Home » Forum » Ben ik onredelijk

Ben ik onredelijk?

43 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Miss
Ad

"Zorg dat je weet met *wie* je aan kinderen begint. Leer elkaar goed kennen voordat je de pil weggooit. Dus niet na twee jaar relatie zwanger worden"

Als je alles van te voren weet Ad...
Was dat maar zo... En had ik maar een glazen bol voor de toekomst...

Verder begrijp je post.

Mammie, zoals vele hier al benoemen ga ook iets voor jezelf zoeken waar je je fijn bij voelt.
Op een rustig moment zul je toch weer met hem in gesprek moeten....
Ut lijkt een beetje uitzichtloos zo maar dat is het niet. Je zult voor jezelf op moeten komen en wat jij verder wilt.
Sterkte.

Ad Hombre
Miss

"Als je alles van te voren weet Ad...
Was dat maar zo... En had ik maar een glazen bol voor de toekomst..."

De olifant in de kamer is natuurlijk dat sommige vrouwen (en mannen) gewoon op 'foute types' vallen. Een dominante man kan aantrekkelijk gevonden worden en dat is vast biologisch verklaarbaar, maar als je met zo'n kickbokstype je leven wilt delen zul je een manier moeten vinden om dat te doen zonder dat je eigen behoeften geheel ondergesneeuwd raken want dat houden de meeste mensen niet vol.

Ik denk dat iedereen zo'n glazen bol wel heeft, maar we hebben ook allemaal een onderbuik. De vraag is wie de baas is.

Triva
Ad

Wanneer mag je dan wel zwanger worden? Gut 40 jaar geleden was je al getrouwd binnen 2 jaar ;)

wil40
Zwanger mag altijd.

Wat mij betreft is daar geen minimale periode van elkaar leren kennen voor nodig.
Ik mocht zwanger worden op een moment dat ik zeker wist dat ik zorgen voor, opvoeden, ook financieël gezien, alles alleen zou kunnen.

Leeftijd? Levensfase? Ervaring?
Je kan je leven samen nog zo mooi door die roze bril zien, er kan maar zo een kink in de kabel komen. Niet alleen scheiden maar overlijden van partner kan ook gebeuren.

Dus praten, praten dat je je niet gelukkig voelt in je relatie, op zoek naar een compromie.
Maar achteraf denken dat je kinderen er beter niet hadden kunnen zijn, of dat je ze niet had moeten krijgen met deze man, zinloze gedachtes wat mij betreft. Ook zonde van je tijd waarin je nog jong en gezond bent samen en veranderingen nog prima mogelijk zijn.

Martijn
jongen van 19

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat veel mannen hun huwelijk het liefste zien als waren ze jongens van 19 die nog bij moeders thuis woont... lekker je dingen buiten de deur kunnen doen, wel wat huishoudelijke taakjes doen maar het leeuwendeel van het huishouden en de opvoeding laten ze het liefst aan hun vrouw over. En die doet het wel, niet omdat ze het zo graag wil (ja soms ook) maar omdat iemand het toch moet doen.
Wat is dat toch? Waarom is een sport of met de jongens uitgaan belangrijker dan de band met je kinderen? Zoveel mannen van 50+ die zeggen ' het enige waar ik spijt van heb is dat ik niet meer met de kinderen ben geweest'

En oh ja Mammie: misschien is het wat je man dit draadje te laten lezen?

Mammie1985
Misvatting

Het is echt niet zo dat mijn man een dominant 'kickbokstype' is..
Wat is dat toch met die sport dat iedereen gelijk een negatieve associatie daarbij heeft?

Hij had ook fanatiek kunnen zwemmen ofzo en dan hadden veel mensen toch een ander beeld bij mijn post gehad denk ik...

Ik had, voordat de laatste hier het voorstelde, inderdaad deze draad aan mijn man voorgelezen.
Hij reageerde in eerste instantie boos zoals ik al had verwacht. Vond al de mensen die hier zeiden dat ik net zo goed uit elkaar kon gaan losers en mannen zonder ruggengraat.

