Help, komt dit nog goed (toelatingsgesprek gymnasium)
Oudste zoon gaat in september naar het gymnasium (onderdeel van een scholengemeenschap). Althans, dat is de bedoeling. Hij is aangemeld, maar onderdeel van de plaatsingsprocedure is dat hij persoonlijk op gesprek moet komen om te laten zien dat hij geschikt is voor het gymnasium, en gemotiveerd. Dit uiteraard naast het advies van de basisschool. (Ze doen bij ons geen Cito-eindtoets dus die informatie is er niet).
Het zag er prima uit, want de leerkracht is heel positief over zoon. Advies staat als een huis, hij is een typische gymnasiumleerling, vindt leerkracht. Dat is ook zo, kind is zeer slim, verslindt boeken, leest daarnaast bij voorkeur atlassen, encyclopedieen en woordenboeken, maakt graag ingewikkelde anatomische tekeningen, schrijft bij iedere topgrafietoets nog drie keer zo veel plaatsen en rivieren op het kaartje die hij helemaal niet had hoeven leren, heeft verregaande interesse en begrip van het heelal, heeft een jaar voor de grap op Chinese les gezeten, een groep overgeslagen, en ga nog maar een tijdje zo door. Type nerd, loner, weinig aansluiting, dus je kunt hem zo uittekenen. Op sandalen of crocs, hem maakt het niet uit.
Daarom heb ik hem vanmiddag ook in zijn eentje naar dat gesprek laten gaan (de brief was aan hem gericht en er stond niet bij dat hij zijn ouders mee mocht nemen). Ik heb nog overwogen: zal ik met hem gaan repeteren wat hij leuk kan zeggen. Maar die optie heb ik terzijde geschoven want ach, wat heb je aan die gestudeerde antwoorden op vragen, en hij kan zich vast zelf wel redden. Hij kan vast in zijn eigen woorden ook wel zeggen wat hem beweegt om naar deze school te willen.
Dus ik vraag hem vandaag na afloop hoe het ging en wat ze vroegen en wat hij zei. Nou, let op:
"Ze vroegen: Waarom wil je naar deze school. Dus ik zei: Omdat-ie het dichtst bij mijn huis is, dan hoef ik niet zo ver te fietsen. Toen vroegen ze: Maar dan kun je ook naar een lager niveau gaan. Dus ik zei: Ja, dat zou natuurlijk ook kunnen. Toen vroegen ze wat mijn hobbies waren. Dus ik zei: Nou, ik hou eigenlijk wel het meeste van buitenspelen. En waar ik dan verder nog in geinteresseerd was. Dus ik heb maar gezegd: de Donald Duck".
En verder heeft-ie eigenlijk niks verteld, beweert-ie. Al die voorbeelden die ik net noemde: Neuh, niet gezegd, waarom, had-ie dat moeten noemen dan?
Ik hoop maar dat het advies van de leerkracht doorslaggevend is (ach, het zal toch wel).
Zucht 
Margje
Komt vast goed
Tuurlijk, wat moeten ze anders. Hij zal al niet eens meer bij een andere school aangemeld kunnen worden, dat is te laat, dus ze moeten hem toch wel aannemen. Ze zijn natuurlijk wel wat gewend op zo'n gymnasium.
Maar die zucht van jou begrijp ik goed!
Sociaal gewenste antwoorden 
Hij weet aardig goed wat de normale antwoorden zijn voor zijn leeftijd, denk ik?
Tjonge
ik kan begrijpen dat je je afvraagt waar dit in vredesnaam heen gaat, tjonge, dat had je nooit gedacht...
Sterkte ermee, wanneer hoor je de uitslag?
tonny
Geen enkele ervaring hiermee
(kinderen zijn veel te jong), maar ik kan me de zenuwen nu goed voorstellen. Is het niet iets om even te bellen, of werkt zoiets averechts? Gewoon, even laten weten dat jij hebt begrepen dat zoon zich niet van zijn eh..slimste? beste? meest geïnteresseerde? kant heeft laten zien en of er misschien nog vragen zijn nav het gesprek.
