De spionnen van rouvoet
Een paar weken terug kregen we via school een vragenlijst over het welbevinden van ons kind (6 jaar, groep 2). Ik had geen behoefte het in te vullen en heb alleen in het open tekstvak geschreven dat het prima gaat met mijn kind.
Komt er iemand van de GGD in de klas met de kinderen praten en vragen hoe vaak ze worden gewassen. Mijn zoon (nooit te beroerd om een verhaal te vertellen) vertelt haar dat hij nooit gewassen wordt en nooit zijn tanden hoeft te poetsen. Miep van de GGD navraag doen bij juf. Juf vertelde het lachend aan mij en ik kon er zelf ook wel om lachen. Maar toch blijft er een naar gevoel van stiekem achter je rug je kind uithoren hangen.
Vriendje van mijn zoon heeft een hele geschiedenis en groeit op in een pleeggezin. Pleegmoeder had expliciet op het formulier geschreven dat er niet naar gevraagd moest worden in de klas. Verpleegkundige doet dat natuurlijk toch, want zij moet signaleren en ze ruikt buit. Kind overstuur en nachten niet slapen.
Ik begrijp dat het belangrijk is om te signaleren of er dingen mis gaan, maar is dit nu de manier? Het komt mij zo achterbaks over, dat ik niet meer meewerk. De juf weet haarfijn welke kinderen risico lopen en welke niet. Wat heeft zo'n miep van de GGD daar nu in een ochtendje aan toe te voegen?
Wat vinden jullie hiervan? En vullen jullie wel al die vragenlijsten in? Ook die over alcohol en drugs van de 13 jarigen?
Dat mag niet
"Ik begrijp dat het belangrijk is om te signaleren of er dingen mis gaan, maar is dit nu de manier? Het komt mij zo achterbaks over, dat ik niet meer meewerk."
Nou, precies. Volgens mij is er geen rechtsgrond die GGD's toestaat gegevens te verzamelen over kinderen met naam en toenaam, zonder dat de ouders dat weten.
Ik zou klagen. Bij school (hoe halen jullie het in je hoofd om dit zonder ouders vooraf in te lichten toe te staan), bij de GGD (op grond waarvan meent u mijn kind zonder mijn toestemming uit te kunnen horen?) en melding maken bij http://www.mijnprivacy.nl/Pages/Home.aspx
Ga af op je primaire verontwaardiging. Die is volkomen correct. Bovendien hoef jij je niet te verantwoorden over die verontwaardiging. De school en de GGD moeten zich verantwoorden en, mochten zij menen wel het recht te hebben dat zo te doen, aan jou aannemelijk maken dat ze dat recht hebben.
Dat hadden ze sowieso moeten doen voordat ze dit spel speelden. Ze zijn te laat.
Ik ben wel geinteresseerd in die details, want die maken vaak duidelijk hoeveel GGD's en scholen denken dat het zo mag dus hoe groot de kans is dat ook andere ouders dit overkomt.
Over welke GGD hebben we het?
Groet,
Miriam Lavell
Vreemd
Wat een naar verhaal zeg. Wat ik me afvraag: was dit vooraf aangekondigd? Je zegt nl.: "Vriendje van mijn zoon heeft een hele geschiedenis en groeit op in een pleeggezin. Pleegmoeder had expliciet op het formulier geschreven dat er niet naar gevraagd moest worden in de klas".
Ik kan me nog voorstellen dat er iemand in de klas komt om een gastles te geven over wassen, maar niet dat iemand zonder toestemming en aanwezigheid van de ouders de kinderen ondervraagt. Daarbij mag je de antwoorden van jonge kinderen vaak wel met een zakje zout nemen. Net als bv. bij zo'n stomme vraag wie er die ochtend brood heeft gegeten, die wordt door de helft van de kinderen met "nee" beantwoord omdat ze een cracker hebben gekregen. Dus op de vraag "Hoe vaak word jij thuis gewassen?" krijg je vast ook reuze interessante antwoorden. "Nooit" (want ik was mezelf), "Nooit" (want wij noemen dat douchen thuis), enz.
Bijwerking
Kinderen leren steeds beter liegen.
Net zoals in de Sovjettijd: in het openbaar was je natuurlijk voor de communistische partij. Anders kreeg je gedonder.
Wat dat doet voor het daadwerkelijk bespreekbaar maken van problemen, lijkt me evident triviaal.
Bent u van de fbi
vroeg mijn jongste terecht, toen hij 9 jaar was en een waslijst van vragen over zich heen gestort kreeg van een mevrouw met een inlevingsvermogen van een vrieskist. Dit weerwoord werd niet in dank afgenomen en dat liet die mevrouw ook duidelijk merken, waardoor ik met een gefrusteerd kind naar huis ging en nee, hij had zich ook niet meer voor haar willen uitkleden.
En voor wij het wisten kreeg mijn zoon een aantekening in zijn dossier en was er met juf gepraat of er misschien niet een stempeltje bij mijn zoon paste c.q. of de ouders wel opvoedbekwaam waren .Gelukkig kon de juf er om lachen en vertelde ons dat het vreemder zou zijn geweest als zoonlief alles gelaten over zich heen had laten komen, maar stel dat het niet zo had geklikt tussen juf en zoon of juf en mij ? Binnen een half uur ben je een aantekening rijker (die ook nog straks in je electronisch dossier staat ?)
