Home » Forum » Occupy

Occupy

90 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
krin
Occupy

Ik zit om een mening verlegen.
Ik volg het nieuws over al die Occupy-protesten zo'n beetje, en de commentaren erop. Die niet mals zijn, vooral over de Nederlandse tak. Het geschamper over de manifestaties in Amsterdam, met name van de columnistische linkerzijde (Vk, Nico Dijkshoorn) heeft me verbaasd. Voorzover ik het begrijp zijn het (jonge) idealisten tegen het grootkapitaal. Van nu.nl: "De groep heeft een aantal eisen gepubliceerd, maar deze doelstellingen zijn zo groots, dat het lastig lijkt ze daadwerkelijk te realiseren. De beweging lijkt dan ook voornamelijk een bewustzijn te creëren. Het is een beweging waarin mensen zich verenigen die het gevoel hebben binnen de huidige politiek- en machtsverhoudingen geen stem te hebben."
Zijn het langharig-werkschuw-tuig-types die ook wel eens het Tahrirplein-gevoel willen? Beroepsdemonstranten op zoek naar een nieuw thema? Allerhande mensen die hier een gezellige zonnige zaterdagbesteding in vinden? Of is het een begin van een nieuw alles-wordt-anders-elan? En is de crisis wel de schuld van het grootkapitaal?
Ik weet niet wat ik ervan vinden moet. En zit dus om een mening verlegen. Gelukkig lopen hier nog wel eens mensen met meningen rond, dus verschaf me er eens wat, alstublieft. Mag vers van de lever, over links of over rechts.

tonny
Ongenoegen over de 'toestand in de wereld'

om even de stem van GBJ Hilterman te laten klinken (daar mocht ik vroeger nooit doorheen praten als-ie op de radio was).
Een heldere mening heb ik niet, het vak economie is volledig aan mij voorbij gegaan toen ik op de middelbare school zat en in de vervolgopleiding speelde het ook al geen rol.

Ben toevallig ook in A'dam geweest maar niet in de demonstrantenhoek.

Zorgen en ongenoegen, ja dat voel ik met de demonstranten mee. Maar wat je ermee moet, ik weet het niet.

Of alle narigheid puur de schuld is van de banken - hm, ook al niet. Wij met ons allen leven al een tijdje op te grote voet en willen meer besteden dan er binnen komt. Miriam Lavell (o.a.) kan daar prachtig en verhelderend over schrijven, zoek maar eens het huizendraadje van een tijdje terug.

dc
Tja

Ik weet ook niet goed wat ik ervan moet denken. Maar als ik kijk naar hoe onze economie werkt, "alles moet groeien", dan moet dat toch echt een keer verkeerd gaan. Lijkt me.

Maar hoe het met zoveel mensen dan wel goed moet gaan, zou ik ook niet weten. En ik ben bang dat de protestanten het ook niet weten.

Pluk53
"tegen het graaien"

dat is wat ik ervan begrijp. Er was een tijd dat mensen voor hun werk, ondernemingszin, initiatief betaald werden. En mensen die zichzelf bovenmatig verrijkten ten koste van anderen, die werden "enigzins" met een scheef oog aangekeken, en dat was maatschappelijk in feite "not done".
Ergens heeft er een wildgroei plaatsgevonden van het anglo-amerikaanse managementsmodel, waarin mamnagers in staat werden gesteld om zichzelf excessief te verrijken met bonussen/salarissen/gouden-handdrukken. Je was een dief van je eigen portemonnee als je daar niet in mee ging. En dat allemaal binnen "de regels". Maar deze groep stelde wel zelf deze regels op. Excessieve bonussen op korte-termijn-resultaten (die op de lange termijn helemaal niet goed uitpakten voor het bedrijf, maar dat interesseerde de bonusontvangers geen zier). Politici die de mond vol hadden van "sociaal", en zelf zodra ze konden zich aansloten bij de graaiers (Wim Kok).
Het zou al hee fijn zijn als mensen er zich van bewust worden, dat "graaien" ten koste gaat van de maatschappij. Graaiers moeten weer het stigma krijgen van asociale egoisten. Genoeg is genoeg.

caton
Opmerking dochter (ot)

afgelopen zondag reden we richting Den Haag en op een gegeven moment zag mijn dochter een gebouw staan, dat ze erg veel op een schoen vond lijken. Die hebben ze zeker al voor Sinterklaas gezet, zei ze. Wat een hebberds!
Het was het gebouw van de ING bank :-)

ChrisH
Iphones

Hmm, ik las ook dat er in die groep demonstranten opvallend veel iPhone-bezitters waren ;-)

Op zo'n demonstratie komen veel verschillende soorten mensen af, alles wat jij noemt denk ik. Het verschil met Occupy op Wall Street is dat het hier in onze relatief egalitaire samenleving allemaal nog niet zo grimmig is met de armoede en de inkomensverschillen als in bijv. de VS. 'We hebben het met z'n allen nog veel te goed', dat idee.

Maar goed, een tegenbeweging moet toch ergens beginnen en dit is een begin.

Chris

skik
Ik snap niet zo goed wat ze willen

Zijn ze ontevreden met hun eigen (financiële) situatie en willen ze meer? Dan willen ze hetzelfde als waar ze de graaiers van beschuldigen.

Na alle geluiden van de afgelopen jaren waarbij banken en managers als graaiers en dus de zondebokken van de economische malaise gezien worden vraag ik me af wat alle mensen die het hardst roepen dat 't een schande is, die hebberigheid, nou echt denken dat ze er zelf geen deel aan hebben.

Volgens mij is het de mens eigen om steeds meer te willen. Dat blijkt ook wel uit CAO-onderhandelingen bij welke beroepsgroep dan ook, iedereen wil meer salaris. De huizenprijzen zijn de afgelopen jaren niet voor niets zo hard gestegen, want velen wilden groter, mooier, beter wonen. Ook al vind je zelf dat je bescheiden wensen hebt, zeker in vergelijking met de hele rijken, en denk je je eigen wensen te rechtvaardigen door ze te spiegelen aan die van de mensen die sociaal/economisch ver boven je zitten.

skik

Pluk53
Skik, precies

grote visser, kleine visser.
Maar ik neem aan dat je toch wel verschil ziet in de lasser die zijn mogelijkheden door de inflatie achteruit ziet gaan, en de bonusgraaiende hypotheek-verkoper op de bank?
Genoeg is genoeg, "meer" moet minder (sic) de drijfveer worden voor je inspanningen; waardering/levensgeluk/persoonlijke-ontwikkeling/gezondheid/..... dat moet "meer" gaan tellen.
Om iedereen maar even als "graaier" op de grote hoop te gooien, daarmee mis jij toch de essentie.