Ik weet niet hoe populair deze school is, als ze de leerlingen voor het uitkiezen hebben, was dit misschien niet zo'n handige performance.
Succes!
Ik zou even met de leerkracht overleggen
Hij weet vast wel of het nodig is het gymnasium te benaderen. En dan kan hij dat beter doen dan jij.
Als er echt geselecteerd wordt ivm onvoldoende plek, dan zou ik er zeker achteraan gaan.
Overigens zou ik een kind wel voorbereiden op zo'n gesprek. Het is toch wel handig als je zoon weet wat de bedoeling is van zo'n gesprek. Ze hebben nog niet de ervaring dat zelf te weten.
En vragen beantwoorden doen ze overal, vaak zo wenselijk of zo kort mogelijk. Dan zijn ze er eerder vanaf.
Need to know
Margje, je bent er weer ingestonken. Jouw zoon geeft je tamelijk precies antwoord op je vragen en laat de voor hem irrelevante zijstappen uit het gesprek weg. De indruk die bij jou achterblijft is dat hij zich als onbenul profileert.
De werkelijkheid is totaal anders, maar die andere werkelijkheid is niet uit hem te trekken. Hij hoeft jou die details niet te vertellen. Dat weet je al, toch? Hij vertelt alleen maar wat je niet weet.
Ik heb ook zo'n zoon die me telkens in verwarring achterlaat. Steeds vaker blijkt hoe groot die verwarring bij mij is en hoe verkeerd de indruk is die ik krijg van wat hij vertelt.
Mijn zoon profileert zich helemaal niet als een onbenul in gesprekken. Hij is zelfs een voorbeeld voor zijn medestudenten bij het voeren van slecht-nieuws-gesprekken met patienten. Hij weet heel goed wat belangrijk is, zegt op het juiste moment de juiste dingen, maar niet tegen mij.
Mij hoeft hij nergens van te overtuigen, toch? Ik begrijp hem zo ook wel, of niet soms?
Groet,
Miriam Lavell
Donald duck
Hoi Margje
Ook mijn zoon vertelde op het toelatingsgesprek voor tweetalig VWO dat hij alleen DD las. Maar heeft vast nog meer gezegd want is toch aangenomen.
succes
Saar
Ach
het zal wel loslopen. Hij heeft inderdaad nog wel meer verteld, Miriam, hoorde ik van mijn man die later nog met hem gepraat had. Hij heeft wel verteld dat hij een klas heeft overgeslagen en een half jaar thuisonderwijs in China heeft gehad. Ze zien ook dat hij pas 11 is (klein opdondertje) en ze zullen heus nog wel meer gymnasiumleerlingen gehad hebben die wat kinderlijk waren.
Ik ga er geen werk van maken hoor, ik ga niet de school nog opbellen dat ik er graag nog wat aan toe zou willen voegen. En ik ben inderdaad blij dat ik er niet bij zat (Anna N) want ik had me vast niet ingehouden, inderdaad.
Ik sprak ook nog een leraar van de school, die ik ken, die vooral het antwoord "buitenspelen" subliem vond. "Eindelijk een normaal kind, zullen ze gedacht hebben". Daar troost ik me maar aan
Nee, ik denk niet dat dit nog ernstige afbreuk zal doen aan zijn plaatsingskans, ze zullen hem heus wel aannemen op basis van het advies van de school.
Maar ik heb wel spijt dat ik niet met hem geoefend heb.
Margje
Geweldig!
Hoi Margje,
Ja joh, natuurlijk komt het goed. Zo'n rector heeft wel meer met pubers te maken. Ik moet zeggen dat ik zijn antwoorden erg leuk vind!
En juist heel goed van je dat je niet vantevoren met hem hebt geoefend!
