Noodpakket
Een tijdje geleden kregen wij een kaartje over het noodpakket binnen. Wij hebben er even over nagedacht en na een paar langdurige stroomstoringen achter elkaar in onze stad hebben we besloten dat we eigenlijk wel een noodpakket willen gaan vormen. Om me heen horen we van meer mensen die dat doen de meeste mensen om ons heen doen het zo dat ze zeggen de bbq is ons alternatief en we zorgen dat we altijd blikken eten in huis hebben en water.
Wij willen er niet veel mee bezig zijn en zijn best bereid er wat voor uit te geven. We hebben dus besloten om van dat gevriesdroogde eten en graan repen die 10-20 jaar houdbaar zijn te kopen. Dat staat nu samen met een keukengasstelletje een radiootje en pakken water bij ons in de kast. We denken nog aan noodstroom. Het geld is er dus we zijn in staat het te kopen en dat is meer de reden dat we het doen. Zodat we straks niet kunnen zeggen "hadden we nou maar".
Hoe denken jullie hierover? Hebben jullie een noodvoorraad eten en drinken in huis of denken jullie "het zal wel loslopen"?
MamaE schreef op 05-02-2026 om 16:52:
[..]
Het ligt er natuurlijk ook aan hoe je het bewaard. Als je dingen reeds klaargemaakt invriest, kun je het ook koud opeten. Bijvoorbeeld pasta of rijst met groenten en eventueel vlees/vleesvervanger. Misschien niet super lekker, maar te doen. Rauw vlees is dan weer niet aan te bevelen om te eten.
Weet ik hoor maar bij een noodsituatie waarbij je geen stroom meer hebt en het bv heel warm weer is, is het echt maar heel beperkt houdbaar. In die zin is het wel verstandig (vind ik) om wat houdbare producten op voorraad te hebben en niet alleen voorraad in vriezer/koelkast.
Gingergirl schreef op 05-02-2026 om 18:39:
[..]
Weet ik hoor maar bij een noodsituatie waarbij je geen stroom meer hebt en het bv heel warm weer is, is het echt maar heel beperkt houdbaar. In die zin is het wel verstandig (vind ik) om wat houdbare producten op voorraad te hebben en niet alleen voorraad in vriezer/koelkast.
Dat is zeker waar. Wij hebben niet eens een vriezer, alleen een vriesvakje. En daar ligt meestal wel een brood in dat we dan kunnen eten. En de normale groenten en fruit kunnen we ook eten bij nood. Ik verwacht 72 uur wel te overleven tenzij we gebombardeerd worden of verdrinken bij een overstroming.
In het geval van een noodsituatie liggen de prioriteiten van mensen in de eerste plaats bij hun eigen gezin en eventueel directe familieleden zoals ouders. Niet bij de rest van de straat. En als mensen er bewust voor kiezen zich niet voor te bereiden zal de bereidwilligheid van anderen nog verder naar beneden gaan. Ik wil een buurvrouw best een flesje water geven. Maar ze kan hier niet dagenlang komen wassen en eten bijvoorbeeld. En als het aangeraden wordt om binnen te blijven dan ga ik dus ook nergens heen.
Uiteindelijk zijn mensen zelf verantwoordelijk en komt de overheid jou niet redden hoor. En ze bellen ook niet aan met een voedselpakket. Mensen denken dat ze om tal van redenen prioriteit hebben bij rampen (vanwege kinderen of omdat ze ziek zijn of minder mobiel). Gewone mensen hebben geen enkele prioriteit. Wat prioriteit heeft is de overheid zelf, hulpdiensten en daarna kwetsbaren in instellingen zoals ziekenhuizen of verzorgingstehuizen.
MamaE schreef op 05-02-2026 om 16:50:
Ik vind 'dan leen ik het wel van iemand' wel makkelijk gedacht. Zeker in noodsituaties ben je niet altijd even mobiel. En lenen mensen ook niet makkelijk dingen uit als een waterfilter. Kijk, ik ga wel naar mijn ouders twee straten verderop. Maar bij een overstroming als we op het dak moeten bivakkeren hebben we daar niet zo veel aan.
Dingen lenen vind ik meer voor normale situaties, als je iets niet vaak nodig hebt of als iets een keer kapot is. In een noodsituatie heeft juist iedereen op hetzelfde moment hetzelfde nodig.
