Schrijffouten

Oorzaak slechte schrijfvaardigheid

Iris schreef: "Bij mijn zoon (groep 5) op school worden schrijffouten niet gecorrigeerd als het (huis)werk niet direct betrekking heeft op een taalles."

Naar mijn mening is dit de grootste oorzaak van de gebrekkige schrijfvaardigheid van het gros van de hbo-studenten vandaag de dag: leerlingen worden op de basisschool, maar vooral in het voortgezet onderwijs niet of nauwelijks meer gecorrigeerd op hun taalgebruik. Alleen bij het vak Nederlands worden ze geacht op hun taalgebruik te letten. Daardoor krijgen ze onvoldoende oefening. Maar oefening heb je nodig om goed te leren schrijven. Overigens is een gebrekkige spelling maar een deel van het probleem: zinsbouw en tekstopbouw gaan nog veel slechter.

Kinderen wordt hiermee enorm tekort gedaan. De meeste hbo-studenten hebben de grootste moeite om hun gedachten gestructureerd op papier te zetten. Een gedegen tekst, waarin een interessant probleem uit de doeken wordt gedaan ben ik zelden tegengekomen. De schrijfsels zijn bijna zonder uitzondering kinderlijk en krakkemikkig geformuleerd en zijn inhoudelijk bijzonder oppervlakkig.

Als ik de teksten lees, bekruipt mij vaak de twijfel: Moeten deze mensen straks 'de lijnen uitzetten'? Moeten deze mensen straks beslissen wat er wel of niet in het EKD komt te staan? Moeten deze mensen beslissen of een kind uit huis wordt geplaatst? Alle belangen in een gemeente afwegen? Ik zie geen structurerend vermogen, geen denkkracht, als gevolg van een gebrek aan oefening in het uiteenzetten en onderbouwen van hun ideeën.

Deze studenten hebben al 13-14 jaar op school gezeten en de allerbelangrijkste, namelijk het vermogen een heldere uiteenzetting van je gedachten op papier te zetten, hebben ze nog niet onder knie. Wat verspillen wij een talent!

pris

Pris

Toen ik achttien jaar geleden naar de universiteit ging, was dit de meestgehoorde klacht over studenten: ze kunnen niet formuleren. Inmiddels zit mijn broertje op dezelfde uni en doet dezelfde studie en wat heeft-ie het eerste jaar als vak: Academic Writing. Goh.
Groetjes
Massi

Wel corrigeren, niet meetellen

Als leraar aardrijkskunde herken ik veel van de frustratie over spel- en stijlfouten. Ik zet altijd een rode streep onder spelfouten maar trek er geen punten van af. Maar leerlingen zijn heel gemakzuchtig en kijken hun tekst niet meer na, ook al is er nog voldoende tijd. Misschien moet ik er voortaan wel punten voor aftrekken en doen ze dan beter hun best?

Natuurlijk houd ik rekening met dyslectische kinderen. Maar kinderen die net Nederlands hebben geleerd - daar heb ik ook twee klassen van - kennen 't kofschip en maken geen spelfouten uit slordigheid.

Overigens vind ik een internetforum geen geldig excuus om taalfouten te maken. Je kunt je tekst toch even nakijken voordat je hem verstuurt?

Leraar (ot)

"Je kunt je tekst toch even nakijken voordat je hem verstuurt? " Klopt, maar weet je dat ik zelfs dan fouten op een beeldscherm vaak niet zie (soms lees ik het 3 x over en zie de fout nog steeds niet), terwijl ik het onmiddellijk zie als ik het uitprint (wat ik dus bij belangrijke teksten ook doe). Heb dat wel eens met een oogarts besproken, had volgens hem iets te maken met de stand van het scherm, mijn hersens zijn getraind op lezen onder een bepaalde hoek en als die anders is (op een beeldscherm dus) krijgen ze andere signalen binnen. Misschien zou het anders zijn als ik was opgegegroeid in het tijdperk van computers etc.?

Ik las (beetje ot)

Gister las ik in een tijdschrift een stukje van een hoogleraar, die schreef dat hij blij was dat er nu in veel studies aandacht is voor het schrijven van teksten en verslagen etc., omdat daar tijdens zijn studie (20 jaar geleden) absoluut geen aandacht aan besteed werd en zijn generatie daar dan ook grote problemen mee heeft.....

