Toehoorder op basisschool

Over testen

Wel wordt algemeen aangenomen dat een IQ-test voor de leeftijd van 7 jaar niet heel betrouwbaar is. De SON-R is een goed middel om een indicatie te krijgen bij jonge kinderen.
Juist een ontwikkelingsvoorsprong is vrij makkelijk vast te stellen (gezien de lijstjes met gemiddelden waar bijv een consultatiebureau gebruik van maakt), terwijl een betrouwbare IQ-test op zo'n jonge leeftijd er niet is.

Kunstjes

m. Lavell schreef: "Er zijn hier nogal wat mensen die de kunstjes van hun kinderen noemen als 'bewijs' van het voor zijn in ontwikkeling. Het is heel goed mogelijk dat die Son-r test van jou bij hen niet meer laat zien dan een iq van 100. Ze zijn niet voor, bevestigd deze test dan. Of dat waar is weet niemand, maar de hier schrijvende moeders zouden diep geschokt zijn, neem ik zomaar aan."

Het grote vooroordeel waar ouders van kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong steeds weer tegenaan lopen. Ik denk dat er maar weinig kinderen zijn die spontaan gaan leren lezen op hun 3e en die vervolgens 100 op een IQ-test scoren.
Als ouder heb je nu eenmaal niets anders dan de concrete voorbeelden waarmee je kunt laten zien dat je kind een ontwikkelingsvoorsprong heeft.

Uitersten

"Er zijn geen duidelijke indicaties om van een 3 jarige te beweren dat er sprake is van een ontwikkelingsvoorsprong en al helemaal niet van een snelle ontwikkeling die stand houdt, ook na de kleutertijd. "

Een 3-jarige die begint met lezen heeft duidelijk een voorsprong. En gezien mijn eigen ervaring met peuters met een ontwikkelingsvoorsprong (inmiddels kinderen van 7 en 10, beide hb getest) is het ook een gevaar om zo'n (grote) ontwikkelingsvoorsprong te 'negeren', omdat niet duidelijk is of die voorsprong wel stand houdt.

Kinderen die een (grote) achterstand hebben worden er op het consultatiebureau uitgepikt, om ze met speciale begeleiding te stimuleren, zodat hun achterstand zo klein mogelijk wordt, of liefst verdwijnt.
Kinderen met een (grote) voorsprong worden liefst afgeremd, zodat hun voorsprong zo klein mogelijk wordt, of liefst verdwijnt.
We hebben het hier niet over de verschillen die gewoon ontstaan, doordat er van gemiddelden wordt uitgegaan of doordat de ontwikkeling soms met sprongen verloopt. We hebben het hier over de uitersten.

Wat een toestanden...

voor zo'n korte periode! Wat is de bedoeling? Hoeveel eerder kunnen kinderen naar school? Hier 2 HB kinderen. Eentje was met 3 schoolrijp. Pengreep goed, tellen, kleuren, alle letters noem maar op. Geen makkie inderdaad om die nog tevreden te houden thuis. (maar nu met 14 jaagt ze nog op extra en meer...) Was ze met 3 naar school gegaan dan had direkt de verbreding en verdieping, waar ze toch ook maar weinig van hebben, uit de kast gemoeten en was de voorsprong alleen nog maar groter geworden. Klassen overslaan dan dus maar???
De 2e deed niets bijzonders; ging zonder te rekenen of kennis van letters naar groep 3, om daar een spurt te nemen. Naar mijn idee is het veel zinniger om te kijken naar de lesstof door de jaren heen, dan er een "voorschool" aan te gaan plakken. Er zou meer aanbod moeten komen dan er op het moment is aan lesstof; niet de lesstof (met een poging tot extra) gaan spreiden over 8,5 of 9 jaar. Of is het de bedoeling dat de vroeg onderkende HB kinderen allemaal met 10 of 11 naar de middelbare gaan?
Als ik kijk naar onze oudste twee en dan naar de derde (wel een IQ van 130, maar toch moeilijk lerend) zou een eerder splitsing naar niveau voor beide partijen veel voordelen hebben.