ChrisH
Sini

Apple als vertegenwoordiger van het grootkapitaal waar je tegen ageert, zoiets zat erachter die opmerking in de krant.

En je kunt je natuurlijk afvragen hoe slecht het gaat als zoveel demonstranten zich een iPhone kunnen veroorloven.

Chris

Belle Époque
Van internet gehaald

("ik ben woedend" is misschien wat te rellerig, maar als je het vervangt met "ik ben bang/teleurgesteld/verontrust/boos/etcetera" kom je ook een heel eind).

Bron: diverse sites.

Morgen beginnen ook in Nederland een reeks pleinbezettingen, in navolging van de protesten in de Arabische wereld, Spanje, Griekenland en de VS. Er zijn inmiddels bezettingen aangekondigd in Amsterdam, Utrecht, Den Haag, Rotterdam, Zwolle, Maastricht en Eindhoven. Meer actuele informatie over de kersverse beweging in Nederland en internationaal vind je onder meer op Global Info en Indymedia, en natuurlijk op de Facebook-pagina’s van de diverse steden. Hieronder een goed doordacht manifest dat zeer onlangs gepubliceerd werd door “De naamloze vennootschap”. Tot morgen.

Eric Krebbers

Manifest

Wie zijn wij? Wij zijn mensen die woedend zijn. Wij zijn hier aanwezig en vertegenwoordigen onszelf. Wij staan hier niet met pasklare oplossingen maar om stem te geven aan onze woede. Wij zijn woedend omdat onze woede als onrealistisch wordt gezien door de mensen die ons zouden moeten representeren. Onze woede wordt tot nog toe in de politiek, bij de vakbonden en in de pers niet gehoord, omdat zij niet beschikken over een taal die onze woede kan verwoorden. Wij zoeken naar die taal en beginnen bij onze woede.
Wij zijn woedend dat ten gunste van een moreel failliet bancair systeem onze maatschappij kapot wordt gemaakt.
- Wij zijn woedend omdat economisch denken gereduceerd wordt tot marktdenken.
- Wij zijn woedend dat wij ons leven in dienst moeten stellen van het in stand houden van de eeuwigdurende economische groei in plaats van het verbeteren van ons leven en dat van de mensen om ons heen.
- Wij zijn woedend omdat onze politici niet geloven in politiek maar alleen in crisismanagement.
- Wij zijn woedend omdat ons fundamentele democratische recht is verworden tot het recht om eens in de vier jaar te kiezen tussen verschillende versies van de status quo.
- Wij zijn woedend omdat zieken en gehandicapten niet langer gesteund worden in hun streven in waardigheid te leven.
- Wij zijn woedend omdat asielzoekers in dit land het leven sowieso onmogelijk wordt gemaakt.
- Wij zijn woedend omdat mensen illegaal worden verklaard.
- Wij zijn woedend omdat er structureel mensen worden uitgesloten uit onze maatschappij.
- Wij zijn woedend omdat wij een asielbeleid hebben dat tot zelfmoord drijft en woedend dat aan zo’n daad geen politieke consequenties worden verbonden.
- Wij zijn woedend dat mensen die trachten de status quo te doorbreken doorgaans voor gek worden verklaard, worden gecriminaliseerd en worden opgesloten. Alles om maar niet met ze te hoeven praten.
- Wij zijn woedend omdat wij allemaal freelancer van ons eigen leven moeten zijn, dat bestaansonzekerheid en zelfredzaamheid verplichte manieren van leven zijn geworden.
- Wij zijn woedend omdat meer blauw op straat zonder structurele verandering bijdraagt aan een gevoel van onveiligheid in plaats van veiligheid.
- Wij zijn woedend omdat politieagent zijn iets beters moet inhouden dan het in stand houden van de veiligheidsmanie en het halen van targets.
- Wij zijn woedend omdat onze privégegevens handelswaar geworden zijn.
- Wij zijn woedend omdat we worden gereduceerd tot consument.
- Wij zijn woedend omdat de openbare ruimte geprivatiseerd wordt en het gerief van het winkelend publiek als reden gebruikt wordt om demonstraties te verbieden.
- Wij zijn woedend omdat onder het mom van bezuinigen elke fundamentele discussie in de kiem gesmoord wordt.
- Wij zijn woedend omdat een financiële crisis misbruikt wordt om verwoesting te legitimeren.
- Wij zijn woedend omdat er op het openbaar vervoer wordt gekort en er tegelijkertijd miljarden worden geïnvesteerd in asfalt.
- Wij zijn woedend omdat onze vrije kunst, onze vrije wetenschap en onze vrije natuur de nek worden omgedraaid onder verwijzing naar een vrije markt.
- Wij zijn woedend omdat we internationaal moeten denken als banken en bedrijven er baat bij hebben, maar we plots over ‘de luie Grieken’ moeten spreken als het misgaat.
- Wij zijn woedend omdat regering en oppositie elkaar naar de kroon steken met het pitchen van bezuinigingsplannen en niemand de noodzaak van die bezuinigingen ter discussie stelt.
- Wij zijn woedend omdat publieke gelden als privaat kapitaal worden rondgepompt.
- Wij zijn woedend omdat de redding van de financiële sector vele tientallen miljarden euro’s heeft gekost, en er niets gedaan wordt om zoiets in de toekomst te voorkomen.
- Wij zijn woedend omdat de crisis wordt verhaald op de onderkant van de samenleving, terwijl een toplaag van 10 procent van de Nederlandse bevolking 60 procent van het vermogen bezit.
- Wij zijn woedend omdat het steunen van banken die op eigen risico geld hebben uitgeleend aan Griekenland op demagogische wijze wordt gepresenteerd als de redding van een land.
- Wij zijn woedend omdat deze wereld als de best mogelijke wordt voorgesteld.
Wat hebben wij gemeen met mensen die kamperen op Wall Street, in Griekenland en in Spanje? Met demonstranten in de Maghreb en het Midden-Oosten? Met mensen wiens bestaan als illegaal wordt bestempeld? Met mensen wier PGB wordt afgeschaft? Dat er voor onze woede nog geen plaats is binnen de bestaande politiek-maatschappelijke orde. Daarom staan wij hier. Wij zien onze aanwezigheid hier als een eerste uitspreken van een gemeenschappelijke taal.

