten wel op een acceptabele tijd op tafel. En ruimt hij ook zelf het aanrecht op.

Allemaal leuk en aardig, maar hij lijkt het oorspronkelijke doel uit het oog te verliezen. Op deze manier riekt de hulpvaardigheid enigszins naar egocentrische bewijsdrang. Al denk ik dat het van jouw kant niet helemaal realistisch is nu nog een radicale shift in de taakverdeling van hem te verwachten.

In jouw geval zou ik zou wel de speciale etenswaren apart zetten en man dringend verzoeken daar niet zonder vragen een greep uit te doen voor zijn culinaire creaties. Nu ging jij als gastvrouw af omdat je je gasten paprikachips voor moest zetten ipv die overheerlijke borrelballen. En toch ook vragen enigszins rekening te houden met speciale aversies. Mijn verdermakkelijketende jongste kind zet ik ook geen witlof voor, dan rasp ik wel een bak worteltjes.

Mij schiet nu ineens weer de lang vervlogen tijd binnen dat man ouderschapsverlof had. Toen at ik elke maandagavond nasi. Dat is weer het andere uiterste.

Kenfan
Sorry truffel

Jij schreef "Het gaat er eigenlijk om dat je om ontlasting vraagt, het niet krijgt wanneer je het nodig hebt (door de week waarschijnlijk bij voorkeur?)"

Ben je erg beledigd als ik nu opbiecht dat ik bijna de Tena Lady aan moet laten rukken

Besteklade
Ceasar, Triva, kaaskopje.

Ceasar..1. Geen idee. Echt niet.
2. .die prefab kipschnitzels liggen in de vriezer voor als de kinderen eens koken als ik er niet ben ( en man ook niet) Zij blij, ik ook ( want ik houd niet vsn prefabkipschnitzels)

Triva: :.meestel komen zijn recepten van de ah site......,

Kaaskopje...hij mag wat mij betreft best een blik soep opentrekken of een pot pastasaus. Graag zelfs....maar hij kiest zelf voor andere dingen.

Besteklade

Truffel
Ik wist het

En m'n vinger weigerde om op delete te drukken ;-)
Page zou ook wel helpen.

Besteklade
Truffel,

Je slaat de spijker op z'n kop. We moeten er inderdaad maar eens over praten. Maar dan wel op een woensdag of zo. Als afgelopen zaterdag is weggezakt, en aanstaande zaterdag nog best ver weg.

Wel fijn die herkenning.

Besteklade

Angela67
denigrerend?

volgens mij is de valkuil dat als je het over 'kunnen koken' gaat hebben dat het dan denigrerend zou kunnen overkomen. Terwijl het onderwerp dan nu toevallig koken is, maar als hij had gezegd, ik doe de was wel, en hij zou dat op deze manier aanpakken, zou je ook niet blij zijn.
Dus ja, het gaat om de verantwoordelijkheden en taken verdelen zoals past jullie kwaliteiten.
Met waardering voor wat je goed kunt.
Daar moet het over gaan. En ik kan me niet voorstellen dat z'n ego zo groot is dat hij echt denkt dat hij fantastisch kookt. Toch?
gr Angela

Besteklade
Kenfan

Je voelt t haarfijn aan. Een ambitieus prestigeprojecten inderdaad. En timing is ook een dingetje. het duurt regelmatig een uurtje langer dan vooraf aangegeven. Heb ik al een halve fles wijn op. Zonder nootje...want t zou jammer zijn de eetlust te bederven toch? En het is over een half uurtje klaar...

Onze traditionele zaterdagmiddagborrel, zo tegen een uur of 5 is sowieso iets van t verleden. Want hij is altijd druk bezig tussen 5 en 7. Vergeten ingrediënten halen, en druk met koken. Dus meestal zitten we nu zonder hem op de bank met een glaasje.

Overigens ruimt hij altijd zijn eigen kookrommel op. Gelukkig. Want het is inderdaad het driedubbele van wat ik produceer.

Enfin. Ik stop met klagen. Ik heb helder dat het probleem elders ligt, en we gaan er eens goed over praten. Meer over de scheve verdeling dan over zijn kookkunsten.

