Home » Forum » Buitengesloten voelen

Buitengesloten voelen

166 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kaaskopje
Eens met William

Ik ben er totaal niet op uit om je richting relatiebreuk te duwen, want ik heb niet de indruk dat dat de bedoeling is, maar zoals het nu gaat, kan het ook niet blijven doorgaan. Dus misschien moet je de bom er toch maar eens op leggen. Wat zou je kiezen als het mes op je keel staat? Skiën of mij? Bereid je voor op het voor jou verkeerde antwoord, zeg hij "jou", dan is dat een hele opluchting.

Thea
Nou

Pennestreek, is dat geen phyrrusoverwinning?
Ik zelf zou iig niet zo tevreden zijn als ik mijn lief zo ver kreeg een grote passie op te geven.

Verder snap ik de reacties niet zo.
Ik denk dat je zelf een verkeerde keuze hebt gemaakt. Deze hobby was er al, en oiv jou heeft hij die verminderd in tijd!
Meer dan dit is er niet, lijkt me.

vlinder72
Serieus

Skiën of mij? En anders een relatiebreuk. Serieus?

Ik ken wel meer mensen waarbij de partner gek is op skiën en een paar keer per jaar gaat skiën met vrienden. Het wintersportseizoen is kort. Hij plant neem ik aan niet de zomervakantie naar Argentinië of Nieuw Zeeland om ook daar weer te gaan skiën.

TO had ook ervoor kunnen kiezen om gewoon mee te gaan. Ze had kunnen bespreken wat in dat geval haar verwachtingen waren, waar zij naar toe had gewild (misschien iets in de buurt van een leuke stad). Ik lees niet dat vriend haar altijd buitensluit en het hele jaar door allerlei tripjes en vakanties plant zonder overleg.

Uitelkaar gaan kan altijd maar om nou uit elkaar te gaan omdat vriend van skiën houdt en in de winter een paar keer wil gaan, vind ik wel erg overdreven.

Alkes
elkaar ruimte geven

Ik zou vriend de ruimte geven om een skivakantie te houden. Ik zou ook niet snel van iemand vragen dat hij een hobby (zoals muziek of zo) zou opgeven. Dat zou ik vooral niet doen, omdat ik het omgekeerd ook niet zou willen.
Ik zou me overigens ook niet laten pushen om iets te gaan doen waar ik echt geen zin in heb (in mijn geval skieen, een vriendin als Pirata of een schoonfamilie als die van Yura zou aan mij totaal niet besteed zijn).

Pennestreek
Ik zeg toch niet dat ik dat gevraagd of geëist heb?

Nou nou, wat een veroordelingen weer hier! En aannames, ik zou er trots op zijn dat ik man gedwongen heb, waar staat dat dan??
Man kwam helemaal zelf tot dat besluit, had hij mij niet voor nodig. Sterker nog, ik heb hem 27 jaar (toen waren we 27 jaar bij elkaar) alle ruimte gegeven om zijn hobby uit te oefenen. Natuurlijk moet er een balans zijn, dus we hebben er heus wel eens woorden over gehad. Maar het gaat dan wel om iets waar hij met vlagen 3 tot 4 avonden per week mee bezig was, in een jong gezin, dus dat is ook nog wat anders dan 3 keer per jaar een week. Maar nogmaals, het drastisch minderen was geheel en al zijn eigen idee en zijn eigen besluit.

Maar daar gaat het helemaal niet om, het ging mij erom dat ik uit ervaring weet dat mensen wel degelijk kunnen veranderen of andere prioriteiten kunnen leggen. Maar je kunt dat als partner niet afdwingen. Wel kun je samen (!) kijken of het beeld dat je hebt van een relatie en de verwachtingen die je hebt ten opzichte van elkaar wel kloppen. En zo niet, dan eventueel in overleg en met respect bijstellen. Ik zie dat TO dat wel heeft gedaan, door haar vriend ruimte te geven, en ik zie dat vriend dat heeft gedaan door te minderen. Lijkt mij een mooi compromis. Maar blijkbaar is het niet genoeg. Dan moet je weer met elkaar in gesprek.

Kyana
Skien

Als mijn man mij een ultimatum zou geven skiën of hij dan zou ik kiezen voor skiën. En ik hou helemaal niet van skiën.
Als mijn partner mij voor het blok zou zetten en me zou dwingen te kiezen tussen een geliefde hobby en hem dan zou dat vrees ik het begin van het einde zijn.
Ultimatums reageer ik niet goed op. Dat is geen manier om een relatie vorm te geven.

Pennestreek
Kyana, grootspraak

Jij zou, gewoon vanwege het principe, je man de deur uit zetten? Dat roept dan bij mij weer de vraag op hoe diep de liefde dan zit, eerlijk gezegd.
Net als al die mensen die roepen dat het bij vreemdgaan van de partner einde verhaal is. Dat zijn dingen die je niet weet, en dus niet kunt zeggen. Het lijkt me echt heel erg sterk dat als zo'n soort situatie zich voordoet jij je man de deur wijst. Grootspraak, dus.