Ouderwetse concepten en meer van hetzelfde

"Een 3-jarige die begint met lezen heeft duidelijk een voorsprong."
Die gedachte hoort bij heel ouderwets denken over onderwijs en leren. Kijk eens hier:http://www.downsyndroom.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=24
2 jaar, een ontwikkelingsachterstand, niet kunnen praten zelfs en toch kunnen leren lezen.
"En gezien mijn eigen ervaring met peuters met een ontwikkelingsvoorsprong (inmiddels kinderen van 7 en 10, beide hb getest) is het ook een gevaar om zo\'n (grote) ontwikkelingsvoorsprong te \'negeren\', omdat niet duidelijk is of die voorsprong wel stand houdt."
Ik ben wat bescheidener hoor. Down is gevaarlijker als is het maar omdat het gepaard kan gaan met kwalen waaraan je dood kunt gaan.
"Kinderen met een (grote) voorsprong worden liefst afgeremd, zodat hun voorsprong zo klein mogelijk wordt, of liefst verdwijnt."
Dat is flauwekul. Het onderwijs werkt met een star programma van aanbod en kan het maar moeilijk opbrengen om in voorkomende gevallen flexibel te zijn. 'Voorsprong' en 'achterstand' zijn hier fictief, want gerelateerd aan schoolse vaardigheden volgens dat rigide programma. Het is geen biologie.
Dit idee is op diezelfde ouderwetse leest geschoeid en doet alsof 'ieder kind' alle groepen, weken en lessen zou moeten doorlopen voordat het 'iets' kan.
"We hebben het hier niet over de verschillen die gewoon ontstaan,"
Lies heeft het over kinderen met een voorsprong. Neem het gangbare rigide aanbod en 50% van de leerlingen heeft een voorsprong. Zeker als je met die claim een jaar crechekosten kunt besparen. Dan kun je vrij eenvoudig een voorsprong bereiken op dat programma, zelfs met een kind met Down.
Jolijt:"Naar mijn idee is het veel zinniger om te kijken naar de lesstof door de jaren heen, dan er een "voorschool" aan te gaan plakken."
Mijn idee.
Groet,
Miriam Lavell

Zin krijgen

Miriam: En trouwens: ook kinderen die voor zijn moeten ermee leren omgaan dat ze niet op elk moment van de dag krijgen wat ze het liefst zouden willen.

Tuurlijk, stel je voor dat ze eens onderwijs op maat zouden krijgen... Gek, als het om kleuterverlenging gaat ben jij juist degene die komt met argumenten dat kinderen recht hebben op passend aanbod en groep 3 onderwijs maar aangepast moet worden aan jongere kinderen. Maar als het om hb gaat is dat allemaal ineens andere koek. Wat je probleem?

En waarom je een kind van drie laat testen? Heel simpel omdat je als ouders van iedereen, kdv, pz en omgeving dezelfde argumenten krijgt als die jij geeft, of je aankijken of ze water zien branden als je vertelt dat je denkt dat je kind voor is. Tot opeens de deskundige komt die bevestigt dat dit toch wel een heel erg grote voorsprong is en dan wordt je als ouder als je geluk hebt wel serieus genomen. Dat wil niet zeggen dat er dan passend aanbod is of dat leidsters weten hoe ze ermee om moeten gaan.

Onderwijs op maat...(gerry)

Is er amper voor HB kinderen (en ook niet voor kinderen die aan de onderkant uitvallen, maar wel op de basisschool (moeten)blijven). Dus inderdaad het enige dat testen je biedt is serieus genomen worden en worden toegelaten tot verbreding , verdieping en indikken van de stof. Hoewel dat vaak veel te weinig is, is het toch wat... en mi het testen waard. Maar een oplossing is het niet, meer een krampachtig inpassen van iets dat eigenlijk niet past.

