Groep 2 of 3; waar kijkt de ib-er naar?
Hallo allemaal,
Er zijn nog steeds twijfels over het wel of niet doorgaan van zoon naar groep 3. Ik zal onderaan wat feiten geven voor het complete plaatje. Mijn vraag nu gaat over de IB-er. Onze school heeft er eentje speciaal voor de onderbouw en die wordt nu ingeschakeld. Ze gaat in juni met zoon aan de slag. Als ik het goed begrijp komt ze enkele keren in de klas en gaat daarnaast nog 1:1 werkjes/testjes met hem doen.
Weet iemand wat dat inhoudt?
Ik heb het de juf gevraagd: iets met auditieve test, hakken en plakken. Het idee is om te kijken wat hij allemaal kan, een 'instaptoets'.
Ik wil binnenkort een apart gesprek met de juf hierover en vind het fijn om me voor te bereiden. Ik wil niet met zoon gaan oefenen trouwens, daar gaat het niet om.
De situatie:
- zoon is 5 jaar en wordt eind van de zomer 6
- verlegen naar volwassenen toe
- treedt niet graag op de voorgrond, zegt weinig in de kring
- Cito ordenen een C (juf meldde eerst een B, maar zei later zich vergist te hebben, zucht)
- fijne motoriek matig: kopvoeters
- belangstelling voor letters en cijfers en de wereld om zich heen
- sinds kort na kno operatie kan hij goed horen en praten
- geen faalangst, wel zoekt hij bevestiging
- afwachtend, eenmaal begonnen zet hij wel door (ook in spel als hij op verlies staat)en laat zich niet afschrikken als het moeilijk wordt
- hij communiceert vaak indirect: hij vraagt niet om of naar iets maar handelt meteen dus pakken of uitvoeren. Dit gedrag gaan we proberen te veranderen
- Doorgaan of zittenblijven? Wij weten het zelf niet (juf ook niet), geen idee en ja, ik heb alle discussiedraadjes over kleuterverlengen gelezen op OOL gelezen.
Waarom in juni?
Waarom komt de IB-er pas in juni kijken en niet nu gelijk, of al in januari? En wat vind je eigenlijk zelf?
Wij weten het niet
De IB-er komt pas in juni omdat we herstel van de kno operatie (buisjes, amandelen, tongriem) wilden afwachten. Verder nog 2 weken meivakantie en heeft met planning IB-er te maken.
Wat vind ik zelf? ik weet het echt niet. Wordt heen en weer geslingerd tussen beide opties. Eerst was verteld dat cito-score een B-was. Een bovengemiddelde score dus. Was voor ons belangrijk in de motitivatie om hem door te willen zien.
Bij laatste 10-min gesprek wees de juf ons erop dat aan zijn fijne motoriek toch nog wat mankeerde. Als voorbeeld. Hij had een rijtje af moeten maken: vierkantje-rondje-driehoekje. Dit zag er werkelijk slecht uit. Maar hij had ook geen zin gehad om dit werkje te maken. Thuis zijnj we toen zijn we op zijn tekenwerk gaan letten en dat is inderdaad maar matig. Hij tekent echt nog kopvoeters. Deze krijgen inmiddels wel kleren en details als tanden en schoenen, maar ja, blijft primitief.
Zijn gedrag is deels persoonlijkheid (karakter verander je niet, dus zittenblijven helpt niet) maar anderszins ook aangewend omdat hij gewoon een handicap heeft gehad met horen en praten. Gaat hij de ontwikkeling nog inhalen? We zien een duidelijk verschil in spelen en inbreng tussen omgaan met oudere kindjes en de jongere kleuters.
Zjn boezemvriendje is een slimme en oude kleuter ('verlengd') en hij zit in een combi 1-2 groep en heeft zich dus kunnen optrekken aan de oudere kindjes.
Het wordt een beetje een en-en-en verhaal van zwakke punten. Cognitief gemiddeld, motorisch zwak, verlegen en niet sterk in communicatie (wat dus niet alleen door verlegenheid komt).