De naamloze vennootschap

Kaaskopje
Frappant

Ik lees het volgende:

- Wij zijn woedend dat wij ons leven in dienst moeten stellen van het in stand houden van de eeuwigdurende economische groei in plaats van het verbeteren van ons leven en dat van de mensen om ons heen.
Bij mij op mijn werk hebben we te maken met dit probleem in het klein. We zijn begonnen als kleinschalig bedrijfje met aanvankelijk nog geen 10 werknemers. Dat is uitgegroeid tot een bedrijf met een moederbedrijf, een paar filialen en verhuur van kantoorruimte aan derden. Nou nou, dat gaat voorspoedig met Kaaskopjes bedrijf zul je denken, maar dat is niet zo. We bestaan bij gratie van de kredietverlening van een bank, volgens wat we ervan opvangen. Bij het uitbreiden van de zaak is geld gestoken in de uitbreiding. Zo snel mogelijk zoveel mogelijk werkplekken, maar ik betwijfel of de arbo ons meubilair wel eens goed bekeken heeft. Er wordt wel geïnvesteerd in kwantiteit qua bedrijfspanden en personeel en uiteraard ook in de kwailiteit van ons 'product', maar niet in de kwaliteit van het interieur en daarmee het welbevinden van het personeel.
Door zulk gedrag gaan werknemers zich ontevreden voelen en zich zorgen maken. De bank kan tenslotte ieder moment beslissen dat er geen krediet meer verstrekt wordt en dan is het exit bedrijf.
De huidige samenleving in het klein volgens mij.

Kaaskopje
Iphone

.........En je kunt je natuurlijk afvragen hoe slecht het gaat als zoveel demonstranten zich een iPhone kunnen veroorloven...........
Er is zelfs een demonstrant met een Jaguar heb ik uit zijn eigen mond gehoord:-)
Het gaat niet om het bezit van de demonstranten. Dan zou iemand met veel geld op de rekening dus nooit op 'links' mogen stemmen vanwege dat bezit?

Belle Époque
Tja

Mensen met een Iphone en zelfs een Jaguar...

Of, wat ik ook al heb gelezen bij reaguurders van nieuwsmedia, "profiterend werkschuw tuig"...

't Is ook nooit goed...

Maar ondertussen mogen wij de verloren gokspelletjes van die ene procent (banken, politiek) betalen.
Ondertussen (bron: radio 1) is het zelfmoordcijfer onder de "gewone Grieken" dramatisch gestegen.
Ondertussen lopen mensen die wél hard gewerkt hebben ook het risico dat ze hun huis en hun pensioen verliezen, niet omdat ze niet met geld om kunnen gaan, maar omdat zij ook de dupe worden van bezuinigingen. En, op Nederlands niveau: je zal maar bij de DSB hebben gezeten...
Ondertussen is, in de VS, Detroit veranderd in een akelige spookstad (ik ken iemand die er vrij goed bekend is... was...).
Ondertussen raken (weer op Nederlands microniveau) 90% van de PGB-houders (vast niet allemaal mensen die verwend zijn) hun PGB kwijt (in plaats van dat alle PGB-houders een deel moeten inleveren en toch nog wát behouden), als gevolg van de crisis. Een crisis die zij toch echt niet veroorzaakt hebben.
Ondertussen wordt het steeds onmogelijker om een passende woning te krijgen, niet alleen als je een "minimumlijer" bent, maar ook Jantje Modaal begint het te voelen.
Ondertussen lijkt het wel domino in Europa (Frankrijk nu).
Ondertussen werk je niet meer om een ander te helpen (dienstverlening) maar om een ander een rib uit het lijf te zagen om je baas rijker te maken en mag je oprotten als je niet voldoet of als de baas kans ziet minder of goedkoper personeel te kunnen gebruiken voor hetzelfde werk.
Ondertussen leven (wereldwijd) steeds meer mensen alleen maar om te werken en om de steeds hogere vaste lasten te kunnen betalen en lopen ze de kans alsnog hun huis e.d. kwijt te raken omdat er een bank omvalt of omdat ze zelf omvallen.

Occupy heeft niet de intentie de wereld te verbeteren, hoorde ik laatst op de radio, maar wel om de mensen bewust te maken van de huidige stand van zaken.

En ja, dat wij daar ook deels schuld aan hebben wegens hebbe-hebbe-hebbe, hoort daar ook bij. Wij hebben ons gek laten maken. Het is toch godsgeklaagd dat ik voor bijna de helft van de prijs een goede auto kan kopen omdat niemand die wil hebben vanwege wat onschuldige blikschade? Het is toch te gek dat je tegenwoordig beter metéén een nieuwe printer kan kopen omdat cartridges net zo duur zijn als ze vervangen moeten worden? Waar is de tijd dat een doorsnee apparaat nog lang mee ging, ook al stond er geen Miele op? Waarom gaan computers en smartphones tegenwoordig maar kort mee en zijn ze binnen een paar jaar traag en niet meer te gebruiken, ook al doe je er helemaal geen gekke dingen mee? Waarom moeten we elk jaar nieuwe kleren terwijl die van vorig jaar nog prima zijn, en die van het jaar daarvoor en dáárvoor ook?

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

En ja, wie de schoen past... Ik ook.

Pluk53
Jetteke, joyeux

klopt, "we" laten ons in de mallemolen meeslepen. Maar dat laat onverlet dat er een omslag is geweest sinds de jaren 80 wat betreft de morele aspecten van zelfverrijking.
30 jaar geleden verdiende een bankmanager/directeur een goed salaris, en deed ook verantwoordelijk werk. Idem voor bestuurders in maatschappelijke organisaties, wooncooperaties, ziekenhuizen, scholengemeenschappen. Vaak waren dat ook nog meer "meewerkende voormannen", mannen uit de praktijk. Met de schaalvergroting is er een bestuurs/managementslaag ontstaan die "los" staat van de organisatie. En ze zijn in veel gevallen ook "los" van enige controle wat betreft hun zelfverrijking. Er is een cultuur gegroeid waarin het "graaien" normaal werd (=buitenproportionele beloningen zonder dat dit gekoppeld is aan "persoonlijk genomen risico", of buitengewone capaciteiten).
Een vis begint te rotten vanaf de kop. Dus als de top aan zelfverrijking doet, waarom zou jij dan ook niet een graantje meepikken als je de kans krijgt. Daarom is het zo belangrijk dat "de top" het goede voorbeeld geeft, of door de rest van de maatschappij uitgekotst wordt.

