Nog weinig samen spelen op school
Mijn dochtertje is net vier. Ze speelt heel graag met een vriendje van de creche. Rustig kind, net als zij, en samen hebben ze veel plezier. Maar een uurtje samen spelen vindt ze wel genoeg. Op school spelen de kinderen vrij druk (buiten) met elkaar en dat vindt ze nog heel eng. Ze is achter met de grove motoriek en valt ook gemakkelijk om. Ze blijft dan dicht bij de juf zitten. Nou krijgen we daar wel opmerkingen over van school, maar zo raar is het toch niet? Kinderen van net vier spelen toch nog niet allemaal intensief met elkaar? Of zit ik er nou naast?
Lukke, school komt wel snel met opmerkingen
Als je kind nog maar net naar school gaat vind ik het wel wat kort door de bocht van school om daar nu al opmerkingen over te maken, tenzij ze zelf het een en ander aanvoeren om uit te proberen waardoor het contact wat soepeler/makkelijker verloopt. Ieder kind is verschillend, mijn zoon vond het de eerst 7 maanden een noodzakelijk kwaad en daarna ging het langzaam beter met ups en downs. Hij speelt nog steeds niet graag met veel kinderen tegelijk.
Lijkt me prima
Een uur intensief spelen lijkt me prima en het kan best zijn dat je dochter daarna even wat rust wil. Lijkt me ook iets dat karakterafhankelijk is. Over die motoriek: is dat echt zo'n probleem dan? Ik zou zeggen: iets vaker naar de speeltuin en lekker gymen met de andere kleuters. Lijkt wel of ze op alle slakken zout willen leggen in groep 1 en 2 trouwens.
Ontwikkelen (2)
Hoi anders,
Ja, ik maak me wel een beetje zorgen. Het zou zoveel gemakkelijk zijn voor haar als ze 'gewoon' in de groep mee zou gaan. Het is zo'n gezellige sociale meidenklas zei de juf vandaag nog.
Op de creche was ze ook zo, maar daar was de crecheleiding heel relaxt over en ik (dus) ook. Het was van: we betrekken haar, ze valt niet buiten de groep, maar ze speelt nu eenmaal heel graag alleen en kan dat ook goed.
Ik had ook niet het idee dat er daar zo aan haar getrokken werd om mee te doen. Van mij hoeft dat ook niet.
Wennen
Ik kan me best voorstellen dat ze gewoon nog moet wennen. Als ze net is begonnen is ze gestart in een w.s. best grote klas als een van de laatste kinderen. De andere kinderen hebben al wat opgebouwd met elkaar. Dat is best lastig.
Hoe ervaart ze het zelf? Voelt ze zich prettig op school of gaat ze met tegenzin? Wel goed van haar trouwens dat ze veiligheid zoekt bij de juf.
Ik zou haar gewoon de tijd gunnen om te wennen en haar als ze het allemaal erg druk vindt af en toe een middagje thuis houden of een dagje, als dat voor jou ook mogelijk is. Na de zomervakantie start ze weer in een andere groep kinderen en komen er weer nieuwe kindjes bij. Zij weet dan al een beetje hoe alles gaat dus dan zit ze misschien wel heel anders in de groep.
En nog even ter vergelijking: toen Tangozoon in september startte in groep 1 was hij aanvankelijk ook een afwachtend en angstig jongetje (wij hadden heel anders verwacht omdat hij al tijden op school kwam als we Tangodochter brachtten en haalden). Dit heeft tot de kerstvakantie geduurd. Ook wij hadden een gesprek met de juf die zich zorgen maakte over: weinig initiatief nemen, spraak- en motoriek(ja, ook!)-achterstand. Na de kerstvakantie leefde hij helemaal op en nu hoor ik niets dan positieve verhalen. Hij had dus ook gewoon zijn tijd nodig. Spraakachterstand heeft hij trouwens echt, daar krijgt hij logopedie voor, maar motoriek? Het was meer angst voor alle nieuwe dingen in de gymzaal.
Heeft jouw kindje wel een motorische achterstand die bij jullie bekend is, of is dit meer iets dat door de juffen zo wordt gezien? Wat dat is dus ook een verschil.