De wanhopige zoekzocht van ouders van jonge HB kinderen vind ik bijna niet om aan te zien (te meer omdat ik zelf heb meegezocht..). For the time being zou ik zeggen, leer je kind zelf dingen (liefst niet dat wat ze op school leren) en leer je kind met zichzelf en zijn leergierigheid omgaan.

Zelfde koek

Gerry:"Maar als het om hb gaat is dat allemaal ineens andere koek."
Helemaal niet, het precies dezelfde koek. De school moet het aanbod flexibel laten zijn. Als dat zo is, dan is er geen probleem voor kleuters met een 'achterstand', maar ook niet voor kleuters met een voorsprong.
Gerry:"Dat wil niet zeggen dat er dan passend aanbod is of dat leidsters weten hoe ze ermee om moeten gaan."
Nee, precies. Je hebt er geen reet aan zolang apparatsjiks in het pedagoochelveld aan arbitraire lijstjes over ontwikkeling blijven hangen alsof het natuurwetten zijn.
De school van Lies doet dat ook. Om te voorkomen dat kleuters die voor zijn problemen krijgen in groep 1, willen ze niet groep 1 aanpassen, maar de kleuter eerder naar school sturen. Je kunt op je vingers natellen dat dat een oliedom idee is, want ook als je dat kind eerder naar school stuurt, blijft het zich sneller ontwikkelen en loopt het binnen de kortste keer weer aan tegen een voorsprong op de tien geboden van het lesaanbod.
Kinderen zijn wat ze zijn. Het is nogal misdadig om van hen steeds aanpassing in welke creatieve vorm dan ook te vragen, of dat nu kleuterverlengen (klinkt als een marteling) is of kleutervervroegen.
Het is echt veel simpeler om dat geschreven lijstje van lesinhoud en doelen wat flexibeler te maken. Daar worden we allemaal beter van. Of je nu voor bent of achter.
Groet,
Miriam Lavell

Eigen verantwoordelijkheid

Jolijt:"For the time being zou ik zeggen, leer je kind zelf dingen (liefst niet dat wat ze op school leren) en leer je kind met zichzelf en zijn leergierigheid omgaan."
Precies. En overigens niet alleen omdat er nu 'niks' is in het standaard aanbod, ook omdat dat tot je verantwoordelijkheid als ouders hoort. Je kunt niet alles van de grote hoop verwachten, zeker niet als dat niet naar je smaak is.
Groet,
Miriam Lavell

Appels en peren

"Solomio: "Een 3-jarige die begint met lezen heeft duidelijk een voorsprong."

M. Lavell: Die gedachte hoort bij heel ouderwets denken over onderwijs en leren. Kijk eens hier:http://www.downsyndroom.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=24"

Daar trek je toch wel iets heel erg uit zijn verband. We hebben het hier over peuters die spontaan gaan leren lezen, bij het artikel over Down-kinderen gaat het om iets heel anders, namelijk een ondersteuning bij het leren praten. Dat heeft vrij weinig met 'echt' lezen te maken. Over appels en peren gesproken.

"Solomio:"Kinderen met een (grote) voorsprong worden liefst afgeremd, zodat hun voorsprong zo klein mogelijk wordt, of liefst verdwijnt."

M. Lavell: Dat is flauwekul. Het onderwijs werkt met een star programma van aanbod en kan het maar moeilijk opbrengen om in voorkomende gevallen flexibel te zijn. \'Voorsprong\' en \'achterstand\' zijn hier fictief, want gerelateerd aan schoolse vaardigheden volgens dat rigide programma. Het is geen biologie."

Al ver voor de schooltijd wordt er bij het consultatiebureau gekeken of een kind zich wel 'normaal' ontwikkelt. Waarbij een achterstand reden is tot zorg en ingrijpen en een voorsprong meestal wordt genegeerd. Neem daarbij het feit dat je als ouders vooral het advies krijgt om bijv leesbehoefte niet te stimuleren en liefst te negeren, want o jee, straks op school zou het kind zich es kunnen gaan vervelen.