We waren eerst voorstander voor doorgaan, maar krijgen nu zelf twijfels.
ik ben dan ook benieuwd wat een IB-er gaat doen en kan betekenen in onze situatie.
Slechte fijne motoriek
Wij hebben een zoon van 12 (groep 8) met een slechte fijne motoriek, als dat een criterium geweest zou zijn om van groep 2 naar groep 3 te gaan dan had hij nu nog in groep 2 gezeten!!
Het heeft alle jaren problemen gegeven met schrijven en tekenen hij tekend eigenlijk nog steeds heel kinderlijk, tot voor kort nog kopvoeters nu soms wel met buik.
Verder ging het leren wel goed hij leerde snel lezen (in groep 3 avi 9) Ik denk dat nog een jaar groep 2 niets had opgeleverd hooguit een gefrusteerd kind en geen betere fijne motoriek.
Ik zou dus de overgang van 2 naar 3 niet ophangen aan de fijne motoriek.
groetjes
An mien
Mamamic
Ik mis de CITO score op taal. Was dat ook een C of hoger? Ik zou wel graag willen weten of het een hoge of een lage C is. Een C is per definitie 'benedengemiddeld'. Bij een lage C is afglijden naar een D goed mogelijk.
Wat wil je kind zelf? Klinkt onbelangrijk maar vaak voelen kinderen precies aan wat ze willen. Ziet hij het zitten om te leren lezen? Ik merk in de (jonge) klas van mijn zoontje dat het voor veel kinderen enorm aanpoten is. Je kunt je bijna niet veroorloven om iets achterop te raken...
Belangstelling voor letters en cijfers en de wereld om zich heen vind ik vaag. Ik zou juf vragen hoe hij daar scoort ten opzicht van andere groep 2 leerlingen.
Tja, ik weet niet hoe groot het belang van detailtekenen is. Maar fijne motoriek is natuurlijk meer dan tekenen. Mijn zoontjes vinden tekenen geen bal aan. Maar kunnen Knex-en en Lego-en, dus het zal wel goed komen, denk ik dan maar.
Ik vind het motoriekgebeuren vaak ook wel een groot gezeur. Mijn kind loopt in veel dingen voor en dan begint de juf te 'zeuren' dat hij nog niet kan huppelen en hinkelen. Ja, en wat wil je daar aan gaan doen dan? Is het een probleem?
Ik weet niet veel van de sociale en emotionele ontwikkeling van kinderen. Maar speelgoed 'gewoon' afpakken is niet direct iets wat ik bij een bijna-6-jarige vind passen. Je kunt dit gedrag wel aanpassen, maar misschien is hij gewoon nog wat jong in zijn gedrag en moet zich dat nog ontwikkelen. Hoe kijkt juf tegen zijn sociale en emotionele ontwikkeling aan?
Die verlegenheid, daar zou ik me niet zo'n zorgen over maken. Dat is - denk ik - gewoon karakter; dat los je niet op met zittenblijven.
Prioriteit van naar school gaan is: leren
Jouw kind is klaar om naar groep 3 te gaan. Zowel qua leeftijd als qua presteren. (ook een C-score kan dat niet ontkennen, een C is heel normaal).
Jouw kind is zelfs geen ná-1-oktober-kind dus zelfs die discussie geldt hier niet.
Jouw kind moet dus gewoon naar groep 3.
Fijne motoriek heeft alleen te maken met leren schrijven. Lezen en rekenen is echt veel belangrijker. Ook mijn kinderen zouden zeer vertraagd naar groep 3 gegaan zijn, als dat zou gelden. Beiden zijn niet alleen slecht in schrijven en tekenen maar ook in lego en andere bouwdingen. Beiden horen ze bij de besten van de klas in taal en rekenen.
De sociale ontwikkeling doet ook niet terzake. Kinderen zijn hier nou eenmaal verschillend in. Jouw kind maakt zijn eigen ontwikkeling door en zal hierin groeien. Die groei zal alleen maar langzamer gaan als hij blijft zitten.
