Home » Forum » 5 maanden vreemd gegaan om niets

5 maanden vreemd gegaan om niets...

21 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Bellenblaas
5 maanden vreemd gegaan om niets...

De vriend van mijn vriendin is 6,5 maand lang vreemd gegaan 'voor de kick & aandacht'. De relatie is begonnen 4 weken na de geboorte van hun tweede kindje. De relatie ging over maar is twee maand later toch uitgekomen. Mijn vriendin is er van overtuigd dat alles goed zat en haar vriend snapt ook niet wat hem heeft bezielt (tja, dat vind ik dus te gemakkelijk) En nu? Mijn vriendin heeft (na drie maanden) nog geen idee welke kant ze op wil. Nog een kans geven met name voor de kinderen? Of hem gewoon bij het grof vuil zetten? Zijn er relaties die na zoiets toch weer goed gekomen zijn?

sus-anne
Dat hangt er van af

ten eerste *vreemd gaan om niets*daar geloof ik niet in.
ik ben er van overtuigd dat iemand die vreemdgaat iets wezenlijks mist in zijn eigen relatie.
ik keur het absoluut af,want als je relatie niet gaat zoals jij het wil moet je daar iets aan doen,en niet gelijk in de armen van een ander vallen.
je vriendin en haar man moeten eerst duidelijk krijgen wat zij zelf willen.houden zij nog van elkaar?willen ze er allebei voor vechten?dan is er zeker nog een kans,misschien met behulp van een relatie therapeut?
als de relatie al heel lang niet goed was en dit de druppel was die de emmer deed overlopen,dan is uit elkaar gaan misschien een betere optie.
bij elkaar blijven ( alleen)voor de kinderen geloof ik ook niet in,ik zou dat zelf nooit kunnen.maar misschien zijn er mensen die daar anders over denken.

Tinus_p
Wezenlijk

sus-anne:
"ik ben er van overtuigd dat iemand die vreemdgaat iets wezenlijks mist in zijn eigen relatie."
Ik ook niet, net als Lara. Bovendien, gezien de periode (net na de bevalling) kon het wezenlijke wel eens gewoon sex zijn.

Toosje
Sus-anne

Hoe de relatie was voor die vriend van de vriendin van Bellenblaas (jaja, we volgen het nog!), heeft er waarschijnlijk niet zo heel veel mee te maken. Grote kans dat hij gewoon ergens naartoe moest met zijn lustgevoelens toen de seks thuis op een laag pitje stond of was gedoofd, vanwege de komst van het tweede kindje. Hij zal de eerste niet zijn en zeker niet de laatste.

Ik ken zijn kant van het verhaal niet, en via-via is nou eenmaal niet erg betrouwbaar, maar ik vermoed dat hij gewoon seks heeft gehad uit lust. Dat had niets met liefde te maken en al helemaal niet met de liefde voor zijn vriendin.

Daarmee wil ik het niet goedpraten, want ik praat mijn eigen gedrag ook niet goed, maar ik begrijp het wel heel goed!

Toch denk ik niet dat wij kunnen zeggen wat die vriendin moet doen. Bellenblaas, ik vind het heel lief van je dat je hier adviezen vraagt, maar jouw vriendin zal zelf moeten beslissen of zij zich over zijn gedrag heen kan zetten en of het hebben van kinderen de reden kan zijn om bij hem te blijven. Zij is tenslotte degene die met hem samen of alleen verder moet. Er is geen goede of foute keuze, zolang zij zelf maar achter die keuze kan staan. En ik geloof zeker dat dat moeilijk zal worden...