Staat los van mensen helpen in situaties van leven en dood, ook als je ze niet mag.
Maar bewust ervan uitgaan dat mensen wel voor jou zorgen, dat vind ik wel wat makkelijk gedacht. Je gaat ook niet elke dag zonder lunch naar je werk omdat je verwacht dat je collega's wel een extra boterham voor je meenemen.
Nouja dat. Ik vond het bv in de sneeuwtijd een beetje overdreven dat er geklaagd werd over die arme bejaarden die niet over straat zouden kunnen omdat mensen niet netjes hun stoepje vegen. Toen mijn moeder overleed vond ik in haar kast van die handige ijzers die je onder je schoenen kan doen bij ijzel zodat je niet uitglijdt. En een paar dikke sokken werkt ook. En je een beetje verdiepen in internet zodat je eten kan bestellen, is ook een optie. Er is tenslotte al heel wat jaren internet. Ook bejaarden kunnen zelf wel een beetje moeite doen om zelfredzaam te zijn ipv over de hele wereld te klagen dat er niemand meer voor ze zorgt. Nog afgezien van dat een geveegde stoep meestal sneller aanvriest en glad wordt dan een stoep vol sneeuw trouwens. En dat je toch niet kan oversteken omdat aan de rand van de weg een dikke heuvelrug van sneeuw gelegd wordt door de sneeuwvegers.
Ik heb mijn noodvoorraad niet perse op orde maar dat ga ik niet mijn buren aanrekenen. Zou een mooie boel zijn.
Er bieden wel eens mensen een workshop wecken aan, is ook niet zo gek denk ik. Alleen ben je daar net een beetje laat mee als je vriezer uitvalt natuurlijk. Maar je vlees eerst klaarmaken en dan invriezen maakt het wel langer houdbaar, en gelijk eetbaar in nood. Is wel iets om over na te denken vind ik (we eten hier overigens maar weinig vlees).
AnnaPollewop schreef op 06-02-2026 om 16:01:
[..]
Ook bejaarden kunnen zelf wel een beetje moeite doen om zelfredzaam te zijn
Ik ben nog niet bejaard, en ben er helemaal voor dat mensen zelfredzaam zijn. In zoverre ben ik het met je eens.
Maar sinds een paar jaar heb ik een paar fysieke mankementen en het valt me wel op hoe ontzettend veel lastiger sommige dingen dan worden, en hoe de wereld daar gewoon niet op is ingericht.
Het OV is een ramp als je plotseling slechtziend wordt bijvoorbeeld. Want borden kun je niet lezen, een perronwissel wordt een minuut voor vertrek aangekondigd, maar de omroep hoor je niet vanwege de treinherrie. Dat is uiteraard één voorbeeld van vele. En als je moeilijk loopt geeft lopen op sneeuw zo enorm veel spierspanning, omdat je instabiel bent. Ook met ijzers.
Dat neem ik allemaal niemand kwalijk en het het is een fact of life, maar het is me wel opgevallen dat je honderdeneen hindernissen tegenkomt waar je zolang je gezond bent nooit bij stilstaat.
Alleen dat is dan wel des te meer reden om inderdaad wat noodspullen in huis te hebben. Sneeuw is voor mij al een reden om liever niet de deur uit te gaan.
Ginevra schreef op 06-02-2026 om 18:13:
[..]
Ik ben nog niet bejaard, en ben er helemaal voor dat mensen zelfredzaam zijn. In zoverre ben ik het met je eens.
Maar sinds een paar jaar heb ik een paar fysieke mankementen en het valt me wel op hoe ontzettend veel lastiger sommige dingen dan worden, en hoe de wereld daar gewoon niet op is ingericht.
Het OV is een ramp als je plotseling slechtziend wordt bijvoorbeeld. Want borden kun je niet lezen, een perronwissel wordt een minuut voor vertrek aangekondigd, maar de omroep hoor je niet vanwege de treinherrie. Dat is uiteraard één voorbeeld van vele. En als je moeilijk loopt geeft lopen op sneeuw zo enorm veel spierspanning, omdat je instabiel bent. Ook met ijzers.
Dat neem ik allemaal niemand kwalijk en het het is een fact of life, maar het is me wel opgevallen dat je honderdeneen hindernissen tegenkomt waar je zolang je gezond bent nooit bij stilstaat.