En als laatste: het gaat niet om het gunnen aan je kind van langer kleuteren. het gaat om het niet gunnen aan je kind van blijven zitten.
Wat doet de ib-er?
Ik weet niet of de cito ordenen een hoge of een lage C was. Wel dat juf hem meer tijd heeft gegeven omdat ze merkte dat hij het niet goed verstond.
Cito taal is niet afgenomen. Maar volgens de logopediste is zijn taalontwikling dwz zinsopbouw en woordenschat goed. Hij kan prima rijmen dus daar maak ik me geen zorgen over.
Met belangstelling voor cijfers en letters bedoel ik dat het niet een kind is 'wat nog zo speels is'. Dit hoor ik veel van andere moeders wiens kind is blijven zitten of gaat blijven zitten (o, nee langer kleuteren.
Ik ben op zich niet tegen zitten blijven, maar dan wel als het echt nodig is, als het kind het niet aankan, waarbij cognitief voor mijn gevoel een belangrijk punt is. Cognitief scoort hij dus niet sterk, maar ook niet heel slecht en dat maakt het in combinatie met de andere dingen als motoriek en gedrag wel lastig.
Gelukkig zijn we in goed gesprek met juf hierover. Zij weet het ook niet echt. En daarom wordt de IB-er er bij gehaald. Vandaar de vraag wat gaat de IB-er doen?
Waar gaat de IB-er opletten, wat onderzoeken, testen? Wat is gangbaar en wat zijn de mogelijkheden?
Wat de ib-er wellicht doet...
De IB-er kan een toets afnemen om auditieve vaardigheden te toetsen. Het gaat dan bijvoorbeeld om toetsjes waarbij het kind moet plakken (/m/u/s/ welk woord hoor je?) of waarbij het aan moet geven waar het een bepaalde klank hoort vooraan, in het midden of achteraan.
IB-er kan ook kijken naar zaken als lichaamsbesef (waar zitten je schouders?) of tijdsbesef (welke dag is het vandaag?)
Andere mogelijkheid is dat IB-er in de klas komt kijken hoe het kind daar functioneert, hoe het praat enz.
Enz. enz.
Ik zou dus even aan de IB-er vragen waar ze precies naar gaat kijken en wat ze van belang vindt voor de beslissing om jouw kind wel of niet te laten doubleren.
Instaptoets voor overgang naar groep 3?
dankjewel,
ik had van de juf al gehoord dat er een paar testjes gedaan gaan worden. Zij sprak over een instaptoets voor groep 3. Heb wel gevraagd wat ik me daarbij voor moet stellen: 'auditieve toetsen', gaat over hakken en plakken.
Het is me nu iets duidelijker geworden. Ik wil graag nog een gesprek met zijn juf hierover. Gaat een beetje lastig, want ze is moeilijk aanspreekbaar tijdens het halen en brengen. Ze is meestal wel in gesprek met een ouder of kindje uit de klas. En ik heb ook het gevoel dat ze de boot een beetje afhoudt, heb het idee dat ze het verhaal van de IB-er wil afwachten.
Ik heb er ook al aan gedacht om de IB-er te bellen. Wil me daarom een beetje voorbereiden want heb geen idee wat een IB-er precies doet. En wat de IB-er kan betekenen in ons geval. Wat er gangbaar is aan testjes. Van de juf hebben we gehoord dat de IB-er ook in de klas naar hem komt kijken. En dat dit na Pinksteren zal gebeuren.
Mijn doel voor deze week is om èn een nieuw overleg met de juf af te spreken èn om de IB-er te bellen. We hebben de IB-er nog niet gesproken. Eigenlijk weet ik niet eens wie de IB-er is, dwz naam, werktijden e.d. Maar dat is natuurlijk snel achterhaald. Het staat vast in de schoolgids en bovendien kan ik het ook de juf vragen, is ze gelijk op de hoogte dat moeder de IB-er gaat bellen.
Vraag 1 aan de IB-er: de juf had het over een instaptoets voor de overgang naar groep 3. Wat is dat nou eigenlijk?