Groetjes,
Toosje

Doornroosje
Misverstanden rondom vreemdgaan

Dit draadje triggert me om toch nog maar weer eens in te gaan op allerlei misverstanden rondom vreemdgaan. Hierboven is ook weer zo'n draadje waarin bedrogen vrouwen hun ex-mannnen fileren. Dus:
1.Vreemdgaan is iets van alle mensen; maw zeg nooit nooit.
2.Je kan vreemdgaan en toch veel van je man houden.
3.Je kan vreemdgaan vanwege lust, liefde, nieuwsgierigheid, onbezonnenheid, een
"is dit alles gevoel", impulsiviteit, etc. of een combinatie van dit alles.
4.Vreemdgaan is er in allerlei soorten en maten.
5.Eens een vreemdganger is niet altijd een vreemdganger.
6.Een levenslang huwelijk krijgt meestal vroeg of laat te maken met vreemdgaan in een of andere variant.
7.Daar kan je samen uitkomen als je van elkaar houdt en elkaar probeert te begrijpen.
8.Je kan een goede relatie hebben en toch vreemdgaan.
9.Oordeel niet te snel
10.Iedereen heeft het recht om fouten te maken.
Begrijp me goed, ik promoot vreemdgaan zeker niet, sterker: ik raad het iedereen af. Maar vreemdgaan hoeft niet het einde van de wereld te zijn.
Groet Doornroosje

sus-anne
Ik zie dat anders

de man had zes maanden een relatie met aan ander,dus hij miste duidelijk iets,als het alleen om sex ging had hij toch ook naar de hoeren gaan?
nogmaals,ik keur het niet goed,maar een eenmalig slippertje vind ik iets heel anders dan een 6 maanden lange relatie,een relatie houd veel meer in: warmte ,aandacht liefde en sex.
dit is slechts mijn mening,misschien zit ik er wel helemaal naast.

Tinus_p
Hoeren

sus-anne:
"de man had zes maanden een relatie met aan ander,dus hij miste duidelijk iets,als het alleen om sex ging had hij toch ook naar de hoeren gaan?"
Is duurder.

Dirkje
Doornroosje

Dat vind ik nu echt een nietszeggend lijstje. Natuurlijk kan iedereen fouten maken en vreemdgaan. Zeker als je naar de statistieken kijkt, kun je er niet van uitgaan dat het jou niet zal gebeuren. Dat zijn open deuren.
Maar het feit dat het veel gebeurt maakt het nog niet goed, of te billijken. Ik vind vreemdgaan bijna altijd verkeerd. En ik geloof ook niet dat het om niets gebeurt. Ook al houdt de vreemdganger ook veel van de vaste partner, blijkbaar is er toch iets dat hem/haar aantrekt in een ander of in een bepaalde situatie. Dat is iets dat diegene in de eigen relatie of situatie blijkbaar mist (kan ook onbewust hoor).
Maar nogmaals vreemdgaan vind ik een bijna altijd een heel slechte zaak. Het is een keuze om toe te geven aan bepaald gevoel, lust of wat dan ook en niet te investeren in je bestaande relatie.
Groet,
Dirkje

Kamperfoelie
Klopt helemaal, doornroosje!

Doornroosje, dank voor je realistische lijstje. Jij weet waar je over praat, dat is duidelijk. Een verademing om eindelijk weer eens een reactie over vreemdgaan te lezen, die nou eens niet bol staat van de hysterisch angstige afkeuring...
Groet, Kamperfoelie

Meg Snyder
En toch...

Vind ik dat je ook het recht heb om het totaal af te keuren. Iedereen is vrij om ook dat te kiezen.