"Solomio: "We hebben het hier niet over de verschillen die gewoon ontstaan,"

Lies heeft het over kinderen met een voorsprong. Neem het gangbare rigide aanbod en 50% van de leerlingen heeft een voorsprong. Zeker als je met die claim een jaar crechekosten kunt besparen. Dan kun je vrij eenvoudig een voorsprong bereiken op dat programma, zelfs met een kind met Down. "

Zoals ik al eerder schreef hebben we het over de uitersten, niet kinderen die 'een beetje' voorlopen, of op 1 gebied extra gestimuleerd worden zodat ze op dat ene gebiedje voorlopen.

"Jolijt:"Naar mijn idee is het veel zinniger om te kijken naar de lesstof door de jaren heen, dan er een "voorschool" aan te gaan plakken."

M Lavell: Mijn idee. "

O, maar daar ben ik het ook helemaal mee eens. Maar daar ging de discussie inmiddels nauwelijks meer over. De discussie was min of meer verplaatst naar de vraag of een ontwikkelingsvoorsprong bij peuters überhaupt is vast te stellen en of zo'n eventuele voorsprong dan iets betekent.
Zolang mijn kinderen op de creche zaten waren er weinig problemen. De problemen begonnen pas op de psz, omdat die ook al meedraait (meedraaide) in dat starre schoolse systeem.

Meten

Miriam: Er zijn geen duidelijke indicaties om van een 3 jarige te beweren dat er sprake is van een ontwikkelingsvoorsprong en al helemaal niet van een snelle ontwikkeling die stand houdt, ook na de kleutertijd.

Jawel hoor, de Bayles ontwikkelingsschalen kun je (beperkt) gebruiken. Ze zijn bedoeld om achterstand te meten, maar je kunt op je vingers natellen dat als je kunt meten of een kind achter loopt je ook kunt meten dat het voorloopt. Het enige probleem is dat ze maar gaan tot vier jaar, dus of je kind nog meer voorloopt weet je dan niet.

je weet inderdaad niet of die snelle ontwikkeling door zal gaan, maar hoeveel kinderen gaan een jaar of meer stilstaan zonder dat daar problemen aan ten grondslag liggen?

Miriam:Een voorsprong op het gemiddelde komt bij 50% van de kinderen voor.

Nope. Dat zou betekenen dat een achterstand op het gemiddeld ook bij 50% voor zou komen. De ontwikkeling van kinderen is een normaalverdeling, met de grootste groep in het midden en steeds minder kinderen aan de randen.

Inflexibel

Wat een onzin. Er zijn scholen die het wel kunnen, die hun aanbod wel aan kunnen passen en wel snappen wat de problemen zijn en hoe daarmee om te gaan. Gelukkig worden dat er steeds meer. De oplossing is niet om scholen die nog niet geleerd hebben rustig door te laten sudderen, ook daar zullen ze wakker moeten worden net zoals op andere gebieden gebeurd is. Da's vaak nog een lange weg en ouders kiezen op een gegeven moment vaak voor een andere school.

Dat heeft natuurlijk allemaal niks te maken met je kind om leren gaan met leergierigheid en ze thuis extra bieden. Op school zit je vijf dagen en als je je daar niet thuis voelt kun je goed beschadigt raken. En dat zal echt niet voor alle kinderen gelden, maar de kinderen voor wie dat wel geldt zouden wel eens serieuze rgenomen mogen worden door je.

Misdadig?

Miriam:Kinderen zijn wat ze zijn. Het is nogal misdadig om van hen steeds aanpassing in welke creatieve vorm dan ook te vragen, of dat nu kleuterverlengen (klinkt als een marteling) is of kleutervervroegen.

Goh, dus als een kind geen aansluiting heeft met de kinderen van de eigen leeftijd en zich wel prettig voelt tussen oudere kinderen, en dat is wederzijds is dat misdadig? Weet je wat echt misdadig is? Krampachtig vast blijven houden aan leeftijd als maatstaf voor waar een kind hoort.

Hoezo 'we'?