Alleen dat is dan wel des te meer reden om inderdaad wat noodspullen in huis te hebben. Sneeuw is voor mij al een reden om liever niet de deur uit te gaan.
Denk je ook niet dat ze juist dat bedoelde met haar tekst? Ik bedoel ik probeer mijn moeder al tijden zelf verantwoordelijk te maken voor haar eigen zorgen, als je als vrijwilliger met tafels en stoelen kan slepen, diezelfde tafels kan dekken en leeghalen en allerlei ouderen kunt hulpen naar hun plek te komen e.d. dan kun je ook je eigen huishouden doen, maar nee daar komt hulp voorm typische is dat er in de ochtend thuishulp bij haar komt en ze in de middag naar haar vrijwilligerswerk gaat.
Net zoals nu ze is net uit het ziekenhuis en ik heb haar gezegd dat ik 1 malig de boodschappen breng (ben ik ivm de afstand 5 uur mee zoet om dat te regelen), ik heb verteld haar te willen helpen met online bestellen van boodschappen enzo. Maar nee zij vraagt inmiddels jan en alleman om de boodschappen voor haar te doen.
Toen ik vroeg of ze een noodvoorraad had zei ze "nee joh niet nodig ik heb genoeg hulp om mee heen."
Decembermamma schreef op 06-02-2026 om 19:48:
[..]
Denk je ook niet dat ze juist dat bedoelde met haar tekst?
Ik weet niet precies hoe het bedoeld was, je kan het op meer manieren lezen denk ik.
Ginevra schreef op 06-02-2026 om 21:59:
[..]
Ik weet niet precies hoe het bedoeld was, je kan het op meer manieren lezen denk ik.
Nou het gaat hier al over het noodpakket en dan is het logisch dat ze vind dat ouderen zelf moeten zorgen voor een noodpakket (zelfredzaamheid dus) dat staat los van of ze over straat kunnen.
Decembermamma schreef op 07-02-2026 om 10:06:
[..]
Nou het gaat hier al over het noodpakket en dan is het logisch dat ze vind dat ouderen zelf moeten zorgen voor een noodpakket (zelfredzaamheid dus) dat staat los van of ze over straat kunnen.
Het bericht las voor mij een beetje als "ouderen kunnen veel meer dan ze doen voorkomen dus ze moeten niet voor elke scheet hulp willen". Nu vat ik het even heel bot en kort door de bocht samen hoor.
En ik bedoelde dus daarop te reageren met "nou sommige dingen blijken verrassend moeilijk te worden, dus misschien is het niet zo overdreven als mensen zeggen dat dingen moeilijk worden".
En jouw ervaring met jouw moeder is dat ze kennelijk ook onnodig veel assistentie vraagt.
Het drijft qua topic een beetje af van het noodpakket, want ik denk idd dat het voor iedereen handig is wat noodvoorraad te hebben, juist als je niet jong en fit bent.
Maar het bericht van AnnaP raakte in mij een snaar omdat ik juist nu sinds kort ervaar dat ik bepaalde dingen niet meer kan, dat dat niet zichtbaar is voor andere mensen en dat het soms voor paniek en verdriet zorgt als ik weer het gevoel heb dat iets niet lukt en dat de wereld te lastig en te ontoegankelijk wordt. Dat andere mensen je gewoon omver lopen bijvoorbeeld en dat je dáárdoor bepaalde dingen niet durft, niet omdat het fysiek onmogelijk is.
Maar dat wordt allemaal gekleurd door eigen ervaringen en dat zal Anna allemaal niet bedoeld hebben, maar dat las ik er dus zelf in.
Ginevra schreef op 07-02-2026 om 11:09:
[..]
Het bericht las voor mij een beetje als "ouderen kunnen veel meer dan ze doen voorkomen dus ze moeten niet voor elke scheet hulp willen". Nu vat ik het even heel bot en kort door de bocht samen hoor.
En ik bedoelde dus daarop te reageren met "nou sommige dingen blijken verrassend moeilijk te worden, dus misschien is het niet zo overdreven als mensen zeggen dat dingen moeilijk worden".
En jouw ervaring met jouw moeder is dat ze kennelijk ook onnodig veel assistentie vraagt.
Het drijft qua topic een beetje af van het noodpakket, want ik denk idd dat het voor iedereen handig is wat noodvoorraad te hebben, juist als je niet jong en fit bent.
