Home » Forum » 40 en zooo verliefd

40+ en zooo verliefd

36 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
verliefde geit
40+ en zooo verliefd

Het is echt heel erg. Ik ben zo verliefd. Ik weet niet wat me overkomt. Ik word er gek van. Ik kan er niets mee, want ik ben (al lang) getrouwd, wil dat ook niet kapot maken. En hij is ook getrouwd. Bovendien is het een collega en we werken regelmatig (de laatste tijd heel regelmatig) samen, dus dat is ook niet handig.

Maar mijn God, wat ben ik verliefd. Heb het vooral op kantoor zo moeilijk, wil alleen maar naar hem toe (voel me dan ook echt beter als ik met hem praat - zelfs als het puur zakelijk is). Verzin continu smoezen om hem te zien of spreken. Achter mijn bureau heb ik buikpijn. Ik kan me niet concentreren terwijl er zoveel werk ligt. Ik denk continu aan hem en mijn fantasie slaat op hol. Ik lijk wel een 15-jarige. Ik weet dat hij mij leuk vindt, maar weet niet of dat meer is dan gewoon leuk. Ook weet ik niet of hij doorheeft dat ik zo verliefd ben. Een andere collega viel het wel op dat we zo "aangenaam gesprek" aan het voeren waren.. (en zei daar wat over tegen ons).

Andere momenten ben ik wel weer vrolijk. Zo erg dat het andere collega's opvalt.

Hij gaat binnenkort met vakantie. Misschien wordt het dan rustiger. Maar als we weer terug zijn van vakantie vrees ik dat het weer van voren af aan begint. Wat moet ik doen? Zou het vanzelf overgaan?

Nb. Graag niet te veel preken dat ik meer aan mijn relatie moet doen. Ik doe mijn best, en doe ook leuke dingen met mijn man. Maar die verliefdheid (duurt inmiddels ca 2 weken) blijft. Thuis gaat het beter, op kantoor is het hopeloos.

Manda Rijn
Leuk voor gewoongek

verliefd zijn heerlijk. Zoek hem op, start iets moois, duik er mee in bed, zalig.

maar verliefde geit... tja ...

kadootje
Hallo

Wat herkenbaar om je verhaal te lezen. Ik zit in dezelfde situatie... Ik ben ook zo vreselijk verliefd op een andere man. Alleen al sinds december/januari ongeveer. Het flirten wordt ook steeds duidelijker... Ik vind het heerlijk en geniet ervan. Maar soms zijn er dagen bij dat ik het ook (net als jij volgens mij) allemaal niet meer zo zie zitten.. Dan voel ik me moedeloos en zou ik bij hem willen zijn.

Maar ik weet dat dat niet kan. Ik ben getrouwd, hij is single. Zolang er niks contreerts gebeurd, als in dat hij me verteld dat ie me wel heel erg leuk vind laat ik het hierbij... Ik wil het niet opzoeken en heb al helemaal niet de intentie om mijn man te bedriegen... Maar het is zo lastig. Dit overkomt je gewoon.. Ik kan het niet stoppen.

Overigens denk ik wel dat het forum niet de plek is om dit neer te zetten. Stel dat deze man echt voor je wil gaan dan denk ik dat het haast onmogelijk is om daar weerstand tegen te bieden en als dat gebeurt is het hek van de dam en de ellende niet meer te overzien.

Het is super leuk om zo verliefd te zijn maar zet je er wel voor open (het is bij jouw nog zo pril) dat dit niet zo door kan gaan.

Lastig he. Voel je je ook zo verscheurd...? Morgen zie ik hem weer... En oh ik check telkens hyves om te kijken of ik nog een berichtje heb... Oh ik ben ook net een meisje van 16. pfff

ik ook
Ik ook

Ik heb het ook gehad, ik heb een zeer fijne lieve man, deze verliefdheid kwam dus totaal onverwacht. Ik denk dat het iets puur hormonaals was. Ik heb er niks mee gedaan, zelfs met niemand over gesproken ( behalve hier af en toe) Het heeft een jaar geduurd voor ik kon zeggen "ja ik ben erover heen" Er is niks gebeurt, de arme man weet ook van niks, mijn arme man weer ook van niks. Ik heb een leuke fijne relatie.
Dus het was een roerig jaar maar het is weer voorbij. Ik zie de man ik kwestie nog regelmatig. Maar gelukkig doet hij me nu niet veel meer.
Een jaar dus.... dan weet je dat alvast.