Fiorucci
Joyeux

"Maar voor de rest ben je er toch zelf bij? Je ben niet verplicht om een Wii, een Iphone, een LCD-scherm en een nintendo te kopen, je kinderen hoeven echt geen Uggs te dragen of elk een eigen pc op hun kamer te hebben, je hoeft niet elk jaar op wintersport of andere dure vakantie, je hoeft niet elke vier jaar een nieuwe auto te rijden, de kinderen op vier sporten te doen, en elke vrijdagavond uit eten."
Gelijk heb je. Maar er zijn heel veel mensen die dit al jaaaren niet meer doen, zo leven. Bij hen is de rek er allang uit, en die hebben dus nu een probleem.

Belle Époque
Heel erg lang verhaal

Ja, ook dáár moet naar gekeken worden: onze eigen hebzucht. Want daarmee doorbreken we die cirkel van méér méér méér niet bepaald. Occupy wil ons daar ook op wijzen. Dat we ons gek laten maken. En dat staan we onszelf toe, dát is ons aandeel in de gekte.

De lat wordt door veel mensen best hoog gelegd. Niet alleen qua hebben hebben hebben van allerlei gadgets, de nieuwste auto (vroeger gingen mijn ouders met 2 kinderen in een VW Kever op vakantie... 1x per jaar, tegenwoordig moet dat in een Megane of een Safira).

Ik zal een aantal voorbeelden geven. Een aantal zijn wereldwijd, een aantal zijn typisch Nederlands, maar het zit nou eenmaal ingewikkeld in elkaar en heeft met elkaar te maken, dus val me daar niet op aan. En ja, het komt van twee kanten, maar waarom wordt onze hebzucht aangewakkerd? Om lucht in die economie te blijven pompen! En ik ga het nu even heel zwartwit opschrijven.
We werden door reclames van fitte vijftigers in cabrio's gelokt om een pensioen af te sluiten. De mensen die dat hebben gedaan zijn een deel van hun centen kwijt.
We worden gedwongen meer geld te betalen voor o.a. stroom, die afkomstig is van maatschappijen die investeringen doen waar we niet altijd om hebben gevraagd of zelfs niet achter staan, maar waar we wel aan mee moeten betalen.
We mogen niet degelijk gekleed gaan, maar trendy (er liep laatst nog een topic over), wat ook extra geld kost...
Onze kinderen moeten we zo snel mogelijk afstaan aan kinderopvang, waar we eerst werden gelokt met toeslagen, die nu worden afgenomen. Vroeger paste men op elkaars kinderen, tegenwoordig heb je niet eens meer tijd om je zieke moeder te verzorgen, laat staan de kinderen van de buren, want we MOETEN zoveel. Niet alleen werk, wel dingen die geld kosten.
Vrouwen mochten vroeger na hun trouwen niet meer werken, nu moeten ze "een carrière hebben". Vanmorgen hoorde ik op de radio een dame zich heel arrogant uitlaten over "mutsen" die een "webwinkeltje hebben" i.p.v. een carrière willen. Het is een schande om toe te geven dat je liever wat minder ambitieus je eigen broek op wil houden (of, helemaal foei, je als een hoer door je man laten onderhouden om zelf op de kinderen te passen).
En dat werk, is dat nog wel gericht als echt serieuze dienstverlening, of allemaal gebaseerd op "zo efficiënt mogelijk" en "winstgevend"? Neem nou de zorg. Steeds meer mensen lopen vast omdat ze het niet meer kunnen opbrengen met de klok in de hand in noodvaart zoveel mogelijk cliënten af te werken in zo min mogelijk tijd. Tijd is geld, weet je wel.
Zieken en gehandicapten moeten mee doen met werken. Op zich een nobel streven, en ze willen vaak zelf wel, maar de mogelijkheden om dat te kúnnen doen worden steeds meer uit handen geslagen door bezuinigingen. Ze vormen steeds meer een groep die wordt beschouwd als een spaak in het wiel van de economie.
Werk is niet meer gericht op zuivere dienstverlening, maar op hebzucht aan te wakkeren. Er worden goed bestudeerde verkooptrainingen gehouden die ik zelf heb geleerd toen ik voor mijn werk als mysteryshopper moest controleren of de medewerkers daadwerkelijk die trainingen goed in de praktijk brengen. Niet eens om de klant een goed product te leveren, maar ook om de klant extra geld te laten betalen, bijvoorbeeld door middel van upselling en beloftes die er op papier heel leuk uitzagen, maar adders onder het gras hadden ("eerste zes maanden gratis", "uitgestelde betaling" etcetera). En dankzij onze hebzucht werkt het.
Ik noemde al dat ik zelf spotgoedkoop een relatief jonge auto heb gekocht omdat er blikschade op was. Men is zo verwend dat men daar liever de neus voor ophaalt.
Dat een DSB-bank zo groot kon worden lag aan onze hebzucht, de behoefte om voor een dubbeltje op de eerste rang te zitten. Dat er een oud-minister van financiën bij betrokken was, zegt wel wat over de integriteit van dergelijke banken.
In Amerika is het nog erger. Ik mail al langer met Amerikaanse vrouwen en ben destijds diep geschokt van wat er in New Orleans gebeurde tijdens Katrina. Zes jaar later wonen mensen die tot de hurricane een goed leven hadden, mooi huis, goede baan, en nu wegrotten in een stacaravan (vochtige omgeving, schimmel, ziekte) en nog steeds wachten op het verzekeringsgeld waar ze recht op hadden en flinke premies voor hadden betaald.
Detroit is een spookstad geworden.
Buiten de grote steden zijn de mensen echt heel erg afhankelijk van hun auto (kassa-ping), omdat ze supermarkten vaak buiten de bebouwde kom hebben gebouwd (niet overal, wel op veel plaatsen), openbaar vervoer slecht is en lekker gezond boodschappen doen op de fiets gelijk staat aan kamikaze. Dit zijn niet mijn woorden, maar die van iemand uit Amerika zelf.
En kijk eens naar computers! Het zou geweldig zijn als spullen lang meegingen, zoals mijn eerste wasdroger, die ergens uit de jaren 60 kwam en in de jaren 90 definitief de geest gaf. Een computer is tegenwoordig binnen 2 jaar al achterhaald. Niet omdat we veeleisend zijn, maar omdat er telkens programma-updates zijn waar we niet omheen kunnen en steeds meer eisen van het systeem. Mijn laptopje, die ik voor mijn werk heb gekocht en alleen gebruik voor schrijfwerk en surfen, trekt het nu al amper terwijl die nog maar net 2 jaar oud is (ja, ik heb alle truukjes zoals schijfopruiming en ccleaner gedaan). Ik word dus gedwongen om over niet al te lange tijd een nieuwe te kopen.
En dan hebben we de oude woonwijken. Vaak goedkopere huurwoningen. Ze worden vaak neergezet als potentiële Vogelaarwijken terwijl dat echt niet allemaal het geval is. Het zijn oude huizen, die inderdaad hier en daar wel wat gemoderniseerd kunnen worden, maar veel mensen zijn best tevreden met wat minder groot en minder nieuw en minder luxe. En zijn bereid een extra trui aan te trekken omdat de isolatie wat minder goed is dan in een duurder, nieuw huis. Ik zou zelf een moord doen voor zo'n huis, maar "men" wil die oude dingen liever slopen. Want "niet duurzaam". En eigenlijk vindt "men" het maar lelijke oude dingen. En (maar dat zegt men niet in het openbaar) niet representatief voor het imago van de stad. Dus slopen die huizen, vervangen door dure koopwoningen of vrije sectorhuur! Eengezinswoningen vervangen door appartementen die langer te koop blijven staan dan men had gedacht. En al die mensen met een laag inkomen ("eigen schuld, moeten ze maar harder werken") moeten maar zien hoe ze het redden. Donner heeft zelfs de moed om de huren te verhogen en de huursubsidie te verlagen om die armoezaaiers te stimuleren goedkoper te wonen... Wat een ongelooflijke onzin!
En dan Griekenland, waar het qua Euro "game over" lijkt, waarover men al vanaf het begin zware twijfels had of dat wel een volwaardig Euroland zou zijn (er zijn sowieso al vanaf het begin twijfels geweest over die hele Euro), waar men heeft gegokt, en verloren. En waar de burgers, aan wie niets is gevraagd, nu een heel zware prijs moeten betalen. Een prijs die aan de rest van Europa wordt rechtgepraat door het zo te brengen alsof tout Griekenland jarenlang een zeer luxe leventje hebben gehad. Dat het zelfmoordpercentage recentelijk flink is toegenomen, werd laatst tussen neus en lippen door op Radio 1 verteld en mag verder niet hardop gezegd worden.
Ik noem Nederlandse voorbeelden, maar wereldwijd zijn er zulke voorbeelden te noemen. En ja, we hebben het relatief goed in Nederland, ik ben de eerste om dat te beamen. Maar er is een domino-effect aan de gang, kijk maar naar de problemen met huizen en hypotheken, met toenemende werkloosheid, met de manier waarop mensen worden weggezet die niet goed mee kunnen komen, met de stijgende prijzen die voor steeds meer mensen (niet alleen meer de minima) een probleem beginnen te worden. Ik vind het verschrikkelijk wat er nu met de pensioenen gebeurt, hoe mensen in feite een zekerheid was beloofd die nergens op gebaseerd blijkt te zijn.
En heel veel dingen hadden niet hoeven gebeuren...