Op de basisschool

van mijn kinderen wordt bij de kleuters gezegd als ze een verslag/rapport meekrijgen dat wij als ouders niet op de fouten moeten letten, want dat ze zóveel schrijfwerk hebben van ieder kind, dat ze dan niet ook nog eens op schrijffouten kunnen gaan letten.
Ik vind dat zelf enorm storend, maar 't zij zo.

Ook hier in de bovenbouw geen aantekeningen bij spellingsfouten als ze bijvoorbeeld een WO-toets hebben.
Het gaat om de inhoud, zeggen ze dan, niet om de spelling. En dat snap ik op zich, maar streep ze dan in elk geval wél even aan. Da's misschien te veel werk ??

Groetjes,
Wilma

Wilma: inspectie inschakelen

Dag Wilma,

Je schreef:

"van mijn kinderen wordt bij de kleuters gezegd als ze een verslag/rapport meekrijgen dat wij als ouders niet op de fouten moeten letten, want dat ze zóveel schrijfwerk hebben van ieder kind, dat ze dan niet ook nog eens op schrijffouten kunnen gaan letten."

Ik zou zo zeggen: Schrijf eens een briefje naar de inspectie met dit verhaal.

Pris

Ik begrijp dit niet

Stel dat je later een rapport, of nog erger, een sollicitatiebrief moet schrijven en het stikt van de taalfouten. Wordt dit rapport of sollicitatiebrief nog serieus genomen?
En wordt de leraar die het rapport schrijft ook serieus genomen als in dat verslag spelfouten te vinden zijn?
Bij mijn vorige werkgever ontvingen mijn collega's en ik een uitnodiging per mail voor een beoordelingsgesprek. Blijkbaar beheerste het hoofd van die afdeling het Kofschip niet, want veel voltooide deelwoorden waren verkeerd gespeld. En ook die fouten waren te vinden in het verslag van de beoordeling.. en dan dit verbaast mij, want die beste vrouw heeft een universitaire opleiding had.
Ik neem niemand kwalijk die de Nederlandse spelling niet goed beheerst, maar als je een bepaalde functie hebt (leraar of iemand die een functie op hoog niveau heeft), dan verwacht ik zeker dat hij of zij foutloos Nederlands schrijft. Natuurlijk kan je een foutje maken, dat is menselijk, maar laat iemand even jouw verslag even nakijken. Dat gebeurt bij ons op het bedrijf waar ik werk ook, als wij belangrijke stukken naar de klant moeten sturen of als wij informatie op onze website plaatsen.
En ik ben het wel eens met Leraar, trek geen punten af als een woord niet goed is gespeld, maar leg er wel nadruk op dat dat niet goed is geschreven. En hoe gaat Leraar er mee om als plaatsnamen niet goed worden gespeld (vooral die ellendige buitenlandse plaatsnamen)? Wordt daar wel een punt van afgetrokken?

'doe niet meer vervoegen'

en je bent van alle problemen af.

Inderdaad, spelling is erg belangrijk, maar het begint met het correct aanleren van de grammatica. Ik hoor in mijn omgeving steeds vaker dat mensen werkwoorden helemaal niet meer vervoegen, maar 'doe' gebruiken als hulpwerkwoord, bijvoorbeeld 'doe eens even die jas pakken'. Ik gruwel hier van, maar ook mijn zoontje van vier en zijn verbaal zeer begaafde buurmeisje van vier hoor ik deze constructie gebruiken.

Waarom? Omdat ze dat zo hebben gehoord en dus geleerd van hun leidsters op het kinderdagverblijf en niet beter weten. Ik hoor het zelfs sommige juffen op de basisschool zeggen. Ik blijf het hardnekkig corrigeren als ik het bij mijn zoontje hoor, maar het 'doe'-zeggen rukt steeds verder op in zijn omgeving. Is dit iets wat jullie herkennen?

Chris

ik herken het. Ik vind het ook niet charmant, het gebruik van "doe". Overigens lost dat het probleem niet helemaal op, ook een hulpwerkwoord als "doen" moet vervoegd worden

Doen (3x)

Ik ken het fenomeen "Doe eens even..." ten eerste van de website geenstijl.nl: "Doe eens even doodgaan!". Ten tweede heb ik ergens gehoord dat het beneden de rivieren een gangbare constructie is. En ten derde is het de manier waarop mijn peuterdochter nu praat, en dat heeft ze beslist niet overgenomen van iemand uit haar omgeving. Het lijkt wel alsof een dergelijk overgebruik van hulpwerkwoorden er een tijdje bij hoort bij sommige peuters. Ze zegt dan bijvoorbeeld: "Mama, ik doe even broodje eten" of "Die meneer doet dansen he?". Ze gebruikt "gaan" op precies dezelfde manier trouwens, en het is alweer aan het afnemen naarmate ze de vervoeging beter onder de knie krijgt.
Groetjes
Massi

Niet/geen doen!