danni
Me too

Waanzinnig verliefd én het is wederzijds. We zijn allebei ongebonden, genieten met volle teugen en volgend jaar gaan we trouwen!!!

kadootje
Danni

flauw hoor zo'n reactie. Dit is toch de rubriek relatieproblemen... Daar hoort jouw liefdesleven toch niet in thuis.

kadootje
Ik denk niet dat het zo werkt

Een titel geeft toch niet alleen aan waar een bericht over gaat... Dan kan je op elke titel hier op het forum reageren met wat je wilt als het maar in je straatje valt en krijg je dus ontzettend veel off topic reacties. Deze verliefde geit heeft haar posting vast niet gedaan om allemaal vrolijke berichten te ontvangen van mensen die verliefd zijn zonder gecompliceerde situaties.. Zo'n reactie is nou niet bepaald iets waar je op dat moment op zit te wachten.

Een titel is kan nou eenmaal en niet alles omvattende samevatting zijn van het geheel.

En dan nog iets... ik vind jouw reactie heel anders overkomen dan die van danni. Die lijkt mij (kan het mis hebben) meer op een sneer. Jij deelt je gevoelens op een fijne en leuke manier. Maar in die andere reactie lees ik meer zoiets ik heb wel wat ik hebben wil voor jullie is dat niet mogelijk want jullie zitten in een huwelijk.

kadootje
En ja en nog een vraagje

puur intersse :)
in je eerste posting schrjf je:
want kijk ik wel goed en zie ik wel wat er is...of vul ik dat met mijn verliefde hoofd zelf in?

en in je 2e posting
en ongebonden én het is wederzijds

Vind mr nice je nou wel leuk of niet?

Lastig he als je verliefd bent???

kadootje
Ik

ik snap helemaal wat je bedoelt... Mijn mr nic gaat ook zo vaak op in het sympathiek behandelen van anderen dat hij dan weleens onderbroken wordt als wij net aan het praten zijn...

Ik weet dat hij me leuk vind. Maar hoe leuk is natuurlijk altijd de vraag. En soms denk ik ook weleens dat hij me gewoon leuk vind voor de leuk zeg maar. Dus gewoon om gezellig mee te praten, lachen en flirten. Maar meer ook niet omdat ik gebonden ben. Ik vermoed dan ook dat het anders zou zijn als ik vrij zou zijn. Of de lol is er dan af of hij zou juist wel helemaal voor me gaan. Iets wat we nu (gelukkig voor mijn man) niet doen.

Feit blijft dat het heerlijk is om verliefd te zijn.

@ verliefde geit:
En over het niet single zijn. Ik heb ook sterk het idee dat het nu allemaal leuk is en helemaal geweldig. Maar hoe zou het bijv zijn als je je man bedriegt. Ik denk aan de ene kant dat je helemaal verscheurd wordt door schuldgevoel en aan de andere kant dat het misschien wel erg tegen kan vallen. Je weet van te voren nooit zeker of je verliefd bent op hem of op het verliefd zijn. En is het laatste geval denk ik dat de zeepbel knap als je eenmaal te ver bent gegaan.
Denk je ook niet?

klokje 2
Verliefde geit

dit is puur chemisch hoor, niets aan te doen. Schijnt in het bejaardenhuis ook nog voor te komen, leuk vooruitzicht. Ik zou het maar over me heen laten komen en genieten van 's mans aanwezigheid op je werk. Wat zul je je goed voelen, lekker.
Ik wil je toch aanraden het ongecompliceerd te houden en 'hem' niet in je privéleven toe te laten. Want je weet hoe het gaat met chemische reacties: die kunnen knallen.

verliefde geit
Niet zo leuk als het lijkt

Fijn jullie reaktie (voor zover in vergelijkbare situaties, ik zit inderdaad niet te wachten op verliefde mensen die beiden vrij zijn, sorry, gun je het geluk van harte daar niet van). Ik moet alleen zeggen dat ik op momenten heel vrolijk ervan wordt (zodanig dat het collega's opvalt en ze er iets van zeggen), maar eigenlijk ook heel veel last heb van buikpijn en zelfs diarree. Ik voel me eigenlijk best ongelukkig omdat ik alleen maar bij hem wil zijn. Echt ik kan wel huilen nu.

