Inzamelingsplatforms voor operatie poes. Realistisch?
Hoi allemaal,
Ik ben een groot kattenliefhebber en woon in Spanje met mijn twee schatten van poesjes: Mia (een grijze lieverd) en haar zusje Xula (een prachtige Siamees). Ze zijn onafscheidelijk en hebben me door een moeilijke periode heen geholpen. Ze slapen altijd bij me, doen alles samen en zijn nog nooit agressief geweest – ik heb nog nooit zulke lieve katjes gehad.
Ze zijn pas 2,5 jaar oud en geven me elke dag troost en vreugde. Helaas heeft Xula, het Siameesje, nierstenen ontwikkeld. Ze eet nog een beetje, maar ze heeft bloed in haar urine, kan nauwelijks naar de kattenbak en plast op verschillende plekken in huis. Het breekt mijn hart om haar zo te zien lijden. De dierenarts zegt dat de stenen verwijderd moeten worden, gevolgd door antibiotica, ontstekingsremmers en speciaal voer voor haar urinewegen.
De totale kosten, inclusief medicijnen, komen neer op ruim €500 – en dat is een bedrag dat ik op dit moment niet kan opbrengen.
We zijn naar Spanje verhuisd vanwege ernstige problemen met mijn zoon (er is een oud topic hier op het forum van ruim 3,5 jaar geleden waar ik erover vertelde). Ik ben 7 maanden geleden weduwe geworden, maar ik wil niet meer het slachtoffer spelen.
https://www.ouders.nl/profiel/champie76/berichten
Hij zit nu vast, maar pakt zijn leven op met studie en zelfreflectie – we kunnen eindelijk open praten, wat een opluchting is. Ik werk fulltime (vaak 5/6 dagen per week, van 8 tot 17:30), maar leef van salaris naar salaris en kom elke maand tekort. Mijn salaris is €1.398 met een dertiende maannd. Daar moet ik het mee doen. Alles wat ik had, is geïnvesteerd in het verleden en mijn kinderen, en nu sta ik er alleen voor.
Ik voel me machteloos en schuldig, want Xula en Mia zijn mijn alles. Ik wil ze niet uitelkaar halen en ik kan het niet verkroppen om dagelijks mijn Xula te zien lijden, hulpeloos vragend om hulp. Ik geef haar wat zalf door haar eten waarvan gezegd wordt dat haar pijn dan een beetje weggaat of minder wordt tijdelijk. Het heet Urbro Gel.
Ik wil er alles aan doen om haar te redden. Daarom heb ik gekeken naar platforms zoals Steunactie en andere Nederlandse/Spaanse steun sites zoals Steunactie of inzamelings websites. Het lijkt erop dat je zelf een campagne moet opzetten en promoten via social media. Maar ik heb geen social media-accounts (nooit echt aan meegedaan en ik ben er niet handig mee), dus dat is een groot obstakel. Niemand zal dan mijn oproep zien. Ik voel me er sowieso al heel naar bij om mijn hand op te houden, ik zou er het liefst iets voor terugdoen.
Heeft iemand hier ervaring met een vergelijkbare situatie? Hoe heb je hulp gezocht of gevonden? Zijn er platforms of organisaties die kunnen helpen bij het opzetten of promoten van zo'n actie, speciaal voor dierenzorg wat voor heel Europa geldt? Is er iets dat ik kan doen?
Ik heb geen familie, de taal hier is moeilijk al ben ik aan het leren. Ik wilde helemaal niet in Spanje blijven, het zou tijdelijk zijn maar door het overlijden van mijn man zijn de mogelijkheden voor mij plotseling veranderd.
Groetjes en een fijne week allen.
Susan.
MMcGonagall schreef op 10-12-2025 om 23:28:
Mijn dierenarts heeft als opties een betalingsregeling of afstand doen. Mijn kat heeft me dit jaar 2000 euro gekost, gebitje saneren en diabetes. En dat voor een 13 jaar oude, niet altijd even sympathieke kater. Gelukkig had ik het, maar anders had ik het geleend of zo.
Oeff... Dat is veel geld. Ik hoop dat hij 20 jaar wordt en je er nog lang plezier van hebt!
Zo jammer dat huisdieren maar zo kort leven, vergeleken met wij mensen. Deze twee van mij zijn bijna 3 jaar maar van mij mogen ze de rest van mij leven bij me blijven om me te vergezellen 
Hallo allemaal,
Xula wordt om 13:30 geopereerd. Dankzij 4 personen hier die mij volledig belangeloos en als zeer aangename verrassing hebben geholpen.
Zij vroegen mij hun naam niet expliciet te noemen dus respecteer is dat maar ik wil jullie vertellen dat jullie fantastisch zijn! En ook de mensen hier die meegeleefd hebben en mij raad gegeven hebben zijn fantastisch.