Besteklade

Besteklade
Oh, en allerlaatste antwoord op vragen

Ik doe de boodschappen. Op vrijdag ligt de hele koelkast en voorraadkast vol. Als man wensen doorgeeft qua ingredienten dan neem ik dat mee, en verder mag hij van mij alles uit de koelkast grijpen wat hij wil. Ik red me de volgende dag wel weer. Maar hij mag ook gerust zelf extra dingen halen. Wat hij wil. Ik zeur echt nergens over. Maakt hij nasi terwijl ik de volgende dag bami had gepland? Geeft niet. Ik bedenk wel wat anders.

Ik vind mezelf echt enorm flexibel wat dat betreft.

Besteklade

Kenfan
Hobby vs hulp

Wat is zijn bedoeling met dat koken? Een huishoudelijke taak of een hobby zijn twee verschillende dingen. Het ene verricht je zo snel en praktisch mogelijk, bij het ander speelt plezier de grootste rol en ontkom je als beginner niet aan trial and error.

Misschien kun je hem dat duidelijk maken in dat gesprek. Dat hij het koken nu oppakt als hobby, en dat kun je hem gunnen, maar dat alleen is voor jou geen reden tot dankbaarheid. Lijkt mij. Als hij op deze eigengereide voet door wil gaan zou ik het tolereren, maar niet faciliteren. Dus toch een voorraadje bijzonder voedsel met bestemming afbakenen zodat je in elk geval niet misgrijpt en om de eerste honger te dempen wat franse kaas en stokbrood tegen half zes bij de borrel nemen.

Als het hem duidelijk is dat hobby en hulp elkaar niet perse overlapen ,staat hij misschien open voor tips om het mes aan twee kanten te laten snijden. En dan vooral voor planning en organisatiem, want dat is het halve werk als je iets speciaals voor een gezin/groep wilt koken. Misschien is hij ook nog wel gevoelig voor het argument dat zijn kooktalenten beter tot zijn rechtkomen als hij zijn aanpak stroomlijnt.

Hij heeft in die week vast wel ergens een verloren moment waarop hij op de AHapp een recept kan uitzoeken, zodat jij kan zorgen dat de ingredienten in huis zijn. En dan is het een kwestie van tijdig beginnen -waarschijnlijk zeker een uur eerder dan hij nu denkt - en verder lekker aan laten klooien en hem niet op de vingers kijken.

Dat is misschien een mooi compromis tussen hobby en hulp.

cora
zo gegroeid

Je man heeft natuurlijk wel een speciale, luxe positie in huis.
Eenmaal per week lekker "koken", verder niks. (ik ben jaloers)
Verklaart misschien ook wel zijn ietwat verwende opstelling in deze.
Zelf heb ik altijd gewerkt, dus dat is vast anders.
Gehele huishouding incl koken is hier een gezamelijke verantwoordelijkheid.
Althans, daar heb ik altijd hard aan gewerkt;) liep hier ook weleens scheef, ik werk minder dan man.

Kaaskopje
Andere site dan AH

http://www.cookloveshare.nl/
Hier kun je een weekmenu aanmaken. Ik haal er wel eens ideeën uit.

Mijntje
later

Als je het hem afneemt wordt hij later wel zo'n (ouderwetse) man die niet kan koken, als jij er niet meer bent.
Als hij het leuk vindt (en dat denk ik, want hij maakt er echt werk van) zie ik niet in waarom hij niet eens in de week los mag gaan. Hoe leer je je kinderen anders koken? Alleen als je alles volgens het recept netjes doet? En jij gaat het gesprek met hem aan omdat jij wil bepalen hoe en wat? Ga je niet winnen.

Angela67
mijntje

heb je gelezen dat ze schrijft dat het feitelijk niet om het koken gaat?
gr Angela

Besteklde
Nee het gaat niet om t koken

Tenminste, oorspronkelijk niet. Nu wel natuurlijk.

Mijn originele gedachte was dat het heerlijk zou zijn om af en toe thuis te komen uit mijn werk en dat er dan iets ( lekkers?) aan t pruttelen was zodat ik evt na een kwartiertje krant of gezellig babbeltje met man of kind zo kon aanschuiven.

Tja. Dat is hem dus niet geworden.

