Home » Forum » Als ik over logeren kinderen begin

Als ik over logeren kinderen begin....

43 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
AnikaM
Als ik over logeren kinderen begin....

Ik ben een alleenstaande moeder met een zoontje van 3. Een goede vriendin van mij is getrouwd en heeft 3 zonen (7, 9 en 12). Als we een gezellige avond hebben gehad met de kinderen erbij dan begin ik over logeren. Ik zeg dan tegen de kids of ze het leuk zouden vinden om te logeren. Mijn zoon zegt dan ja, en het jongste kind van vriendin (7 jaar) zegt ook ja. Alleen mijn vriendin reageert er niet echt op. Het lijkt wel of ze het niet wil. Verzint smoezen waarom het niet kan op een datum dat ik het vraag. Ik blijf het dus steeds weer tegen de kids zeggen dat het leuk is en of ze willen. Dan reageert vriendin weer wat stilletjes of begint gauw over een ander onderwerp. Wat zouden jullie doen?

Angela67
ermee stoppen natuurlijk

wat een rare manier om het ter sprake te brengen.
ik vind niets zo irritant als iemand die mij via de kinderen iets op wil dringen.
gr Angela

Jippox
ik zou

Dat met je vriendin bespreken en vooral niet met de kinderen. Vraag haar gewoon eens hoe zij ertegenover staat. Pas als er een concreet plan is zou ik de kinderen erin betrekken.

Lucerna
Stoppen

Als zij smoezen verzint, wil ze duidelijk niet. Als je het belangrijk vindt, kun je rechtstreeks, zonder kinderen erbij vragen waarom ze dat niet wil en anders laat je het rusten.

vlinder72
Tja

Ik ben ook niet dol op logeerpartijtjes. Ik heb zelf al vier kinderen en ik heb vaak geen zin in extra kinderen of het gedoe met halen en brengen. Alleen mijn neefjes komen af en toe in de vakantie. En mijn oudste is nu 12 jaar en kan zelf een afspraak maken en alles regelen. Alleen dan vind ik het goed.

Ik denk dat je vriendin niet zit te wachten op logeerpartijtjes en er daarom niet op on gaat. Je kan het beter met haar bespreken en het niet via de kinderen doen.

Esmee
snap je vriendin wel

Uhhh NIET aan de kinderen vragen, maar eerst aan je vriendin zelf?
k heb er ook een grondige hekel aan als mensen direct mijn kinderen vragen om iets te doen, dingen beloven…etc…(maakt verder niet uit wat) wat mij ook aangaat. Door het op die manier te doen, zet je je vriendin nl. bij voorbaat al buiten spel. Snap wel dat ze dan gaat sputteren.

tante Sidonia
eens...

Eerst de kinderen lekker maken en dan moeder voor het blok zetten. Jammer dat ze niet wat assertiever is. Dan had ze je waarschijnlijk allang verteld dat ze dit geen prettige volgorde vindt!

Yura
Grapje

Is dit een grapje? Dat meen je toch niet. Dat kun je toch niet maken, de moeder zo voor het blok zetten? Ik zie dat er ook nog eens een groot leeftijdsverschil is, jouw kind is pas 3. Is het zeker ook nog de bedoeling dat ze bij haar logeren?

AnneJ
andersom

Kan het andersom zijn? Dat de bedoeling is dat de andere kinderen bij jou komen logeren? Maar ook dan zou ik het eerst overleggen met de moeder of het uitkomt.
En niet iedereen houdt van logeerpartijtjes. Dochter logeert altijd bij nichtje maar nichtje nooit bij ons. Hooguit als we een keer kamperen een nachtje. Logeerde ook nooit bij opa en oma, hooguit een incidentele keer. Terwijl mijn kinderen er om de haverklap waren.

AnneJ
onzeker

Het kon me vroeger wel onzeker maken.
Vinden ze dat we in een foute buurt wonen? Maar ook nu we tegenwoordig in een nette buurt wonen komt nichtje niet.
Vinden ze dat ons gezin 'vreemd' is omdat ze niet snappen hoe ik met mijn kinderen omga en er is natuurlijk kinderbescherming aan te pas gekomen en ik vertel soms zulke aparte dingen?
Maar nu denk ik. Ze hebben maar 1 kind en ze kunnen er geen afstand van doen.
Mensen zijn meestal met zichzelf bezig.

