Hoe zoon (gr 5) te motiveren?
Mijn zoon is bijna 9 en zit in groep 5. Het is een gemiddeld tot redelijk slimme jongen. Hij is zeker niet hoogbegaafd, maar zijn citoscores zijn altijd A en B. Maar zijn rapport is hiermee niet in overeenstemming. Zijn cijfers zijn tussen de 6 en de 7 (behalve voor aardrijkskunde en geschiedenis want dat vindt hij erg leuk).
Ik ben ook niet ontevreden over hem en probeer ook niet te veel waarde te hechten aan zijn cijfers. Maar hij is niet gemotiveerd om naar school te gaan. Hij vind het saai en stom. Het is nogal een druk mannetje dus hij wordt nogal kortgehouden in de klas. Hij heeft ook veel verschillende juffen gehad de afgelopen 2 jaar (zeker 8 stagiaires meegerekend). Hij heeft nu sind een paar weken een strenge ouderwetse meester.
Een paar dagen geleden tijdens de rapportavond kwam echt heel duidelijk naar voren dat hij zijn best niet doet en dat hij geen zin heeft. En de meester weet ook niet wat hij eraan kan doen. Dat verbaasd me erg. Ik wil hem niet ongemotiveerd door laten rommelen. Hij wordt er niet gelukkig van.
Ik hoop dat er vaders en moeders zijn die hier iets in herkennen en misschien tips hebben. Ik wil dat mijn zoon weer met veel plezier naar school gaat.
Alvast bedankt,
Groeten, Charlotte
Krijg altijd een beetje kriebels, als ik lees:
"Hij is zeker niet hoogbegaafd",
(maar zijn citoscores zijn altijd A en B. Maar zijn rapport is hiermee niet in overeenstemming. Zijn cijfers zijn tussen de 6 en de 7 (behalve voor aardrijkskunde en geschiedenis want dat vindt hij erg leuk)
Hoe weet je dat hij niet hoogbegaafd is? Is hij getest? Heb je je over hoogbegaafdheid ingelezen?
Heb je wel eens gehoord van onderpresteren?
Krijg echt jeuk van die tekst, hij is ZEKER NIET hoogbegaafd,...nee zeg, stel je voor wat andere mensen dan wel nit zullen zeggen/denken...het is ook dan niet JOUW of ZIJN verdienste hoor...je wordt er namelijk mee geboren...
Ik zou als ik jou was, je eens gaan verdiepen in het onderwerp...jouw zoon
Laat hem zien...
waar het schoolwerk goed voor is; wat kun je met rekenen... hoe is het als je geen andere taal spreekt in een het buitenland, hoe passen die vakken in wat hij graag doet.
En zoals Nora als zegt; lees over onderpresteren want voor heel veel kinderen is de stof gewoon saai....en dan is het heel fijn als je het ook saai mag noemen (en als je af en toe wel iets moeilijkers krijgt)
Eens met jelien
Tuurlijk zijn er hoogbegaafde kinderen die onderpresteren. Echter ik ken genoeg kinderen die school gewoon niet zo interessant vinden. Kinderen die best hersens hebben maar de schoolse manier van dingen leren of de onderwerpen die daar aan bod komen niet boeien.
Mijn zoon van 9 bijvoorbeeld is best slim maar echt niet extreem. Hij vindt school saai. Dat komt omdat hij op school moet doen wat iemand anders zegt en wanneer die andere persoon het zegt. Dat komt omdat hij schoolse vakken minder boeiend vind dan tekenen, lego, tekenfilms en video spelletjes. Dat komt omdat hij het liefst elke vijf minuten wat anders doet. Dat komt omdat hij niet stil kan zitten en weinig concentratie vermogen heeft. Kortom er kunnen heel veel oorzaken zijn waarom een kind school niet leuk vindt en dat hoeven heus niet altijd hele dramatische dingen te zijn.
