Home » Forum » Assertief

Assertief......

11 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Anke
Assertief......

Tja, van de week eigenlijk weer het zoveelste incidentje..

Aangesproken door mijn leidinggevende over iets wat echt niks voorstelde en wat anderen nonstop doen, maar mij sprak hij er dus weer eens op aan. Ik was perplex, wist niet wat te zeggen en niet veel later bleek dat hij de andere collega's die het ook doen er niet op had aangesproken.
Een paar collega's maakten zich er boos om dat ik me zo onterecht af had laten blaffen. Ik was het met ze eens en 1 collega had ook wat verhalen (ook niet leuk) wat haar was overkomen. Ook onterechte kritiek etc.... richting haar terwijl anderen er niets over te horen kregen. Kortom; we waren wel eensgezind dat wij "softies" onze portie krijgen en de anderen met een tong als een scheermes de dans ontspringen. Voelt heel onrechtvaardig en het is me helaas al vaker overkomen.

Ik ben dus een rustig type, niet iemand die met de vuist op tafel slaat, harde kritiek uit of een mening van de daken schreeuwt. Sterker nog; ik gruw (stiekem) van die mensen die zich steeds willen laten horen en bij elk item wat voorbij komt wordt je (ongevraagd) steeds getrakteerd op de mening over dat bewuste item. Gatver..... Vind je jezelf zo belangrijk dat dat steeds maar geuit moet worden ?

Enfin, het is anderzijds niet leuk om als een deurmat gebruikt te worden, dus nu ik bijna de 50 nader zou het toch wel leuk zijn om eens wat assertiever te worden, wat meer gehoord te worden en wat respectvoller benaderd te worden.

Hoe pak je dat dan aan ? Cursus of met de hele meute meeschreeuwen ? Gruw.....

Heks
Schreeuwen en respect

Voor zover ik kan zien in mijn omgeving krijgt niemand respect door te schreeuwen. Respect is wederkerig, als je het geeft dan krijg je het vaak ook terug (maar niet altijd). Andersom krijg je geen respect door anderen respectloos te benaderen.
Je schrijft dat je bijna 50 wordt, maar als ik je posting lees, dan lijkt het alsof ik mijn puberkinderen hoor en geen volwassenen vrouw ("ja maar zij doen het ook en tegen hun zeg je niks").
Dus als antwoord op je vraag; een cursus op het vlak van communicatie (en op een goede respectvolle manier opkomen voor jezelf) lijkt mij zeker nuttig, maar misschien zou je ook eens bij je zelf moeten nadenken welk gedrag en levenshouding jij vindt passen bij een (bijna) 50 jarige.

Katniss
Zoals Heks

Dat was ook mijn eerste gedachte, 'iets wat niets voorstelde en wat anderen ook doen'. Als het zo'n klein dingetje was, had je leidinggevende daar geen boom over opgezet. Ik zie bij ons op het werk ook wel eens dat met twee maten gemeten wordt, maar vaak komt dat doordat de medewerkers van wie meer door de vingers wordt gezien net iets meer krediet hebben opgebouwd.
Als ik jou was zou ik eens kijken naar een cursus persoonlijke effectiviteit. Daarin leer je je eigen krachten kennen en kun je ook oefenen met bijv. assertief reageren. Daar hoef je namelijk helemaal geen tetteraar of blater voor te zijn.

Anke
Reactie...

Ik geef eerlijk toe dat het wat kinderachtig overkomt (je zegt niks tegen hun en wel tegen mij). Persoonlijk was ik gewoon ff laaiend en dit was het 1e wat in mij opkwam..

Puur alleen op het werk heb ik gemerkt dat onze leidinggevende (erg jong) niet tegen de schreeuwers op kan. Alle kritiek van zijn kant wordt nl.meteen van tafel geveegd/geschreeuwd. Ik vind leidinggevende erg gespannen, maar het komt dan zo onrechtvaardig over dat je de softies wel aan gaat pakken en de mondigen niet. En dat is geen kinderachtige constatering, maar eentje die meerdere collega's is opgevallen.