Sneeuwitje
aan vriendin vragen

Ik zou het zeker ook aan vriendin vragen, zonder kinderen erbij. Niets zo irritant als dat mensen jouw kinderen lekker zitten te maken. Misschien heeft ze wel goede redenen om het niet te willen, en misschien wil ze het wel, maar eerst dat het aan haar gevraagd wordt.

Groetjes, Sneeuwitje

AnikaM
eh zij doet toch moeilijk niet ik....

Het is de bedoeling dat een van de kids bij mij komt en daarna mijn kind daar. Ik zie gewoon dat mijn kind het prettig vind om met oudere kids om te gaan en erg veel van ze leert. Ik heb het ook wel eens gevraagd zonder de kids erbij en toen reageerde zo ook ontwijkend. Ze zei wel ja, doen we een keertje maar veranderde toen snel van onderwerp. Keek me ook niet aan.... Ik weet wel dat haar jongste en oudste zoon vermoedelijk adhd hebben. Vooral de jongste kent geen grenzen en doet erg gevaarlijke dingen zoals een drukke straat overrennen zonder te kijken. Ze verteld wel eens dat ze erg bezorgd is dat er wat met kind gebeurd door dit roekeloze gedrag van vooral jongste kind. Dit zou mee kunnen spelen.... Ik merk toch dat ik me soort van beledigd voel dat ze er moeilijk over doet. Alsof ze me niet vertrouwd.... Ik zal het de volgende keer vragen zonder de kids erbij. De laatste keer ging mijn kind erg huilen toen we weggingen bij vriendin en kids. Toen wou hij zo graag blijven. Ik geef toe dat het gebeurde nadat ik over logeren begon. Toen zei hij : ik wil nu logeren. Toen zoon niet mee wou gaan. Zei vriendin ineens gedag en dat ze moest bellen en ging gauw naar boven. Partner van vriendin reageerde hier niet op en was een boek aan het lezen. Toen heb ik zoontje gauw in de auto gedaan. Volgende keer maar zonder kids afspreken en aan haar vragen over logeren. Als ze me niet vertrouwd weet ik niet of we nog wel vrienden kunnen zijn....

Jippox
jeetje

Wat overdrijf je. Niet iedereen houdt van logeren. Daar hoef je niet meteen zo veel achter te zoeken. En blijkbaar dring je het nogal op, dat zou bij mij ook helemaal verkeerd vallen.
Dat je kind verdrietig was omdat het niet mocht logeren heb je toch echt helemaal zelf veroorzaakt. Niet handig om dat zo aan te pakken.

Suze
Oorzaken en doorvragen

Bij het lezen van jouw postings komen een paar gedachten bij mij op.

De reden van haar duidelijk ontwijkende gedrag kan velerlei zijn.

Bijvoorbeeld:
- zij wil het best, maar haar man wil het niet en ze zit bij hem onder de plak en dus voelt zij zich ongemakkelijk om nee te zeggen (tegen haar eigen gevoel in)
- haar kind plast 's nachts in bed, en dat wil ze niet zeggen
- ze maakt zich zorgen om haar drukke kind en durft het niet aan, maar wil je dat niet zeggen om jou niet tegen de borst te stoten.
- misschien vindt zij logeren bij jou wel goed, maar het teruglogeren bij haar juist niet (dat lijk jij te koppelen)
- etc. etc.

Mijn ideeën zijn:
- begin niet meer over logeren tegen de kinderen tenzij zij van tevoren heeft aangegeven dat het goed is en ook dan is het handiger het met haar kinderen te bespreken als zij er bij is. (Als jouw kind er zelf over begint kan je zeggen dat je het een leuk idee vindt, snapt dat het kind het wil, maar dat het alleen kan als het ook voor vriendin uitkomt en dat dat nu niet het geval is. Evt. aan toevoegen dat je wel kunt kijken of hij een keer ergens anders (ander vriendje) een logeerafspraakje kan hebben.
- bespreek het een keer rustig met vriendin zonder kinderen erbij. Vraag dan door!
Als ze vaag is en ontwijkend, vraag dan gewoon rustig: wil je het niet? Is er een reden waarom je vaag doet? Als je het niet wilt, kan je mij dat toch gewoon zeggen?
- Als ze (uiteindelijk) nee zegt, geef dan rustig aan: ik had al zo'n vermoeden, maar kan je me uitleggen waarom je het niet wilt?
- Als ze vervolgens weer vaag doet en geen reden noemt, realiseer je dan dat dat haar goed recht is!
- Als je je beledigd voelt (schrijf je), zou je - als ze dus geen reden noemt - kunnen vragen: oke, je wilt het niet. Ik vind het jammer, maar vraag me vooral af: heeft het met mij te maken? (en toelichtend: als het met mij te maken heeft, zou je het me dan willen vertellen? Want ik zou het jammer vinden en misschien is het dan iets dan ik kan veranderen waardoor het logeerpartijtje wel plaats kan vinden - dat lijkt mij en mijn kind zo leuk en het lijkt alsof jouw kinderen het ook leuk lijkt). Dus je kan jezelf kwetsbaar opstellen en kijken of ze dan meer wil vertellen. Reageer dan natuurlijk ook niet boos als ze iets zegt, wat je niet leuk vindt om te horen, maar zeg iets van: tjee, ik vind het best vervelend om dat te horen, maar ben blij dat je het nu zegt.
- Je kunt zeg maar doorvragen om in elk geval duidelijk te krijgen of het met jou of jouw kind te maken heeft of niet. Als zij dan duidelijk maakt dat het niet met jou of jouw kind te maken heeft, maar zij wil de ware reden niet vertellen, dan moet je dat respecteren!
Je kan natuurlijk wel vragen: joh, je kan mij toch alles vertellen? Maar als zij het niet wil vertellen, dan houdt het op.