Zo, schiet maar, want ik weet dat veel mensen nog steeds denken dat het allemaal wel meevalt en dat het overdreven is, of, erger, gezemel van verwende mensen of juist van werkschuw tuig. Of gezang uit de linkse kerk. Nee, Occupy heeft geen oplossing. Maar wil wel proberen om die gevaarlijke "er is toch niks aan de hand?" houding te doorbreken. Om de mensen te wijzen op wat er écht speelt (en ja, dat wij onszelf hebben toegestaan daarin mee te gaan). Kom uit je hypnose, zie wat er écht aan de hand is en ga kijken wat jouw manier is om dit te doorbreken! En de één gaat in een tentje op de Dam zitten, de ander gaat eens serieus nadenken of dit wel het leven is dat hij/zij voor ogen had en of hij/zij niet vooral bezig is de zakken te spekken van die ene procent onder het mom van "werken aan je toekomst". Maakt mij allemaal niet uit, als we maar in godsnaam gaan nadenken over hoe de vlag er bijhangt. En die hangt niet lekker...

Jolanda123
Haagse bluf, letterlijk, opgeklopte lucht

Kortom, D'r zit een hoop overbodige lucht in onze maatschappij.

Economisch gezien moet er zoveel mogelijk geld in de economie gepompt worden om maar zoveel mogelijk producten te verkopen.
Want des te meer producten er verkocht worden, des te beter kunnen de fabrieken draaien, en zijn er meer arbeiders nodig, waardoor er door meer mensen een inkomen verdiend word, waardoor er weer meer producten verkocht kunnen worden, en de fabrieken beter draaien enz.. enz..

Praktisch alles wordt ondergeschikt gemaakt aan het grote doel: Geld verdienen en rijkdom vergaren. Hebben, hebben, hebben...

Waardering voor immateriële zaken wordt minder en minder.
Ik bedoel maar, welk prijskaartje hang je aan oprechte aandacht, of gewoon een kopje koffie aan het bed van een hulpbehoevende of bejaarde? Wat mag dat kosten of wat is dat waard?
Welk prijskaartje hang je aan de zorg die een ouder verleent aan een IADHK? Wat mag dat kosten of wat is dat waard?
Welk prijskaartje hang je aan een moeder die met haar 4-jarige kind door de plassen heen stampt uit puur plezier omdat het leuk is? Wat mag dat kosten of wat is dat waard?

Zoals ik het nu zie, in onze economische maatschappij is dat waardeloos. Domweg omdat er geen prijskaartje aan gehangen kan worden, omdat het geen "productie eenheid" is waar winst op gemaakt kan worden.

Waardevol is in mijn ogen tegenwoordig vaak een beschrijving van hoeveel "winst" er op iets gemaakt kan worden.

En weet je wat het erge is? Het gevolg hiervan is, dat mensen stukje bij beetje het gevoel krijgen dat ze zelf niets kunnen. Dat er voor simpele dingen een diploma aanwezig moet zijn, voordat het waardevol is. (diploma's kunnen omgezet worden in werk, en betaald werk is een productie middel)

Simpel voorbeeld: Oppassen.

Was het ooit genoeg dat jij zelf kinderen had, waardoor er voldoende vertrouwen was dat jou kind daar wel een paar uur kon blijven, heb je daar nu een diploma en staatserkenning voor nodig. Denk maar aan het hele gastouder verhaal.