Als ik met hem praat voel ik me op dat moment veel beter. Ik weet dat er niets moet gebeuren, dus hopelijk is hij verstandig (of wil hij niets, kan natuurlijk ook, dan gaat het vanzelf goed), want ik geloof dat ik in deze staat niet veel weerstand kan bieden. Voel soms zo'n sterke drang, dat ik naar hem toe wil gaan en me in zijn armen wil gooien. Zal ik niet doen, want is natuurlijk helemaal belachelijk (kan ook echt niet in onze werksituatie), maar zo voel ik het wel.

Hij gaat morgen met vakantie en dan zien we elkaar erg lang niet. Misschien dat het dan rustiger wordt voor mij op kantoor (de wetenschap dat ik hem echt niet zal zien).

Overigens, gelijkgestemden, hebben jullie ook zoveel last van allerlei fantasieën? Het slaat natuurlijk nergens op maar ik heb het inmiddels allemaal al "zien" gebeuren tussen ons :-).

Ik hoop niet dat ik een jaar lang in deze staat blijf, want er komt niet veel werk uit mijn handen...

ook
Pffft

Hier ook zo, ik (40er), goed huwelijk (al 20 jaar), fijne man...en hopeloos verliefd op een single man...als ik langer niets van hem hoor, loop ik bijna aan de muren op, kan ik braken van het gemis, ik had mij dit nooit kunnen inbeelden, vond het eerder flauw wanneer ik anderen erover bezig hoorde...en nu, zucht... als ik dan terug een mailtje ofzo krijg ben ik weer in de 7e hemel, daarna sleep ik mij weer verder tot het volgende contact. Ik vind het eigenlijk heel vermoeiend !!

Tihama
Hormonen

Gewoongek, je schreef:
"Maar hoezo is verliefdheid hormonaal? Kan iemand dat uitleggen?"

Ik vond onderstaand stukje met een goede uitleg:

Psychologen en onderzoekers zijn het nog niet eens over de precieze oorzaak van verliefdheid. Waarom we uit al die mensen op de wereld verliefd worden op die ene persoon is nog niet bekend. Wat we wél weten is dat tijdens de verliefdheid hormonen worden aangemaakt die een gelukzalig gevoel veroorzaken. Eén van die stoffen, fenylethylamine, is een zogenaamde 'oppepper' waar je een heel actief gevoel van krijgt. De 'vlinders' in je buik worden afgegeven in een bepaald deel van de hersenen, de hypothalamus, die de bijnier een signaal geeft dat er bepaalde hormonen moeten worden aangemaakt. De hypothalamus maakt ook endorfinen, hormonen waarvan je je eufoor gaat voelen. Endorfinen veroorzaken psychische afhankelijkheid, een vorm van verslaving dus, en dat verklaart waarom je iemand steeds wilt zien als je verliefd bent. Je bent 'verslaafd' geworden aan diegene waar je verliefd op bent… Een ander hormoon dat je lichaam tijdens een hevige verliefdheid aanmaakt is amfetamine. Dit is een soort speed: het zorgt ervoor dat je je gelukkiger voelt en dat je hart sneller gaat kloppen.

Tihama

verliefde geit
Herkenbaar, maar waarom nu opeens verliefd?

Tihama, dit is herkenbaar. Ik voel me inderdaad een soort van verslaafd aan hem. Zo'n drang hem te moeten zien. Allerlei smoezen verzinnen om langs te lopen. Dodelijk vermoeiend. Echt, ik vind het (in elk geval op de momenten dat ik niet bij hem ben) dodelijk vermoeiend. Ja Ook, het lijkt leuk, maar is het niet altijd :-(

De vrolijke momenten zijn trouwens wel leuk. Hoor nu vaak dat mensen mij zo vrolijk vinden. Ik wijt het maar aan het weer :-). Krijg ook allerlei complimentjes.