Solomio:"We hebben het hier over peuters die spontaan gaan leren lezen,"
'We'? Jij bedoel je? Lies heeft het over peuters met een voorsprong op het basisschool curriculum (hij kan al lezen). Of die peuter ook feitelijk een ontwikkelingsvoorsprong heeft, is daarmee niet gezegd. Het punt is dat heel veel mensen, ook leerkrachten, werkelijk denken dat peuters niet _kunnen_ leren lezen, zoals er heel lang gedacht is dat kinderen met Down niet, nooit kunnen leren lezen. Alsof er een soort blindheid voor die vaardigheid bestaat. Bovendien denken heel veel mensen (ook leerkrachten) dat leren lezen maanden duurt en heel veel energie kost. Ook dat is niet waar. Er zijn heel veel kinderen die het met een kleine aanwijzing kunnen. Speels met je kinderen iets met letters en lezen doen, al is het maar tijdens de autorit reclameborden benoemen, lijkt in niets op pushen. Ook kinderen zonder ontwikkelingsvoorsprong kunnen daarvan leren lezen.
Het 'spontaan' leren waar jij op doelt, komt veel minder voor. De algemene gedachte dat leren (vooral leren lezen) heel veel energie kost, is precies de reden dat heel veel mensen, ook leerkrachten, niet geloven dat dat bestaat. Overigens gaat dat niet alleen voor lezen op. Mijn zoon is door de studentenclub voor bedrieger uitgemaakt omdat hij als ongeoefende het baanrecord op de wielerbaan benaderde. Nee, had ie nog nooit eerder gedaan, maar leg het maar uit. Gelukkig had hij ruimschoots ervaring met dit soort verwijten en dus genoeg eendenvet verzamelt om het van zich af te laten glijden. Overigens kon hij nog niet lezen toen hij vier was. Dat duurde zelfs nog wel even. Pas in groep 5 kreeg dat een vorm alsof hij nooit anders had gedaan. Ineens.
Solomio:"Al ver voor de schooltijd wordt er bij het consultatiebureau gekeken of een kind zich wel \'normaal\' ontwikkelt. Waarbij een achterstand reden is tot zorg en ingrijpen en een voorsprong meestal wordt genegeerd."
Wat is je wens? Dat men over een 'voorsprong' net zo paniekerig gaat doen als over een 'achterstand'? Alsjeblieft zeg! Overigens geeft dit al aan dat het helemaal niet over voorsprong en achterstand gaat. Het zijn indicatoren die, zo menen de gezondheidsfanaten (je moet er vroeg bij zijn) enige samenhang hebben met ontwikkelingsproblemen in de toekomst. Niet kruipen is zo'n indicator (leidt tot motorische problemen, menen sommigen). Dat het ook in zeker mate samenhangt met een ontwikkelingsvoorsprong, is tamelijk onbekend.
Solomio:"Zoals ik al eerder schreef hebben we het over de uitersten, niet kinderen die \'een beetje\' voorlopen"
Ik begrijp werkelijk niet waar je die informatie vandaan haalt. Overigens: als dat al zo is, dan kan de school van Lies het plan direct staken. Er zijn te weinig kinderen die zich in het uiterste spectrum 'ontzettend voor' ontwikkelen. Waarom je die überhaupt naar groep 1 zou sturen, blijft de vraag. De noodzakelijk geachte sociale interactie met kinderen van hun eigen denkniveau, vind je in groep 3 of 4. Er is geen enkel bezwaar om die kinderen daar te plaatsen.
Solomio:"De discussie was min of meer verplaatst naar de vraag of een ontwikkelingsvoorsprong bij peuters überhaupt is vast te stellen en of zo\'n eventuele voorsprong dan iets betekent."
Wat mij betreft is de discussie niet verplaatst. Bovendien heb jij niks gezegd dat alsnog aannemelijk maakt dat de school van Lies een objectiveerbaar onderscheid zou kunnen maken tussen blijvende ontwikkelingsvoorsprong of voorsprong op het schoolcurriculum (en de gevestigde ideeën over wat kinderen kunnen).
Solomio:"Zolang mijn kinderen op de creche zaten waren er weinig problemen. De problemen begonnen pas op de psz, omdat die ook al meedraait (meedraaide) in dat starre schoolse systeem."
Precies.
De doorbraak die er bereikt is voor kinderen met Down is (wereldwijd) aan de ouders van die kinderen te danken. Ik denk dat ouders van kinderen met een (extreme) ontwikkelingsvoorsprong het makkelijker moeten hebben bij het zelf vinden van oplossingen, dan de ouders van kinderen met Down.
De kritiek die ze kunnen verwachten is overigens precies dezelfde: Pusherige ouders die hun kind tot slaaf van hun eigen veel te hogen wensen maken.
Groet,
Miriam Lavell