Weet iemand hier iets meer over? Is er zoiets als een standaard instaptoets. Of zijn er meerdere testjes?
En wat zijn nog meer handige vragen om te stellen?
Instaptoets = stok om kind te laten blijven zitten
Beste Mamamic,
Een instaptoets is niets anders als een middel om je kind te kunnen laten zitten. Het meet selectief enkele vaardigheden die al naar gelang de geboortedatum en verlegenheid an het kind graag als leervoorwaarden worden voorgesteld, maar die wetenschappelijk absoluut niet blijken te kloppen. Zo is hakken-en-plakken bijv. absoluut geen leesvoorwaarde. Het is een hulpmiddel om de code van lezen te kraken die voor de meeste kinderen helpt en voor andere juist avrechts werkt.
Je kind heeft enige achterstand met taalontwikkeling door niet goed kunnen horen en praten. De oorzaak daarvan is nu hopelijk opgelost, maar het is idioot om te verwachten dat hij een paar weken nadat hij goed hoort gelijk die achterstand heeft ingehaald. Hij mist jaren met name passieve oefening die zijn leeftijdsgenootjes wel gehad hebben. Zo'n kind afrekenen op hakken-en-plakken en auditieve testen van 'wat hoor je' is eigenlijk hardstikke gemeen en pesterig, des te meer omdat het he-le-maal niets zegt over de slagingskansen in groep 3.
Veel van het gedrag van je zoon herken ik in mijn zoon met een taalontwikkelingsstoornis. Hij hoorde wel prima, maar 'het kwam niet aan' in de hersenen en het resultaat is dat hij overéénkomsten vertoont met de ontwikkeling van dove en slechthorende kinderen. Hoe moet je op de voorgrond treden in een kring als je niet goed hoort waar het over gaat en je merkt dat je uitdrukkingen niet goed begrepen worden of niet voldoende zijn? natuurlijk leert zo'n kind een afwchtende houding aan te nemen. Natuurlijk zal zo'n kind meer indirect communiceren en gelijk handelen.
Weet je zeker dat de fijne motoriek van je kind matig is? Die kopvoeters tekende mijn zoon op 5 jarige leeftijd ook, maar had niets met fijne motoriek te maken, wel met een planningsprobleem omdat hij een stukje taal miste om makkelijk te kunnen plannen. Hij kon wel prima met minuscule legostukjes priegelen en cijfertjes schrijven kon hij ook opeens.
Je moet je kind wel de kans geven om in te halen wat hij door zijn slechte gehoor niet heeft kunnen doen. Als hij daar nu op afgerekend wordt wordt hem voorgoed de kans ontnomen om dat te doen. Juist bij overgaan aan expliciet oefenen krijgt je kind de mogelijkheid om zich voor zijn zwakkere punten op te trekken aan de rest van zijn leeftijdsgenootjes. Zet hem in een klas met een jaar jongere kinderen en hij krijgt deze hulp niet en je loopt het risico dat hij zich een breuk verveeld en de school vervolgens wel voor gezien houd.
Je loopt ook nog een veel groter risico. Het kan zijn dat de taalachterstand van je zoon uitsluitend door het slechte gehoor komt. In dat geval zal hij het met de juiste stimulereing (=overgaan naar groep 3) dat makkelijk in het volgende jaar gaandeweg inhalen. Mocht het echter niet uitsluitend daaraan liggen en er behalve het hoorprobleem meer aan de hand zijn dan heb je een kostbaar jaar verspeeld en als hij dan alsnog in groep 3 vastloopt zit hij zo met 2 jaar achterstand vergeleken bij zijn leeftijdsgenootjes. Kleuterverlengen zonder handelsplan om de achterstand in te halen kunnen alleen kinderen waar eigenlijk niks mee aan de hand is zich permiteren. Voor de anderen betekent het vaak uitstel van tijdige behandeling met alle schadelijke gevolgen.