Doornroosje
Dirkje

Dirkje, wat jij zegt, dát zijn pas open deuren. Ik heb nergens geschreven dat vreemdgaan goed is. Ik zeg alleen "oordeel niet te snel". De etiketten "goed" of "slecht" dekken de lading niet en maken iedere normale discussie over het onderwerp onmogelijk.
En verder, ik erger me altijd enorm aan opmerkingen als "je moet wel iets missen want anders deed je het niet". Een knappe man/vrouw die nooit (tijdelijk) iets mist in zichzelf, het leven, of in de relatie. Er bestaan vast niet veel mensen die op alle fronten hun hele leven lang volledig vervuld zijn. Bovendien, wat doet het er toe. Het gaat er uiteindelijk om hoe je verder wilt.
Ik ben dolblij dat mijn man destijds een breder register had dan "goed"of "slecht".
Doornroosje

Toosje
Hoeren

Ik zou zelf ook een gigolo kunnen inhuren om aan mijn gerief te komen, maar die kosten veel geld. Meer geld dan ingaan op de avances van die leuke collega of die leuke man waarmee ik aan de praat raak op een seminar. En als de seks goed is, dan kan dat herhaald worden en gebeurt het vaker over een langer tijdsbestek. Bijvoorbeeld over de periode van 6 maanden, maar dan nog is dit geen relatie!

Sus-anne praat over een "relatie" van 6 maanden, waar warmte, aandacht, liefde en seks een rol spelen. Wie zegt dat het hier om een soortgelijke "relatie" gaat? Waarschijnlijk was de seks lekker en volgden er meer afspraakjes. Dat heeft toch weinig weg van een relatie, nietwaar?

Groetjes,
Toosje

Kamperfoelie
Toosje

Met jouw benadering van sex en relaties plaats je de sexuele behoefte op een lichamelijk niveau. Een levensbehoefte, net zo noodzakelijk als eten, drinken en ademhalen. Ik deel die zienswijze, maar het is over het algemeen een mannelijke manier van denken. De meeste vrouwen maken van sex de ultieme uiting van liefde en intimiteit en koppelen daar ook (of dus) exclusiviteit aan vast. Dat zal ongetwijfeld een biologische oorzaak hebben - de bescherming van het nageslacht - maar het maakt een discussie over dit onderwerp vrijwel onmogelijk. Het spreekt teveel de oerdriften aan.
Kamperfoelie

Doornroosje
Toosje

Jouw kijk op de "noodzaak" van vreemdgaan is beslist de mijne niet. Ook jij versimpelt de kwestie. Dat ook die simpele werkelijkheid voor jou niet opgaat, blijkt wel uit jouw eigen geschiedenis, lijkt me.
Mijn stelling is dat veel scheidingen (of na een scheiding: verzuurde ex-echtgenotes)kunnen worden voorkomen als mensen het aandurfden om bij het vreemdgaan van de partner wat minder uit te gaan van vaste oordelen en overtuigingen en als mensen wat meer bereid zouden zijn te accepteren dat sommige dingen weliswaar niet leuk zijn maar wel horen bij de mens en het leven. De verkramptheid van veel vrouwen (die zie ik hier vooral op dit forum)frappeert me.

Doornroosje

Magdalena
Doornroosje

Je schrijft: "Mijn stelling is dat veel scheidingen (of na een scheiding: verzuurde ex-echtgenotes)kunnen worden voorkomen als mensen het aandurfden om bij het vreemdgaan van de partner wat minder uit te gaan van vaste oordelen en overtuigingen en als mensen wat meer bereid zouden zijn te accepteren dat sommige dingen weliswaar niet leuk zijn maar wel horen bij de mens en het leven. De verkramptheid van veel vrouwen (die zie ik hier vooral op dit forum)frappeert me. "

Tja, ik begrijp je standpunt aan de ene kant wel: als die 'verzuurde vrouwen' zoals je ze noemt met meer zaken konden leven, waren er minder scheidingen.
Maar als je dat kan, ben je dan wijs of eigenlijk gewoon een deurmat?

Magdalena

Toosje
Noodzaak

Ik vind nergens die noodzaak terug die jij noemt, Doornroosje. Ik reageerde slechts op het berichtje van sus-anne, waarin zij beweert dat de meneer waar het in dit draadje om begonnen is, een relatie van 6 maanden heeft gehad met iemand. Ik probeerde alleen uit te leggen dat dit niet het geval hoeft te zijn. Dat weten wij namelijk niet. Seks om de seks kan ook een reden zijn elkaar 6 maanden lang regelmatig te ontmoeten.