Maar ik ken hem en weet dat hij t altijd even moet laten bezinken.

Hij is zondag niet naar training gegaan. Hij heeft geholpen met opruimen uit zichzelf. Hij heeft tussen thuiskomen en training gisteren heel leuk met de kinderen gestoeid, was gevouwen en geholpen met koken...
Dus ik denk dat de boodschap wel is aangekomen :)

Ik heb hem ook duidelijk gemaakt dat het niet normaal is om 6keer per week te sporten. Dat dat acceptabel is als het sporten zijn baan is maar niet acceptabel naast een andere baan.
Dat ik best begrijp dat wedstrijdsporters wel 6keer sporten en dat dat ook nodig is maar dat hij zelf eens even goed moet bedenken wat hij wil met die sport.

Wordt het echt professioneel dan steun ik hem daarin maar dan moet hij binnen x aantal maanden ervoor zorgen dat hij sponsors heeft en daarvan kan leven zodat hij zijn baan op kan zeggen.
Dat hij anders kan sporten om fit te blijven maar dat dat dan niet zo belachelijk vaak hoeft.
En dat ik van hem verwacht dat hij meehelpt als hij thuiskomt. Dat hij beseft dat ik niet kan zitten tot 21.30 omdat hij er niet is om de last te verlichten

Mijn man is heus lief en bedoelt het heel erg goed. Ik denk dat sommige vrouwen hier hun slechte ervaringen op hem projecteren omdat bepaald gedrag hen eraan doet herinneren hoe hun man was. En dat begrijp ik heel goed.
Maar denk dat het in mijn geval gewoon echt gedrag is dat voortkomt uit een blinde vlek bij mijn man. Hij ziet t gewoon niet. Weet niet hoeveel ik doe.

Ik heb nu het gevoel dat we al iets meer een team zijn.
Maar weet niet of het eenmalig begrip was en ik elk weekend opnieuw moet strijden om zijn tijd.

Want dat laatste is natuurlijk niet de bedoeling..

Tolk
Nou ja...

". Ik denk dat sommige vrouwen hier hun slechte ervaringen op hem projecteren omdat bepaald gedrag hen eraan doet herinneren hoe hun man was. En dat begrijp ik heel goed."

Jij opent hier een topic om te klagen over je man.
Noemt hij vervolgens de mensen hier losers en mannen zonder ruggengraat ( toch een kickbokstype? Zijn vrouw moet door hem een forum op, dus zulke volle zalen trekt hij zelf niet.). En jij vindt dat de ervaringen van anderen op je man worden geprojecteerd. Wat een aanname en wat fijn dat je dat heel goed snapt ( weet je hoe dat overkomt....)
Schiet mij maar lek.
Vraag eens wie van de reageerders gescheiden is?

Ik wel, daarom niet gereageerd. Ik was getrouwd met een werkverslaafde die ook nog aan hardlopen/marathons deed en daarnaast erg veel eigen tijd nodig had. Dat was dus een doodlopende weg die hij liep.

Jippox
nou fijn!

Dat het alleen maar een blinde vlek is bij jouw man. In dat geval is jullie relatieprobleem namelijk zeer eenvoudig op te lossen: jij gaat zelf een week weg en laat alle zorg en huishoudelijke gedoe aan je man over.
Na zo'n week snapt hij het echt wel en zal hij zijn leven veranderen.

Martijn
Vermeende ruggegraat equals blinde vlek?

Grappig. Ts schrijft "Maar denk dat het in mijn geval gewoon echt gedrag is dat voortkomt uit een blinde vlek bij mijn man. Hij ziet t gewoon niet. Weet niet hoeveel ik doe."

