Home » Forum » Beatrijs over alsjeblieft

Beatrijs over alsjeblieft

32 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Pelle
Beatrijs over alsjeblieft

Ter leering ende vermaeck:

--------------------------

Beste Beatrijs,

Mijn vriend wil graag dat ik ’alsjeblieft’ zeg als ik iets aan hem vraag. Als ik dit niet doe, behandelt hij mij als een driejarige: ’Zeg eens alsje..., ja ja, toe maar!’ Dit stuit mij tegen de borst. Ik ben spontaan en ken dit niet uit vorige relaties. De ene keer zeg ik ’alsjeblieft’, de andere keer niet, net zoals het uitkomt. Deze verplichting voelt voor mij dwangmatig, ongelijkwaardig en afstandelijk. Wat zijn de moderne manieren voor het gebruik van ’alsjeblieft’ in relaties?

Alsjeblieft? Nee, dank u!

Beste Alsjeblieft,

Het is zeker niet gebruikelijk om bij elk verzoek aan een levensgezel ’alsjeblieft’ te zeggen. Dit gebeurt alleen wanneer het een nadrukkelijk smekend verzoek is: ’Kun je alsjeblieft ophouden met vreemdgaan?’ of ’Wil je deze diamanten oorbellen voor mij kopen, alsjeblieft?’ Dit laat een bepaalde onderworpenheid zien. Bij huis-, tuin- en keukenverzoeken (’Mag ik het zout? Kun je even langs de stomerij gaan? ) wordt ’alsjeblieft’ meestal weggelaten, omdat het een overbodige toevoeging is die binnen een relatie overdreven formeel klinkt.

dc
Niet mee eens

als ik iets aan mijn partner vraag, dan zeg ik alsjeblieft. Hij is m'n sloofje niet. En andersom doet hij dat ook. Ik vind dat eigenlijk normaal, en niet formeel.

En als m'n man vreemd zou gaan, dan zou het woord alsjeblieft niet in me opkomen.

Minet
\_______/

Een bakje om in te spugen....dat heb ik nodig als ik dit lees!
Ik zeg alleen alsjeblieft als ik bv. aan mijn pubermannen al 5 keer heb gevraagd om hun sporttas uit te ruimen.....wil je ASJEBLIEFT die tas nu eens meenemen? Verder vragen wij hier in huis alles op een normale vriendelijke toon, en wordt daar ook op een normale respectvolle manier mee omgegaan. Als je iets gevraagd wordt dan doe je dat gewoon zonder morren (mits het natuurlijk binnen de grenzen van normaal valt :) )
Wij zeggen wel alsjeblieft als we elkaar iets geven, de ander zegt dan ook dankjewel.

Groetjes,Minet

mijk
Het ergste

vond ik dat ie haar ging opvoeden. "Wat zeg je dan"..

Die mocht van mij zijn koffers pakken "Wil je nu alsjeblieft het huis verlaten ;)

Kiki
Ik zeg het heel vaak!

Of alsjeblieft, of wil je blablabla doen? Of in combinatie.

Liefie, wil je alsjelieft een kopje koffie zetten.
Wil je alsjeblieft de deur dichtdoen.

Ik let er eigenlijk niet op of hij het terugdoet of niet. Ik ga er vandaag even opletten. Ik denk het eigenlijk niet.
Want als ik hem roep is het: Liefie, wil je even komen en bij hem is het: Kiek, kom is!

Overigens vind ik: Wil je dit en dit even doen ook al beleefd en eigenlijk hetzelfde als alsjeblieft
Je geeft de persoon, theoretisch, de ruimte om nee te zeggen.
Nou weet mijn man wel beter :) hihihi

Kiki
Ik vind wat die persoons vriend overigens doet

verschrikkelijk.

Wij doen het wel eens als grapje. 'Zeg het magische woord :)' Maar dan heeft de ander iets in zijn handen wat hij niet wilt afgeven.

Maar serieus iemand behandelen als een onmondige kleuter.
Hij had van mij inderdaad zijn koffers mogen pakken

Kiki
En nog een reactie

Als mijn man zou vreemd gaan, ga ik hem toch niet smeken om dat niet te doen.

Ik zie mij al. Kiekman, alsje alsje alsjeblieft, ga niet vreemd!
Nee hoor, er komen hele andere woorden bij mij op als Kiekman vreemd zou gaan en alsjeblieft hoort daar niet bij!