Ik zou inzetten op over naar groep 3 zonder dez IB-onzin, des te meer omdat juist de visulele input van leren lezen een enorme hulp is voor de ontwikkeling van taal ipv een obstakel zoals vele niet-hun-vakkennis-bijhoudende-scholen stug blijven denken.
Oja en als tip, ga wel oefenen met je zoon, veel oefenen. De meeste kinderen oefenen ongemerkt op speelse wijze, maar dat blijft ook oefenen ook al wordt dat niet zo gezien door ouders en leerkrachten. Kinderen die werkelijk niet oefenen door dat ze die niet thuis in verkapte spelvorm of als voorbeeld toegediend krijgen lopen vaak heel snel een achterstand op egenover leeftijdsgenootjes die deze vorm van ooefening wel dagelijks krijgen voorgeschoteld.
Groetjes Primavera
Relatie taalontwikkeling-planning?
Hallo Primavera ea,
Idd herkenbaar! Andere fijne motoriek dingen leveren minder of geen probleem op. Hij kan met mes en vork eten, hij bouwt prima met lego en knex, kan normaal knippen en is kampioen hagelslagjes van zijn of andermans bord pikken en opeten.
En cijfers 'schrijven' gaat idd minder stuntelig.
Over het auditief testen maak ik me niet zo veel zorgen. Wel wil ik hem graag een beetje voorbereiden. Meer spelenderwijs. Hij vindt letters leuk. De afwachtende houding is bij hem ook grotendeels karakter. Het is gewoon geen haantje.
Zijn 'schrijfmotoriek' is niet echt sterk. Ik heb hem eens wat laten doen in zo'n boekje uit de boekwinkel met schrijfoefenwerkjes voor kleuters. Dat gaat vrij moeizaam.
Verder laat ik hem vaak tekenen. Gelukkig is oudste een echt tekenkind. Hij schuift gemakkelijk aan en tekent dan de voor hem typerende krasserige kopvoeters. De laatste tijd verschijnen er trouwens ook een soort Keith Harring achtige poppetjes.
Maar hoe zit dat dan met de relatie tussen taalontwikkeling en planning bij het tekenen?
Kun je daar wat meer over vertellen of waar kan ik daar informatie over vinden?
Poppetjes tekenen kun je leren
Mijn zoon (nu groep 3) bleef in groep 2 ook in de koppoters hangen. In groep 1 kwam er niets eens een kop uit want een rondje tekenen kon hij niet (vond hij).
Ik heb hem af en toe geholpen. In groep 1 met het tekenen van een rondje en ogen/mond/neus. Gewoon met stippellijntjes voortekenen en laten overtrekken. En dan om de beurt een onderdeel. Dat gaf hem zelfvertrouwen.
In groep 2 werd het tijd voor wat vooruitgang. Die bedenkt hij echt niet zelf. Dus weer hetzelfde proces: praten over wat zit er allemaal aan een lijf. Teken jij de buik? Dan teken ik de navel. Jij de armen, ik de vingers. Na een paar keer oefenen heb ik geen koppoters meer gezien.
Dit was heel prettig voor de juf. Kind leek een ontwikkeling door te maken die paste bij zijn leeftijd.
Kind zelf vond het ook prettig. Hij wilde wel meer kunnen tekenen maar kon niet op het idee komen hoe dat moest.
Nu zit hij in groep 3 en presteert zeer goed. Zijn fijne motoriek is nog steeds niet goed. Maar leren schrijven vindt hij prettiger dan het werk in groep 2. Schrijven doe je tenminste volgens regeltjes. Dat hoef je niet zelf te verzinnen.
Wat is moeizaam?
Zo´n oefenboekje om te leren schrijven, hoe moeizaam gaat dat? Want het is immers wel een oefenboekje, dus als dat makkie zou gaan zou het onzin zijn. Dochter hier schreef daar vreselijk in, puur ook inspanning van dat ´rare´ schrijven. Maar met haar fijne motoriek is helemaal niets mis, integendeel. Ze is 5 en schrijft nog veel op haar eigen manier, en dat gaat prachtig. Is trouwens ook erg goed in tekenen.