Tja dat zie je wel meer. Mensen die voor zichzelf een sterke ruggegraat claimen gecombineerd met een blinde vlek voor bezigheden (huishouden, kinderen opvoeden, een relatie onderhouden) die het lagere voetvolk voor hen dient te doen. Ik vind dat niet zo zeer een teken van ruggegraat, ik vind het meer uitgenast: lekker je ding kunnen doen en dan terug vallen op moeder de vrouw voor de huishoudelijke en relationele voorzieningen
En dan gaat ts heel veel noemen dat man wel 'helpt' nadat hij heeft vernomen dat het toch niet algemeen goed is om je zo op te stellen. Dat taalgebruik verraadt de posities: ts is verantwoordelijk voor alles en het is oh zo fijn als manlief 'helpt'. Waarom 'helpen'? Het is toch ook zijn gezin en huishouden?

Ik denk dat ts zich te snel 'om laat kopen' en ben zeer benieuwd hoe het over een jaar is, als ze het hierbij laat

Lisa
Martijn

"Tja dat zie je wel meer. Mensen die voor zichzelf een sterke ruggegraat claimen gecombineerd met een blinde vlek voor bezigheden (huishouden, kinderen opvoeden, een relatie onderhouden) die het lagere voetvolk voor hen dient te doen. Ik vind dat niet zo zeer een teken van ruggegraat, ik vind het meer uitgenast: lekker je ding kunnen doen en dan terug vallen op moeder de vrouw voor de huishoudelijke en relationele voorzieningen."

en

"Ik denk dat ts zich te snel 'om laat kopen' en ben zeer benieuwd hoe het over een jaar is, als ze het hierbij laat."

Door het beeld dat Mammie schetst ben ik het erg met Martijn eens.
Partner van TS komt mij als een grote egoist over. Dat hij op gezette momenten wel lief met de kinderen doet of (op verzoek van Mammie) meehelpt in het huishouden, doet niet af aan zijn egoïstische gedrag gewoon lekker te sporten (en urenlang sportspullen te verzamelen?!) wanneer hiij daar zin in heeft terwijl het spitsuur in huis is.

Ik ben het met Martijn eens dat Mammie zich, denk ik door mooipraterij van haar partner, makkelijk om heeft laten praten.

Martijn hoort graag over een jaar hoe het gaat? Nou Mammie, zou je over 2 maanden al willen vertellen hoe het gaat? :-)

Het klinkt als zoete broodjes, maar ik vrees dus dat hij het niet lang volhoudt.

Lisa
praktisch

En mocht je partner het echt goed bedoelen en serieuzer willen bijdragen aan relatie, opvoeding en huishouden dan zou ik een paar concrete afspraken met hem maken:

-van de 5 werkdagen kookt hij tenminste 2 avonden, ook als hij zelf niet mee-eet
- hij zit gewoon bij het eten met het gezin
- zijn spullen pakt hij 's avonds na het sporten of 's ochtends voor zijn werk
- hij doet de ene week 3 en de andere week 4x het avondritueel van de kinderen.
-en ik zou als ik jou was ook af en toe 's avonds of in het weekend dingen voor jezelf gaan doen. En laat HEM dan de oppas regelen (indien nodig). En mochten jullie de financien gescheiden hebben, dan mag hij het betalen als hij zo'n avond nt thuis wil blijven van het sporten.

Handig om wat concrete piketpaaltjes te slaan, want anders blijft het vooral bij mooipraterij.

En verder hoop ik dat hij zich blijvend minder egoïstisch zal gedragen en dat jij er dus niet meer -terecht- zo van zult halen dat jij er nagenoeg alleen voor staat.

Nb. Zelf heb ik ervaring met dit soort gesprekken en goede voornemens die helaas keer op keer van korte duur waren. Ik hoop bij jou niet. Maar sommige mensen zijn onverbeterlijk.

Miss
Mammie

Hoe is het nu? Is hij al meer betrokken?
Heb je al iets voor jezelf gedaan?

Ik moest er aan denken en zag de nieuwe posts. Goede eisen/ normale grenzen Lisa.

Xx

Pagina's