Wat een stoffige reactie van mevrouw Beatrijs

koentje
Ik denk

dat je het antwoord van Beatrijs niet al te letterlijk moet nemen. Wat ik in veel andere relaties zie gebeuren is dat mensen elkaar vaak commanderen, nog niet eens op een nare toon maar wel van;'doe die deur eens dicht' i.p.v. 'wil je die deur even dicht doen'

En ik kan daar persoonlijk heel slecht tegen als mensen zo tegen mij doen (je merkt dit ook vaker bij collega's of vrienden) en mijn man kan er ook niet tegen. Dus wij vragen alles netjes aan elkaar, zonder dat daar nou perse alsjeblieft bij moet. Maar als wij elkaar koffie of wat ook aangeven, wordt er ook gewoon alsjeblieft en dank je bij gezged. Heel prettig... vind ik!

MariaRosa
Mmm

Iemand mag best laten blijken dat hij dat een prettige omgangsvormt vindt. Waar ik vreemder van opkijk is de hurkhouding waar hij zijn vrouw mee behandelt als driejarige. Dan zou er op dat moment nog maar één alsjeblieft in me opkomen. ´Wil je alsjeblieft heel erg ophoepelen*

MR

tonny
Tja

vriendelijk vragen is plezieriger dan bevelen uitdelen. Zoals het nu aan Beatrijs wordt voorgelegd, vreselijk ja! Maar elkaar met prettige omgangsvormen behandelen is toch wel een bescheiden onderdeel van het dagelijks plezier in het leven, waarin je je kinderen voorleeft (!) wat werkt en wat niet.

tonny

Engelandvaarder
In het nederlands niet

Onze kinderen leren hier in Engeland in zo goed als elke situatie 'please' te zeggen. We leren ze dat dat in het Nederlands niet hoeft, maar dat je wel netjes moet vragen ('wil je me even de boter geven').
Voor ons duidelijk een cultuurverschil, die vriend in het voorbeeld zou zich in Engeland erg goed thuisvoelen. Bedanken vind ik wel belangrijk, in beide landen.
Overigens ben ik het absoluut niet met Beatrijs eens dat je je door 'asjeblieft' te zeggen onderdanig opstelt. In het Nederlands klinkt het alleen een beetje overdreven als je het bij elk verzoek doet.
groeten,
Jose

T&T
Het magische woord?

Steeds minder mensen die het nog kennen... laatst kwam neefje van vijf hier de keuken in gelopen met een leeg glas, en het verzoek: "cola!" mijn man keek wat verstoord en zei "wat hoort daarbij?" waarop neefje antwoordde:"ijsklontjes" ;)))

Genista
T&t

Om eerlijk te zijn, vind ik dat neefje grappig adrem. Vroeger, heel lang geleden, toen ik in een supermarkt werkte en aan een kind een worstje gaf, zei zijn moeder ook: "En wat zeg je dan?", waarop het kind eerlijk antwoordde: "Lekker!!!"

Kaaskopje
Het is de toon die de muziek maakt

Als je op barse toon roept: wil je koffie zetten alsjeblieft! Klinkt dat net zo beroerd als zonder die alsjeblieft. Als je lief vraagt: wil jij koffie zetten? komt de boodschap plezierig over en dan heb ik geen behoefte aan een uitgebreide alsjeblieft. Ik kan niet eens precies opnoemen waar ik alsjeblieft bij gebruik. Ik denk vooral bij vragen waarvan ik weet dat ik iets extra's vraag. Een extra inspanning dus. X heeft al een vork voor je gehaald, maar omdat X toch nog rondloopt: 'ah, wil je alsjeblieft ook het zout meenemen?'
Alsjeblieft impliceert dat je iemand een gunst vraagt. Binnen een relatie ben je niet bezig elkaar de hele dag gunsten te vragen, elkaar om dingen te smeken dus, dan doe je gewoon dingen voor elkaar. Het is wel leuk en ook nodig dat je elkaar beleeft te woord staat. Ik hoef geen alsjeblieft, maar wel een beleefd gestelde vraag. Als ik hoor 'haal de boter eens' ga ik toch ietwat bokken, terwijl ik bij 'wil jij de boter halen?' geen probleem heb.
Als alsjeblieft zeggen echt bij iedere vraag van je verwacht wordt heeft die persoon last van een probleem in mijn beleving. Hij wil zich graag de baas voelen. Een naar autoritair persoon dus.

Lynna
Leerlingen

Als er bij mijn balie een leerling komt die zegt: "Computer!", dan zeg ik "mag ik een computer alstublieft?". Pas als de leerling dat - meestal schaapachtig - herhaalt krijgt hij een kaartje voor de computer. Misschien wel erg streng, maar ze moeten wel leren dat ze iets beleefd aan mij moeten vragen.

*Diana*
T&t, genista

En mijn zoontje, toen ik vroeg wat hij moest zeggen na een koekje van Oma: Eten!!! :-) Ach, hij was net 1,5, het lijkt aardig goed te komen.