Snappen jullie het een beetje ? Er is geen overwicht van zijn kant en hij is min of meer monddood gemaakt, maar een soort van stuiptrekking lijkt het net dat ie dan nog eventjes alle niet-mondigen lastig gaat vallen met overbodige preken.

Enfin, ben het met jullie eens dat op alle vlakken dit voorkomt en ik heb me nu voorgenomen om eens te kijken naar iets van een cursus waarbij je wat meer voor jezelf op durft te komen...

grt. Anke

Jasam
Bedrijfscultuur

In een bedrijfscultuur sluipen er nog wel eens gedragingen in die "iedereen" doet, maar eigenlijk niet kunnen.
Zorg er daarom voor dat je jezelf blijft en de bedrijfscultuur naast je neer legt. Doe je werk goed en zorg ervoor dat er geen reden is om commentaar op jou te leveren.
En als de afblaffing echt onterecht is, zou ik daar melding van maken.
Maar wat ik er zo van begrijp, doet "iedereen" het, maar pakt hij alleen de softies.
Dat komt op hetzelfde neer als kwaad worden omdat je 5km te hard reed om een boete. Terwijl anderen geen boete krijgen en ook te hard reden. Dat neemt niet weg, dat je fout zat.

Juline
volwassen reactie

Je vraagt of je nu een cursus moet volgen, of met de meute mee moet schreeuwen.
Ik denk dat er meer opties zijn. Je kan ook op een volwassen manier op hem reageren. Ik ben ook niet assertief, en kan vaak op het moment zelf niet goed reageren. Dan kom ik er later op terug. Dat zou jij ook kunnen doen. Hou de boodschap bij jezelf en als tip kan je de drie g's gebruiken die horen bij feedback geven.
Gedrag: wat hoorde ik je zeggen?
Gevoel: wat deed dat met mij?
Gevolg: wat is het resultaat?

Als je niet begrijpt waarom jij ergens op aangesproken wordt, vraag dan om voorbeelden. Laat hem het maar concreet maken. (Dit helpt bij mij trouwens ook af en toe om wel in het gesprek te kunnen reageren, door de ander te laten praten, krijg ik tijd om na te denken.)

En ga dan niet beginnen over de anderen, die het ook doen, of collega's die het met je eens zijn. Houd het bij jezelf.

Dit is mijn manier, omdat ik bepaalde delen uit je beginpost wel herken, maar dit hoeft niet jou manier te zijn. Wie weet is er een andere manier van bespreken die jou wel aanspreekt. Hoe ga je in andere situaties om met aangesproken worden op gedrag? Kan je dat ook toepassen in je werk?

Rafelkap
kom er op terug

En ook: als je op dat moment niet goed kon reageren, kom er dan op terug; maak een afspraak of wip binnen en heb het er even over onder vier ogen. Dan kan je nog even denken over je weerwoord.
Moet je alleen niet weken/maanden/jaren mee wachten tot je de cursus hebt afgerond :-)

Bakje
Nivea

Niet invullen voor een ander.
Je hebt het over schreeuwers, je noemt je leidinggevende gespannen, je hebt het over softies.
Dat is allemaal nogal normatief. Alsof mensen zijn wat ze doen, alsof er geen grijs bestaat. Alsof jij weet wat de emoties en motieven van een ander zijn.
Het is handiger om het bij jezelf te houden. Jij kunt alleen voor jezelf spreken.
Wat heb jij nodig van de leidinggevende om naan zijn verwachtingen te voldoen. Misschien wel directe concrete feedback, op een kalme, positeve manier gebracht. Daar kun je hem om vragen. 'Als je te fel tegen mij praat, sla ik dicht.'

