Huis kopen
Ik vraag mij af, hoe anderen dit doen. Al jaren lang puzzelen we met dit en komen we tot dezelfde conclusie en we vinden het raar, we hebben geen lage inkomens maar toch komen we tot de conclusie dat een huis kopen voor ons niet of nauwelijks een optie is. We hebben echt wel het idee dat het zou moeten kunnen en we zien anderen met beroepen waarvan we denken dat wij dan ook wel een vergelijkbaar huis zouden moeten kunnen kopen.
Als we ons inkomen gebruiken voor berekenen kunnen we een hypotheek van 450.000-480.000 krijgen, we hebben ongeveer 120.000 spaargeld. Als we dan het nodige aan verbouwen en opknappen meenemen zouden we een huis kunnen kopen van rond de 5 ton. Als we dan rondkijken (een stad in de omgeving van Rotterdam) komen er alleen maar appartementen, klus woningen of woningen die veel kleiner zijn dan we nu huren, of woningen met energie label c of dieper het alfabet in. We wonen helemaal niet groot (90m²en 3 slaapkamers alledrie niet groot) en onze eisen zijn ook niet groot
Hoe kan dit? hiet lopen we echt al jaren tegenaan dat er werkelijk waar niets fatsoenlijks te krijgen is.
Wij hebben hetzelfde probleem. Hoe anderen dat doen; die hebben (meestal) al een koopwoning die zij met winst verkopen.
Ons lukt het ook niet om ertussen te komen. We bieden soms flink over, soms wel 50/60k maar dat is niet genoeg.
Voor nu blijven we voorlopig uit deze gekte. We hebben gelukkig een fijne, ruime nieuwbouw (huur)woning waar we niet weg hoeven. Enige 'probleem" is dat het dus geen koop is. Maar goed, gezien deze woning fijner is dan vele koopwoningen en we er qua wooncomfort er heel waarschijnlijk op achteruit gaan, zien we over een aantal jaar wel verder hoe de markt er dan voorstaat.
Hoe zeggen ze dat bij kopen zonder kijken: concessies doen. Energielabel C voor een woning is geen ramp, daar kun je nog veel aan verbeteren. Idem voor een kluswoning: alles wat je erin stopt aan verbeteringen kun je terugverdienen als je de woning enige tijd later verkoopt. Dan de locatie: moet het persé Rotterdam zijn en zo ja, waarom? Ik zie op Funda in Rotterdam 259 koopwoningen tussen 400.000 en 600.000 staan. Ik begrijp het probleem niet.
Aan de andere kant van het land kun je inmiddels zelfs alweer onder de vraagprijs iets kopen, mooie woning trouwens, vlakbij bos etc.
tsjor schreef op 06-06-2026 om 17:45:
Aan de andere kant van het land kun je inmiddels zelfs alweer onder de vraagprijs iets kopen, mooie woning trouwens, vlakbij bos etc.
Alleen daar is ons werk, onze familie en de school van mijn zoon niet. Wij zoeken overigens niet in Rotterdam, maar in de woonplaats waar wij wonen nabij Rotterdam.
Lotus_ schreef op 06-06-2026 om 17:36:
Wij hebben hetzelfde probleem. Hoe anderen dat doen; die hebben (meestal) al een koopwoning die zij met winst verkopen.
Ons lukt het ook niet om ertussen te komen. We bieden soms flink over, soms wel 50/60k maar dat is niet genoeg.
Voor nu blijven we voorlopig uit deze gekte. We hebben gelukkig een fijne, ruime nieuwbouw (huur)woning waar we niet weg hoeven. Enige 'probleem" is dat het dus geen koop is. Maar goed, gezien deze woning fijner is dan vele koopwoningen en we er qua wooncomfort er heel waarschijnlijk op achteruit gaan, zien we over een aantal jaar wel verder hoe de markt er dan voorstaat.