Maar het bericht van AnnaP raakte in mij een snaar omdat ik juist nu sinds kort ervaar dat ik bepaalde dingen niet meer kan, dat dat niet zichtbaar is voor andere mensen en dat het soms voor paniek en verdriet zorgt als ik weer het gevoel heb dat iets niet lukt en dat de wereld te lastig en te ontoegankelijk wordt. Dat andere mensen je gewoon omver lopen bijvoorbeeld en dat je dáárdoor bepaalde dingen niet durft, niet omdat het fysiek onmogelijk is.
Maar dat wordt allemaal gekleurd door eigen ervaringen en dat zal Anna allemaal niet bedoeld hebben, maar dat las ik er dus zelf in.
Ik heb zeker niet bedoeld dat jij een zeurpiet bent Ginevra. Mijn dochter kan ook steeds minder en ik zie heel goed hoe slecht de leefomgeving is ingericht op mensen die minder goed uit de voeten kunnen. Het is knap frustrerend als het allemaal niet lukt, dat geloof ik gelijk. En daar kan ook zeker nog veel verbeterd worden.
Daarnaast echter, vind ik het ook niet juist dat ouderen (nogal een brede groep) volledig onmachtig gemaakt worden in zulke berichtgeving. Ze kunnen echt nog wel iets. En natuurlijk verschilt dat per persoon, dus ook per oudere. Maar van mij mogen in de media ook wel tips gedeeld worden over hoe je jezelf een beetje kan redden, ook als oudere. Jezelf redden geeft ook trots en zelfbeschikking en voldoening. Het gaat er natuurlijk niet om dat je anderen maar aan hun lot over moet laten. Dat is weer het andere uiterste. Ieder mens kent mogelijkheden en beperkingen. Lijkt me goed om daar oog voor te hebben.
De discussie ging ook over mensen die geen enkele moeite doen om zelfredzaam te zijn in nood, en of je die dan zou helpen. Het voelt voor mij alsof zulke mensen niet alleen aangeven dat zij verwachten dat een ander wel voor ze zorgt, maar ook niet van plan zijn maar een vinger naar anderen uit te steken. En dan snap ik dat mensen denken: zoek het maar lekker uit.
Dat is heel wat anders dan mensen die bepaalde dingen niet kunnen. Die kunnen weer wat anders en zo help je dan elkaar. Wederkerigheid is niet hetzelfde als je hand ophouden en boos worden als niemand er iets in stopt.
Ik hoop dat dat de angel er wat uithaalt Ginevra.
Juist als je kwetsbaar bent, is het goed om enigszins voorbereid te zijn op een situatie waarbij je tijdelijk minder mobiel bent. Bijvoorbeeld door weersomstandigheden, maar ook door bijvoorbeeld een lichamelijke kwaal. Natuurlijk willen mensen in de buurt vast naar de winkel voor jou als je iets breekt of er ligt sneeuw. Maar als je zes weken gips hebt, kun je ook leren om online boodschappen te bestellen. En als in een noodsituatie de winkels dicht zijn, heb je er weinig aan. Dan is het ook goed om zelf een noodvoorraad te hebben. Of een afspraak over waar je dan heen kan. Ik vind het niet verstandig om er 'zomaar' vanuit te gaan dat jan en alleman je komt helpen en zeker niet in een situatie dat iedereen in de penarie zit.
AnnaPollewop schreef op 07-02-2026 om 11:51:
Ik hoop dat dat de angel er wat uithaalt Ginevra.
Lief, dank je, en ik snap dat de wrijving eigenlijk door mijn eigen interpretatie komt hoor, niet door wat jij schreef.
Want inderdaad moeten mensen voor zover ze dat kunnen ook gewoon zich zelf voorbereiden.
Toen dat noodpakketboekje er net was waren er ook deskundigen die verkondigden dat je geen noodpakket moest halen, maar moest investeren in je buurt. Want je had meer aan buren die jou wilden helpen dan aan kaarsen. Toen dacht ik ook: "Lekker dan, ga er maar vanuit dat anderen voor jou zorgen zodat je zelf niks hoeft te doen. Als iedereen daarvan uitgaat wordt het nog leuk in zo'n buurt in een noodsituatie".
Tuurlijk is een goede relatie met je buren belangrijk maar dat komt niet in de plaats van je eigen voorzorgen.