Succes ermee.

Barvaux
in aanvulling

In aanvulling op het vorige antwoord: het kan wel zijn dat JOUW kind het leuk vindt om met oudere kinderen om te gaan maar dat wil niet zeggen dat oudere kinderen het leuk vinden om bij jouw kind te logeren! Een uurtje samen spelen is leuk maar misschien is dat dan ook wel meer dan genoeg.

Ik vind dat je erg kortzichtig bent en als je zelfs zegt dat je geen vrienden meer zou kunnen zijn omdat ze jou blijkbaar niet vertrouwt zit je echt helemaal fout. Niet iedereen houdt van logeren, en niet ieder kind vindt het fijn om elders te slapen en niet iedere ouder houdt er van een extra kind in huis te hebben dat heeft niet met vertrouwen te maken!

Suze
Niet willen

Het kan ook wat Jippox zegt dat ze "gewoon" niet wil. Je kan het dus ook gewoon laten en voorlopig het hele logeren met haar kinderen uit je hoofd te zetten.

Hoewel ik denk dat je het logeren inderdaad teveel probeert op te dringen, vraag ik mij wel af of haar weerzin tegen logeren daar mee te maken heeft. De eerste keer dat het ter sprake kwam (toen het wellicht nog niet opdringerig gedrag van jou was omdat het de eerste keer was) kwam ze immers ook met een smoesje (althans in jouw ogen).

Mijn tips zijn voor als je het niet "gewoon" wilt/kunt laten en er toch iets mee wilt richting vriendin :-).

Als mijn tips om de ware reden te achterhalen allemaal niet werken zul je haar smoesjes/nee/ontwijkende gedrag toch moeten accepteren.

Suze
Barvaux

Wat ben je weer hard en stellig.

"Ik vind dat je erg kortzichtig bent en als je zelfs zegt dat je geen vrienden meer zou kunnen zijn omdat ze jou blijkbaar niet vertrouwt zit je echt helemaal fout."

Niets is zeker zolang vriendin hier op OO niet vertelt wat de reden is :-).

Je hebt wel gelijk dat dat niet de reden HOEFT te zijn, maar het kan ook wel zijn dat ze het niet bij TS vertrouwt. Maar TS zou het zich niet - bij voorbaat - zo persoonlijk moeten aantrekken omdat er allerlei reden kunnen zijn. En ik zou zeker niet de vriendschap daardoor op het spel zetten.

Maar wellicht speelt er meer dat Anika dat schrijft?

Barvaux
maar suze

Wat HEB je aan een vriendin die zulke conclusies trekt? Verder vind ik het vreemd dat omdat jouw kind graag met oudere kinderen speelt die oudere kinderen maar moeten komen logeren EN daarna jouw kind daar. Wat is dat voor regel? Als half Nederland dat vindt en de andere helft niet vertrouwt opeens niemand elkaar?

Verder kan het zijn dat je wat stellig moet zijn om hier door te dringen tot Anika want die is hard bezig haar vriendin te verliezen door wat ze doet. Je bespreekt dit soort dingen nooit in het bijzijn van kinderen, inderdaad misschien plast er wel eentje in bed en die moet opeens zeggen dat hij graag wil logeren? Je zet kinderen en ouders gigantisch voor het blok en dat is haar al gezegd maar ze gaat vrolijk door en daarom reageer ik nu wat duidelijker want het komt niet aan.