Maar nog iets: ik ken mijn collega al jaaaaren (meer dan 5) en nu ben ik opeens hotel de botel verliefd op hem! Hoe kan dat toch?

ik ook
Hormonen

Hormonen zorgen voor het instand houden van een verliefdheid, maar volgens mij ook voor het ontstaan. Hoe dat werkt weet ik niet. Maar het moet haast wel, want het onderwerp van mijn verliefdheid was echt niet zo waanzinnig leuk, knap of aantrekkelijk. Dus het moet toch ergens vandaan komen? Ik kende hem ook al jaren, en ineens was ik vreselijk verliefd, omdat ik zelf wel begreep dat het een biologische verliefdheid moest zijn heb ik rustig gewacht tot het over was. Ik zie de persoon nu ook nog steeds maar het gevoel is echt weg.
Heel vreemd, maar nu ik het zelf het meegemaakt weet ik zeker dat er echt niks mis hoeft te zijn in je relatie om verliefd op een ander te worden. Dat kan je gewoon overkomen, wat je er mee doet is wat anders.

Tihama
Precies

Ik ook, je schreef:

"Heel vreemd, maar nu ik het zelf het meegemaakt weet ik zeker dat er echt niks mis hoeft te zijn in je relatie om verliefd op een ander te worden."

Exact. Het wordt saai, maar dat is dus dat ik elke keer in deze rubriek blijf roepen. Wat er vaak gebeurt, is dat je de personen gaat vergelijken. Je vergelijkt je bestaande partner waar je alle negatieve punten van kent, met een onbekende die je dan ook nog eens door die roze bril ziet. Want dat veroorzaken die hormonen ook: je kunt niet meer objectief kijken.

En je verslaving aan dat lekkere gevoel, zorgt er dan voor dat argumenten/smoezen verzint waarom je voor die ander wil kiezen. Daar is ook een woord voor: cognitieve dissonantie. Je gevoel wil het ene, je verstand zegt het ander. Dus je verzint een verstandsargument om toch aan je gevoel te kunnen toegeven.

Tihama

Tihama
Damage control

“Maar verliefdheid leidt toch ook vaak tot een relatie (even vanuit een situatie dat dat ook kán) Dan zou je dat dus eigenlijk ook niet moeten doen, omdat je niet objectief naar iemand kan kijken als je verliefd bent.
Maar hoe start je dan een relatie? Uithuwelijken lijkt dan toch niet zo'n slecht plan. Want hoeveel relaties worden gebaseerd op zo'n hormonale verliefdheid? Veel, denk ik. En dan zit je dus jaren later met de brokken..als die verliefdheid al niet eerder verdwenen is. “

Nou, ik denk dat je daar dan ook een heel mooi probleem aansnijdt. Ik denk wel dat het heel verstandig zou zijn om pas échte stappen te zetten als de relatie minstens een paar jaar oud is. Dus voor die tijd geen huis kopen, geen kinderen krijgen, niet trouwen etc. Dus geen dingen doen die veel schade veroorzaken bij scheiding. Ga bijv. samenwonen, maar hou je eigen huis nog een tijdje aan. Door het samenwonen ontdek je eerder of je relatie eeuwigheidswaarde heeft, maar mocht dat niet zo zijn, dan kom je minder in de verleiding om door te modderen omdat de consequenties zo groot zijn.

“Of werkt het zo dat je verliefdheid omgezet wordt in houden van? Maar dat kan alleen als je je verstand gebruikt tijdens je verliefdheid, dat iemand wél het eea gemeenschappelijk heeft met jou. En dan moet je iemand toch redelijk objectief kunnen beoordelen. En dan ben je weer terug bij af, want dat kan niet als je verliefd bent. “