Dat dit voor sommigen fout afloopt omdat gevoelens zich niet laten dwingen (en daarin heeft Doornroosje gelijk wat mijn geschiedenis betreft), dat heeft hier nu even niets mee te maken. Want wie zegt dat de meneer uit het probleem van Bellenblaas verliefd is geworden op die ander?

Kamperfoelie, ik plaats seksuele behoefte niet altijd op een puur lichamelijk niveau. Dat hangt van de persoon af en van de soort seks. Seks uit lust is voor mij inderdaad niet veel meer dan een behoefte die vervuld wordt. Ofwel: het is net zoiets als masturberen, alleen gebruik je het lichaam van een ander om het doel te bereiken (citaat: Kluun, KEVBDD). Seks uit liefde (wat ik dus ook goed ken) is van een heel andere orde. Maar wat ik al zei: wij weten niet wat de reden is geweest dat de meneer uit dit draadje vreemd is gegaan 6 maanden lang.

Groetjes,
Toosje

Bellenblaas
Reacties

De meneer in kwestie geeft zelf aan dat het voor 'de kick en met name de aandacht' was. Mijn vriendin is er van overtuigd dat het goed zat, dat er geen signalen waren, etc. Natuurlijk zal er net na een bevalling wat minder gesext worden, maar... ga je dan keer op keer vreemd? Ik begrijp daar echt geen bal van. Mijn man trouwens ook niet. Je kunt toch wel een paar maand je * binnen boord houden?

Ik geloof niet dat de meneer in kwestie zijn relatie met mijn vriendin wilde inwisselen voor de andere dame. Ik geloof niet dat hij echt verliefd is geworden. Maar alleen sex? Er zijn zaken gebeurd waardoor de andere partij (minnares) het idee heeft gekregen dat er meer in zat, maar dat valt wat mij betreft te vangen onder 'ik zeg wat liefs, dan krijg ik meer aandacht...'

'Seks om de seks' kan een reden zijn om elkaar keer op keer te ontmoeten. Ja, dat kan. Maar ook als je de afspraak hebt gemaakt om niet buiten de deur te seksen? Rijdt je dan ook keer op keer met een enorm schuldgevoel naar huis? Of blijft het hangen in de zweem van 'niemand die het merkt'? Is het zo'n oerdrift dat je dood gaat als je (of een man) geen sex hebt?

Maar mijn vraag is: zijn er vrouwen die na zoiets toch weer een warme relatie met manlief hebben kunnen opbouwen zonder wantrouwen etc? Kun je het je partner vergeven als hij juist op dat moment in je leven zoiets flikt?

Bellenblaas
Lara

Ik probeer mijn vriendin te helpen. De vragen die ik stel, stelt zij ook. Ik weet écht niet of weg zou gaan of niet weg zou gaan. Zoiets kun je ook niet weten als je niet het middelpunt van zoiets bent. En ook al zou ik het wel weten, dan zou ik haar never nooit pushen.

Zij moet verder, ik sta aan haar kant of ze nu kiest voor bij hem blijven of bij hem weggaan.

Hij wil haar terug, zij moet kiezen en weet het echt niet meer. Trouwens ook bij het feit dat hij haar terug wil, zet ik mijn vraagtekens. Je kinderen niet zien, alimentatie betalen, je mooie huis opgeven, etc is voor hem ook niet aantrekkelijk. In hoeverre kiest hij voor haar en niet vooral voor de kinderen?