Suze
Barvaux

Haha, je schrijft: "Wat HEB je aan een vriendin die zulke conclusies trekt?"

Bedoel je: Wat heeft de vriendin van Anika aan Anika omdat Anika zulke conclusies trekt?

Goed punt :-).

Maar er zijn meer mensen op de wereld die gedrag/reacties van anderen op zichzelf betrekken, terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn.

Daarom is het goed dat Anika hier gepost heeft en daar van kan leren.

Anika: als mensen op een bepaalde manier reageren, dan heeft 80% van die reactie met henzelf te maken (en dus niet met jou).

Misschien is het goed om je dat te realiseren, dan hoef je je minder snel persoonlijk aangevallen te voelen.

En als je wilt weten hoe het zit, kan je - vriendelijk en rustig (niet geërgerd omdat je je aangevallen voelt - dat vragen en doorvragen en hopen dat mensen je het willen vertellen.

En Barvaux: bot reageren kan goed werken, maar hoeft niet :-). Hangt van de ontvanger af.

Omdat je wel vaker wat bot reageert, laat ik het je alleen even weten (niet aanvallend bedoeld, maar als feedback waar je desgewenst wat mee kunt doen) dat het juist verkeerd kan uitwerken, ondanks jouw goede bedoeling.

AnneJ
Recht op logeren

Het lijkt wel of je vind dat er een soort recht bestaat voor kinderen om bij elkaar te logeren. Of dat je er recht op hebt dat jou kinderen en kinderen van vriendin bij elkaar mogen logeren.
Maar dat recht is er niet. Vriendin heeft nog steeds het recht om haar eigen beslissingen te nemen om welke reden dan ook.
De reden die jij hebt hoeft niet haar reden te zijn.
Die beslissing ligt bij vriendin niet bij jou.

Limi
niet vragen

" Volgende keer maar zonder kids afspreken en aan haar vragen over logeren. Als ze me niet vertrouwt weet ik niet of we nog wel vrienden kunnen zijn.... "

Nee, gewoon er over ophouden. Lijkt me veel beter. Wat een gedram zeg.

Volgens mij bedoel je eerder "als ze me niet mijn zin geeft weet ik niet of we nog wel vrienden kunnen zijn".

Ik zou het irritant vinden als iemand maar steeds bleef doordrammen over iets wat alleen maar voordelig was voor haar eigen kind. Dat heeft niets met vertrouwen te maken.

Wat is er dan precies leuk aan voor de oudere kinderen om zo lang een verwende peuter op sleeptouw te nemen?

vlinder72
Niet meer vragen

Het lijkt mij wel duidelijk. Vriendin wil geen logeerpartijtjes. Ik zou er helemaal niet meer over beginnen.

Wat maakt het uit wat de reden is? Het hoeft helemaal niet een vertrouwenskwestie te zijn. Misschien vindt ze logeren niet leuk of niet nodig. Misschien vindt ze jullie kind te jong om te komen logeren. Het maakt helemaal niets uit. Logeren is toch geen verplichting.

En zoals ik hierboven al heb gezegd. Ik zou het ook direct afkappen. Ik hou niet van logeerpartijtjes. En een driejarige die dan komt logeren bij mijn zevenjarige zou ik al helemaal geen goed idee vinden.

Tita Tovernaar
Oe..

Ik hou er ook helemaal niet van als er kinderen komen logeren. Van vriend(innet)jes heb ik toch nog toe afgehouden, maar het zal binnenkort nog wel eens gebeuren. Alleen neefjes/nichtjes zijn er tot nu toe geweest en dat niet voor mijn plezier, maar omdat de kinderen dat zo leuk vinden.

Ik ben in mijn huis voor mijn ontspanning, zeker in het weekend en met een vreemd kind voel ik mij niet op mijn gemak.

NB dat ligt aan mij hoor, dat weet ik ;), maar zo ben ik nu eenmaal! Iedere gek z'n gebrek.

elke
phoe zeg

"Het is de bedoeling dat een van de kids bij mij komt en daarna mijn kind daar."

Het IS de BEDOELING? Ben jij degene die dat beslist?! Kijk, hier gaat het al mis. Jij wilt en je vriendin heeft maar Ja en amen te knikken. Geen overleg niets, want JIJ bepaalt. Je komt erg dominant over.

"Ik zie gewoon dat mijn kind het prettig vind om met oudere kids om te gaan en erg veel van ze leert."