Liora
Hier ook ooit zoiets
Dochter moest op gesprek komen als onderdeel toelating tot het VWOplus. Het was de bedoeling dat ik wel meeging naar binnen trouwens 
Voor de toelatingscommissie lag het briefje van de basisschool van mijn dochter. Mijn dochter is het prototype van een hittepetit, bijdehante snerk, altijd vooraan. Ze zat op de stoel met haar beentjes te wiebelen, omdat ze net niet bij de vloer kon. Haar handen had ze onder haar bovenbenen gestopt, zodat haar schouders charmant naar voren kwamen. Haar blik op haar schoenen gericht en op elke vraag antwoordde ze met een domme grijns en iets van: tja, kweenie......lijkt me wel leuk.......
Na een paar minuten stond de toelatingscommissie op en feliciteerde haar met haar toelating. Ik was verbijsterd
Tirza
Ah, de sollicitatierondes zijn weer in gang
Zoon van vriendin, ook op 'sollicitatiegesprek' voor tweetalig VWO. De brave jongen ís tweetalig (Britse moeder). Het toelatingsgesprek wordt altijd in het Engels gevoerd, om een beeld te krijgen van het lef en de taalvaardigheid van de leerling. Aan het eind van het gesprek (vriendin zat erbij maar mocht niet meepraten) met de drie docenten vroeg een van hen wat de jongen er zelf van dacht, waarop hij antwoordde: "Hm, het niveau van het Engels wat jullie spreken valt me wel flink tegen. Daar zal ik niet veel van opsteken. Maar het lijkt me nog steeds best leuk..."
Wel aangenomen trouwens.
Heb vertrouwen....
volgens mij heeft je zoon het prima gedaan. Volgens mij vindt hij het namelijk allemaal doodnormaal dat je meer opschrijft bij topo, je interesseert in het heelal en alles wat je nog meer op schrijft. Wij zien dat het bijzonder is, maar hij niet. En waarom zou je dat dan allemaal uitgebreid gaan vertellen?
Heb vertrouwen......loslaten geeft houvast
groetjes van Purk
p.s. wanneer horen jullie iets van school?
Haha margje
Ik zou smélten als ik tegenover zo'n onbevangen joch zou zitten
Overigens denk ik dat Miriam gelijk heeft. Dat is me idd wel eens opgevallen, dat kinderen alleen datgene vertellen wat jij nog niet wist en dan (voor ouders) de belangrijke informatie achterwege laten.
En in de catagorie: 'had ik hem maar beter geïnstrueerd' een anekdote van middelste zoon, die op 10-jarige leeftijd een item op tv Drenthe had over zijn muzieklessen. Het betrof een 5 minuten durend interview c.q. demonstratie bij kind thuis om te laten zien hoe kinderen met muziek omgaan. Vraag: "Waarom heb jij voor dit (dwarsfluit) instrument gekozen?"
antwoord: "O, ik moest van mijn ouders op muziekles, en toen koos ik voor dwarsfluit. Dat leek me wel makkelijk."
Aaarrcch. Integraal uitgezonden...
Saillant detail, het was een warme dag en meneer had zich er speciaal voor gekleed. Korte broek, hemdje zonder mouwen, zodat 'zijn spieren wat beter uitkwamen' .
Andersom bekeken
een kind dat zo duidelijk 'speels' is, en toch van school een gymnasiumadvies krijgt (en dat krijg je niet zomaar ), moet wel geschikt zijn!
Bedankt voor al jullie reacties.
Ja, ik kan het wel weer herhalen, maar jullie bevestigen (gelukkig) vooral ook wat ik zelf denk: het komt vast wel goed, en ze zien vast wel wat voor een type is.
En hartverwarmend te lezen dat er wel meer kinderen zijn die soms niet helemaal uit de verf komen
We krijgen half mei een brief met het bericht of hij is aangenomen, ik zal wel even melden wat eruit komt.
Margje
Amenet
Wat zullen die docenten op hun neus gekeken hebben!