Stoepkrijt
Haha lynna

Mijn leerlingen kwamen ook wel eens met de mededeling "sleutel". Dan hadden ze de sleutel nodig van het redactielokaal en die had ik in mijn bezit. Ik zei dan altijd "stoel" of "koelkast". Dan was er altijd wel eentje die op hoge toon vroeg waar dat nou weer op sloeg. En dan zei ik dat ik dacht dat het een woordspelletje was: "Jij begint met sleutel, dan zeg ik stoel. En dan kijk ik of jij weer een zelfstandig naamwoord zegt."
Dochter heeft een vriendinnetje dat nog steeds (10 jaar!) "dorst" zegt als ze iets te drinken wil. Dan zeg ik standaard: "Rottig voor je." Pas als ze vraagt of ze iets te drinken mag, schenk ik het (met plezier) voor haar in. Als was het alleen maar om dochter te laten zien dat dat absoluut ongewenst gedrag is.

Asa Torell
Nou ja!

Gelukkig nog nooit meegemaakt dat er alleen 'computer!' werd geroepen als iemand om iets vroeg zeg. Heel vreemd, zouden die leerlingen tegen elkaar ook zo praten?
Bij ons thuis wordt overigens wel eens 'opvoedend' gepraat: als iemand te commanderend iets roept, zegt de ander 'en wat is het toverwoord...' en het antwoord is meestal 'jetzt gleich ploetzlich!' of 'nu onmiddellijk!'.
Het hangt overigens wel van de taal af hoe belangrijk alsjeblieft is, in het duits wordt vaak alleen het gewenste item + bitte genoemd (die Butter bitte, bijv.), geen 'mag ik...' en dan is die bitte echt hard nodig om het geen commando te maken.
Heb overigens een keer een stel meegemaakt waar hij haar probeerde te onderwijzen, niet in beleefdheidsvormen maar in boomsoorten, en ik werd er echt al erg niet goed van om er naar te luisteren.

Asa Torell
Wel vreemd eigenlijk

dat beatrijs niet het advies 'wil je alsjeblieft vertrekken' geeft nav. het opvoedgedrag. Dat is toch vaak wel haar stijl.

Stoepkrijt
Ja, die praten zo

Ja, die leerlingen praten onderling ook zo. "Koffie." "Neeeheee." "Waawasjenou?" "Geeheef." "Laamenoueffe." "Kanjenieuitkijke?" "Roteffeopman." "Weetikveel." En dat waren dan HBO-ers. Of, ook altijd leuk, dan zei ik met mijn 20 jaar ervaring dat iets beter op een andere manier kon (met wel 20 redenen waarom). Dan was er altijd eentje die zei: "Ja, kan ook." "Nee, kan niet ook, dat moet op die manier en niet zoals jij het had gedaan." "Ja, zeg ik toch, kan ook."

Wij hadden vroeger een eng beleefd stel op de studentenflat. Er was een gemeenschappelijke keuken, maar die twee hadden hun kookspullen op hun kamer staan omdat ze bang waren dat er iets gestolen werd. Om te kunnen koken moest dus alles van de kamer naar de keuken en dan vergaten ze nog wel eens wat. Als dan de jongen de keuken uitliep, zei het meisje: René, ga je naar de kamer? Jongen: Inderdaad Erica. Meisje: René, als je toch naar de kamer gaat en het niet teveel moeite is, wil je dan alsjeblieft de ketchup meenemen? Jongen: Natuurlijk, Erika, dat is geen enkele moeite.
AAARGH. Wij probeerden 's avonds aan hun deur te luisteren of ze in bed ook zo beleefd waren, maar we hoorden nooit wat.

Roos
Rofl

Whahaha...’Kun je alsjeblieft ophouden met vreemdgaan? Ik vind hem helemaal geweldig, mooie tip ook om te geven in de rubriek relatieproblemen ;-).
Wij zeggen hier niet zo vaak alsjeblieft tegen elkaar, maar ik wil wel dat de kinderen het zeggen. Hm, misschien toch eens wat aan doen. Bij ons is even inderdaad het magische woord. Als ik alsjeblieft tegen mijn man zeg, is dat meestal niet zo'n goed teken. Dan ligt de nadruk er erg op; "wil je nou alsjeblíeft eens die vuiliniszak wegbrengen!".
Roos

dc
Pelle

ik denk dat het bij ons wat makkelijker gaat omdat het "please" is. Dat is toch een stuk korter.

(ik praat engels met mijn fransman)

T&T
Over cola en ijsklontjes ...

