Nieuwe school; grote groepen met meerdere leerkrachten
Wij overwegen om onze kinderen naar een andere school (dichter in buurt, uitgangspunten die ons erg aanspreken).
Het concept is erg vernieuwend. Over bijna alles hebben we een heel positef gevoel; ieder kind een eigen programma, halfjaarlijks 'overgaan', diverse leeftijdsgroepen bij elkaar in de groep, kind is regisseur van eigen leerproces, hoeken in de klas, zeer leuke projecten.
Er is één punt waar ik bijna buikpijn van krijg. In plaats van vier klassen van 25 met elk één leerkracht willen ze graag één grote ruimte waarin 100 kinderen les krijgen. Deze 100 kinderen krijgen les van 1 leerkracht-plus (met ervaring met zorgleerlingen), 1 gewone leerkracht en 3 onderwijsassistenten. Ook worden er vakleerkrachten aangesteld voor muziek, kunstzinnige vorming en gym. Doordat er veel zaken weggehaald zijn bij de leerkrachten, kunnen zij beter de didactische lijn in de gaten houden.
Het is een groeischool. De onderbouw kent nu 55 leerlingen die worden begeleid door 2 leerkrachten (en nog geen onderwijsassistenten). De middenbovenbouw kent nu 18 leerlingen, die worden begeleid door 1 leerkracht.
Ik snap het principe. Zie daar ook wel voordelen in. Maar.... ik zie de voordelen van 2 groepen van 25 leerlingen bij elkaar in maar krijg buikpijn van 4 groepen bij elkaar in (ook al is het aantal handen per leerling in de klas groter dan in een gewone klas)
Wat vinden jullie?
Diana
Nee, het gaat niet om school K in T...
Mama2005
Het zou bijna dezelfde school kunnen zijn. Portfolios inderdaad. (En een gesprek van een half uur. Papa en mama worden dringend verzocht om allebei aanwezig te zijn. Ik vind het top dat je een bepaalde verantwoordelijkheid bij de ouders legt en dus durft te zeggen: dit verwachten wij minimaal van u ouders.).
Hier is het ook de bedoeling dat er vier verschillende lokalen zijn (taal, rekenen/meten, en nog 2 (ik gok kunstzinnige vorming en aardrijkskunde /geschiedenis /techniek maar dan anders)
Kernconcepten? Zegt je dat iets? Ik denk namelijk dat ook jullie school uitgaat van het Witteringprincipe?
Ik vind het gemotiveerde personeel, de enorme betrokkenheid, eigen tempo werken, dingen doen wanneer je er aan toe bent, leren door te ervaren, etc. grote pluspunten.
Ik denk dat ze nu uitgaan van een ideaal dat ze wel wat moeten bijstellen. Ik ben er nu nog niet uit of ik mijn kinderen aan dat ontwikkelproces wil blootstellen of niet.
Mama2005; gevolgd door 6 personen
Fijn, dat jij dat als positief ervaart. Ik ben juist bang dat er wel eens eentje tussen wal en schip belandt. Juist omdat je veel moet afstemmen. In het huidige onderwijs zie ik dat afstemmen tussen twee duojuffen al een heel probleem is.
Miriam
Bedankt voor je uitgebreide reactie.
"doe je het. Blijkt het niks te zijn, dan verhuis je weer van school."
Ik sta daar toch anders in. Eén keer wisselen van school bezorgt me al buikpijn, laat staan twee of meer keer.
"Wittering:"Kinderen leren meer, wanneer ze ook in de gelegenheid zijn om zelf kennis te construeren, dus zelf ervaring op te doen in de fysieke wereld. Je leert dus beter door het mee te maken, door het te zien en te voelen, dus door je zintuigen optimaal te benutten."
Ik vind dit ook een boel blabla waarmee je niets anders zegt dan; leren doe je ook door te doen. Daar ben ik het mee eens. Ik denk dat het beter blijft hangen en dat het onderwijs er een stuk boeiender van wordt.
"Feitelijk is 2 x 1,5 uur per dag genoeg. Meer van dit soort trainingsuren leveren niet meer inhoudelijke kennis op. Een groot deel van de leerlingen heeft bovendien geen schooljaar nodig om de noodzakelijke vaardigheden op te doen. Ze zijn eerder klaar, maar moeten wel naar school."
Hier zie ik dus een groot pluspunt. Naast de basisvaardigheden ten aanzien van taal en rekenen vormen de zogenaamde kernconcepten (vergelijkbaar met projecten) de basis van het programma. Leerlingen die meer aan kunnen dan de reguliere stof, kunnen binnen die kernconcepten helemaal los gaan. Het gaat daarbij niet direct om feiten te vergaren (zoveel feitenkennis hoef je op basisschool niet te vergaren) maar meer om inzichten.
Relatief pluspunt
pcb:"Leerlingen die meer aan kunnen dan de reguliere stof, kunnen binnen die kernconcepten helemaal los gaan. Het gaat daarbij niet direct om feiten te vergaren (zoveel feitenkennis hoef je op basisschool niet te vergaren) maar meer om inzichten."
Nou ja, dat 'losgaan' zou je dus ook socializen kunnen noemen. Je moet je hier niet teveel van voorstellen. Toezicht op dit onderwijs is er in ieder geval niet. Er is toezicht op de vraag of leerlingen voldoende leren naar de gemiddelde maatstaf. Dit soort concepten geeft je geen zicht of recht op niet vervelen of iets hebben aan de uren die je verplicht op school doorbrengt.
In werkelijkheid ligt hier een huizenhoog bekostigingsprobleem. Scholen worden niet betaald voor dit soort aanvullend werk. Nu hoeft dat geen ramp te zijn hoor. Mijn zoon bracht groep 8 voornamelijk met Dondald Ducks door. Dat was voor hem genoeg en erg prettig. Fijn dat hij die lesjes niet meer hoefde te doen. Maar hij had zijn tijd beslist nuttiger kunnen besteden.
Groet,
Miriam Lavell
Yep
Wat Anna zegt klopt. Kinderen hebben vaak vanuit zichzelf niet de motivatie om extra werk te doen.
Mij kwam laatst ter ore dat bij UniC (vernieuwende havo/vwo school in Utrecht) ongeveer drie kwart van de vierde klassers een achterstand heeft.
Dochter van een vriendin van me zit daar in het 2e jaar en heeft ook al een achterstand. Ik ben zo blij dat mijn zoon daar niet zit! (hij wilde er heel graag heen maar werd niet aangenomen).
Groet,
Jujube