Ja ik heb ooit een koop appartement gehad, maar ben toen bij mijn man gaan wonen en heb mijn woning (in de kredietcrisis) met dik verlies verkocht. Mijn man woonde sociale huur dus dat was prima, en zo heb ik dik 140.000 aan resterende hypotheekschuld eerst mogen aftikken. Iedereen om ons heen roept dat we moeten kopen, collega's en al maar ook mensen met in ons perspectief een lager inkomen als ons (gezien het werk dat ze doen) kunnen vaak een flinke woning kopen en dan kijken wij rond en zien we dat onze woonlasten al verdubbelen als we een kleinere woning als nu zouden kopen en dan heb ik het nog niet over onderhoud en energielasten. Op zich is dat niet erg dat de woonlasten stijgen maar dan wil ik wel wat meer ruimte en comfort.
Huurder schreef op 06-06-2026 om 18:20:
[..]
Ja ik heb ooit een koop appartement gehad, maar ben toen bij mijn man gaan wonen en heb mijn woning (in de kredietcrisis) met dik verlies verkocht. Mijn man woonde sociale huur dus dat was prima, en zo heb ik dik 140.000 aan resterende hypotheekschuld eerst mogen aftikken. Iedereen om ons heen roept dat we moeten kopen, collega's en al maar ook mensen met in ons perspectief een lager inkomen als ons (gezien het werk dat ze doen) kunnen vaak een flinke woning kopen en dan kijken wij rond en zien we dat onze woonlasten al verdubbelen als we een kleinere woning als nu zouden kopen en dan heb ik het nog niet over onderhoud en energielasten. Op zich is dat niet erg dat de woonlasten stijgen maar dan wil ik wel wat meer ruimte en comfort.
Ja dat begrijp ik helemaal. Mensen die roepen dat het wel meevalt, dat je te veel eisen hebt etc hebben al voor de woningcrisis een huis gekocht dus die zeggen ook maar wat 
Zoon heeft net een woning gekocht onder de 3 ton, mooie keuken en badkamer, 3 grote slaapkamers, tuintje, dicht bij bos, alleen verven en nieuwe vloer erin, klaar. Het is dus wel degelijk mogelijk. Maar dan zit je wel aan de andere kant van het land. Het heeft dus wel iets met eisen te maken.
Andere zoon krijgt straks de sleutel van zijn woning, gebouwd in-gemeenschappelijk-opdrachtgeverschap (advies: bezint eer ge begint). Dat wordt een woning in een stad, wel drie slaapkamers, maar veel kleiner, onder 4 ton.
Hoe andere mensen het doen ligt niet alleen aan inkomen, maar ook aan eventueel vermogen, opgebouwd uit verkoop eerdere woningen, erfenis, bitcoins zelfs.
Met 140000 in een sociale huurwoning gaan zitten, daar vind ik dan weer wat van. Maar als je bij iemand intrekt kan het. Gelukkig begint Amsterdam aan banden te leggen dat mensen die een koopwoning hebben geen sociale huurwoning meer krijgen. Ik hoop dat meer gemeentes volgen, want de wachttijd voor een sociale huurwoning voor mensen die echt te weinig inkomen en vermogen hebben is bizar lang.
Ik denk dat er heel veel vissen zwemmen in dezelfde vijver en dat je daarom heel veel geluk moet hebben om een huis te kunnen kopen wat naar je wensen en budget is.
Onze zoon woont samen in het midden van het land, regio Utrecht, en die hadden eigenlijk heel snel een koopwoning, hebben uiteraard ook moeten overbieden maar daar ontkom je niet aan. Ze hadden hiervoor een huur appartement dus hoefden niet eerst een woning te verkopen. We waren er al vanuit gegaan dat het wel een hele poos kon duren maar ze hebben slechts 2 bezichtigingen gehad.
tsjor schreef op 07-06-2026 om 08:56:
Met 140000 in een sociale huurwoning gaan zitten, daar vind ik dan weer wat van. Maar als je bij iemand intrekt kan het.
Volgens mij lees je niet goed, er was 140.000 resterende schuld na verkoop van de koopwoning. Bovendien kun je hier met 140.000 euro spaargeld + een laag salaris hier echt niet kopen
Jullie kijken dan echt heel anders dan ik. Jullie kunnen 4,5 ton aan hypotheek krijgen en hebben meer dan een ton spaargeld. Dan kun je dus zoeken naar huizen tot 5 ton en is er daarna nog ruimte om over te bieden.