Natuurlijk heb ik gelachen om mijn neefje... en op dat moment viel dan ook ieder opvoedkundig tegenwoord in het niet, zoals me bij mijn eigen kinderen ook heel geregeld lukt. (je mag toch niet zomaar op de muur tekenen!!! snap je dat niet? antwoord van kleuterzoon "ik heb geen flauw idee" ;)))
Maar ik denk wel dat het aan de volwassenen is OM een tegenwoord te geven, en een voorbeeld hoe het ook kan, zondr daarbij te overdrijven. Kinderen leren goede omgangsvormen echt niet altijd vanzelf, en ze kunnen er in hun latere leven toch veel plezier van hebben.
groetjes Tess

Toosje
Stoepkrijt

Whahahaha! Ik zie dat helemaal voor me. Niets mis met correct taalgebruik en beleefde omgangsvormen, maar dit is toch vreselijk? Ik weet zeker dat hij in bed zachtjes zei: Erika, ik arriveer! ;)

Maar even over dit draadje: wij zeggen inderdaad alleen alsjeblieft als we om een gunst vragen. Iets wat je eigenlijk gewoon zelf zou kunnen doen, maar waar je op dat moment even geen zin in hebt. Ik ga erop letten. Volgens mij vraag ik aan mijn man of hij zin heeft om koffie voor me te zetten. Zonder alsjeblieft.

Leuk draadje.

Groetjes,
Toosje

Jade
*hahaha*....

Toosje: "Erika, ik arriveer!".

En dan roept Erika: "Ik ontvang";-)

Als ik mijn man om een gunst vraag zeg ik "alsjeblieft"......althans, dat denk ik. Gut, ik moet even bedenken hoe ik het nu ook alweer doe;-)

Maar te pas en te onpas "alsjeblieft" roepen dat doe ik niet. In het voorbeeld van Beatrijs vind ik de man verschrikkelijk. Ik zou hem terplekke negeren, omdraaien en weglopen als mijn man zich zo zou gedragen.

Stoepkrijt
Of..

Wij zeiden onderling altijd: "Erika, sta je het me toe als ik je penetreer?" "Zeker, René, dat zal mij veel genoegen verschaffen."
Getver. Maar we hebben er wel veel lol om gehad.

Coco
Alstublieft

In het Engels wordt altijd please gebruikt omdat het al gauw een commando wordt als je dat niet doet: pass me the butter, please.
In het Nederlands gebruik je in zo'n geval het hulpwerkwoord "willen" en daarbij nog het woordje "even". Wil je mij de boter even aangeven?
Alsjeblieft maakt het geheel alleen maar dwingend: "Wil je mij alsjeblieft de boter aangeven" klinkt m.i. onsympathieker dan "wil je mij de boter even aangeven".
"Alstublieft" betekent eigenlijk ook gewoon "Als u dat wilt": Wil je mij de boter aangeven alsjeblieft is dus in feite een tautologie.

Maylise
Meestal wel

Misschien scheelt het ook dat wij geen Nederlands met elkaar praten maar meestal Frans en soms Engels aangezien man de Nederlandse taal niet echt goed spreekt maar ook ik vraag dingen meestal vrij beleefd. Ik zeg niet altijd alsjeblieft (of s'il te plait dan in dit geval) maar gebruik wel altijd de beleefdheidsvormen dus tu pourrais of je voudrais in plaats van tu peux of je veux. Dan is alsjeblieft ook minder nodig.
Als ik Engels spreek met man zeg ik wel please en ook niet will maar would; dus dan wordt het inderdaad would you please pass me the butter bijvoorbeeld of could you please take this to the kitchen.
In het Nederlands zeg ik meestal zou je me de boter aan willen geven, of zou je alsjeblieft de boter aan willen geven.
Ik denk wel dat alsjeblieft en s'il te plait inderdaad wat zwaarder aanvoelen dan het engelse please dus vandaar dat ik ze minder vaak gebruik.

Maylise

Kiki
Ok, ik heb er op gelet. ik wist het niet zeker

maar we zijn akelig beleefd tegen elkaar :) Dat wil zeggen totdat we ruzie kregen vanmorgen, toen waren we iets minder beleefd. hahahaha

Inderdaad alsjeblieft en dank je wel. Het is zo gewoon dat het me nooit is opgevallen. Bijna net zo eng als Erika :(

Ik heb het ook nagevraagd bij mijn vrienden en zij zeggen dat we inderdaad eng beleefd zijn tegen elkaar. Nooit over nagedacht.
Gelukkig hebben we ook wel eens ruzie, zoals vandaag. Anders zou het inderdaad creepy worden.

kees
Beatrijs!

He Beatrijs.

Als jullie in bed liggen en hij wil erop.....zeg je tegenhem: "En wat zeggen we dan......????" "Zeg eens A L S T U B L I E F T ?...???"

+ Slimme Brunette +
Kees (o.t.)

Misschien heeft Beatrijs wel een SM-relatie en dan zeg je dat soort dingen wel eens.

Pagina's

Onderwerp gesloten