O, ik vind dat toch zo erg, die 'doe'constructie. Of die uit het Zuiden komt, ik zou het niet weten, maar toch zeker meer dan 15 jaar geleden kwam je m in de kop van Noord Holland al tegen. Mijn peuter hoor ik het trouwens niet zeggen, gelukkig.

Zou zoonlief met een 'gaan'constructie aankomen dan zou ik dat wijten aan de grote Surinaamse invloed op de creche (zo'n beetje de helft van de leidsters - onder wie 2 van zijn 3 groepsleidsters- en een flink aantal kinderen zijn Surinaams), maar ook dat valt wel mee. Wel zei zoon me laatst dat ik het licht aan moest 'zetten'. Kijk, en daar moet nou weer 'doen', wat mij betreft

Heerlijke taal toch, dat Nederlands

Groeten,

Temet

Het is veel mooier dan jullie denken

Binnen mijn kennissenkring bevindt zich een hoogleraar oude talen. Zij (Amerikaanse) is gespecialiseerd in het Oud-Keltisch en geloof het of niet: er liggen links tussen het Oud-Keltisch en het Zeeuws. Zij vroeg mij om Zeeuws in te spreken op een apparaat en kon warmepel vrij aardig analyseren wat ik zei; althans: ze kon de grammatika duiden. Het werkwoord "doen" is in het Zeeuws standaard - in zo ongeveer iedere zin. Daar ligt volgens haar een duidelijk verwantschap met het Engels, wat mede vanuit het Keltisch is ontwikkeld.

Tirza

Hulpwerkwoord doe: van het engels?

Is deze manier van praten: "Doe eens even.." niet van het Engels overgenomen? In mijn omgeving heb ik dit nog niet gehoord.
Wat ik onlangs heb vernomen is dat leidsters van peuterspeelzalen (meestal van Marokkaanse of Turkse origine) naar Nederlandse taalcursussen zijn gestuurd omdat hun gebrekkige Nederlands over wordt genomen door de peuters. De Surinaamse leidsters, waar Temet het over heeft, die dus vaak Surinaams-Nederlands praten, maken ook wel eens zinnen als: "Ga dit weer daar zetten", "Zak van die tafel" (ga van die tafel af), "Krijg dat ding voor mij". Dat komt ook weer van dat Engels af (Negerengels). Of die leidsters ook naar cursus Nederlands worden gestuurd weet ik niet, maar ondergetekende, die ook beschikt over Surinaamse wortels heeft het taalgebruik wel zodanig aangepast na corrigerende opmerkingen van collega's. Als ik bijvoorbeeld deze vraag stelde: "Waar heb je het dossier gezet", dan werd er op deze manier gereageerd: "Dossier gezèt? Koffie zèt je!"
En wij hadden op de middelbare school een leraar Nederlands die ons corrigeerde als wij zeiden dat "hun dit gedaan hebben". Hij zei dan: "Hunnie hebben dat gedaan? Dat is helemààl geen Nederlands." En dan zaten wij na te denken waarom dat geen Nederlands was.. Hij reageerde ook op die manier op de zin "zij is de enigste die dat niet gedaan heeft". Aan die leraar èn collega's heb ik veel te danken gehad.. mijn Nederlands is door hen veel beter geworden.
Als die peuterleidsters èn leerkrachten nou ook eens gecorrigeerd zouden worden door andere collega's dan zou het wel de kosten schelen van een cursus Nederlands.

Tis schandalig

Zijn de zuiderlingen lekker aan het carnavallen, grijpt hier het noordelijk en oostelijk deel van het land de kans om authentiek Brabants af te doen als een taalfout.

Hulpwerkwoord doen is gewoon correct Brabants. Ik woon alweer jaren in de Randstad, maar ik voel me altijd direct thuis als ik iemand hoor praten met deze constructie.

De enige echte fout is dat men ooit bedacht heeft dat het dialect rondom Haarlem de norm moest worden. Streektalen zijn zo mooi en hebben qua glottochronologie zoveel waarde. Ik vind het doodzonde als taalpuristen dit proberen te elimineren.