Ik probeer school niet echt leuker te maken voor zoontje. We zijn wel bezig om iets te doen aan dat hij zo druk is en zich slecht kan concentreren. Althans daar ondernemen we een poging toe 
Verder breng ik het gewoon als een feit, je moet nu eenmaal naar school. Een beloning in het vooruitzicht stellen voor het rapport wil bij hem vaak wel even helpen. Maar echt maar heel even. Hij heeft meer met beloningen op de korte termijn. Dus bijvoorbeeld als hij heel goed zijn best doet op deze toets dan mag hij een tijdschrift uitzoeken. Ik doe dat echter niet te vaak.
Wat we tegenwoordig ook doen in samenwerking met de school is dat hij bij sommige onderdelen maar een deel van de stof hoeft te maken en dan wat anders mag doen. Dat motiveert hem een beetje.
Maylise
Kriebels en hb
Ik hou van mijn zoon zoals hij is. Zou hij hoogbegaafd zijn prima! Niet? Ook prima. Ik verbaas me over de reactie van Nor@. Wat anderen van ons denken maakt me niet uit. Het gaat erom dat mijn zoon gelukkig is op school.
Hij heeft een intelligentietest gedaan en daaruit kwam dat hij gemiddeld tot bovengemiddeld intelligent is. (niet hoogbegaafd dus)
Ik denk wel dat zijn schoolwerk uitdagender mag. Maar ja, dat ligt bij de school en daar wil ik best een gesprek met school over aangaan.
Ik probeer hem te belonen. Maar dat werkt zo kort. Het moet uit hem zelf komen. Hij weet wel waarom hij de tafels moet leren en waarom taal/spelling nuttig zijn om te leren. Maar ja, als hij saaie werkjes moet doen in de klas denkt hij daar niet aan...
Bedankt in ieder geval voor de reacties. Ik ga maar weer even lezen over onderpresteren en uitdaging
groeten, Charlotte
Maylise en jellien
Toen ik mijn tekst intypte was ik me ervan bewust dat er bij onderpresteren vaak op het forum verwezen wordt naar hoogbegaafdheid. Daarom heb ik ook gezegd dat hij dat zeker niet is. Omdat ik de discussie niet over HB wil laten gaan. Bedankt in ieder geval voor jullie reacties. School mag ook best saai zijn af en toe. Niet alles kan leuk zijn. Maar er moet ook op school een evenwicht zijn.
groeten, Charlotte
Niet echt antwoord op je vraag
Nu gaat de discussie toch over HB en heb je niet echt een antwoord op je vraag gekregen: hoe motiveer je een kind dat 'geen zin' heeft, behalve dan het advies van Jolijt! Ik zit met een soortgelijk probleem en ga nu toch maar eerst laten vaststellen wat zijn niveau en kunnen is. Want geen zin door bijv. luiheid of geen zin door HB/dyslexie/... is toch een verschil.
Bizzyb
Dank je wel voor je reactie. Ik denk dat dat vraag ook heel lastig te beantwoorden is. Maar wij gaan nu toch ook overleggen met een orthopedagoog om hem toch (nog een keer) te laten testen. De vorige test is vanuit een heel andere context gedaan en nu wil ik specifieker naar intelligentie laten kijken. Soms denk ik dat ik teveel van hem verwacht, maar ja zijn cito scores zijn hoog. Mijn zoon zelf zegt dat de citotoetsen veel makkelijker zijn dan het werk in de klas. Misschien heeft het dan ook wel met rust en concentratie te maken. Tijdens een citotoets is het rustig en tijdens gewoon werk geeft de meester uitleg aan de andere helft van de combigroep. Het is lastig.
Ik wil er graag wat mee doen. Als het tijd is om naar school te gaan springen er 2 enthousiast op en de middelste begint te stampen en te schreeuwen.
In welke groep zit jouw zoon? En is hij al lang ongemotiveerd?
En je had het over luiheid, mijn zoon heeft volgens mij geen zin om het opgelegde saaie werk te doen. Terwijl ik ook wel ergens heb gelezen dat basisschool kinderen nog een innerlijke leergierigheid hebben.