Ja en nee. Je kunt het niet echt objectief beoordelen, maar wat je wel kunt is gesprekken voeren over zaken die écht belangrijk voor je zijn. Vaak worden die onderwerpen in het begin van een relatie vermeden omdat je soms huiverig bent voor het antwoord. Maar als je wil weten of je elkaar straks nog steeds leuk zult vinden, dan moet je juist wel die gesprekken voeren. Ik weet dat mijn man en ik in het begin van onze relatie zo echt dagenlang gepraat hebben. Hoe hij dacht over racisme, vreemdgaan, opvoeding, kinderen, carriere, politieke voorkeur, religie, verdeling van het huishouden etc, toekomst, woonplaats. En dan écht praten. Niet een onderwerp aanstippen en een politiek correct antwoord afwachten, maar doorvragen. Hoe verliefd je ook bent: als je partner hier antwoorden opgeeft, die tegen je overtuigingen ingaan, dan gaat dat effect hebben. Relaties knallen het vaakst op gevoel en overtuigingen. Je kunt eindeloos discussiëren over een goede taakverdeling werk en kinderen, maar als je partner eigenlijk diep van binnen vindt dat het een vrouwentaak is, dan krijg je trammelant.
Als je partner een carrièrebeest is en jij wilt hem veel thuis hebben, dan zul je daar vroeg of laat heibel over krijgen. Als je partner voorstander is van de autoritaire opvoeding en jij niet. Als je partner graag terug wil verhuizen naar zijn oude woonplaats en dat is volledig uit jouw buurt. Als je partner PVV stemt en jij absoluut niet. Als je partner vindt dat de kinderen toch echt gedoopt moeten worden.

Er zijn 2 belangrijke oorzaken waarop mensen scheiden
1. Affaires
2. Verschil van opvattingen dat uitmondt in strijd

Het opvallende is dat vaak blijkt dat die verschillen van opvattingen bijna nooit nieuw zijn. De opvattingen waren er al vaak aan het begin van de relatie. Vrouwen neigen er echter vaak naar om te denken dat ze hem wel kunnen veranderen.....

Tihama

verliefde geit
Tihama (of anderen, mag ook...)

Interessant wat je schrijft en heel waar denk ik. Had ook al bedacht dat je geen grote stappen moet zetten als je verliefd bent. Heb ik met mijn man ook niet gedaan :-).

Ben je psycholoog of heb je er veel over gelezen?

Snap jij waarom ik opeens zo ontzettend verliefd ben geworden op iemand die ik al lang (langer dan 5 jaar) ken? Het blijft mij verbazen. Persoonlijk denk ik wel dat mijn fantasie het erg gestimuleerd heeft. Ik vond hem wel leuk, hij deed een paar weken geleden iets aardigs (maar niet iets heel overdreven en niets om iets achter te denken) en vervolgens ging ik hem iets idealiseren in mijn fantasie. Maar dat ik dan opeens zo super verliefd word op hem verbaasd me echt.

Tweede vraag: ik was de afgelopen tijd soms echt ziek van verlangen, vooral als ik op kantoor was en hem graag wilde zien. Als ik thuis ben (en hem dus niet tegen kan komen - hij woont ver weg) of nu hij met vakantie is vanaf vandaag en ik dus weet dat ik hem op kantoor ook niet zal tegenkomen voel ik me veel minder ziek van verlangen. Eigenlijk een soort opluchting, alsof een last van mijn schouders valt. Als ik aan hem denk voel ik wel weer een verliefdheid (ik vind hem nog echt leuk als ik hem voor me zie), maar het is echt anders. Kan je dat verklaren?

Cathy
Aardig

Ik denk dat dat aardig zijn en blijkbaar behoefte eraan om erover te fantaseren het veroorzaken. Hier ook zo iets. Een kennis/vriend die duidelijk erg aardig is en complimentjes maakt, me een dikke knuffel geeft omdat "hij me straks zo'n tijd niet ziet, als we allebei op vakantie gaan". Ach ja. Ik ben altijd even helemaal verliefd als ik hem net gezien heb, en dat zakt dan weer af als ik mijn roze bril weer afgezet heb. Duurt soms wel een dikke week helaas, en in die week baal ik er dan vreselijk van dat ik hem niet zovaak kan zien als ik (dan) zou willen.
We zijn allebei gebonden trouwens.
Maar als ik hem zie voel ik me altijd erg prettig, juist omdat hij zo duidelijk laat blijken dat hij me graag ziet.
En bij mij duurt het al veel langer dan een jaar.....
Ik doe er verder niet echt iets mee, alleen fantasie. Maar dat is waarschijnlijk ook al niet slim.

zonnetje achter...
Niet slim....