Tihama

Monique

Ik vind jouw voorbeelden helemaal niet zo schokkend. Zoals Tihama al aangeeft, ook in de NL dialecten zitten werkwoorden die ze buiten de dialectgrens niet kennen. Aanrijden ipv vertrekken, afwerken ipv klaar met werken, langs ipv naast.......En dat is wat zomaar in me opkomt. Behalve "doen" zit er in het Zeeuws ook veel "om". Je gaat om boodschappen. Of even om de koffie (pauzeren). Of om je kinders (ophalen van school ofzo).
Ach. Da's toch mooi.

Tirza

Monique

Het grappige is dus dat peuter het 'zetten' (op die ene keer na dan) ook niet heeft overgenomen. De enige fout die wij eruit proberen te slijpen is 'hij/zij heb'

Nog erger dan 'doe' vind ik de Hunnen. Ik hoop maar zo dat mijn kind dat niet oppakt, maar ik vrees met grote vreze. En hij gaat naar een zwarte school straks, dus dat wordt vermoedelijk ook nog 'wie is die meisje', 'waar ga je' etc. Maar goed, het alternatief is een hockey-r, vrees ik. Ik weet nog niet wat ik erger vind.

En je doet er als ouders niet altijd wat aan, kinderen imiteren wat ze om zich heen horen. Toen wij van Weesp naar Alkmaar verhuisden wat het binnen een paar maanden 'noh' en 'denk' wat de klok sloeg, al keek mijn moeder nog zo spijtig...

Tihama: authentiek Brabants, ik vind het best. Van mij mogen Brabo's het naar hartelust blijven gebruiken, maar mooi vind ik het niet, en van de niet-Brabo's hoef ik het al helemaal niet te horen
Overigens hoorde ik een Limburgse collega laatst ook een doe-constructie gebruiken, dus jullie invloed breidt zich uit.

En ga nu maar weer lekker Carnavallen!

Groeten,

Temet

Over invloed

Het is nog veel erger, Temet. Onze dochter heeft een gooise R. Verschrikkelijk. Ik heb zo geprobeerd om die zachte g erin te krijgen, maar het is totaal mislukt.
Het kind kan zo meedoen met Kinderen voor Kinderen.

Tihama

Hihi, die r

Die heeft dochter ook. Al een jaar. Ik heb zelf een ouderwetse, rollende 'r' en man (vanwege zijn moedertaal) ook. Waar heeft ze dan die Gooische r vandaan? Ik heb echt geen idee.
Temet, die straattaal zal je zoon zeker feilloos oppikken, maar hij zal ook leren wanneer hij het wel en niet moet 'inzetten'. En ik ben het roerend met je eens over de Hunnen, er zijn van die taalfouten waarbij je meteen dertig IQ-punten in mindering brengt als iemand ze begaat. "Hun/hunnie" als onderwerp in een zin is er daar wel een van, geloof ik.
Waar ik een beetje om moet lachen is dat dochter een licht Marokkaans accentje begint te ontwikkelen, vooral met de s (sj). "Isj heel mooi, he mama?". Mijn jongste broertje (14) heeft al plannen om zijn tweejarige nichtje een Urecht-0vervecht accent aan te meten: "Jah ik ben Mocro, watser watser? Doe maar zo a sahbi, je gaat zien."
Groetjes
Massi - altijd blij met taal

Straattaal ook in amsterdam

Massi Nissa:
"Mijn jongste broertje (14) heeft al plannen om zijn tweejarige nichtje een Urecht-0vervecht accent aan te meten: "Jah ik ben Mocro, watser watser? Doe maar zo a sahbi, je gaat zien."
Die taal spreken mijn zoon (ook 14) en zijn vrienden op straat ook en wel in Amsterdam (jongeren van Surinaamse, Marokkaanse, Turkse en Hollandse origine).

Altair, er is hoop

'Hunnie'als onderwerp hoor ik eigenlijk nooit, 'hun' daarentegen om de haverklap. En elke keer doet het weer pijn

Maar nog is de strijd tegen de Hunnen niet verloren. Ik heb vanwege een vrijwilligersbaantje regelmatig contact met een groep studenten. Er zitten dan zo'n man of 12 bij elkaar. Een tijdje geleden zei een van hen 'hun zeiden' "ZIJ!" klonk het synchroon uit 11 kelen - en dat nog voor ikzelf naar adem had kunnen happen.

