Advies gevraagd bij vastgelopen passend-onderwijstraject
Hallo beste lezers,
Ik lees zo nu en dan mee en heb lang getwijfeld of ik mijn eigen situatie hier ga delen. Inmiddels voel ik dat dit nodig is, uit mijn comfortzone wil stappen, omdat ik hier al lange tijd (alleen) mee rondloop en het traject rondom mijn zoon steeds complexer is geworden.
De tekst is uitgebreid, omdat ik ervoor heb gekozen de context en details niet weg te laten.
De situatie:
Mijn zoon zit momenteel in klas 3 van de middelbare school. Wat begon als een zoektocht naar passende ondersteuning is uitgegroeid tot een moeizaam en belastend traject. Het verloop op school is ingewikkeld geweest, met spanningen in de interactie met docenten en momenteel met de directeur van de school. Situaties rondom mijn zoon lijken regelmatig te worden uitvergroot, waardoor hij structureel onder een vergrootglas ligt. Hij heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Hij doorziet situaties snel en spreekt zich uit wanneer hij onrecht ervaart. Hij gaat er tegenin wanneer iets voor hem niet eerlijk voelt, en stelt daarbij vragen om duidelijkheid te krijgen. In mijn ogen is dit steeds vaak uitgelegd als probleemgedrag, terwijl ik dit vooral zie als een reactie op de manier waarop situaties voor hem worden vormgegeven.
Bij aanvang van de middelbare school heb ik expliciet aangegeven dat mijn zoon moeite heeft met onder andere de concentratie, planning en overzicht. Ik heb daarbij een overzicht gedeeld met zowel zijn sterke kanten als de factoren die hem belemmeren. In de praktijk is met deze informatie niks gedaan. Er is geen gezamenlijk plan opgesteld en geen structurele ondersteuning georganiseerd.
In het eerste jaar van de middelbare school zijn de schoolresultaten van mijn zoon zichtbaar gedaald, zonder dat hier structurele signalering of ondersteuning tegenover stond. In de tweede helft van de tweede klas, met nog steeds lage cijfers, is voor mijn zoon een TLV aangevraagd. Ik was het daar niet mee eens, ik voelde dat er iets niet klopte. Mijn vermoedens werden bevestigd. In deze fase zijn namelijk meerdere procedurele stappen niet zorgvuldig verlopen:
mijn zienswijze is niet door de schoolleiding betrokken bij de aanvraag
ik ben door het samenwerkingsverband niet overeenkomstig de hoorplicht gehoord
het OPP is pas in deze fase opgesteld, terwijl dit eerder had moeten plaatsvinden
mijn zoon blijkt vóór de start op school een LWOO-indicatie te hebben, zonder dat ik daarvan op de hoogte ben gesteld, er is geen extra begeleiding aangeboden
Desondanks is de aanvraag goedgekeurd door het samenwerkingsverband.Tegen deze beslissing heb ik bezwaar gemaakt. Het traject ligt inmiddels bij de landelijke bezwaarcommissie.
Vervolg in mijn volgende bericht.
De invulling van passend onderwijs is per (middelbare) school nog zeer verschillend. In hoeverre de mindset al gericht is op aanpassingen doen, verschilt echt per schoolcultuur (en ook daar binnen vaak nog per docent). Bereidheid is echt essentieel; de ene school wil tot het uiterste gaan voor je kind en is sterk in reflecteren op wat er nog anders/beter kan; de andere school is toch nog heel sterk in de mindset dat het kind zich maar aan te passen heeft en anders beter weg kan van de school. En ook de procedurele kant is per school nog erg verschillend, ook al zou je op papier denken dat dit allang uniform moet zijn.
De keerzijde is ook: een school blijft een groepsproduct. Differentieren naar de boven- en onderkant moet mogelijk zijn (ook op gedrag), maar is niet oneindig. Individuele aanpassingen kennen hun beperkingen, zelfs met de meest gemotiveerde leerkrachten.
Het klinkt nu alsof jij een school hebt getroffen die zo ver nog niet is. Dat is heel spijtig voor jou en je kind, want de ervaringen die je er mee op doet zijn waarschijnlijk alles behalve fraai. Maar de vraag is waar je nu je energie in gaat steken: ga je op zoek naar je gelijk, kosten wat kost op deze school blijven en constant als een leeuw moeten vechten voor je kind? Of kun je je geluk beter elders zoeken; niet alleen omdat het een enorm energielek is voor jou, maar vooral omdat jouw zoon meer positieve ervaringen gegund zijn met mensen die hem wél leuk vinden en wél snappen..
En-en is ook mogelijk: voor je kind een fijne andere school vinden, maar voor je rechtvaardigheidsgevoel en toekomstige soortgelijke leerlingen een punt maken via de bezwaarcommissie/inspectie. In dat geval zou ik persoonlijk er dan toch wel voor waken dat de toekomst van je zoon prioriteit blijft krijgen boven je gelijk halen.
Even nog terugkomend op je vragen:
De zienswijze van ouders had zeker wel meegenomen moeten worden bij de aanvraag van een tlv. Het samenwerkingsverband kan wel een tlv afgeven zonder dat ouders hun zienswijze aanleveren, maar het is wel erg gewenst om deze bij de aanvraag te ontvangen. Helemaal als ouders het niet eens zijn met de aanvraag. Dus school had dit zeker bij jullie moeten aangeven, zodat je deze had kunnen aanleveren. Dat is hier niet goed gegaan, als ik het zo lees.
Wat kun je doen? Niet veel meer dan wat je al gedaan hebt, nl. een klacht indienen bij de geschillencommissie passend onderwijs.