...inderdaad om er aan toe te geven. Helaas spreek ik uit ervaring. Sinds 1,5 jaar stapel op een (soort) collega. Was verliefdheid op het eerste gezicht. Vriendschap is ontstaan en gegroeid. Gevoel bleek wederzijds.

Beiden in een relatie met kinderen. Toch allebei aan toegegeven. Uiteindelijk hebben we nu al een behoorlijke poos geleden toegegeven aan onze gevoelens en zien we elkaar zo nu en dan om "samen te zijn". Het voelt zo goed, maar ook zo fout.

De vriendschap is hecht en is me het meest waard, maar de aantrekkingskracht blijft. We willen allebei niet bij onze partner weg, dus het is een rare situatie.

Ik heb er best verdriet van, wat ik mijn man aan doe, maar ook als ik me realiseer dat we nooit echt samen zullen zijn.

Had ik maar nooit toegegeven, maar aan de andere kant... onze vriendschap is zo hecht geworden en is zo fijn.

Ik heb geen advies, weet ook niet wat ik zou doen als het opnieuw of nu pas zo zou zijn. Ik weet wel, dat als het wederzijds is er maar een oplossing is en dat is afstand nemen als je er niet aan toe wilt geven, want alleen maar vrienden zijn, als je allebei weet van elkaar dat je elkaar leuk vind is ondoenlijk, ook dat hebben we geprobeerd.

Vrouwen zijn anders als mannen is mijn ervaring, ik ben emotioneel meer bij hem betrokken, dan hij bij mij, dat doet wel eens zeer, zeker nu de vakantie voor de deur staat, maar goed, ik weet waar ik aan begonnen ben.

Je hebt hier waarschijnlijk niets aan, maar ik kan hier ook met niemand over praten en wilde toch eens m'n verhaal kwijt.

Sterkte en geniet van je gevoel, want verliefdheid is net drugs en voelt zooooooooooooooooo lekker :-)

Iris
In andere culturen...

Dit onderwerp is hier al vaker voorbij gekomen. Kun je liefde voelen voor meer dan één persoon? natuurlijk kan dat! Alleen is het in ons land niet geaccepteerd. in andere culturen is polygamy niet ongewoon. In ons land zijn er maar heel weinig mensen die dat ook daadwerkelijk toepassen. Maar als we verliefd op iemand anders zijn voelen we ons gelijk schuldig naar iegn man. Waarom? Je kunt genoeg liefde hebben om te delen. Dat doe je toch ook met je familie, je kinderen, dus waarom niet met nog een partner? Het wil echt niet altijd zeggen dat je relatie slecht is als je op iemand anders verliefd wordt. Ik zou zeggen, geniet er van en doe er wel iets mee! Je leeft maar één keer.

Primavera
Polygamie in andere culturen...

Voor zover ik weet is het bij polygamy in andere culturen zo dat meestal één man meerdere vrouwen kan kiezen als hij dat zich financieel kan veroorloven, maar dat van die vrouwen ondertussen we strikte trouw verwacht wordt. Als ik het goed herinner was het in één cultuur met vrouwelijke polygamy zo dat de broers samen een vrouw deelden. Ook hier ging het er niet om dat de vrouw zelf meerdere minnaars zou kunnen kiezen. De gebaarde kinderen moesten immers uit de familie komen.
Nee, de meeste culturen met polygamy gaan helemaal niet over vrije liefde, maar over het 'bezitten' van vrouwen die zelf weinig keus hebben en als er op ze uitgekeken is ,doordat er bijv. een jonger en strakker exemplaar langs komt, en nog niet weg mogen ook. Ik vind het het discriminerend en onderdrukkend systeem.
Groetjes Primavera

Kareltje
Zucht, iris

Zo vermoeiend al die verhalen dat "ons land" niet snapt dat je van meerdere mensen kan houden....Als het dan toch zo vaak naar voren komt, dit onderwerp, dan had je ook kunnen lezen dat zowat 90% het er mee eens is dat liefde voor meerdere mensen mogelijk is, kan en gebeurt. Maar dat het in de meeste gevallen samen gaat met liegen en bedriegen.
Dat is wat ik er niet goed aan vindt, met mij velen anderen heb ik het idee. Want, word jij graag voorgelogen dan?
Helemaal prima dat er in andere culturen wel aan polygamie wordt gedaan, waarom zou monogamie niet net zo prima zijn?!?! Er is niet 1 waarheid.