Bracht jij vroeger elke dag een maaltijd naar opoe toe, en kreeg jij daar een paar centen voor, dan kan dat nu niet meer.

je mag namelijk niet tegen betaling eten koken voor de buren of je opoe, dat wordt gezien als werk. Dan moet je daar belastingen over afdragen, maar ook jouw keuken moet volgens de HCCP normen zijn ingericht, en ook moet je volgens die normen werken.
Ik bedoel maar, waar hebben we het over? 1 gehaktbal met aardappeltjes en andijvie voor opoe, en een bakkie haagse bluf.

krin
Ja maar ho nou even

"Was het ooit genoeg dat jij zelf kinderen had, waardoor er voldoende vertrouwen was dat jou kind daar wel een paar uur kon blijven, heb je daar nu een diploma en staatserkenning voor nodig. Denk maar aan het hele gastouder verhaal."
Wie hangt nou waar een prijskaartje aan? Die opvangoma's die het gratis of voor een zwart zakcentje deden, kregen toch de eurotekens in de ogen toen bleek dat ze met een cursus van drie maanden echt geld konden krijgen voor hetzelfde werk? En de ouders aftrek op de koop toe?
En (gepikt uit een ander draadje bij W, R & G) instanties die je adviseren je kinderen na een scheiding bij de minst verdienende ouder in te schrijven omdat je dan meer kindgebonden budget krijgt?
Wie draait dan wie een poot uit?
Maar goed, dat komt hierboven ook wel naar voren. Het hebben-hebben-hebben is bevolkingsbreed. Maar is dat nieuw? Is het vreselijk cynisch om te denken dat de mens nou eenmaal zo in elkaar zit? Eh. Ja. Maar toch.
Misschien is dat wel mijn mening. Dat het grote pakken wat je pakken kan ingebakken zit, en nu gesanctioneerd lijkt door het ontbreken van een algemeen aanvaarde, van bovenaf opgelegde moraal. Geen grote verhalen meer, verzuchtte zij postmodern, alleen nog maar versnipperd protesterende allerindividueelste individuutjes.
Ik vond het stuk van John Verhoeven vanmorgen in de Vk nog wel enigszins hoopgevend. http://bit.ly/qtbsnZ
Een tweede jaren zestig in de maak? Grass roots bewegingen, en zo. In the cloud, weet je...

Belle Époque
Goed dan

Wie het allemaal wel best vindt zo, mag met de handen op de rug (en sommigen met de kop in het zand) afwachten hoe de boel verder afbrokkelt en steeds meer mensen (niet alleen maar het luie, werkschuwe tuig of de verwende consument) het niet meer gaan redden. Wereldwijd, niet alleen in NL.

Ik doe dat niet, ik kan dat niet en ik wil dat niet. En ik ben geen fanatieke geitenharenwollensokkenverbeteraar, maar een simpele tuthola die nu nog uitkomt met haar geld (kwestie van keuzes maken en gezond verstand gebruiken), zelfs met een smalle beurs, maar dat niet meer voor elkaar zal krijgen als de aangekondigde bezuinigingen (die moeten dankzij de wereldwijde krediet- en de eurocrisis die is veroorzaakt door problemen waar ik echt niks aan kan doen en die ik al langer zag aankomen) doorgaan. En ik zal echt niet de enige zijn die in de knel komt want inmiddels beginnen ook mensen met een hoger inkomen, mensen die hard werken en niet achter elke hype en trend aanrennen, serieus problemen te krijgen. Hun mooie huis blijkt een molensteen, hun pensioen een zeepbel.

Jolanda123
Toelichting

krin schreef:

Wie hangt nou waar een prijskaartje aan? Die opvangoma\'s die het gratis of voor een zwart zakcentje deden, kregen toch de eurotekens in de ogen toen bleek dat ze met een cursus van drie maanden echt geld konden krijgen voor hetzelfde werk? En de ouders aftrek op de koop toe?

Misschien niet mijn helderste voorbeeld :-)
Wat ik ermee bedoelde te zeggen: Iets wat altijd goed en afdoende is geweest, is in de afgelopen jaren snel vercommercialiseerd.
Het bleek namelijk dat er geld te verdienen was met kinderopvang. Goud geld. En dus kwamen er regels en richtlijnen, en moesten de gastouders een diploma hebben, en ingeschreven staan bij een commercieel bureau.

Ik ben er namelijk niet van overtuigd, dat de kosten van de kinderopvang in de laatste jaren zo gestegen zijn omdat er zoveel "ongediplomeerde oma's en buurvrouwen" er een zakcentje bij verdienden. De kosten zijn (in mijn ogen) explosief gestegen NADAT er diploma's verplicht werden, en er managements lagen ontstonden, die van alles en nog wat moesten registreren.

Idem dito met de verplichte cursus van 3 maand die je aanhaalde. Waar ging de opbrengsten van die cursussen naar toe? Wie heeft daar het meeste aan verdiend? Echt niet die oppasoma's, of oppasopa's.

En als het ging over het geld wat ze daar mee verdienden en waar eventueel geen belasting over afgedragen werd? Nou, dat had simpel genoeg opgelost kunnen worden.
Ouders en gastouders vullen maandelijks een digitaal formulier in, waarin ze aangeven hoeveel uur er opgepast is, met bijpassende sofinummers, van oppas aanvrager en oppas verzorger. Komen de sofinummers niet overeen van oppasvragers en oppasgevers? Simpel, dan wordt de kinderopvang toeslag niet uitbetaald.

Op deze manier zijn gastouderburo's niet nodig voor de administratie...en weet de BD waar ze een aanslag inkomstenbelasting naar toe moeten sturen. Weer een kostenpost weg.

Je schreef ook: Maar goed, dat komt hierboven ook wel naar voren. Het hebben-hebben-hebben is bevolkingsbreed. Maar is dat nieuw? Is het vreselijk cynisch om te denken dat de mens nou eenmaal zo in elkaar zit? Eh. Ja. Maar toch.

Nee, het is niet nieuw dat mensen graag dingen willen hebben, en dat het ook graag, meer, meer, meer, moet zijn.
Dat zit volgens mij ook ingebakken.

Daar gaat het volgens mij ook niet over. Het gaat over het niet nemen van je verantwoording, het niet staan voor je zaak, en maar blijven graaien zonder dat je oog hebt voor de gevolgen van dat graaien.

Al schrijvend bedenk ik mij, (maar dat is een filosofietje van mij) dat het misschien te maken heeft met de ontmenselijking van het geheel.
Doordat je mensen alleen nog waardeert op hun productie vermogen, op wat ze financieel kunnen betekenen voor je bedrijf of de staat, gaat de menselijke waarde verloren.
Dan praat je over "poppetjes", of "productie-eenheden" of verzin een naam.
En als je het productie eenheden hebt, dan is het niet zo moeilijk om te vergeten dat als je 1200 productie eenheden aan de kant schuift, omdat het efficiënter kan, je het dan over 1200 mensen hebt, met hun dromen en wensen...

krin
Goed dan, belle

Wie staat er volgens jou met de handen op de rug en de kop in het zand (ongemakkelijke houding lijkt me dat, trouwens).
Jij niet, zeg je, maar wat zijn je plannen dan? Wie moet de de wereldwijde krediet- en de eurocrisis dan oplossen, en hoe? Ik zou niet weten waar ik beginnen moest. Niet in een tentje bij Beursplein 5, denk ik.
Als jij daar zou zitten, wat zou er dan op je spandoek staan?