Stelt u zich voor: Een aantal dagen geleden was ik radeloos en wist niet wat te doen. Een jong poesje met nierstenen in laten slapen? (Iets dat overigens niet veel minder kost dan een operatie, tenzij ik haar net zo lang zou laten lijden totdat het beestje overlijdt, dat is onmenselijk).
Ik ben nergens op het internet actief. Ergens las ik over crowdfunding maar ik ben daar niet bekend mee. Omdat dit het enige platform is waar ik eerder actief geweest ben, vroeg ik hier, zonder al te veel te verwachten, of mensen hier bekend mee waren en ik was van plan om jullie hier te vragen, als ik eenmaal een crowdfunding campagne opgezet heb, of mensen het misschien voor mij willen delen op social media.
Maar iets wonderlijks gebeurde. Binnen een dag kreeg ik reacties van mensen die ik helemaal niet ken, en zij wilden mij helpen. Ik kan het nog steeds niet bevatten. Ik ben niet gewend dat mensen aardig tegen mij zijn, laat staan mij helpen.
De 4 donaties plus een klein beetje geld dat ik opzij heb gezet zijn exact genoeg gebleken voor de operatie en hopelijk ook voor de nazorg.
Ik weet niet hoe jullie te bedanken maar nogmaals: BEDANKT!
Iemand suggereerde dat ik wellicht maar een boterham minder moest eten en niet aan katten moet beginnen wanneer je niet zeker weet of e het financieel kunt bekostigen. En ik ben het daar helemaal mee eens. Alleen was de situatie toen ik deze poesjes adopteerde, zusjes die niet zonder elkaar kunnen, er heel anders voor stond. Ik heb een situatie zoals deze nog nooit meegemaakt. Wat ik wel heb meegemaakt is dat het leven in één klap kan veranderen. Dat had ik niet voorzien.
Maar het gaat niet om mij, het gaat om Xula. En ik ben er van overtuigd dat ik haar vanavond weer bij me heb en dat ze de komende dagen weer helemaal op zal knappen.
Iedereen die reageerde en de donateurs, nogmaals dank. Ik heb er om gebeden en gesmeekt en ik heb het "gekregen".
Wat zijn er toch een goede mensen in deze wereld, gelukkig. Waar ik nu woon (tegen wil en dank) zijn de mensen nogal op zichzelf. Ik eb geen contacten hier en zou het liefst zo snel mogelijk weer naar Nederland willen. En dat zal vast wel gaan lukken.
Muchas gracias!
Susan.
Hartstikke fijn dat Xula toch snel geopereerd kon worden door een aantal lieve mensen. We hebben zelf 2 katten dus ik begrijp heel goed dat je haar wilde helpen.
Sterkte, Susan!
Hoe is de operatie van Xula gegaan?
Goed te lezen dat de operatie door kon gaan! Hoe is het nu met Xula?
Xula is weer hier bij mij.
Gisterenavond kon ik haar ophalen.
Gisteren was wel een beetje "eng". Ze keek me de hele avond met angstige ogen aan, ze was supersuf en ze moet zo´n plastic "toeter" om haar nek dragen waar ze helemaal niet tegen kan. Het was zielig om te zien.
Aangezien ik vandaag de hele dag thuis ben en ik haar goed in de gaten kan houiden, heb ik dat ding afgedaan en vandaag lijkt ze weer helemaal de oude
Ze gaat gewoon naar haar kattenbak. Geen bloed meer in haar plas, uiteraard. Ze speelt weer met haar zusje. Het lijkt erop dat het geslaagd is.
Ik heb een zakje speciale voeding meegekregen en medicijnen die ze de komende week moet innemen. Gelukkig is ze een makkelijke eter en kan ik het makkelijk mengen met wat natvoer.
Ik ben de mensen hier eeuwig dankbaar. Jullie hebben een leven gered. Letterlijk. Dat doet me zo goed.
Jammer dat ik hier geen foto´s kan plaatsen 
Fijn te lezen dat het goed gaat met haar (en jou). Veel geluk 🍀
Fijn dat het zo gegaan is. En wat lief van de anonieme helpers <3
Ginevra schreef op 14-12-2025 om 14:28:
Fijn dat het zo gegaan is. En wat lief van de anonieme helpers <3
Ik had dat nooit verwacht. Ik huilde tranen van geluk en kon het bijna niet geloven.
Alles gaat goed Ze is weer als vanouds.
Nog 3 dagen medicijnen in haar natvoer verwerken.