Doordeweeks is man danwel helemaal niet thuis, danwel (veel) later dan ik, en die enkele dag dat hij thuis werkt zit hij te bellen / vergeet de tijd / of mocht hij al hebben aangeboden te koken dan begint hij pas nadat ik thuis ben, waardoor ik op mijn handen moet gaan zitten om biet vast te beginnen, want er moeten nog kinderen naar sport / er zijn nog andere verplichtingen of afspraken waardoor we wel een beetje op tijd staan...

Besteklade

Angela67
verwachtingen

mooie is wel dat je door dit soort issues wel beter bij de kern komt, juist om met elkaar te kunnen praten. of je laat het nu rusten, nu je weet dat wat je eigenlijk wilt toch niet gaat gebeuren.
dan moet je voor jezelf beslissen welke insteek je kiest:

* als je oprecht denkt dat hij het leuk vindt om iets lekkers te maken maar hij is gewoon écht niet handig/wil niets aannemen, dan ga je lekker de stad in met de kinderen op zaterdag en hij belt als het bijna klaar is ;-). En je neemt natuurlijk toch gewoon die nootjes om half 6 en zorgt ervoor dat het een luchtig onderwerp wordt zonder hem aan te vallen. En de kinderen kunnen hem misschien wel gaan helpen ofzo.

*als hij het eigenlijk gewoon toch niet zo leuk vindt en het blijft doen maar écht van kwaad naar erger gaat, dan kun je subtiel aanbieden dat jij af en toe op zaterdag kookt ofzo. gewoon om de druk van de ketel te halen en het een stille dood te laten sterven.

Gr Angela

Ginny Twijfelvuur
Mijnenveld

Ik vind dat Mijntje wel een punt heeft.

Je begeeft je op een mijnenveld.
Wat jullie nu doen, met z'n tweeen werken en een huishouden proberen draaiende te houden, zorgt voor tropenjaren. Daarover praten geeft, hier in huis in ieder geval, absoluut spanningen. We denken namelijk altijd allebei dat we het goed doen en dat het allemaal beter zou lopen als de ander.... Vul maar in.
Hij denkt vast ook dat ie het goed doet. Dat hij jou een dienst bewijst. En dat ie zijn rol als vader en echtgenoot prima oppakt, want ondanks zijn drukke bestaan doet ie toch echt dit, dat en dat. En hij moet ook maar dealen met jullie gewijzigde taakverdeling. Of is op zaterdag koken en flink werken echt het enige dat hij doet? Geen klusjes, kinderen wegbrengen, huiswerkbegeleiding, wat al niet meer door hem gedaan?

Heb je helder voor ogen wat je nu precies wil van hem?

Wij eten op zaterdag altijd soep met brood. Is het het overwegen waard om bij jullie door de week zo'n dag in te voeren? Zo'n Unoxblik en wat broodjes in de oven en ieder zorgt voor zichzelf. Evt. Nog eitje in de pan. Er leiden meer wegen naar Rome.

dorien
ook wel eens gedaan

Ik weet dat het niet expliciet om het koken gaat maar toch zie ik hier sommige acties van mij.... ik kook weliswaar iedere dag, maar heb er ook wel eens zo'n actie inzitten van de indische balletjes in de soep o.i.d. Dan heb je nét iets niet in huis en geen tijd/zin om nog een keer naar de supermarkt te fietsen. Echter zelf bedenk ik me bij het proeven en serveren ook wel dat dit een eenmalige actie was...want niet zo geslaagd. Maar waar ik toen zeker niet tegen kon was dat mijn ex dat dan nog een paar keer tijdens het eten ook zei...'waarom hou je je niet aan het recept dan?"...en ik zie dan iets van dat ik dacht dat dit ook wel lekker was, maar inderdaad niet zo geslaagd.... ik vond het altijd erg onaardig. Mijn ex wist alleen niet dat ik best vaker dingetjes omruil/verander/aanpas en dat het gelukkig 9 van de 10 keer wel een goede uitwerking heeft, meestal voel ik wel aan wat kan en wat lekker is, maar soms niet. Ik vond het alleen dan niet leuk om dat zo te moeten horen (omdat ik het zelf ook wel wist en proefde...en ook al in een baal stemming was)
Dus, je schreef het zelf al, ga het er pas op woensdag over hebben,dan is het een beetje gezakt en hij heeft denk ik echt geen feilloos gevoel van wat wel en niet bij elkaar past, dus misschien (als je het met koken door gaat van hem) moet hij zich toch écht beloven dat hij zich goed aan het recept houdt en desnoods overlegt als hij wat aan gaat passen. Hij doet het nu al heel lang en hij heeft er overduidelijk geen gevoel voor.