Jolanda123
Collective voorzieningen

Izar schreef: Waravan denk je dat we onderwijskrachten, aanleg van dijken, wegen, personeel in de zorg, sociale uitkeringen betalen? Of is dat ook liefdewerk? Nee. Die collectieve voorzieningen, wat mij betreft een indicator voor het niveau van beschaving en fatsoen van een staat, betalen uit belastingen. Die belastingen worden geheven op inkomsten van werkenden.

Mijn reactie: oh, tuurlijk. D'r is niets mis met betalen voor collectieve voorzieningen. Graag zelfs.

Zo zijn er nog meer dingen te noemen die belangrijk zijn voor het geheel, het collectief.
Elektriciteit is er één van. Drinkwatervoorzieningen idem dito. Gasvoorzieningen. Openbaar vervoer (treinen bussen)
Oftewel, de oude nutsvoorzieningen. De nutsvoorzieningen die koste wat kost geprivatiseerd moesten worden, want dat was beter. Ik ben er nog steeds niet achter waarom het beter voor ons was. Ik weet alleen wel, dat het sindsdien alleen maar duurder is geworden, en niet goedkoper. Ondanks dat het voor de consument het beste was...

De beschaving en fatsoen van een staat kun je idd afmeten aan hoe die staat met de basisvoorwaarden om gaat die nodig zijn voor de burgers om te leven.

En er is geen enkele burgen in mijn ogen, die niet bereid is om daarvoor te betalen middels belastingen. En ook het systeem van meerdere belastingschijven, waardoor de mensen die meer verdienen meer betalen is reëel. Dat hoort bij die solidariteit.

Het voelt voor mij alleen heel anders als er "winsten" gedraaid worden die naar het nut van het algemeen gaan, of dat er exorbitante winsten gedraaid worden, die naar de zakken van enkelen toe gaan.

Belle Époque
Krin

Oplossen kan ik het niet, en Occupy ook niet.
Wel meehelpen om mensen bewust te maken dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is als veel mensen denken. Veel mensen zijn te goedgelovig: als ze zeggen dat ik die hypotheek wél kan, zal het wel zo zijn (DSB). Als ik maar braaf mijn pensioenpremie betaal zit ik later goed (en niet weten wat er met die premie wordt gedaan). Ik werk hard, dus mij kan niks gebeuren en wie in de schulden zit heeft dat aan zichzelf te danken.

Al die zekerheden donderen nu één voor één in elkaar. En nog stééds wordt gedacht: "Dat kan mij niet overkomen, en als de hypotheekmeneer zegt dat ik volgens die constructie wel kan kopen, zal hij wel gelijk hebben."

Als ik met een spandoek zou gaan lopen, zou daar iets opstaan als "denk goed na", of, zoals onze Tinus ooit heeft gezegd: "Als iets te mooi om waar te zijn lijkt, IS het vaak ook zo."

We moeten leren zelf na te denken en niet alles meer voor zoete koek te slikken. We moeten leren meer te vragen: is het echt waar wat ze zeggen, zitten er geen haken en ogen aan, waar zitten de addertjes, heb ik dit echt nodig of alleen omdat ik niet minder wil zijn dan de buren?

En dat moet ik ook vaak tegen mezelf zeggen, ja, want ik ben niet heilig, ik ben niet perfect en reken maar dat ik ook fouten heb gemaakt ("kop in het zand, het zal allemaal goed komen, ik heb mijn best gedaan") en nog steeds maak en zal maken.

Maar ik heb wel geleerd wat meer na te denken, dingen minder vanzelfsprekend aan te nemen en me af te vragen: is the sky werkelijk the limit en reiken de bomen werkelijk tot in de hemel? Dat begon in de jaren negentig, toen de dotcom-hype begon. Ik begon me serieus te interesseren in de economie ondanks een compleet ontbreken van enige vorm van onderwijs o.i.d. op dat gebied. En ik vond het eng: dit kan toch niet? Dit moet toch ooit mis gaan? Helaas heb ik gelijk gekregen, om te beginnen met het uit elkaar spatten van de dotcom-bubble (al moet ik bekennen dat de situatie sinds 2009 zelfs mijn slechtste doemscenario's overtrof).

En geloof me, ik ben geen profeet, ik ben niet alwetend, ik ben maar een eenvoudige vrouw die echt de wijsheid niet in pacht heeft.

Jolanda123
Nog even verder...

Het openbaar vervoer moest geprivatiseerd worden, de Ns mocht geen staatsbedrijf meer zijn, vrije markt, vrije concurrentie.
Eind van het liedje is dat er de afgelopen jaren dusdanig veel bezuinigd is, dat het moeilijk is om een dienstregeling te maken die op tijd loopt, en dat er regelmatig (lees meer dan voorheen) storingen zijn in het electriciteits netwerk.

Simpel voorbeeld: Preventief onderhoud.
Preventief onderhoud is vaak één van de dingen die als eerste sneuvelen. Dat is namelijk iets wat niet "meetbaar" is.
Het enige wat je weet is dat je 10 monteurs rond hebt lopen, die hele dagen "iets" doen. Wat dat "iets" precies is, dat weet het management niet, want er zijn geen storingen, en het bedrijf ligt niet stil.
Dus komt het besluit om maar 5 monteurs te ontslaan. En verhip... de resterende 5 zie je weliswaar iets harder lopen, ze doen nog steeds "iets" , maar wat precies... da's nog steeds onbekend, want er zijn nog steeds geen storingen.
Nou, dan kun je die resterende 5 monteurs ook wel ontslaan. En ja hoor... in de jaren daarop zijn er weliswaar enkele storingen meer, maar niet verontrustend meer.
Totdat er de ene grote storing na de andere grote storing ontstaat, en het bedrijf regelmatig stil ligt. D'r komt een onderzoek, en wat blijkt...? Er is sprake van slecht of geen onderhoud, en dat veroorzaakt die storingen. Ja, da's ook niet zo vreemd, want die onderhoudsmonteurs zijn al een jaar of wat wegbezuinigd.

Lang leve de privatisering.

Belle Époque
Jolanda123

Ik ben het met je eens. Vroeger was het echt niet ideaal, maar de privatisering en kreten als "marktwerking in de zorg" blijken niet bepaald een oplossing.