Charlotte
Hallo Charlotte,
Sinds de juf ons halvewege dit schooljaar heeft verteld dat bij onze zoon niets meer uit zijn handen komt zodra hij (zelfstandig) werk moet doen, zitten wij met onze handen in het haar wat te doen. Aanvankelijk vond hij groep 3 geweldig, maar vanaf november werd hij trager en trager in het afmaken van zijn werk. Ik heb niet zolang geleden een soortgelijk draadje als deze gestart maar dan voor een groep 3-er!
Ook in dat draadje kwam eigenlijk alleen naar voren: compacten, versnellen, verrijken in verband met onderpresteren en HB. Voor mij heel ongrijpbaar en lastig toe te passen, omdat de school op het spoor zit van psychische oorzaak en kom dan maar aanzetten met HB/onderpresteren!
Wat betreft je opmerking dat basisschoolleerlingen uit zichzelf leergierig zijn: in mijn geval is hij dat ook zeker, maar dan op andere gebieden dan rekenen en schrijven. Is jouw zoon leergierig, nieuwsgierig ed? Wil hij weten hoe dingen werken/in elkaar zitten? Heeft hij interesses (buiten school)?
Wat mij verrast is dat je zegt dat de context van een test invloed heeft op de test. Op welke manier? Mag ik vragen welke test hij heeft gehad?
Test
Hallo BizzyB,
Het is wel belangrijk om een goed contact te hebben met de school hierin. Waarom denkt de school bij jullie aan een psychische oorzaak?
Ik heb zelf niet het idee dat mijn zoon HB is. Maar goed zonder specifieke test weten we dat ook nooit zeker. Ik snap je verbazing over de 'context'van de test. Maar hij heeft mee gedaan met een onderzoek op de poeppoli. Hij had erge last van obsipatie en broekpoepen. Ze hebben hem toen op intelligentie onderzocht. Maar dat was een test van een uurtje door 2 psychologen. Het resultaat kregen we toen op een half a-4tje. NIet echt een 'zware'test dus. (en dat was in dat kader natuurlijk ook niet nodig)
Mijn zoon heeft wel interesses buiten school. Ze kijken hier graag Discovery en ze bedenken experimenten. Hij is ook wel nieuwsgierig. Maar echt heel leergierig vind ik hem niet. Zijn broer leest bijvoorbeeld graag een encyclopedie door terwijl hij liever de Donald Duck leest. En dat vind ik ook niet erg.
Kan er bij jouw zoon niet een beetje faalangst bij zitten? Dat hij slechter gaat presteren op momenten dat hij zelfstandig moet werken. En dat hij dan het overzicht verliest. Misschien niet goed weet hoe hij het aan moet pakken.
Een paar tipjes?
Misschien is het wel een beetje hoog gegrepen, om te willen dat je zoon met plezier naar school gaat. Dat is bij ons in ieder geval met de oudste nooit gelukt op de basisschool en ook voor de tweede zie ik het niet gebeuren.
Dus we zijn hier begonnen met accepteren dat school niet leuk is, maar een noodzakelijk kwaad. Dat hielp onze kinderen al een heel stuk. Als je het niet meer leuk HOEFT te vinden, valt er al heel wat van je af. Leerkrachten vinden school zelf een geweldig instituut, anders hadden ze wel een andere baan gekozen. Die begrijpen het dus niet als een kind het niet leuk vindt. Staan enthousiast te doen en verwachten grote dankbaarheid voor dat ene leuke lesje wat ze in elkaar hebben gedraaid, of voor die sportdag. Daardoor voelt het kind dat het niet leuk vindt, zich een spelbreker, vreemde eend in de bijt. Het helpt al een beetje als het 'mag', je hoeft het niet leuk te vinden, dat is ok.
Verder praten we veelvuldig over het 'nut' van al die dingen die je op school leert. Waarom is het handig om snel te lezen? Waarom zou je leren vermenigvuldigen? Wat heb je aan topo? En dan zijn er nog dingen die geen nut hebben, maar dienen als hersengymnastiek. Al ben je nog zo slim, als je die hersenen niet gebruikt, wordt je vanzelf minder slim.