Zoiets zou mijn dochter ook zo kunnen zeggen
Dit weekend nog ingeschreven (belgië)
Op school van onze keuze kan pas ingeschreven worden op 25/4 om 9u 's morgens. De school zou wel al zijn deuren openen om 8u30. Voorgaande jaren waren er geen problemen om iedereen in te schrijven op de opendag, wel waren ze altijd binnen enkele weken na inschrijvingsdag volzet. Verder werd er echter een kanttekening gemaakt dat ze nog nooit zoveel aanmeldingen en aanwezigen op de infoavond hadden gehad en dat het misschien best was om al heel vroeg te komen.
Vrijdag om 14h krijg ik een telefoontje van een mama uit de klas van dochter. Ze wist dat we ook naar deze school wilden. Zij was aan de school en er waren al kampeerders. Zij hadden een lijst opgehangen, iedereen die toe kwam werd op deze officieuze lijst geplaatst. Haar zoon was al nr 45 (van de 70 open plaatsen). Onmiddellijk alles laten vallen, auto ingesprongen en naar de school geraced. Dochter was nr 52 ondertussen. Partner is mij spullen komen brengen om te kunnen kamperen. Gelukkig was het prachtig weer en was er een hele leuke sfeer (nog gezelliger dan om een camping). 's Morgens kwamen een aantal ouders toe die dus niet meer in aanmerking kwamen om een kind in te schrijven (stonden al op nummer 80 en meer). Gelukkig besliste de school samen met de gemeente om de lijst te respecteren. Dochter is dus ingeschreven, vriendinnetje die ik verwittigde is nr 71 en heeft dus in principe geen plaats.
Wat een mens toch allemaal moet doen om een kind in een school van voorkeur ingeschreven te krijgen 
Wel wordt er nu nagedacht over hoe ze dit in de toekomst kunnen vermijden. School wil niet groter worden, om de identiteit niet te verliezen (Freinet). School en gemeente gaan wel deze week beslissen of er alsnog een extra klas komt (25 ll extra).
pffff 't was een spannende tijd
Wel vreselijk die onzekerheid of het al dan niet zou lukken (waren we al maanden mee bezig). Ik kan me inbeelden dat je het dus ook moeilijk vind om het van zo'n gesprek met zoon/dochter te laten afhangen (kinderen hebben ook geen idee van de belangen, gelukkig maar)
Courage en hopenlijk wordt je zoon aangenomen!
groetjes
Komt vaker
Kamperen voor de school komt vaker voor in België. Er zijn een aantal kleine, meestal methode-, scholen die nogal in trek zijn, maar waar het aantal inschrijvingen beperkt is (owv de kleinschaligheid van de school). Voor die scholen wordt dan ook gekampeerd.
Daarnaast heb je nog dergelijke toestanden in bepaalde steden waar de vraag groter is dan het aanbod.
Ik geloof dat er vanuit de overheid wel gewerkt wordt aan oplossingen hiervoor.
Katrien
Voor dochter2 hoeft het gelukkig niet
Gelukkig krijgen broers en zussen voorrang. Dus als dochter over 2 jaar ook naar het vo moet, kan ik ze al in januari voorinschrijven. Het kamperen was dus 'maar' eenmalig.
Andere scholen werken niet met het systeem van inschrijvingsdag, maar hebben dan vaak dat ze al een jaar opvoorhand vol zitten en kampen met dubbele inschrijvingen ttz mensen schrijven hun kind op meerdere scholen in en kiezen dan later. Hierdoor komt het dat ze soms op 1 september alsnog geen volle klassen hebben maar wel 50ll op een wachtlijst. Vandaar dat deze school hiervan afgestapt was (hier waren de plaatsen soms al 2j opvoorhand volzet en kwam maar 75% uiteindelijk opdagen). Nu zullen ze dus weer moeten evalueren hoe ze dit gaan oplossen, want de school is geen vragende partij van kampeertoestanden.
In Brussel gebeurt het nog wel eens en voor sommige basisscholen. Dit was voor 't eerst in Gent op een school voor vo.