Verder denk ik dat je een beetje op moet passen kinderen op deze leeftijd een karakter toe te wijzen. Karakter wordt ook nog deels gevormd uiteraard. Een kind dat zich onzeker voelt over zijn praten en het allemaal niet goed meekrijgt zal zich logischerwijze meer op de achtergrond gaan plaatsen als dat bij hem past.
Ik zou hem iid een kans geven (maar dan wel een fatsoenlijke) zijn achterstand in te lopen. Wie weet wat je terug gaat zien.
Zoon van 7 hier tekent nog veel koppoters. Hij is ook vreselijk lui qua tekenen en resultaat is voor hem onbelangrijk. Voor hem is tekenen een verhaal vertellen, en als de poppetjes daarin schematisch kunnen worden neergezet zal hij dat zeker niet laten. Hij kán wel heel mooi gedetailleerd tekenen. Maar het kost hem wel moeite. Nog nooit commentaar op gehad. Wel een klein beetje op zijn schrijven (maar ook niet echt negatief, maar schrijven gaat moeizaam) maar de laatste tijd hoor ik ook niets meer. Vind zelf dat hij mooi (kan) schrijft nu, maar soms wordt het weer een knoeiboel.
Minder twijfel
Prettig om andere ervaringen te horen! Ik moet zeggen dat mijn twijfels over zoon zijn fijne motoriek minder wordt. Dwz ik kan het nu anders bekijken. Heel treffend om het tekengedrag te zien als tekenen om een verhaal te vertellen. Klopt helemaal. Hij plant niet bij het tekenen, maar zet een verhaal op papier. Figuren worden snel neergezet. Hij vertelt ook steeds tijdens het tekenen en zet er snel wer dingen bij. Goed om dit eens schematisch te noemen ipv krasserig tekenen zoals ik het eerst bekeek. Heel anders dan bij onze (oudere en jongere) kinderen die veel meer resultaatgericht zijn tijdens het tekenen.
Ik krijg nu het gevoel dat we zijn tekenwerk minder zwaar moeten wegen. Ik kan nu ook beter snappen waarom hij soms wel duidelijke cijfers kan 'schrijven' en waarom hij het verplichte werkje van school (maak de reeks af: cirkeltje, vierkantje, rondje) slecht maakte. Het is geen goede tekenaar, maar het zou geen struikelblok hoeven zijn. Ik zie het nu meer als illustratief voor zijn communicatie ipv als een achterstand in de fijne motoriek.
Ik heb voor volgende week een gesprek met juf afgesproken. Ben benieuwd wat haar indruk is over zoon na de operatie. Ik hoop dan ook te peilen over hoe ze de komende testen en observaties van de IB-er ziet. Hoe ze nu staat in har mening over doorgaan of zittenblijven. We hebben een poos het gevoel gehad dat ze aanstuurde op zittenblijven, maar heb nu het gevoel dat ze een beter beeld willen krijgen van wat hij kan.
Zoon vertelde gisteren trouwens dat hij bij een andere juf (nee, niet de IB-er) samen met nog 3 kindjes een leuk werkje had moeten maken. De andere kindjes gingen buitenspelen. De juf had een verhaaltje voorgelezen en stelde vragen en 'toen moest ik een streep onder het goede plaatje zetten'.
Ik krijg het gevoel dat de juf in ieder geval niet over 1 nacht ijs gaat. Misschien ook wel dankzij de kritische houding die wij als ouders in de voorgaande gesprekken hebben gehad waarin juf de twijfels over het overgaan introduceerde.
Ik blijf kritisch, maar heb wel vertrouwen in de juf en IB-er. en, nogmaals willen we graag meer weten over wat de IB-er doet. Wat voor testjes, en wat kan dit betekenen in onze situatie?
Informatie en ervaringen over IB bij kleuters welkom!