Qua steden in de buurt van Rotterdam, zijn dit dan bijvoorbeeld opties:
https://www.funda.nl/detail/koop/dordrecht/huis-frans-naereboutstraat-14/89789796/
https://www.funda.nl/detail/koop/dordrecht/huis-lyra-100/80842913/
https://www.funda.nl/detail/koop/dordrecht/huis-cannenburg-122/44470471/
https://www.funda.nl/detail/koop/dordrecht/huis-piersonstraat-53/80828995/
https://www.funda.nl/detail/koop/schiedam/huis-schrijnwerkerstraat-84/44460890/
https://www.funda.nl/detail/koop/vlaardingen/huis-nieuwlandstraat-15/44453198/
https://www.funda.nl/detail/koop/delft/huis-israellaan-27/43314813/
Allemaal instapklaar en met een energielabel A of zelfs beter. De goedkoopste van dit rijtje is zelfs maar 400.000, dus makkelijk te betalen voor jullie.
Je schrijft: "Als we ons inkomen gebruiken voor berekenen kunnen we een hypotheek van 450.000-480.000 krijgen, we hebben ongeveer 120.000 spaargeld. Als we dan het nodige aan verbouwen en opknappen meenemen zouden we een huis kunnen kopen van rond de 5 ton."
Jullie hebben dus minimaal EUR 570.000 te besteden.
Misschien dat je iets meer ruimte kunt creëren om te kunnen overbieden om een huis te kopen door niet alle verbouwingen meteen te willen uitvoeren en niet te verlangen dat het huis meteen tip top in orde is.
Al die programma's (Kijken zonder kopen etc.) die elke keer huizen laten zien die helemaal af zijn, maken volgens mij dat mensen dat nu ook allemaal willen.
Als je het je financieel kunt veroorloven is dat natuurlijk prima, maar door op dat vlak je eisen bij te stellen, niet meteen een nieuwe keuken of badkamer te kopen voor je erin trekt, hebben jullie misschien meer mogelijkheden? Noodzakelijk verduurzamen is misschien wel weer slim om dat meteen te doen, want dat verlaagt je maandelijks lasten, maar verbouwen of opknappen voor luxe, kan je eventueel een tijdje uitstellen.
Maar desondanks, het is niet makkelijk, dus succes ermee.
Daglichtlamp schreef op 07-06-2026 om 09:04:
[..]
Volgens mij lees je niet goed, er was 140.000 resterende schuld na verkoop van de koopwoning. Bovendien kun je hier met 140.000 euro spaargeld + een laag salaris hier echt niet kopen
Je hebt gelijk, er was een tijd dat je woningen niet kwijt raakte en mensen soms moesten verkopen en daar een forse restschuld aan overhielden. Ik kan me voorstellen dat je daardoor voorzichtiger wordt met het aangaan van een hypotheek. De woningmarkt is moeilijk te voorspellen. Het grootste voordeel van een koopwoning is dat je de kooplasten kunt voorspellen voor de eerste 30 jaar en dat die relatief gezien minder worden (gelet op inflatie etc..). Mijn eerste koopwoning was nog in de guldentijd, ik lag er toen wakker van: hoe gaan we dat ooit terugbetalen. Nu zou die hypotheek omgerekend 1000 euro per jaar zijn (exclusief rente). Tussen nu en 30 jaar komen de erfenissen van de gouden generatie vrij, zo'n 1000 miljard. En een kleinere bevolkingsgroep die dat gaat erven. Wat gaat dat doen met de huizenprijzen van alle huizen die vrijkomen en jongere generaties die een forse erfenis krijgen? Je neemt een beslissing voor dat moment met de perspectieven die je redelijkerwijs goed kunt inschatten. De rest is aan het leven zelf.