Rafelkap
en bedenk

dat die grote schreeuwers net zo onzeker zijn als jij (misschien wel meer), alleen uiten ze dat anders. Sommigen slaan dicht, anderen zetten het op een brullen. Net kinderen, die grote mensen :-)

Tigress
Herkenbaar en Heks

Ik ben al 50+ en ook ik loop er tegen aan dat ik nog assertiever mag zijn. Er is al veel verbeterd maar door een jeugd die zacht gezegd niet prettig was ben ik nog altijd erg onzeker en vind anderen al gauw de 'betere'.
Ik heb echt moeten leren om nee te zeggen en voor mezelf op te komen. Ook heb ik wel gemerkt dat op mijn werk meer aan mij wordt gevraagd omdat mijn leidinggevende weet dat ik niet gauw nee zeg en anderen weer héél snel. Mijn leidinggevende weet dan weer wel donders goed dat mijn nee een hele echte is en dat ik dan ook een goede reden heb.

Ik heb geen cursus gevolgd, wel geleerd dat nee zeggen mag. Als softie loop ik er tegenaan dat ik wel eerder mag aangeven dat er grenzen worden overschreden. Maar ja, vroeger gaf ik het helemaal niet aan...

Hiermee wil ik alleen maar aangeven dat men op zijn 50e (of daaromtrent) niet plotsklaps veranderd in een zelfverzekerde persoonlijkheid omdat je een bepaalde leeftijd hebt. Dit dan als reaktie op de posting van Heks

assertieve dame
Anke

Anke, een aantal dingen in jouw postings vallen mij op. Allereerst wat jij schrijft over jouw collega's (schreeuwers) en over jouw leidinggevende (gespannen, laat zich overschreeuwen). Ik snap het wel hoor, maar eigenlijk is het niet zo relevant. Want uiteindelijk gaat het om jou. Schreeuwende collega's of gespannen managers: je zult zo overal tegen komen. Een schreeuwen ze niet, dan zijn ze misschien te gemakkelijk, te passief, te veel op zichzelf of wat dan ook maar. Kortom: er is altijd wel wat. Het is aan jou om een modus te vinden om daar goed mee om te gaan. En op basis van wat jij schrijft, geloof ik dat jij die modus nog niet hebt gevonden.

Je geeft zelf aan dat je niet assertief genoeg bent. Daar zit jouw leerpunt. Wat je vaak ziet, is dat wat jijzelf niet zo goed kan (voor jezelf opkomen) ook in jouw allergie zit. Dat lijkt bij jou ook het geval te zijn. Je geeft nogal af op collega's die juist érg assertief zijn. Het kan je helpen om die collega's eens met andere ogen te bekijken. Zij kunnen namelijk iets wat jij niet goed kan. Wat zou je van hen kunnen leren? Tussen schreeuwen en over je heen laten lopen zitten gelukkig nog veel stapjes, je hoeft zelf echt geen onaangenaam mens te gaan worden.

Verder zou je de Roos van Leary eens kunnen bekijken, google er maar eens op. De roos laat zien dat gedrag ander gedrag oproept of in stand houdt. Zo roept 'bovengedrag' (dominant gedrag, zeg maar) 'ondergedrag' op. Terwijl 'ondergedrag' (dar jij lijkt te vertonen) bij anderen 'bovengedrag' uitlokt. Het is interessant om met dit inzicht aan de slag te gaan, bijvoorbeeld door gesprekken tussen jou en collega;s eens te analyseren.

En verder geloof ik erg in feedback geven. Als er iets is voorgevallen: praat erover! Ga op een rustig moment met je baas zitten, geef aan wat je hem hebt horen zeggen en leg uit wat dit met jou doet. Laat andere collega's erbuiten, het gaat om jou. Stel vragen, zorg dat je duidelijk krijgt wat er aan de hand is, geef je mening, vraag advies, maak concrete afspraken. Je bent het waard!