Vervolgens houd ik de vinger aan de pols. Ik weet waar ze ongeveer zijn in de lesstof en vraag gericht naar de vorderingen. (niet te veel over doorzeuren, maar bijvoorbeeld: 'Heb je nog een beetje kunnen werken vandaag? Heb je je rekenen nog af gekregen?)
En dan belonen, als het goed gaat, als ze hard werken, als ze dingen afronden. Soms gewoon in de vorm van een schouderklopje, een glimlach. Voor een kind hebben we een beloningssysteem opgezet, waarmee hij privileges kan verdienen. Maar dat is vooral doordat hij gedragsproblemen kreeg.
Het valt me op dat je zoon de toetsen makkelijker vindt dan de lesstof. Dat herken ik wel een beetje. Misschien heeft hij wel moeite met het begrijpen van de opgaven. Bij de rekenmethode op onze school bijvoorbeeld, wordt er constant van soort som en oplossingsmethode gewisseld. In een paragraaf staan sommen met geld, vermenigvuldigingen, aftrekken met grote getallen en deelsommen. Daarnaast staan er zeer cryptische aanwijzingen bij de sommen die ikzelf (en ik heb echt vwo gedaan, dus echt dom kan ik toch niet zijn) ook niet begrijp. Dat is voor veel kinderen heel erg lastig. Ze moeten dan constant wisselen in de methodiek die ze moeten gebruiken. Waardeloze methode!
Onze school heeft nu net een nieuwe taalmethode aangeschaft, en raad eens? Elke opdracht vraagt weer een andere methodiek. Soms wisselen ze zelfs van vraagstelling binnenin een opdracht. De aanwijzingen zijn heel erg onduidelijk en er staan allerlei cryptische aanwijzingen bij de opdrachten die ik ook al niet begrijp.
Hierdoor wordt het voor kinderen die slim zijn, maar moeilijk om kunnen gaan met structuur wisselingen, bijna onmogelijk om zelfstandig met de methode aan de slag te gaan. Ze hebben uitleg van de leerkracht nodig omdat de opdrachten onbegrijpelijk zijn.
Mijn dochter heeft hierdoor echt faalangst opgelopen. Heeft de hele basisschool urenlang naar saaie intructieuitleg geluisterd van dingen die ze allang snapte (gek he, dat ze het niet leuk vond). Ze was doodsbang dat ze iets zou missen en dan hulp zou moeten vragen van de leerkracht. Nu, in de eerste van het VWO durft ze pas tijdens de intructie vooruit te gaan werken. Want deze methodes zijn wel duidelijk.
Inmiddels vindt zij school wel beter te verteren. Ze leert nu dingen en ze wordt nu eindelijk uitgedaagd. Er is dus hoop...
Nog wat tipjes
Hallo Charlotte,
Wat je vaak als advies hoort bij kinderen met problemen op het gebied van motivatie/concentratie/onderpresteren is doortoetsen om vast te stellen op welk niveau hij is. Dan kan je in ieder geval uitsluiten of vaststellen dat zijn werkhouding daaraan ligt. Verder zou ik -maar dat zal je ongetwijfeld al doen- thuis zijn interesse gebieden actief stimuleren, bijv een cursus oid laten volgen, musea bezoeken, boeken uit bieb enz. Inderdaad ook de link tussen zijn interesse gebied en de toepassing van rekenen of taal (of wat hij saai of vervelend vindt op school) aangeven. Hij is wat ouder dan die van mij, dus misschien wat bevattelijker voor dergelijke argumenten?
Ik verbaas me weer...