En, net als met de euro en zo, ook toen is al gewaarschuwd voor de gevolgen.

Kijk hier eens en klik op "beluister de uitzending". http://casaluna.ncrv.nl/nieuwsblogs/alfred-kleinknecht-woensdag-12-oktob...
Econoom Kleinknecht geeft hier duidelijk uitleg. Niet de eerste de beste. En wie wel eens naar Omroep Flevoland luistert, is bekend met de zeer duidelijke uitzendingen met Ab Flipse (abslipse op twitter):
http://www.fpoint.nl/ab-flipse
Die heeft al jaren gewaarschuwd dat het de verkeerde kant op gaat.

En nu ben ik weg, geld uitgeven in de supermarkt aan het avondeten! ;-)

Jolanda123
Bewustwording

Belle schreef:
Wel meehelpen om mensen bewust te maken dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is als veel mensen denken. Veel mensen zijn te goedgelovig: als ze zeggen dat ik die hypotheek wél kan, zal het wel zo zijn (DSB). Als ik maar braaf mijn pensioenpremie betaal zit ik later goed (en niet weten wat er met die premie wordt gedaan). Ik werk hard, dus mij kan niks gebeuren en wie in de schulden zit heeft dat aan zichzelf te danken.

Mijn reactie:
het heeft idd te maken met bewustwording, en met de indruk die de maatschappij je geeft.

Zo zaten wij gisterenavond te praten met onze oudste zoon (23). Hij liep zich af te vragen hoe het zou gaan als wij kwamen te overlijden (tussen nu en 10 jaar) en hoe het dan met zijn broertje zou gaan. Hij zou zondermeer voor hem zorgen, dat was geen probleem.
Maar het huis, erfenis, geldzaken...

Na een minuut of wat kwam hij met de opmerking dat als wij mochten overlijden, hij dan op zoek ging naar een financieel adviseur of boekhouder om hem te helpen met "alles". Want ja... dat was toch wel erg ingewikkeld, en dat kon je niet alleen..

Daar brak mijn klomp van. Een HBO-er van 23, die het heel normaal vind om daar een financieel adviseur voor in te schakelen.

Hij was geshockeerd toen ik hem vertelde dat hij dat prima zelf kon, dat hij bij elke notaris een verklaring van erfrecht kon krijgen (kopen), en dat hij met die verklaring onze bankzaken kon regelen, en het huis kon verkopen.

Dat vond hij te simpel.... Dat hij dat zelf kon doen, daar snapte hij niets van. Daar had je toch financieel deskundigen voor?

De bewustwording is begonnen bij hem. Ik denk dat er nog vele praatjes moeten volgen...

Mimoza
Toeslagenterreur

Collega gaat scheiden en is van plan meer te gaan werken om het na de scheiding allemaal rond te krijgen, collega is verder gezond. Na enig rekenwerk blijkt dat meer dan de drie dagen die ze nu werkt ongunstig is "want dan verliest ze alle toeslagen" waar ze blijkbaar als alleenstaande ouder recht op heeft. Die toeslagen compenseren de 2 dagen arbeidscapaciteit die ze over heeft en betalen we dus met ons allen.
Tekenend voor de graai-cultuur in ons allen, ik denk dat dit soort excessen uitbannen meer oplevert dan dat marginale Occupy-gedoe.

Jolanda123
Jetteke: zelfstandig lijken maar niet zijn?

Ik denk dat de jeugd van echt wel zelfstandig is. Wat in mijn ogen alleen tekenend is,~zoals in het voorbeeld van mijn zoon~ ze het heel normaal vinden dat er voor alle dingen iemand is die daar voor geleerd heeft, en die dat kan.

En waarom zouden ze die gedachten ook niet hebben? het is wel datgene wat hen in onze maatschappij is aangeleerd.

Specialisatie is ook hier het kernwoord. Net zoals het maken van een schoen eerst in één geheel werd gedaan, en nu via verschillende stappen in een fabriek gebeurt, waarbij elk poppetje één ding maakt, maar er geen overzicht is op het totaal product.

Op de ene of andere manier is er het idee gekomen dat iets wat moeilijk lijkt, gedaan moet worden door iemand die er verstand van heeft. Neem het voorbeeld van een bod uitbrengen op een huis dat je wil kopen.
Als puntje bij paaltje komt is het heel simpel. Je belt de verkopende makelaar op, en je zegt "ik bied 150.000 euro voor dat huis". Klaar. meer is het niet. In 2 minuten heb je een volledig rechtsgeldig bod uitgebracht.
Als iets zo simpel is, waarom zou je dan in hemelsnaam een makelaar in de arm nemen om een bod uit te brengen? Wat is daar de achterliggende gedachte? Ik weet het niet, ik zou het echt niet weten.
De enige gedachte die ik kan bedenken is dat er bewust de gedachte bij de consumenten is gecreëerd, dat het kopen van een huis moeilijk is en dat je daar een aankoopmakelaar voor in de arm MOET nemen. Die gedachte levert namelijk geld op.

En wat dacht je van de gedachte dat als iets gratis is, het niet goed kan zijn?
Die gedachte kost de Nederlandse staat jaarlijks miljoenen aan licenties van Microsoft. Dit in tegenstelling tot Duitsland, waar de regering gezegd heeft: "Wij werken met gemeenschapsgeld, daar moeten we verantwoord mee om gaan, en dus schakelen wij over op Linux". Dat platform is net zo goed en net zo stabiel als windows (zo niet stabieler en beter) en dat kost ons geen miljoenen aan licenties.

Zo, nu de hond uitlaten.

Jolanda123
Schijnzelfstandigheid?

Misschien een leuk onderwerp om een apart draadje over te openen?

Ik ben het er niet mee eens, die schijnzelfstandigheid.
Het is alleen heel moeilijk te vergelijken, de manier waarop ik zelfstandig ben geworden, en de manier waarop de jeugd nu zelfstandig wordt.

Jolanda123
Marginaal occupy-gedoe.

Mimoza schreef: Tekenend voor de graai-cultuur in ons allen, ik denk dat dit soort excessen uitbannen meer oplevert dan dat marginale Occupy-gedoe.

Ik weet niet of het marginaal is. Is het niet zo dat alle bewegingen marginaal zijn begonnen? Er zijn altijd maar een paar mensen met een idee, en die weten meer mensen te motiveren, en zo gaat het door.
Veel politieke partijen zijn marginaal begonnen :-)

Vic
Leuk dit

Zo'n 'discussie' met mensen die het allemaal met elkaar eens zijn.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.