Jij hebt het over een 'slecht idee'. Linksom is een slecht idee, rechtsom ook. Het opnieuw proberen terwijl je denkt dat je het hem waarschijnlijk nooit vergeeft is moeilijk. Tabee zeggen en de kinderen veel leed aan doen, je ideaalplaatje opgeven, je kinderen veel minder moeten zien omdat hij wel zijn vaderrol wil blijven vervullen is ook een slecht idee. Want ondanks het feit dat ze enorm woest op hem is, zal er onderhuids vast wel iets van liefde zitten al voelt ze dat op dit moment niet. Blijven zitten in de situatie waar ze nu in zit (geen beslissing nemen) is ook hopeloos.
Mijn vragen zijn haar vragen?

Hier zijn misschien mensen die linksom of rechtsom zijn geweest. Die verhalen zou ik graag horen. Om haar de kanten van linksom of rechtsom te laten zien.

Dirkje
Doornroosje

Maar ik wil helemaal niet beweren dat voor mij vreemdgaan altijd het einde van een relatie zou moeten zijn. Sterker nog, ik zou namelijk hopen dat onze relatie zo sterk is dat we er samen uit zouden komen als een van ons in die verleiding zou komen. En nee, ik sluit dat ook niet stellig uit. Ik kan namelijk niet in de toekomst kijken. Ik zie het om heen te vaak gebeuren om te weten dat je daarin nooit nooit moet zeggen.
Maar dat neemt niet weg dat ik vreemdgaan nog steeds in bijna alle gevallen een slechte zaak vind. Niet omdat ik vind dat mensen die gevoelens voor een ander niet mogen hebben, of omdat ik zo naief ben dat ik denk dat relaties niet in een crisis kunnen raken. Wel omdat ik vind dat dat vreemdgaan een verkeerde manier is van met elkaar omgaan. Het is zo onrespectvol om een vaste partner, die van niets weet, te bedriegen.
En wat betreft het feit dat er geen of weinig mensen zijn die hun hele leven volledig vervuld zijn: ook dat is zo. En er bestaat waarschijnlijk ook geen partner die al mijn wensen en verlangens kan vervullen. Zelf ben ik ook niet die partner. Maar je kunt mi beter leren omgaan met het feit dat er altijd iets onvervulds zal zijn in het leven, dan je partner te belazeren.
Ik oordeel niet over gevoelens, lust of wat dan ook. Wel over de keuze om een ander te beschadigen.
Groet,
Dirkje

Coco
Bellenblaas

Weet je vriendin van deze posting?
Persoonlijk zou ik er niet van gecharmeerd zijn als een vriendin die ik iets in vertrouwen heb verteld, dit op een openbaar forum gaat etaleren (hoe goedbedoeld ook). Natuurlijk is dit anoniem, maar als jouw vriendin advies van een forum wil, waarom post ze dan zelf niet?
Ze heeft jou misschien om je mening gevraagd, maar ze heeft vast niet gevraagd of jij voor haar anderen om hun mening wilde vragen.

Moeder
Verder na vreemd gaan?

Een vriendin van me kwam op een dag met de mededeling dat haar man vreemd was gegaan. Het enige wat ik haar toen gevraagd heb, is hoe zij haar man zag. Het gaat uiteindelijk om de vraag of er nog liefde is. Scheiden kan altijd nog, een scheiding ongedaan maken, is een heel ander verhaal. Ook heb ik mijn vriendin verteld dat het niets uit maakt wat de wereld van de situatie denkt, maar dat het om haar en haar man gaat.
Ze hebben heel hard gevochten voor hun relatie en zijn tot op de dag van vandaag nog steeds getrouwd. Mijn vriendin vertelde mij destijds als antwoord op mijn vraag dat ze nog van haar man houdt en ik heb haar gezegd dat ze dan voor zichzelf moet gaan en haar hart moet volgen.
En haar man? Als ik die zie, vind ik het een prima man. Wat hij gedaan heeft, is tussen hem en haar en staat los van mij. Ik respecteer de keuze van mijn vriendin en hou van haar als een vriendin. Wat ik zou doen in deze situatie, doet er niet toe, het gaat om haar.

Onderwerp gesloten