Ja, kan wel zijn, maar vinden haar kinderen dat andersom ook leuk? Kortom, je gaat alleen maar van jezelf en je kinderen uit.

"Ik heb het ook wel eens gevraagd zonder de kids erbij en toen reageerde zo ook ontwijkend. Ze zei wel ja, doen we een keertje maar veranderde toen snel van onderwerp. Keek me ook niet aan…."

Sommige mensen voelen zich behoorlijk geïntimideerd als anderen (in dit geval jij) even bepaalt wat er gaat gebeuren. Lees het nu nog eens terug. Je voelt toch ook wel dat ze het duidelijk niet prettig vind?

"Ik weet wel dat haar jongste en oudste zoon vermoedelijk adhd hebben. Vooral de jongste kent geen grenzen en doet erg gevaarlijke dingen zoals een drukke straat overrennen zonder te kijken. Ze verteld wel eens dat ze erg bezorgd is dat er wat met kind gebeurd door dit roekeloze gedrag van vooral jongste kind. Dit zou mee kunnen spelen…."

En dit is heel erg. Voor je vriendin erg lastig en beangstigend. Ik heb zelf een vriendin met twee kinderen die ADHD hebben en je wilt niet weten wat een ellende zij elke dag heeft om ze überhaupt aan het leren te krijgen, aan het eten te krijgen, hun bed uit te krijgen….Het is een strijd! Dat kan ik je wel zeggen.
Ik zou in dit geval zeker pas op de plaats maken.

"Ik merk toch dat ik me soort van beledigd voel dat ze er moeilijk over doet. Alsof ze me niet vertrouwd…."

Nee, dat maak JIJ ervan omdat JIJ wilt dat er gelogeerd wordt.

"Ik zal het de volgende keer vragen zonder de kids erbij. De laatste keer ging mijn kind erg huilen toen we weggingen bij vriendin en kids. Toen wou hij zo graag blijven. Ik geef toe dat het gebeurde nadat ik over logeren begon. Toen zei hij : ik wil nu logeren. Toen zoon niet mee wou gaan. Zei vriendin ineens gedag en dat ze moest bellen en ging gauw naar boven. Partner van vriendin reageerde hier niet op en was een boek aan het lezen. Toen heb ik zoontje gauw in de auto gedaan. Volgende keer maar zonder kids afspreken en aan haar vragen over logeren. Als ze me niet vertrouwd weet ik niet of we nog wel vrienden kunnen zijn…."

Advies: ZEKER NIET meer over dat logeren beginnen. Ik vind het laatste wat je schreef schrijnend voor je vriendin. De situatie heb je er zelf naar gemaakt.

Zoals je erin staat zou ik, als ik haar was, zeker GEEN vriendinnen met je willen zijn. Wat ben jij ongeloofelijk egocentrisch zeg en als ik je laatste alinea bekijk leer je het je kinderen ook nog aan dat ze niets met anderen te maken hebben dan alleen hun behoeftes!

Paddington
Jeetje

Ik zou ook stapeldol worden van jou. Kinderen die willen logeren prima, maar het gepush van ouders krijg ik de kriebels van.

Laat het lekker op z'n beloop, je kind mag echt ooit wel een keer ergens logeren. Is het niet bij die vriendin dan is het wel ergens anders.

Ik heb het idee dat jij het gevoel hebt dat zij jou niet vertrouwt en dat het gene wat jouw dwars zit niet het logeren is, maar de vertrouwenskwestie. Ga eens bij jezelf te rade, waarom is het voor jou zo belangrijk? Dat het je leuk lijkt voor je kind, prima, maar dat kun je ook met andere personen regelen.
Wat doet het met jou, waarom zit het jou zo dwars. Zelfs zo erg dat je bewust zorgt voor een rotgevoel bij jouw vriendin. Wat is jouw onderliggende motivatie om je vriendschap op spel te zetten voor een logeerpartij?
Hoe zou jij dat vinden als iemand dat bij jou doet?

bibi63
helemaal eens met vorige postings

En als aanvulling: Je kunt hooguit verwachten dat vriendin na zo'n vraag een eerlijk en duidelijk antwoord geeft. Dat doet ze niet, en dat is misschien verwarrend. Wellicht wil ze jou niet kwetsen en zal ze niet zeggen bijv: 'mijn kinderen hebben daar helemaal geen zin in" of: "ik heb zelf geen zin om een 3-jarige te logeren te hebben, mijn jongste is al 7" enz.
Zet haar niet meer voor het blok. Zij weet dat jij het leuk zou vinden, dus als zij (en de kids!) dat ook vinden, zal ze het je ongetwijfeld voorstellen.