Terug naar het begin

M. Lavell: "Overigens: als dat al zo is, dan kan de school van Lies het plan direct staken. Er zijn te weinig kinderen die zich in het uiterste spectrum \'ontzettend voor\' ontwikkelen. Waarom je die überhaupt naar groep 1 zou sturen, blijft de vraag. De noodzakelijk geachte sociale interactie met kinderen van hun eigen denkniveau, vind je in groep 3 of 4. Er is geen enkel bezwaar om die kinderen daar te plaatsen. "

Even terug naar het begin van dit draadje: het gaat toch juist om die kinderen die heel erg voor zijn? Ik heb het nut van groep 1 en 2 voor mijn kinderen ook niet ingezien, maar er is volgens mij nog geen enkele school die 4-jarigen laat instromen in groep 3.

M. Lavell: "De doorbraak die er bereikt is voor kinderen met Down is (wereldwijd) aan de ouders van die kinderen te danken. Ik denk dat ouders van kinderen met een (extreme) ontwikkelingsvoorsprong het makkelijker moeten hebben bij het zelf vinden van oplossingen, dan de ouders van kinderen met Down. "

Het meeste dat bereikt is voor kinderen met een voorsprong is ook te danken aan de inzet van de ouders. Toen mijn jongste op de psz zat waren ze niet bereid om voor hem kleutermateriaal in te zetten op de psz. Nog maar net nadat hij van de psz af was werd dat ineens wel gedaan. Mede door mijn vasthoudendheid werd duidelijk dat dit voor sommige kinderen goed kon zijn.
Zo zie ik in mijn omgeving heel veel ouders, die constant aan de bel trekken op 'hun' school, waardoor die individuele school uiteindelijk beter inspeelt op de behoeftes van 'voorlopende' kinderen. Maar het is wel jammer dat iedere ouder weer zelf het wiel moet uitvinden en moeten opboksen tegen zoveel 'voor'oordelen.