Wat hier in Amsterdam ondertussen ook aan een akelige opmars bezig lijkt (onder blanke lager opgeleiden dan, vziw) is wat ik maar het Cruyffiaans noem: 'mensen wie dit vinden' etc. Gruwel.

Groeten,

Temet

Vreselijk

Ik ben sowieso niet van de dialecten en hoewel ik weet dat het nergens op slaat vind ik het geweldig dat mensen aan mijn accent niet merken uit welke streke ik kom. Dialecten heb ik niet zo veel mee. Als het echt heel anders is dan het Nederlands vind ik het wat anders maar als het een soort bastaard nederlands is dan vind ik het niks. Dan doel ik dus niet op Limburgs of zo maar meer op constructies van zinnen die ze in de randstad gebruiken.
Straattaal vind ik ook erg. Een van mijn zoons is er dol op en zijn kleine broertje imiteert hem helaas ook. Hij zegt altijd voor alles die (die broertje, die huis, die paard) en dat vind ik zo irritant. Ook wat Massi Nissa schrijft over de misvormde i als in iesj of isj gebruikt hij ook. Ik verbeter hem uiteraard en denk dat hij ook wel beter weet maar dit vindt hij leuk of stoerder of weet ik veel. Hij zal toch echt moeten leren dat niemand hem serieus neemt als hij zo praat. Stel voor dat hij een mondeling tentamen moet doen of een presentatie moet houden. Ik ben er dus niet echt blij mee. Zijn verweer is dan dat papa ook zo praat. Dat papa geen fatsoenlijk Nederlands spreekt betekend niet dat zoon dat ook maar niet moet doen vind ik echter.
Daarnaast in het frans doet zoon dat ook, altijd in straattaal spreken terwijl zijn vader zich in het frans wel heel keurig uitdrukt. Zoon spreekt echter in het frans altijd in straattaal terwijl ik hem regelmatig corrigeer. Het is echt geen kind meer, hij is al 18 dus zou dit niet meer stoer moeten vinden. Zijn oudere zusjes spreken ook wel straattaal in het frans maar die doen het alleen in bepaalde omstandigheden en kunnen heel goed dat onderscheid maken. Zoon doet dat of kan dat echter niet. Zo vervelend.
Ik wil dat hij fatsoenlijk en netjes Nederlands schrijft en spreekt (alsmede frans) en geen grammaticale fouten maakt alleen omdat dit zogenaamd cool is.
Verder vind ik het niet erg dat ze mailtjes sturen in van die msn taal maar bij zoon is het wederom dat hij soms hele rare afkortingen gebruikt in mailtjes naar docenten. Nu laat hij al zijn professionele mails door zijn zus corrigeren maar dat kan ze niet de rest van haar leven blijven doen.
Als laatste erger ik me ook aan het door elkaar gebruiken van verschillende talen. Bij peuters is dat vrij normaal maar als ze ouder worden heb ik er altijd op gestaan dat je een taal per keer gebruikt. Het is namelijk heel lui om talen door elkaar te gebruiken. Dan weet je woord a niet in taal a dus dan gebruik je woord a maar in taal b. Terwijl als ze even na zouden denken ze er echt wel opkomen. Als ze echt groter zijn ok maar het moet absoluut geen gewoonte worden. Ik ken genoeg voorbeelden van mensen die bijvoorbeeld in de VS zijn opgegroeid en van Mexicaanse afkomst zijn en die thuis een soort mengelmoes van spaans en engels praten waardoor die kinderen zich noch in het spaans noch in het engels fatsoenlijk kunnen uitdrukken. Zo ken ik ook Marokkanen in Nederland die hetzelfde probleem hebben.

Maylise

Maylise

Troost je, je zoons zijn in goed gezelschap. Ik heb ooit wel eens gelezen dat Willem-Alexander en zijn broertjes hun moeder lekker konden ergeren door plat Haags te spreken. Het is met het Nederlands van de Oranjetjes desondanks best goed gekomen (al vermoed ik dat in hun vriendenkring weinig plat gesproken werd, en dat zal ook wel helpen)

Om met Wim Sonneveld te spreken: 'niet op reageren, Lena!'

