Opstellen
Hoi,
Mijn zoon (groep 8) heeft een probleem met stellen. Opstellen wel te verstaan. Nu is er niks mis met zijn creativiteit. Hij zit regelmatig zelf verhalen te verzinnen en uit te tikken op de PC.
Maar hij klaagt dat bij de stelopdrachten je niet zelf mag verzinnen waar je het over schrijft en dat hem dit niet lukt. Het gevolg is nu dus dat hij eindeloos draalt over een leeg blad en op die manier zijn weektaak niet afkrijgt.
Nu waren voor mij opstellen altijd een eitje, wat vanzelf uit mijn pen vloeide en ik heb geen idee hoe ik hem kan helpen. Mijn man vond het altijd een drama en heeft ook geen idee.
Dus bij deze de vraag: heeft iemand een goede tip qua aanpak om mijn zoon te leren hoe hij een beetje efficiënt een opstel in opdracht maakt?
Tihama
Krantenartikel
Dag,
Een mindmap maken is een methode. Niet altijd even geschikt omdat een mens, vooral een kind, makkelijk kan verdrinken in alle gedachtensprongen hoe fijn die ook in de mindmap zijn opgetekend.
Een andere methode is een opstel te benaderen als een krantenartikel met een simpele indeling: kop (pakkend, moet maken dat lezer het artikel wil lezen), lead (inleiding met probleemstelling over gegeven onderwerp), broodtekst (argumenten voor/tegen, voorbeelden) en afsluitende alinea (samenvatting argumenten, conclusie).
Hoop dat het helpt.
Met vriendelijke groet,
Lydia
Eerst een indeling maken
Ik leer mijn dochter (groep 8) om altijd eerst een indeling te maken. Dat kan op de manier van lotm. Het kan ook door per onderdeel vragen te beantwoorden.
Zoals:
- wat betekent het onderwerp
- welke kanten zie je van het onderwerp (hier komen de argumenten, voor- en nadelen, etc)
- wat vind je zelf van het onderwerp
- conclusie
Aan het eind verzin je dan nog de inleiding.
Een mindmap kan ook goed werken maar dan eerder voor een gedicht, fictief verhaal, etc.
Wat wel weer kan is eerst een mindmap maken (zodat alle onderdelen op hun plek vallen) en dan de indeling.
Op de school van mijn dochter oefenen ze sinds vorig jaar met mindmaps voor allerlei doeleinden. Dit is vanaf kleuterklas tot aan groep 8.
Herkenbaar
Ik begrijp dus dat het er vooral om gaat dat hij geen verhalen kan verzinnen over een verplicht onderwerp? Mijn zoon had dat ook. Er echter zijn ontzettend veel onderwerpen die je creatief kunt invullen en zo alsnog kan schrijven over wat jij wilt. Ik heb dat geoefend met hem aan de hand van voorbeelden.
Stel dat hij wil schrijven over voetballen, maar de opdracht is schrijf over;
je vakantie; vast wel eens gevoetbald in de vakantie
water (zoals iemand hier zei); begin bij waterpolo en laat ze vervolgens dat niet leuk vinden en op het droge voetballen
Internet; schrijf over online gokkers op voetbalwedstrijden en beschrijf de wedstrijd
De boerderij; de boer moet extra geld voor zn dieren hebben en wordt een super voetballer.
Nou ja, je snapt het idee. Het is leuk om te zien wat kinderen dan allemaal kunnen verzinnen. En zeker omdat hij wel goed is in verhalen verzinnen, is het erg jammer als dit hem belemmer. Wij maakten er echt een spelletje van om op deze manier te denken. En vaak kwam hij al denkende zo vanzelf wel op een verhaal. En soms was dat dan niet eens voetbal, maar door het denken over de mogelijkheden kwam hij weer op andere leuke ideeen.
Roos
Zoals roos
doet oudste het hier ook (ook teveel fantasie, maar bij verplichte onderwerpen blijft ze 'leeg' ) ze schrijft gewoon over wat ze zélf wil en zoekt een of andere verbinding met het onderwerp waar het over moet gaan.
dat éérst bedenken voor je gaat schrijven. (even kort zoals roos ook deed) en houd de indeling een beetje vast. inleiding, onderwerp, de clou (als die er is) en het leuk afronden.
groeten albana
Mooi
Hier kan ik wel wat mee. Vandaag was de opdracht: 'schrijf iets over je lievelingsboek'.
Meneer had weer zijn writers block want hij had zóveel lievelingsboeken, dus hij had geen idee waar te beginnen.....
Tja, dat kan ook een probleem zijn. Wat dat betreft klopt het idee van Lydia ook wel: hij heeft zoveel gedachten dat hij daarin ook kan verdrinken.
Maar ik heb nu wel een idee van hoe ik het met hem wil aanpakken. Brainstormen, ordenen, kiezen en dan gaan 'vertellen'. Zijn werkstukken gaan overigens altijd prima. Hij kan goed zelf structuren en samenvatten. Ik begreep dat het dus geen fictie hoeft te zijn, columnachtig is prima.