Warrig

Gerry:"Jawel hoor, de Bayles ontwikkelingsschalen kun je (beperkt) gebruiken."
Dat lijkt me geen antwoord op de vraag. Je kunt alles beperkt gebruiken en dat is precies het probleem. Het is niet voor niets dat ook achterstanden nogal eens gemist worden. Er zijn alleen maar groffe instrumenten.
Gerry:"maar je kunt op je vingers natellen dat als je kunt meten of een kind achter loopt je ook kunt meten dat het voorloopt."
Nee. De ondergrens (hier moeten we opletten) ontstaat namelijk uit overeenkomsten tussen kinderen bij wie op latere leeftijd inderdaad een of die achterstand gevonden is. 'Houdt hoofd nog niet rechtop' is er zoeen. 'Kruipt niet' ook. Of het werkelijk tot een achterstand of voorsprong hoort, weet niemand echt. Dat moet nog blijken.
Gerry:"maar hoeveel kinderen gaan een jaar of meer stilstaan zonder dat daar problemen aan ten grondslag liggen?"
De meesten. Dat is nu juist de ondoorgrondelijkheid van het jonge kind. Dat is ook niet zo gek, want een peuter van 2 krijgt er in een jaar de helft van zijn leeftijd bij. Voor een kind van zes duurt dat drie jaar. De ontwikkelingen zijn eerst grillig met een heel grote normaalverdeling, later meer gestroomleind en voorspelbaar. Google maar eens op kleutertoets. Dan vind je een heleboel knappe koppen die haarfijn uitleggen waarom je van een kleuter te weinig kunt zeggen om het een entreetoets af te nemen.
Zo'n toets zou in het idee van de school van Lies noodzakelijk moeten zijn voor 3 jarigen. Dat leidt niet alleen tot vals positieven (nog niet eens zo erg), maar vooral ook tot vals negatieven. En dat is wel erg, want dat kan zomaar betekenen dat je van de doelgroep, de kinderen die je voor 'het grote gevaar van onderstimuleren' wilt behoeden, een kwart mist. Het zijn maar heel weinig kinderen (2%) en die verschillen onderling ook nog eens enorm. Indicatoren als 'leest al' zijn volstrekt onvoldoende. En wat doe je met een kind dat al leest en rekend maar nog wel in zijn broek plast. Heeft die een voorsprong of een achterstand?
Gerry:"Dat zou betekenen dat een achterstand op het gemiddeld ook bij 50% voor zou komen."
Als je naar het schoolcurriculum kijkt, dan is dat inderdaad zo.
Gerry:"De ontwikkeling van kinderen is een normaalverdeling, met de grootste groep in het midden en steeds minder kinderen aan de randen."
Ook waar. En op die schaal zitten kinderen met een voorsprong op 'normaal'. Normaal is namelijk niet wat het meeste voorkomt, maar dat waarvan geen vermoeden van samenhang met een zorgelijke ontwikkeling bestaat.
Gerry:"Wat een onzin."
Wat is onzin. Ik begrijp van dat hele bericht niet wat je nu wilt zeggen. Wat zegt dat allemaal over het plan van de school van Lies? Ik zie dat als een inflexibel plan. Ook je postje 'misdadig' vind ik warrig.
Gerry:"Weet je wat echt misdadig is? Krampachtig vast blijven houden aan leeftijd als maatstaf voor waar een kind hoort."
De school van Lies doet dat. In plaats van 4 jarigen met een voorsprong in groep 2 of 3 in te laten stromen, wil deze school ze met 3 jaar in groep 1 zetten. Met 4 in groep 2 dus, 5 in groep 3 en ga zo maar door.
Voor kinderen die in een jaar zich 1,5 jaar ontwikkelen, levert dat een riant probleem op. Geen oplossing.
Groet,
Miriam Lavell

Er is markt voor

Solomio:"Even terug naar het begin van dit draadje: het gaat toch juist om die kinderen die heel erg voor zijn?"
Albana en ik hebben al de vraag gesteld hoe je dat dan meet. Antwoord hebben we niet gehad.
Solomio:"Ik heb het nut van groep 1 en 2 voor mijn kinderen ook niet ingezien, maar er is volgens mij nog geen enkele school die 4-jarigen laat instromen in groep 3."
De vraag is of deze school wat wil doen voor kinderen met een voorsprong, of voor de eigen portemonnee. Een particuliere klas voor kinderen met een voorsprong, daar is beslist markt voor. Het enige wat de school daarvoor hoeft te doen is de kosten lager te laten zijn dan die van de creche.
Het resultaat van de opzet is dat kinderen hooguit een jaar eerder uitstromen uit het basisonderwijs. Er ontstaat een soort nepversnelling: eerder (jonger) beginnen, maar wel alle jaren doen. Er is geen samenhang met het aanbod of antwoord op de vraag of de leerlingen groep 1 en 2 wel nodig hebben.
Maar nogmaals: markt is er zeker voor.
Solomio:"Maar het is wel jammer dat iedere ouder weer zelf het wiel moet uitvinden en moeten opboksen tegen zoveel \'voor\'oordelen."
Ja. Maar laten we vooral niet vergeten dat ouders van kinderen met een of andere beperking of zelfs alleen maar afkomst, dat probleem ook hebben.
Groet,
Miriam Lavell