Groeten,

Temet

Straattaal

Ik mis het eerlijk gezegd, die straattaal van mijn Amsterdamse leerlingen. De meesten konden ook heel goed switchen: in de les Nederlands, buiten de les en onder elkaar straattaal. Wel hadden Surinamers soms andere constructies: "Juf, Xiomara vraagt als we even naar de wc mogen." En sommige kinderen, met name Turkse en soms ook Marokkaanse, spraken echt gebrekkig Nederlands. Dat vond ik doodzonde.
Mijn huidige Hollandse leerlingen uit de provincie spreken 'gewoon' plat: veel elementaire taalfouten, een beperkte woordenschat vol vloeken en scheldwoorden, en een accent dat je trommelvliezen wegraspt. Ik vind het afgrijselijk en loop de hele dag leerlingen te verbeteren.
Maylise, zolang je kinderen weten hoe het 'echt hoort', is er werkelijk niets aan de hand. En dat door elkaar spreken van twee talen is vrijwel onvermijdelijk. ik hoorde in Amsterdam bijna niets anders, op school of in de tram. Het geeft ook een informele, wij-zijn-nu-onder-elkaar-sfeer, volgens mij doen veel jongeren het ook expres.
Onze dochter doet het natuurlijk ook voortdurend. Wel weet ze echt precies wie er wel en geen Berbers verstaat. Tegen oma spreekt ze 100% Nederlands, thuis zegt ze wat er het eerst in haar hoofd opkomt.
Stond net wel uit het keukenraam te staren en me af te vragen waarom ik zo'n hekel heb aan plat Utrechts, Amersfoorts en andere stadsdialecten, maar een beetje gecharmeerd ben van bijvoorbeeld Zeeuws (die h/g verwisseling!) of Twents. Ik schat sprekers van een 'pastoraal' dialect ook intelligenter in dan sprekers van een plat stadstaaltje. Eigenlijk heel vreemd allemaal en niet verdedigbaar.
Groetjes
Massi

Schrijffouten

Ik heb dezelfde ervaring met de school van mijn kinderen om vrijwel dezelfde redenen. Mijn zoon in groep 3 wordt niet altijd gecorrigeerd waardoor hij soms ten onrechte denkt dat een woord op een bepaalde manier geschreven moet worden. En dat is natuurlijk ook hartstikke verwarrend voor zo'n kind. Op het moment dat iets niet verbeterd is, mag je aannemen dat het dus goed is! Bovendien is de rode pen niet alleen demotiverend, mooie rode krullen als hij iets juist wel goed heeft gedaan, mis ik ook in zijn schriften. Ik heb er heftige discussies over gevoerd met de leerkrachten, maar het beleid van de school verander je natuurlijk niet zomaar.

Massi nissa

Het zal ook wel goed komen maar ik hoop niet dat mijn jongste gaat denken dat hij echt zo hoort te spreken als zijn oudere broer dat doet.
Door elkaar spreken van meerdere talen is inderdaad wel te begrijpen maar ik vind het geen goede gewoonte. Voor een klein kind is het normaal maar als ze ouder worden is het gewoon luiheid. Dat geeft niet af en toe maar het moet geen gewoonte worden. Het is slecht voor de taalontwikkeling denk ik en daarnaast wordt iemand ook minder serieus genomen. Ik probeer dat dus tegen te gaan. Mijn man doet het echter ook wel. Hij spreekt meestal Frans maar er komt heel vaak wat arabisch of engels tussen door en soms zelfs een paar woorden (slecht) nederlands. Hier hebben we wel eens discussies over

Maylise

Mijn man en de straatgrabbelton

Mijn man spreekt juist zijn eigen taal steeds minder vlot. Hij gooit er zelfs in telefoongesprekken met het thuisland Nederlands doorheen, en dat verstaan ze daar echt niet . Ik ben het met je eens hoor, zeker als docent, dat het aanleren van tenminste een echte moedertaal het allerbelangrijkst is en dat twee halve talen niet opwegen tegen een (of meer) hele taal/talen. Maar in de praktijk ken ik niet veel consequente meertaligen.
Talen worden sowieso meer dan ooit een mix 'n match verhaal, heb ik het idee. Natuurlijk zal een oudere mevrouw uit de Concertgebouwbuurt misschien eerder een Frans spreekwoord of een Duits zelfstandig naamwoord gebruiken in een Nederlandse zin, de huidige jongeren grabbelen dan iets uit de straatton (en die zit vol met gametaal, raptaal, Berbers, Turks, Sranang, Papiamentu enzovoort).
Groetjes
Massi