Nou dat dus, en om eerlijk te zijn hebben we het een soort van getroffen met onze huurwoning en zijn we nu op een leeftijd dat kopen betekend dat we de hypotheek pas aflossen als we rond de 80 en 90 zijn. In onze wijk zijn vergelijkbare koopwoningen en daar zouden we graag voor in aanmerking komen. Er zijn in onze woonplaats best wel veel wijken waar dingen gebeuren die je een onveilig gevoel geven, en ja die woningen vallen dan wel weer binnen ons budget. Het steekt een beetje dat we volgens onze huurbaas een heel hoog inkomen hebben en dus een flinke huurverhoging krijgen en dat we vervolgens toch weer checken (in de jaren al diverse keren gedaan) en dan kun je qua kopen niets fatsoenlijks vinden of al is het maar vergelijkbaar met wat we nu hebben. Dat steekt extra omdat we hebben gezien dat een stel buren zijn verhuisd naar een klushuis in een ongunstige buurt hierom en die hebben zo'n spijt.
Ik huur al 35 jaar bij de woningbouwvereniging, ook omdat onze inkomens toen niet hoog genoeg waren om te kopen. (of je moest echt een minihuisje zonder tuin, met papieren wandjes, recht van overpad, geen parkeerplaats in de buurt, kopen) Die paar keer dat we dat soort woningen bekeken en dat echt niet zagen zitten, hebben we geschreven op een ander huurhuis in ons dorp en kregen dat toegewezen. En hier zitten we nog steeds. Helemaal leuk gemaakt naar onze eigen smaak. Qua huur valt het enorm mee (iets minder dan € 600) maar ja, ik heb dit huis al 35 jaar. Want de huren zijn nu veel hoger als je in wilt stappen. Mijn huis wordt goed onderhouden door de woningbouwvereniging. Is onlangs compleet geïsoleerd, nieuwe dakkapellen, eens in de zoveel jaar een nieuwe cv-ketel. Ik denk dat wij hier in onze buurt (met alle buren) het prima voor elkaar hebben. Dus huren is zo slecht nog niet als kopen echt niet gaat. (en natuurlijk hebben wij heus jaren daarna nog eens om ons heen gekeken, maar het maar zo gelaten)
_Anoniem_ schreef op 08-06-2026 om 10:10:
Ik huur al 35 jaar bij de woningbouwvereniging, ook omdat onze inkomens toen niet hoog genoeg waren om te kopen. (of je moest echt een minihuisje zonder tuin, met papieren wandjes, recht van overpad, geen parkeerplaats in de buurt, kopen) Die paar keer dat we dat soort woningen bekeken en dat echt niet zagen zitten, hebben we geschreven op een ander huurhuis in ons dorp en kregen dat toegewezen. En hier zitten we nog steeds. Helemaal leuk gemaakt naar onze eigen smaak. Qua huur valt het enorm mee (iets minder dan € 600) maar ja, ik heb dit huis al 35 jaar. Want de huren zijn nu veel hoger als je in wilt stappen. Mijn huis wordt goed onderhouden door de woningbouwvereniging. Is onlangs compleet geïsoleerd, nieuwe dakkapellen, eens in de zoveel jaar een nieuwe cv-ketel. Ik denk dat wij hier in onze buurt (met alle buren) het prima voor elkaar hebben. Dus huren is zo slecht nog niet als kopen echt niet gaat. (en natuurlijk hebben wij heus jaren daarna nog eens om ons heen gekeken, maar het maar zo gelaten)
Je hebt gelijk, maar inmiddels wil de regering je uit de huurwoningen hebben als je te veel geld verdient. Hier zijn de huren de afgelopen jaren flink gestegen, onze parttime werkende buurvrouw betaalt 500 euro, wij het dubbele. Ergens begrijp ik het, maar toen we erin kwamen hadden we het recht op die woning, alleen verdienen we inmiddels beter alleen net niet goed genoeg om iets te kunnen kopen wat niet als een flinke downgrade voelt.
Feitelijk als je kijkt naar de woningen die hier weergegeven zijn als opties zijn dat woningen in wijken waar je je zeker in de avonden niet veilig op straat voelt of wijken waar je je auto nergens kwijt kunt (wat weer betekend dat je niet naar je werk komt) of er moet nog aardig geklust worden.
