Hoe helpen jullie je kind?
Wat doen jullie aan begeleiding van jullie kinderen bij werkstukken en spreekbeurten op de basisschool? Ik heb namelijk 1 kind dat helemaal niet begeleid hoeft te worden, een die een beetje begeleid dient te worden en een die zeer intensief begeleid dient te worden, want het kan moeilijk structuur aan brengen. Een spreekbeurt is eigenlijk te groot voor dit kind. Kind heeft het goed in het hoofd en weet dan niet hoe het op papier/powerpoint moet komen. Hoe pakken jullie dat aan?
Simpel.
Ik help net zoveel als nodig is. En dat verschilt per kind of per 'ding' (werkstuk, spreekbeurt)
Vooral bij bv een werkstuk vind IK het belangrijk dat kind leert hoe je bv de structuur van eea opzet, een mooie hoofdstukindeling maakt etc. Daar help ik ze dus bij. Met de achtergrondgedachte dat ze er dan daadwerkelijk iets van leren voor een volgende keer. En dan help ik dus iets minder. Info bij elkaar googelen is hier meestal minder een issue, dat doen ze dus vaak lekker zelf.
Bij spreekbeurten ed willen ze zelf meestal ook graag een keertje (of een paar keer) oefenen met het hele gezin als publiek. Doen we ook.
Ik laat het dus van kind en situatie afhangen wat ik precies doe. Gewoon laten aanmodderen is in dit geval niet altijd de leerzaamste weg.
Ingrid
Eens met ingrid
Ik help ook waar nodig. Het ene kind is zelfstandiger dan het andere, en dat mag. Maar het moet niet moeders' werkstuk worden natuurlijk.
Precies
dat is dus ook mijn gedachte, het kind helpen waar nodig, vooral met structuur en zinsbouw en het kind niet aan laten modderen in de hoop dat het de volgende keren steeds minder hulp nodig heeft en de een wat meer, de ander wat meer.
Ik heb jongste kind (groep 6) op deze manier geholpen, vooral omdat het dat zelf moeilijk kan (adhd), maar kind kreeg verwijt dat het zelf de spreekbeurt moest maken de volgende keer. Ik zit te twijfelen wat ik daar mee zal doen. Ik heb nl. naast kind gezeten, kind had al alle info verzameld, kind heeft het gemaakt, maar omdat het meer en meer een frustratie werd voor kind (vooral na foutief opslaan 
( heb ik ook delen getypt en ouder kind heeft wat leuke dingetjes ingebouwd in de powerpoint. Het was absoluut geen spreekbeurt van ouder. Tja, ik vermoed dat leerkracht wat (te)veel verwacht van kind. Kind had nl. een slecht cijfer ervoor. Gevolg (ook van een eerdere spreekbeurt): een zeer grote frustratie over werkstukken en spreekbeurten. Kind moet over 2 weken een werkstuk inleveren maar het heeft alles in een hoek gesmeten en wil er niet meer aan werken, want "wat ik ook doe, het is toch niet goed!"
Wat te doen?
Chili
Volgens mij doe je het prima. Maar ik snap je bericht niet helemaal. Jij hebt kind geholpen om er wat leuks van te maken. Maar kind krijgt een slecht cijfer, en jij vermoed dat dat komt omdat leerkracht te veel verwacht van kind. ???????
Had het dus nog blitser gemoeten?? (lees: had je nog meer moeten helpen om er iets van te maken??)
Of had je 'te veel' geholpen en was het lage cijfer gebaseerd op het feit dat leerkracht dacht dat het een door moeder gefabriceerd verhaal was??
Ingrid
Ingridt
"Of had je 'te veel' geholpen en was het lage cijfer gebaseerd op het feit dat leerkracht dacht dat het een door moeder gefabriceerd verhaal was?? "
Ongeveer dit verhaal. Leerkracht vond dat kind teveel geholpen was, aldus kind.
Mijn dilemma is dus eigenlijk: moet je een kind laten wegzakken in frustratie omdat het maar niet lukt, maar het verhaal is dan wel helemaal van kind, als het ooit afkomt of moet je kind gedeeltelijk helpen, zodat het verhaal eindelijk eens een keer afkomt en de frustratie van kind niet helemaal uit de klauwen loopt. Mijn insteek was de laatste, maar ik geloof niet dat dat helemaal begrepen is door leerkracht. Het werkstuk/spreekbeurt was zeker niet mijn verhaal, ook heel duidelijk van zoon, maar er waren wel invloeden van mij aanwezig, zoals de hoofdstukindeling, aliea's en sommige stukken tekst.
Dat ik begon over de verwachtingen van leerkracht, is omdat deze de problemen van kind kent, weet dat er zonder hulp weinig van een spreekbeurt komt omdat het te groot is voor kind en toch lijkt docent te vinden dat het vanuit kind zelf moet komen, maar dat is (nu nog) te vroeg, een te hoge verwachting.
Ik ben bang
dat ik ze alledrie nooit echt geholpen heb. ze draaiden altijd zelf een werkstuk in elkaar en ik mocht het wel overlezen en hier en daar de spelfouten eruit halen, maar dat was het.
het is hun werkstuk, ze krijgen op school handvaten hoe het aan te pakken.