Eerst zeg je:
"Hij heeft een intelligentietest gedaan en daaruit kwam dat hij gemiddeld tot bovengemiddeld intelligent is. (niet hoogbegaafd dus) "
En nu zeg je:
"Ik heb zelf niet het idee dat mijn zoon HB is. Maar goed zonder specifieke test weten we dat ook nooit zeker. Ik snap je verbazing over de \'context\'van de test. Maar hij heeft mee gedaan met een onderzoek op de poeppoli. Hij had erge last van obsipatie en broekpoepen. Ze hebben hem toen op intelligentie onderzocht. Maar dat was een test van een uurtje door 2 psychologen. Het resultaat kregen we toen op een half a-4tje. NIet echt een \'zware\'test dus. (en dat was in dat kader natuurlijk ook niet nodig) "
Je spreekt jezelf wel heel erg tegen nu...
En als hij zgnn intelligentietest zou hebben gedaan, is het wel handig, dat die door een psycholoog wordt afgenomen met kennis van zaken, ook op gebied van HB.
Je zegt verder:
"Mijn zoon heeft wel interesses buiten school. Ze kijken hier graag Discovery en ze bedenken experimenten. Hij is ook wel nieuwsgierig. Maar echt heel leergierig vind ik hem niet. Zijn broer leest bijvoorbeeld graag een encyclopedie door terwijl hij liever de Donald Duck leest. En dat vind ik ook niet erg."
Waarom zou een hb kind geen Donald Ducks kunnen lezen?
Is weer zo'n aanname...pfff
Mijn hb kind is gek op DD's en heeft geen brilletje en ziet er niet uit als een nerd...gek he?
Lees het boek eens van Tessa Kieboom; Hoogbegaafd, als je kind (g)een Einstein is."
Misschien dat je dan anders over dingen gaat denken.
succes in ieder geval,
gr Nora
Dochter vindt groep 4 saai
Sinds de kerstvakantie horen wij nog maar een ding over school: alles is SAAI, behalve de gym.
Ook onze dochter steekt boven het gemiddelde van de klas uit. Probleem is dat ze selectief mutisme heeft (gehad). Een beetje lang verhaal om dat hier uit te leggen, maar in het kort komt het er op neer dat ze moeite heeft met praten op school (sociale fobie wordt het ook wel genoemd). Daardoor is het voor de juf moeilijk om haar in te schatten, en wordt ze vaak te laag ingeschat. Vorig jaar bv had ik de indruk dat ze met lezen heel erg vooruit was gegaan, maar op school bleef ze hangen in AVI 2. Toen bleek dat de toets door een andere (vreemde) juf werd afgenomen, en dat is voor haar een groot probleem. Toen heeft haar eigen juf de toets nog eens afgenomen, en ja hoor, meteen naar AVI 5.
Dit jaar heb ik door gesprekken met de juf er voor gezorgd dat ze eigenlijk in alle vakken in het groepje terecht is gekomen dat extra werk krijgt (de voorlopers). En dat gaat prima. Maar ze vind het nog steeds saai. Volgens mij is ze gewoon al toe aan groep 5 (qua stof), maar dat duurt nog een half jaar. Haar zus zit in groep 6. Daarvan hoort ze dingen over aardrijkskunde, geschiedenis, etc. En daardoor heeft ze het idee dat die veel leukere dingen doet dan zij. Ik kan al rekenen en lezen en schrijven, zegt ze. Dus ze ziet het nut er niet meer zo van in om dat steeds maar te blijven oefenen. Rekenen vind ze nog wel een beetje leuk, ze heeft net als eerste van de klas haar tafeldiploma gehaald en is nu maar vast bezig met de tafels van 12 t/m 15.
Het blijft lastig hoor. Ik hoop nu maar dat ze het in groep 5 leuker gaat vinden. Tot die tijd moet ze het toch maar even uitzingen. Ik heb vanmiddag nog wel een gesprekje met de juf, maar die heeft ook al aangegeven dat ze niet echt de tijd heeft om extra, speciale, dingen met haar te gaan doen. En dat begrijp ik ook wel. De groep is groot, en er wordt al op drie verschillende niveaus gewerkt, en voor 1 kind dan nog weer iets anders verzinnen... Een ander meisje uit de groep is vervroegd naar groep 5 gegaan. Maar dat zou mijn dochter sociaal-emotioneel gezien echt niet aankunnen.