Kareltje
Ow sorry voor de spelfouten

Zucht, weinig slaap gehad, kind was tot 12 uur wakker...sorry!

Tinus_p
Delen (iris)

Iris:
"Kun je liefde voelen voor meer dan één persoon? natuurlijk kan dat! Alleen is het in ons land niet geaccepteerd. in andere culturen is polygamy niet ongewoon. In ons land zijn er maar heel weinig mensen die dat ook daadwerkelijk toepassen. Maar als we verliefd op iemand anders zijn voelen we ons gelijk schuldig naar iegn man. Waarom? Je kunt genoeg liefde hebben om te delen."
Maar deel je dan ook de sex? Of is die liefde platonisch? Of heet het dan gewoon vriendschap?

verliefde geit
Even terug naar mijn vragen?

leuk alle filosofische discussies in dit draadje. Wat mij betreft houd ik mijn verliefdheid maar voor me (in de hoop dat het overwaait, al vrees ik dat het wel lang gaat duren), want manlief zou het absoluut niet trekken. Dus eerlijkheid lijkt een groot goed, maar is volgens mij niet altijd de weg.

Maar heeft iemand nog ideeen over de door mij gestelde vragen onder het kopje "Tihama (of anderen, mag ook...)" onder andere over plotseling verliefd worden op iemand die je al jaaaren kent. Iemand ideeen hoe dat kan?

Overigens is de man op wie ik verliefd geworden ben objectief gezien een lekker stuk (heb het even gecontroleerd bij een collega/vriendin, omdat ik mezelf niet meer vertrouwde voor objectieve oordelen, maar zij bevestigde het in dit geval :-)....). Maar dat terzijde...

Tinus_p
Doet het ertoe?

verliefde geit:
"Maar heeft iemand nog ideeen over de door mij gestelde vragen onder het kopje "Tihama (of anderen, mag ook...)" onder andere over plotseling verliefd worden op iemand die je al jaaaren kent. Iemand ideeen hoe dat kan?"
Mag ik je eerst een tegenvraag stellen: Doet het ertoe? Wat voor consequentie trek je er uit?

Ik geloof niet zo in liefde op hetb eerste gezicht; en in jouw geval lijkt het me dat de verliefdheid om de een of andere reden (bv intensief contact, aandacht) gegroeid is.

Anneke
Liefde en sex worden vaak verward.

Stel, je bent getrouwd of hebt een vried. Je ontmoet een andere man waar je je bij op je gemak voelt en gaat er mee uit, naar de film uit eten, whatever. Misschien ben je wel verliefd of voel je iets speciaals bij hem.
Allemaal prima. Maar vanaf het moment dat er sex bij komt (hoeft natuurlijk niet zo te zijn) dan kan dat allemaal niet, ben je ontrouw, je bedriegt je man en weet ik wat allemaal nog meer. Dat vind ik dus vreemd.
Ik heb naast mijn man ook enkele mannelijke vrienden waar ik mee uit ga, naar muziek luister, naar de film, hartstikke leuk. Mijn man vindt dat goed. Hij zelf houdt niet zo van uitgaan.
Soms, heel soms ga ik wel eens een keertje naar bed met één van die vrienden, gewoon omdat we dat allebei op dat moment lekker vinden. meer is het niet. Ik voel me echt niet schuldig daarover tegenover mijn man. Hij weet het ook en ik zou het ook geen punt vinden als hij dat ook deed, maar die behoefte heeft hij niet zegt hij. Ik vind sex net zoiets als lekker uit eten gaan,, een leuke wandeling, noem maar op.