Chili,
Okee. Nu snap ik het. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat nooit zo bij de hand heb gehad. Maar ik doe wel heel erg mijn best om te zorgen dat het 'niveau' van eea ondanks mijn hulp het 'niveau' blijft wat past bij het kind. Maar op elk niveau (of dat nou over groep 4 of groep 8 gaat) kun je een kind 'leren' of helpen hoe je iets opzet of aanpakt.
En Brianna, ik ben best tevrede over de basisschool van mijn koters, maar ik vind dat ze op het vlak van werkstukken etc wel een beetje gemakkelijk zijn. De focus is erg op 'dingen er leuk uit laten zien'. Lay out, mooie plaatjes. Maar hoe je vanuit het niets een georganiseerd opzetje maakt, een logische hoofdstukindeling, en een min of meer compleet verhaal, daar zouden ze wat mij betreft wel wat meer aandacht aan mogen schenken. En zolang ze dat niet doen, doe ik het maar zelf. Ik vind het een belangrijke vaardigheid, om dat een beetje te kunnen. En zonder dat wordt het vooral een exercitie in leuk knippen en plakken. Ook fijn om te kunnen, tuurlijk. Maar niet het enige.
Ingrid
Handvatten
Ik ben bang dat het hier ook erg tegenvalt met die handvatten vanuit school voor een spreekbeurt/werkstuk. Daar mag wat mij betreft zelfs wel wat er van verwacht wordt op papier staan. Vandaar ook mijn twijfels over de hoge verwachtingen. Verder een prima school hier.
Veel helpen
Mijn zoontje van 9 kwam laatst thuis met de mededeling dat er een werkstuk moest worden gemaakt van zoveel pagina's en dat ze zelf het onderwerp moesten kiezen. de richtlijnen van de school besloegen nog geen half a4tje. Mijn zoon is enorm chaotisch en heeft heel weinig concentratie vermogen dus dat gaat hem nooit alleen lukken.
Ik heb hem bij elke stap dan ook begeleid, eerst samen onderwerp kiezen, daarna op schrijven op een groot papier welke associaties we daarmee hebben, wat we van het onderwerp al weten en wat we er nog meer van willen weten. Toen samen naar de bibliotheek om boeken te zoeken (ik wil niet dat hij die verschrikkelijke slechte gewoonte aanleert om alles maar te googlen zoals zelfs sommige van mijn universitaire studenten nog menen te moeten doen) en thuis daar informatie uitzoeken. Verder nog wat aanvullende informatie via internet gevonden.
Daarna samen een indeling gemaakt van verschillende hoofdstukken. Vervolgens de informatie uitgetypt. Mocht hij zelf doen maar ik zat er naast om te corrigeren van spelling en zinsopbouz en dergelijke. Om eerlijk te zijn heb ik ook een stuk zelf getypt maar zoon deed het grootste deel. Ik wilde ook dat het in zijn eigen woorden was.
Daarna hebben we het mooi gemaakt: voorkantje maken, plaatjes er bij zoeken, letter type kiezen en dergelijke.
Toen nog de bibliografie. Hoeft misschien niet van de school maar wel van mij.
De laatste stap was dat we het samen over hebben gelezen, laatste fouten er uit halen. Opnieuw uitprinten en vervolgens in een mooi mapje doen.
Ik denk dat ik er zeker 10 uur aan heb besteed als het niet meer is. Hopelijk gaat het de volgende keer wat vlugger.
Ik vind het echter wel belangrijk om hem een goede structuur en goede werkgewoontes aan te leren en hem nu bijvoorbeeld alvast te leren dat footnotes geen overbodige luxe zijn. Vermoeiend is het echter wel, vooral met een kind dat nog geen 5 minuten zijn aandacht waar dan ook bij kan houden.
Maylise
Ook veel helpen
Werkstukken, spreekbeurten en boekverslagen zijn voor mijn gevoel belangrijke leerpunten voor kinderen. School doet weinig aan de begeleiding. Ze krijgen wat informatie mee, juf/meester praat een kwartiertje vol hoe je het aan kan pakken, en dat was het dan.....
De beoordeling achteraf is soms alleen een cijfer, soms met wat opmerkingen erbij.
Mijn dochter leert makkelijk en schrijft makkelijk. We zouden ervoor kunnen kiezen om weinig te helpen en dan zal het resultaat best redelijk zijn.
Wij willen echter dat ze er wat van leert. Dus ik help bij hoofdstukindeling, wat hoort waarbij, hoe kies je de goede plaatjes, opmaak in word, etc. Typen kan ze zelf.
Het resultaat is dat haar producten steeds beter worden. Ik help dus steeds op een volgend niveau.
Als juf zou vinden dat het helemaal kinds eigen werk moet zijn, dan moet juf maar meer begeleiden. Ik zou kind dan uitleggen dat jij wilt dat kind meer leert dan hoe je het zelf kunt doen. Ook al is juf het daar niet mee eens.
Ik help ook, maar
ik vraag me wel eens af of de leerkrachten wel doorhebben wat ze aan tijdrovende opdrachten aan de kinderen geven. Want het kost vaak vele uren, mn bij de beginners van een jaar of 9 a 10 . Juf denkt blijkbaar dat ze dit zomaar alleen kunnen. En dat is bij de meesten absoluut niet zo.