De tactiek van Roos hanteert hij trouwens ook: hij moest een werkstuk over een land maken, maar hij wilde eigenlijk een werkstuk over de oude Romeinen maken. Maar dat mocht niet. Dus hij heeft Italië gekozen en daarbij het hoofdstuk Geschiedenis extreem groot gemaakt. Ik moest er wel om lachen.
Overigens, Pelle: mijn man perste er dan met moeite na eindeloos staren naar een leeg vel wat regels uit en kreeg een onvoldoende. De sintgedichten hier thuis worden dus ook door mij gemaakt
Tihama
Wij ergeren ons hier gek aan... o.t.
dat nieuwe woord: 'stellen' !
Hoezo kan dat niet gewoon 'een opstel schrijven' blijven heten?
stellen...stellen....zo stom!
Net als die staartdelingen...moest het allemaal anders, zodanig dat je als oudere ouder je kind helemaal niet meer kon helpen (want pers die oude gewoonte je hoofd maar eens uit); nou schijnt dat de staartdeling toch weer terug gaat komen!
Zucht!
Al die nieuwigheden...
hahaha, ik word zeker oud he? stellen... echt niet!
Staartdeling (ot)
Ja! Tot mijn grote opluchting ging zoonlief mij van de week toch iets bijzonders uitleggen... hij had de staartdeling geleerd! 
Ik blij, eindelijk een methode die ik (her)kende haha
Groet Terpi
Ha!
Mooi, Terpi, ik hoopte er al op. Zoon is net 3 geworden, tegen de tijd dat hij eraan toe is, is de staartdeling vast weer overal he-le-maal terug, en dan kan ik het hem tenminste uitleggen.
Nou die spellingswijzigingen nog in het hoofd krijgen (ik schrijf nog steeds hardnekkig pannekoek)
Daarom houd ik me nu ook nog nauwelijks bezig met hoe e.e.a. in het VO is geregeld, als we ons daar over ruim 8 jaar eens in moeten gaan verdiepen is het systeem vast alweer twee keer omgegooid
Groeten,
Temet
Opstellen
Ik vond het zelf altijd een heerlijke opdracht, maar mijn kinderen waren geen opstelstelschrijvers. En manier om toch iets op papier te krijgen is het maken van een woordweb en dan zeggen dat ze over elk onderwerp iets moeten vertellen en het daarna in ongeveer dezelfde woorden moeten proberen op te schrijven. Eigenlijk is een opstel schrijven hetzelfde als iets vertellen maar dan op papier. Ook kun je ze vragen laten maken over een bepaald onderwerp en die vragen daarna laten beantwoorden waarna ze de antwoorden aan elkaar moeten breien ( maar dat laatste kan moeilijk zijn). Ik vind 'stellen' eigenlijk een ouderwets woord, in oude boeken lees je dat HBS-ers een stelopdracht moesten maken 
Reina o.t.
"Ik vind 'stellen' eigenlijk een ouderwets woord, in oude boeken lees je dat HBS-ers een stelopdracht moesten maken "
Oh! Echt waar? :- (
Zit ik er even vet naast dan! Wist ik helemaal niet. Dus dan zit ik eigenlijk net zo te doen als waar ik me zo aan erger... chips :- (
Even de Van Dale erbij pakken dan maar...
Van Dale zegt het volgende:
stel het; o -len; -letje 1 groep bij elkaar horende zaken 2 (kook)toestel: gasstel 3 (van personen) bij elkaar horende groep; paar: een samenwonend ~ || op ~ en sprong dadelijk
stelle Dit woord staat niet in het gratis woordenboek. U kunt het wél vinden in Van Dale Professioneel.
stel·len stelde, h gesteld 1 plaatsen, leggen, zetten: iets op één lijn ~; een daad ~ tot handelen overgaan; zich beschikbaar, kandidaat ~ 2 in een bep. toestand brengen: iem tot iets in staat ~ 3 richten, afstellen: een kijker ~ 4 genoegen nemen met: het zonder tv moeten ~ 5 bepalen, vaststellen: voorwaarden ~ 6 in woorden op schrift brengen 7 veronderstellen: stel, je kunt niet komen, wat dan? || een vraag ~ iets vragen
Is heel onduidelijk zo, dus ik zet de link er nog wel even bij:
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=stellen
Tja, je kunt het eigenlijk voor van alles gebruiken, maar idd ook voor:
" in woorden op schrift brengen "
Als ik dan zoek op 'opstellen'...
"op·stel het; o -len; -letje korte geschreven verhandeling, bv. als stijloefening in het onderwijs"
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=opstellen
Nou, dan lijkt het me toch duidelijk. Of Van Dale loopt achter of het onderwijs loopt heeeeeeeeel ver achter. Toch? ;- )
groetjes, Sophie