Triva
tja

In jouw situatie zou ik echt veel liever zien dat er soep met brood gegeten worden én dat hij de WC's heeft gedaan, gezogen en de was heeft opgevouwen in de tijd die hij nu kwijt is aan koken.

vlinder72
of

De tafel afruimen na het eten en ervoor zorgen dat de vaatwasser wordt ingeruimd en weer uitgeruimd.

De was doen en daarna opvouwen en opbergen.

Maar ja, wij eten op zaterdag altijd eenvoudig. Soep, shoarma, kibbeling etc.

Bennikki
Experimenteren

Het valt me op dat een heleboel mensen zeggen dat je voorzichtig moet zijn met kritiek op zijn kookkunst. Dat het niet leuk is om te horen dat iets niet lekker is. Maar de man van bestekla is lustig aan het experimenteren, daar hoort toch feedback bij? Idealiter laat hij de proevers een evaluatieformulier invullen, want tenslotte is dat waar experimenteren om draait: al doende leren.
Mijn man kookt ook wel eens iets raars en als het niet smaakt krijgt hij dat te horen. Ik krijg het ook te horen als men iets niet lekker vind. Drie keer zelfs vaak. Wel respectvol trouwens, "gadver wat ranzig" is niet aan de orde. En dan passen we het aan of koken we het niet meer. Is niks kwetsends aan.

Mijntje
kleuter

Je bent dus getrouwd met een grote Kleuter waarbij je moet zorgen dat hij niet aan de dure spulletjes (ingredienten) komt? En je wekelijkse nootjesuurtje is in het geding. Je had liever dat hij doordeweeks er was om dan te koken, maarja dan is hij er nooit, dus dat valt niet te onderhandelen.
Ik denk dat je man oprecht zijn best doet, er plezier in heeft en zich zo nuttig voelt. Hij wast ook nog alles af! Dat jij de gezinsmanager in huis hem liever andere taakjes toebedeeld (wc poetsen en vaatwasser inruimen moet tenslotte ook gebeuren) vind ik toch eigenlijk wel dat je hem als kleuter behandeld. Mag hij ook een leuk taakje?
Man kan zelf ook proeven als het niet te eten is, lijkt mij. Ik weet niet of het hem ontbreekt aan de smaakpapillen. Al doende leert men. En het is ook nog eens een heel goed voorbeeld voor je kinderen: dat mannen ook koken, dat je ook eens wat eet wat je wat minder vindt (en als je klaagt mag je zelf koken)

Temet
Mijntje

"Als je het hem afneemt wordt hij later wel zo'n (ouderwetse) man die niet kan koken, als jij er niet meer bent."

Ten eerste heeft hij dat dan toch helemaal aan zichzelf te wijten, maar ten tweede, als hij werkelijk van koken houdt (bij de man van Bestekla twijfel ik daar aan) leert hij het zichzelf snel genoeg aan. Voor iedere onbeholpen weduwnaar met twee linkerhanden en tafeltje-dek-je is er ook minstens een die er prima in slaagt voor zichzelf een fatsoenlijke maaltijd te koken.

En het is niet de taak van Bestekla om week na week vies en te laat te eten opdat haar man hopelijk na vijf jaar van die ellende eindelijk in staat is normaal eten op tafel te zetten. Als hij zich tot taak zou stellen een gewone standaard aardappelen-groenten-vleescombinatie op tafel te krijgen zou hij dat binnen twee maanden kunnen. Maar dat wil-ie kennelijk niet. Waarom de rest van zijn gezin daar dan de dupe van zou moeten worden snap ik niet zo.