klokje 2
Nou

allemaal heel leuk voor je Anneke, maar ik zou dit toch Verliefde geit niet aanraden. Dat gaat geheid verkeerd aflopen naar mijn idee. Misschien ben jij je tijd wel ver vooruit, kan best, maar deze manier van doen is toch nog zeer ongebruikelijk, voorzichtig uitgedrukt. Persoonlijk vind ik het in ieder geval niks.
Verliefde geit, waarom je nu inene zo verliefd op collega bent geworden? Kan wat Tinus zegt, aandacht? Doet hij anders tegen je dan eerst? Voel je je gevleid door zijn aandacht? Is hij niet gewoon aardig? Die mensen bestaan, weet je.
Ik hou het op iets chemisch. Gaat wel weer over, als je het niet voedt. Goed dat hij nu op vakantie gaat. Ik heb natuurlijk makkelijk praten, ik weet 't.
Overigens, 'lekker stuk' is natuurlijk relatief. Misschien zou ik jouw lekkere stuk wel een enge, geile bok vinden. Bijvoorbeeld. Stel dat we allemaal op dezelfde vent zouden vallen.

verliefde geit
Tja, maakt het inderdaad uit?

Tinus, je hebt gelijk. Het maakt natuurlijk niets uit hoe het ontstaan is. Mijn verliefdheid is wel een feit. Ik ben er echter zelf verbaasd over. We hebben inderdaad de laatste tijd intensiever (dagelijks) contact gehad (tot hij met vakantie ging), maar dat kwam met name vanaf het moment dat ik realiseerde dat ik hem toch wel heel leuk vond. Dat dagelijkse of meer dan dagelijkse contact heb ik ook wel een beetje zelf beinvloed :-)..., genoeg zakelijke redenen voor contact te bedenken als je maar echt wilt :-).

Of het verstandig is is een tweede. Maar ja, rationeel kan ik mezelf voor gek verklaren of in elk geval toespreken dat het niet handig is gezien mijn getrouwde staat en ook gezien onze werkrelatie, maar als ik hem dan weer zie of zelfs maar aan hem denk, dan slaat mijn hart (en fantasie) echt op hol. Moeilijk hoor. Dat chemische/hormonale spreekt me daarom wel aan. Tegen die drang is bijna geen weerstand te bieden. Dus nu maar hopen dat hij niet meer doet dan aardig (daar is niets mis mee, doet hij al jaren), dan zal er verder niets gebeuren (durf ik niet, ook omdat het onverstandig is). En dat het maar snel overwaait.

Tot die tijd is afstand inderdaad het beste, maar hij zit toch wel behoorlijk dicht bij mij in de buurt, dus dat is wel onhandig (althans in elk geval erg verleidelijk om even langs te lopen). Misschien moet ik na mijn vakantie nog "gewoon" een paar maanden onbetaald verlof nemen...

Anneke, ik geloof niet dat ik sex met hem kan hebben en dan minder verliefd word op hem of hem meer als vriend ga zien. Of wat jij met jouw verhaal dan ook wilt suggereren (zonder jouw gedrag en ideeen daarover overigens te willen veroordelen). Nee, ik geloof dat ik dat beter niet kan doen, geloof dat dat het vuurtje alleen maar nog meer zal opstoken en leven dus alleen maar gecompliceerder zal maken...

En Klokje, ik ben het met je eens dat over smaak valt te twisten, maar hij is echt (objectief gezien) een lekker stuk :-). Overigens wel door uiterlijk en charmant/verleidelijk gedrag (hij lacht leuk, ben ik erg gevoelig voor).

ook-ik!
Allesverzengend....

Ik ken die gevoelens van jou maar al te goed verliefde geit. Allesverzengend heb ik ze altijd genoemd. Maar, pas op dat je na afloop (wanneer en hoe dan ook) niet met een of meerdere verkoolde harten blijft zitten.

Je kan analyseren wat je wilt, maar daar worden je gevoelens niet minder van. Alleen de tijd kan er wat aan veranderen volgens mij. Maar dan zal je wel moeten vermijden dat het "verder" gaat dan dit. Dan bedoel ik in actieve zin. Dus geen toenadering zoeken en als het van zijn kant komt, uit de weg gaan.

Liefs
Ook-ik!

Pagina's

Onderwerp gesloten