Spionnen van rouvoet vind ik ook een leuke benaming.Er zijn al meer draadjes geweest over de wijze waarop de GGD functioneert. Wij hebben besloten niet meer mee te werken .Ook bij mijn oudste hebben we de vragenlijst niet ingevuld/in laten vullen. Als ik dit van Marieke ook weer lees, denk ik dat er eigenlijk eens op de een of andere manier meer publiciteit voor moet komen.Ook over het feit dat de GGD medwerkster met de juf over jouw kinderen praat (wat hier in Utrecht dus gewoon gebeurt) .Ook al mag het niet. Het feit dat je als ouder aangeeft dat je er niet aan mee wil werken, maakt je al verdacht.En dus weet ik zeker dat daarom alleen al onze naam genoemd wordt en de juf ons echt moet verdedigen (nee hoor, met ...is er niets aan de hand. Echt niet, waarom willen ze niet meewerken, hebben ze niet iets te verbergen).
We leven wat dat betreft in een rare tijd.
Ik ga was het gevang in...
bij de oudste kreeg ik te horen dat ik het kind niet mocht pushen... want dat deed ik anders las het niet met 4. Bij nr 3 die heel veel moeite heeft om school bij te benen hebben we in de vakantie doorgewerkt (2 uurtjes per dag, de rest was ze buiten)... zegt juf kijkend naar wat er af was " heeft het kind wel vakantie gehad?"
En nr vier gaat echt wel in bad... maar loopt dan op blote voeten weer naar de schommels; gevolg... altijd vieze voeten (die met een washand onvoldoende schoon worden... dat kietelt!!)
Verder heb ik overgewicht en zijn de koters sprieten... dus waarschijnlijk gaat mijn eten ten koste van dat van hen....
Hoop maar dat ik vanuit de cel nog kan internetten...
Vragenlijsten, bij ons op school voornamelijk over voeding (dochter mag van juf en ggd geen pancakes als ontbijt, van dietiste juist wel) omzeil ik door maatschappelijk correcte antwoorden te geven...
Ik vind dit gewoon eng...
Mijn dochter zit nog in groep 1, maar ik zet me bij voorbaat al schrap. Ik wil nu al niet meewerken aan dit soort vragenlijsten en onderzoeken. Ik zie best zelf dat het prima gaat met onze kinderen. Ik heb daar geen externe instantie bij nodig en ik zie ook geen reden om onze privé-zaken aan hen mede te delen.
Brrr...ik word ook nog steeds boos als ik terugdenk aan de achteloze toestemming die mijn man gaf op het cb toen ze het dossier van dochter aan de schoolarts wilde overdragen. Hij heeft niet eens gelezen wat er allemaal instaat! Ik weet bv zeker dat er een aantekening staat over "mama die het even niet meer aankon", toen ik ingestort was na 3 jaar serieus slaaptekort door onze nachtbrakertjes.... Dat soort dingen wíl ik niet in dossiers hebben!
Mamvantwee
Ha ha jolijt
daar was mijn jongste ook bang voor, dat we een bekeuring of iets kregen omdat hij had gezegd dat hij geen boter lustte en dat hij dat van mij dan ook niet hoeft (zegt jouw moeder dan niet dat boter op je brood gezond is) en dat hij ook niet deugde omdat hij niet aan mij vraagt hoe mijn dag was geweest (vraag jij weleens aan je moeder hoe het op haar werk was) en of hij nu echt ziek zou worden omdat hij vandaag niet helemaal 1 1/2 liter had gedronken ( want die mevrouw zei zo streng dat dat heeeel belangrijk was, 1 1/2 liter vocht per dag en dan het liefst water). En dat hij echt heus niet altijd natte sokken heeft,maar dat net die dag zijn fiets in een plas stond.
Oudste vrolijkte jongste wel gelijk op door droog te constateren dat hij de volgende keer aan die mevrouw moet vragen of zij ook een kind heeft , en of die alles wel precies doet zoals het moet.....en of dat kind ook nog wel vrolijk is.
Ik ga
VAST niet was natuurlijk... nalezen blijft zinvol..
Bobbit (tikje ot)
schouderklopje dan wel aai over de bol voor je beide kinderen - slimme jongens (m/v)!
Groeten,
Temet
Ggd in de klas
Ik denk dat het toch wat anders is of iemand van de GGD in de klas komt met een verhaal over gezond leven of dat er serieus een vragenlijst wordt ingevuld en de juf vragen beantwoordt over het kind, etc. Bij kinderen tussen 4-8 jaar gebruik je al snel persoonlijke voorbeelden om het begrijpelijk en herkenbaar te maken.
Ter vergelijking: School had een verkeersproject. Groep 3 en 4 gingen naar een gymzaal voor een activiteit met de ANWB. Hier werd besproken hoe belangrijk gordels waren, hoe je veilig kunt oversteken, en meer van dat soort dingen. Ik heb een filmpje gezien dat één van de leerkrachten gemaakt heeft. Dit verhaal gaat net zo goed met vragen stellen aan de kinderen. Zoals: wie heeft de gordel om in de auto? waarom wel? waarom niet? wie steekt zomaar over op de weg? hoe kan het anders?
Ik heb niet het idee dat iemand daar op tegen is. Of dat dit overkomt als de FBI.
Met het schoolartsbezoek ben ik het helemaal eens met de voorgangers. Die vragen gaan vrij ver en de vraagstellers zijn niet echt gekwalificeerd om de antwoorden te beoordelen. Ik doe dan ook niet meer mee met de schoolarts en mijn kinderen leer ik dit soort vragen niet te beantwoorden. Oudste (gorep 8) leer ik wat wenselijke antwoorden zijn.
Maar met een praatje in de klas over gezond eten, gezond leven heb ik geen problemen. Ook niet als de klas betrokken wordt bij het verhaal.