Overigens heb ik ook een partner die eens in de week kookt en met iha matige resultaten, maar echt rampzalig is het niet (soms is het zelfs lekker). Alleen de hoop dat zijn kookdagen zouden worden uitgebreid heb ik maar laten varen. Toen hij nog alleen woonde at hij trouwens - als hij niet iets van zijn moeder had gekregen (die heerlijk kookt) afhaal of kant&klaar. Hij is dol op lekker eten, maar in koken heeft hij weinig interesse. Wel in kookprogramma's trouwens :-)

Dat brengt me weer bij de man van Bestekla: wat je ziet bij mensen die te weinig meters hebben gemaakt, is dat ze geen benul hebben wat wel en niet bij elkaar past, en welke bereidingswijze bij welk ingrediënt past. Mijn partner vraagt me gelukkig nog wel eens wat, zodat kostbare zeperds worden voorkomen (nee, gerecht A kan je niet maken met vlees B, want het ene soort vlees moet je kort bakken en het andere lang stoven - dat soort dingen). En soms belt hij zijn moeder voor advies, gelukkig.

O, Bestekla, dat is ook nog een idee. Kan je met een goed geweten de kookkunsten van je schoonmoeder prijzen en vragen of je man aan haar kan vragen hoe gerecht X te maken "want dat kan zij altijd zo goed"? Misschien dat het dan nog wat wordt. Vooropgesteld dat je nog een schoonmoeder hebt, en die een beetje redelijk kan koken, natuurlijk.

Groeten,

Temet

Li
hier

vind ik de kooksels van man ook niet geweldig, maar de kinderen gelukkig wel. Ik eet dan stiekem alvast wat onderweg van werk naar huis. Ik ben blij dat hij dit doet, want op die dagen heb ik echt geen zin om te koken.

Maar goed, het verschilt van jouw situatie: hij doet het wanneer ik het nodig heb en de kinderen vinden het prima. Hij doet ook geen rare dingen of zo, het is gewoon mijn smaak niet. Zelf zeg ik ook tegen iedereen met commentaar: morgen kook jij.

Vindt jouw man het zelf eigenlijk lekker? Als dat zo is, kun je er weinig tegen doen, vrees ik. Behalve idd met veel beleid, zoals Temet voorstelt.

Besteklade
Voordeel van dit draadje....

Is wel dat ik er weer een beetje om kan lachen. Je moet ook niet alles te serieus nemen.

Maar het is eigenlijk echt hilarisch als man met een air alsof ie in een sterrenrestaurant werkt die prefab kipschnitzels serveert op een bedje van zeekraal en met een garnering van die speciale citroen-dille saus, en ( net zoals dat hele chique kattenvoer uit de reclame) met een fotogeniek toefje verse kruiden bovenop. En dat terwijl je het recept van de gepocheerde kabeljauw uitgeprint op t aanrecht hebt zien liggen in het voorbijgaan...

Saai is t in ieder geval niet. En ziek zijn we ook nog nooit geworden.

Maar op een woensdag zal ik toch eens een keertje voorzichtig checken of het inmiddels hobby is of dat hij het alleen maar doet om mij te 'ontlasten'. En op basis daarvan maar eens nadenken of het al dan niet tijd is voor wat verandering...

Ik snap alleen echt dat onvoorstelbaar stronteigenwijze niet.

Ik maai zelden gras. En als ik het doe, doe ik het om man blij te maken als ie nog drukker dan anders is, maar ik doe dat zeker weten niet zo handig, snel of perfect als hij. Maar als ie me dan eens tipt hoe het sneller of handiger kan ( ik loop altijd te klooien met het snoer) dan voel ik dat echt niet als kritiek op mijn maai-methode. Dan gaat het een volgende keer sneller of strakker. Fijn toch?

Besteklade

dorien
rijst met bietjes

Sommige mensen hebben er echt gewoon geen feeling voor, mijn moeder presteerde het om rijst met bietjes te serveren toen mijn vader ik zeiden dat we wel eens iets met rijst wilden eten...
Mijn moeder kon alleen aardappelen-groente-vlees maken en ze zette dan een paar kookwekkers en ging ondertussen de krant lezen. Altijd prima gegeten hoor, maar verwacht geen uitspattingen, die mislukten altijd dus daar stopte ze vanzelf mee, echt géén feeling.
Daarom verbaast het me dat jouw man wel wil blijven proberen en iedere keer weer uitpakt, alleen het verkeerde doet. Je zou hem bijna als verjaardagskado op een kookclubje doen, daar leer je echt wel de do en don'ts van het koken.

Pagina's