Bibi

Ava
Niet meer vragen

Je vriendin weet dat de deur voor een logeerpartijtje open staat, dat hoef je haar niet meer
te laten weten. Als ze willen, hoeft ze het alleen maar aan te kaarten. Daarom zou ik het
niet meer ter sprake brengen. Wat de reden is dat zij niet wil, kan vanalles zijn. Soms hebben
mensen geen zin om hun eigen makke hardop te zeggen. Maar ik zou zelf niet meteen denken
dat het aan mij ligt. Tenzij je in haar ogen zo hebt lopen drammen, tja dan zou ik me afvragen
of jij wel een goed hoorder bent want hoe je het hebt aangepakt, ga je wel grenzen over.

Ik er niet meer over beginnen naar haar. En je moet met je kind afspreken dat het gevraagd
is en als dat andere kindje kan, wil en mag, kan ze altijd komen logeren. Als ze komt is het
fijn, als ze niet komt is het ook goed. Maar nu is het klaar.

Stoepkrijt
hek van de dam

Misschien is je vriendin bang dat na één keer logeren het hek van de dam is, of heeft ze vervelende ervaringen. Toen dochter klein (begin basisschool) was vond ik logeren vaak wel prima, al had ik zelf geen privacy meer en een hoop extra werk. Maar op een gegeven moment werden kinderen gewoon bij mij gedumpt voor logeerpartijen zonder dat ik er zelf nog iets over te zeggen leek te hebben.
Ik kreeg één keer een kind met de mededeling: als ze lastig is komt dat omdat we haar net hebben verteld dat we gaan scheiden. lekker dan. Een andere moeder riep bij het dichtslaan van het autoportier nog even dat haar dochter luizen had. En een 'vriendin' dumpte haar twee kids voor een weekend zodat zij met haar man weg kon (ik ben zelf alleenstaande moeder, dus "terugvragen was niet nodig", aldus vriendin).
Daarna heb ik het stelselmatig afgekapt. Alleen in noodgevallen werd er hier nog gelogeerd. (Als er iemand in het ziekenhuis terecht komt, mag je je kinderen desnoods midden in de nacht nog brengen.)Andersom ging mijn dochter naar opa en oma als ik weg moest, of ik nam een oppas.
Nu is dochter 16 en heeft ze veel vriendinnen van school, die niet bij ons in de gemeente wonen. Die mogen altijd blijven slapen. Regels: je maakt zelf het bed op en haalt het weer af. En je zorgt zelf voor het inschenken van drinken. Gaat altijd prima. Nu vind ik het zelf ook wel weer gezellig.

Ava
Niet meer vragen

Je vriendin weet dat de deur voor een logeerpartijtje open staat, dat hoef je haar niet meer
te laten weten. Als ze willen, hoeft ze het alleen maar aan te kaarten. Daarom zou ik het
niet meer ter sprake brengen. Wat de reden is dat zij niet wil, kan vanalles zijn. Soms hebben
mensen geen zin om hun eigen makke hardop te zeggen. Maar ik zou zelf niet meteen denken
dat het aan mij ligt. Tenzij je in haar ogen zo hebt lopen drammen, tja dan zou ik me afvragen
of jij wel een goed hoorder bent want hoe je het hebt aangepakt, ga je wel grenzen over.

Ik er niet meer over beginnen naar haar. En je moet met je kind afspreken dat het gevraagd
is en als dat andere kindje kan, wil en mag, kan ze altijd komen logeren. Als ze komt is het
fijn, als ze niet komt is het ook goed. Maar nu is het klaar.

Katniss
Verplichting

Ik vind het prima als mijn kinderen uit logeren gaan maar zelf logees ontvangen vind ik een behoorlijke belasting. Je komt er niet altijd onderuit, maar in de praktijk gaat mijn kind zes keer elders logeren, en dan een keer hier. Een veel jonger kind is dan weer helemaal lastiger, dan zou ik alleen familie willen of iemand die erg omhoog zit. Ik zou niet voor de lol een kleuter in huis halen ;-)

dc
pff

Mijn zonen van 6 en 8 vinden het best leuk om een uurtje met een 4jarige te spelen, maar ze zouden die echt niet te logeren willen hebben.

Gewoon niet doen, het leeftijdsverschil is te groot, en het is niet gezond om dat op te dringen.

Pagina's