Gelukkig is Xula (Catalaans voor Chula. Chula betekent: stoer, mooi, prachtig in het Spaans, mooie naam) een makkelijke eter en kan ik alle medicijnen mengen in haar nat voer zodat ze al haar medicijnen binnenkrijgt. Haar zusje heeft nog nooit gezondheidsproblemen gehad, eet alleen droogvoer en is veel sterker. Zou ik haar medicamenten moeten geven dan wordt het moeilijk, maar met haar is er nooit iets aan de hand.
Het is zo aandoenlijk om ze samen te zien. Mia (het zusje van Xula) weet heel goed wanneer haar zusje niet in orde is. Het is ongelooflijk hoe poezen dat aanvoelen en mij dan komen waarschuwen. Mensen die echt veel tijd doorbrengen met hun kat/poes of huisdier begrijpen precies waarover ik het heb. Wanneer je twee van die kleintjes krijgt ben ij diegene die het karakter van de kat of poes vormt. Omdat een deel van mijn werk, vanwege bezuinigingen, thuis is, ben ik vrijwel altijd bij ze.
Het is zo mooi om te zien dat ze je volledig vertrouwen. Wanneer je twee van die kleintjes krijgt kun je zelf hun persoonlijkheid vormen. Nooit slaan, nooit laten schrikken, altijd goed en me respect behandelen en je krijgt er zoveel voor terug!
Soms raak ik één van de twee aan terwijl ze slapen en dan schrikken ze. Hun instinctieve karakter is dan dat ze je zullen krabben, maar deze twee kunnen soms schrikken maar op het moment dat ze mij zien weten ze direct dat het goed is. Ze hebben mij nog nooit een keer gekrabt of gebeten.
Alleen heel achtjes bijten in je vinger om te katen zien dat ze je mogen
Sorry, na alle ellende die ik heb meegemaakt, waar ik jullie nooit mee lastig zal vallen, kan ik zo van deze beestjes genieten en ik ben zo dankbaar voor de hulp van mensen die ik niet ken. Ik ben daar zo emotioneel door geraakt. Als iedereen elkaar in deze wereld gewoon een beetje in de gaten houdt en we elkaar proberen te helpen, wat een perfecte wereld zouden wij hebben. Een jaar geleden zou ik me niet voor kunnen stellen dat ik in zo´n benarde situatie terechtgekomen zou zijn. Ik had het goed. Nu niet. Maar dat geeft niet. Ik ga niet in de slachtofferrol zitten. Voor mijzelf zou ik nooit hulp vragen, ik kom er wel weer bovenop. Ik doe alles wat ik kan doen om weer een normaal leven te lijden, maar beestjes zijn hulpeloos. En voor hen ben ik dus in staat om zelfs te bedelen om ze gelukkig, levend en gezond te houden.
Ik ben hier échte mensen tegen gekomen. Mensen met een goed hart die zomaar vanuit het niets geholpen hebben om mijn poes beter te maken. Het geeft me een gelukzalig moment. De mensheid is voor het grootste gedeelte gelukkig goed.
Dank jullie wel en iedereen die vragen heeft of foto´s wil zien of informatie wil over de poesjes, stuur me gerust een bericht.
Zo! Dat is eruit Ik schrijf graag van me af want ik heb niet veel mensen om mij heen. Ik hoop dat het niet storend is.
Wat fijn dat het zoveel beter gaat met Xula!
Maar wat naar in de situatie waarin jezelf zit: zo alleen daar, man en ene zoon overleden, andere zoon in gevangenis. Ik hoop dat je uiteindelijk weer naar Nederland kan terugkeren
Ik wens je heel veel sterkte! En blijf hier, of in een nieuw topic, schrijven! Dat is echt niet storend.
Dikke knuffel
Dank je wel, Roodborstje voor je opbeurende woorden. Dat doet me echt goed. Meer dan je misschien denkt.
Het is inderdaad een situatie die voor mij heel moeilijk is om uit te drukken in woorden. Ik vind het nog steeds moeilijk om echt over te praten terwijl ik weet dat ik dat juist wel moet doen.
Ik wil graag liefde geven maar heb niemand om het aan te geven, behalve de poezen. Ik hoop mijn zoon snel weer in vrijheid in mijn armen te kunnen nemen en het ziet er naar uit dat dat ook snel gaat gebeuren. Hij is een goed mens.
Vandaag is het precies een week geleden dat Xula is geopereerd en ik heb zojuist haar laatste medicijnen gegeven. Nu alleen nog een paar weken verder gaan met haar speciale voer.
Vanmiddag op controle geweest en alles lijkt goed en ze is weer helemaal de oude.
Ik zal zeker blijven schrijven zonder jullie te overweldigen.
Nogmaals hartelijk dank allemaal voor de steun en de berichten.
Ik zal dit nooit vergeten.