Krasserige kopvoeters
Hallo mamamic,
Zijn de kopvoeters toevallig gemaakt door al kleurend/krassend een vlakje op te vullen totdat het de gewenste vorm het hoofd krijgt en dan zo verder voor de benen en armen? Zo begon het tekenen toen mijn zoontje 5 was. Hoewel hij prima netjes kon kleuren, was het tekenen juist een soort krasserig opvullen van vlakken totdat hij de gewenste vorm had bereikt. Dat krasserige kwam door de haast om het snel te willen doen in angst de figuur anders weer kwijt te raken. OP een geveven moment trok hij er daarna wel een lijntje om heen, maar de beginfase van zijn tekenen was dus gekarateriseerd door daarbij niet eerst de lijntjes als omtrek van wat hij wilde tekenen op papier te zetten.
Volgens de in taalproblemen gespecialiseerde logopediste en de kinderpsycholoog kwam dat door een planningsprobleem van hem door gebrek aan innerlijke taal. Voor ontzettend veel handelingen die we doen zeggen we tegen ons zelf in ons hoofd eerst dit, dan zus en vervolgens zo. Als dat woordelijke tijdsbesef het kind niet eigen is dan is dat op een één of andere manier moeilijk om een tekening te plannen.
Lego geeft daarintegen geen problemen omdat het daarbij normaler is om al zoekende steentjes erbij en steentjes eraf de juist vorm te zoeken tijdens het bouwen.
Hier heeft de logopediste ook nog een tijdje geoefend met mijn zoon om stap voor stap samen eenvoudige tekeningen te maken, waarbij ze benoemde wat eerst en wat daarna kwam. Wat mijn zoon achteraf waarschijnlijk erg geholpen heeft is zijn snelle begrip van cijfers. Hierdoor kon hij al heel snel op een visuele manier eerst, dan en toen visuliseren door het opéénvolgende cijfers.
Aangezien jouw kind echter geen taalontwikkelingsstoornis heeft, maar de taalachterstand is te verklaren door slecht gehoor, zal hij makkelijker talig tijdsbegrip en planning verwerven, maar dat gaat natuurlijk niet gelijk. Ook kan het zijn dat hij uit gewoonte altijd wat visueler ingesteld zal blijven vergeleken bij het gemiddelde kind die vaak dingen meer auditief leren. Dat is verder geen probleem, maar scholen zijn daar niet altijd op ingesteld en willen nog wel eens volharden in auditieve methoden zoals leren lezen op hak-en-plak manier, terwijl dat het kind helemaal niet ligt en er best andere manieren zijn. Met rijpheid heeft het niks te maken. Een kind in zijn ontwikkeling afremmen door te laten zittenblijven alleen maar omdat hij door omstandigheden wat achter is op één vlak heeft als groot risico: verveling, onderpresteren en niet tijdig opmerken (en behandelen) van eventuele andere problemen tot gevolg.
groetjes Primavera
Geprobeerd 'plannen'en auditieve oefening
De tekeningen hier zijn inmiddels minder krasserig, maar wel heel simpel. Hij zette lijnen/contouren niet vloeiend en ononderbroken neer, maar dit dit krasserig. Hij bleef heeen en weer bewegen. Maar dat is dus voorbij.
Ik heb deze week verschillende keren aan hem een vel met plaatjes laten zien en gevraagd: Waar hoor je aan het begin de k? (als voorbeeld, ik heb een paar medeklinkers geprobeerd). De eerste keren probeerde hij meteen de plaatjes aan te wijzen. Na een paar keer is hij zover om eerst zachtjes het woord/plaatje uit te spreken en dan de beginletter/klank te zeggen. Ik heb hem die tip gegeven, een beetje geholpen dus. Her lijkt er inderdaad op dat hij dat 'plannen' of innerlijke taal of hoe je het ook noemt, dat dat er nog niet zo sterk inzit.
Ik kwam er zo ook achter dat hij aardig wat letters en klanken kent. Als de IB-er een auditieve test gaat doen, zou hij best eens goed kunnen scoren. Nog even afwachten dan maar, en de IB-er kijkt vast nog naar andere dingen.