Maar uiteraard zijn ultimatums niet de manier. Daarin heb je gelijk.

Kyana
Pennenstreek

Nou ja, skiën is natuurlijk een onzin voorbeeld in dit geval omdat ik dat helemaal nooit gedaan heb in mijn leven en mijn man er ook al niet van houdt.
Maar als ik denk aan andere zaken die me dierbaar zijn: mijn werk, huisdieren, kerk, paardrijden (niet allemaal op het zelfde niveau) dan nee, ik zou het niet opgeven vanwege een ultimatum wat mijn man stelt.

Dit is mijn tweede huwelijk, ik ben samen met mijn man omdat ik van hem houdt en omdat ik gelukkiger ben met hem dan zonder hem. In deze fase van mijn leven geef ik niet zo vlug meer iets op voor iemand.

Als iemand mij niet kan aanvaarden zoals ik ben en mij wil veranderen dan weet ik oprecht niet hoe lang we samen zouden hebben. Ik zou er ongelukkig door worden.

MIekemieke
type relatie

Ik denk eerder dat problemen voortkomen uit de verschillende verwachtingen aangaande de relatie. To wil graag een relatie waarin ze alles samen met de partner doet, ik ken wel veel van dat soort relaties en het werkt als je dat allebei fijn vindt. Ik moet er zelf niet aan denken, ik heb mijn eigen leven en soms doen we iets samen en uit het verhaal van to proef ik dat haar vriend ook zo is. Mijn man is ook zo en wij doen het zo al bijna 40 jaar naar volle tevredenheid.
Ik denk dat je gewoon heel eerlijk uit moet spreken hoe jij een relatie graag ingevuld ziet en of jouw partner je daar in tegemoet wil of kan komen. Omgekeerd zul jij hem ook vrij moeten laten. Of je moet constateren dat deze relatie niet bij je past ondanks alle liefde en inzet. En ik lees niet dat er kinderen zijn, dat maakt het wel makkelijker om een goed besluit te nemen.

William
reacties

Miekemieke : Ik lees nergens dat To ALLES wil samen doen met partner, maar wel af en toe iets. Een wereld van verschil.

Kyana : To zegt nergens dat haar man niet meer mag skiën.

Waarom alles toch zo in het extreme trekken ? Of is begrijpend lezen een probleem ?

Een relatie is altijd kwestie van geven en nemen, in beide richtingen, en als dat er niet is, is de relatie niet gelijkwaardig en gedoemd om te mislukken.
Iemand die trouwens alleen maar zijn/haar eigen zin wil doen, zonder met de partner te willen rekening te houden, gaat beter geen vaste relatie aan.

Miekemieke
William

Dat to alles samen wil doen maakte ik op uit:
Maria 1611, het klopt inderdaad wel dat ik meer focus op ‘samen’ dan mijn vriend. Er komt bij dat mijn vriend ook veel tijd kwijt is aan zijn werk. Dat maakt de situatie wel lastig, want zelf heb ik dan genoeg me-time, maar hij laadt zich op met... juist, met skivakanties en sport met vrienden. Degene die de minste behoefte heeft aan ‘samen’ bepaalt automatisch de agenda. En dan is het aan mij om mijn eigen plan te trekken, bijvoorbeeld een toneelvereniging inderdaad, of zelf een reisje boeken. Maar het lastige is dan dat dat toch voelt als iets wat je dan maar doet om interessanter te zijn voor hem… of omdat je niet anders kunt. Niet iets vanuit mijn eigen behoefte, hoewel ik het verstandelijk wel met je eens ben hoor, dat het ook goed voor mij kan zijn.

Mensen die allebei hun eigen ding willen doen in een relatie kunnen prima een vaste relatie hebben, (het blijft ook veel langer leuk). Maar je moet allebei zo zijn en dat is in het geval van to niet zo.

Jutta
Relatie

Ik zou als ik ts was, me ook wel afvragen waarom vriend zo gek op mij is. Wat ik tot nu toe heb gelezen is dat vriend haar zo'n heerlijk rustpunt vindt. Misschien, maar dat vul ik zelf in, iemand bij wie vriend kan uitrusten na al zijn ski- of andere avonturen. Maar wil jij dat rustpunt wel zijn? En wat vind jij zo woest aantrekkelijk aan hem? Het zou goedvoelen als jij dat ondernemende van hem heerlijk zou vinden. Dan zouden jullie elkaar kunnen aanvullen.
Maar dat is nu niet. Vriend vindt jou een heerlijk rustpunt maar jij vindt hem teveel op zijn eigen hobby's gericht. Ik denk dat je er nog eens goed over moet praten met je vriend. Blijven jullie bij je standpunt, is er geen beweging, dan lijkt me dit uiteindelijk geen goede relatie voor jou.

Kyana
William

Nee, dat begrijp ik maar ik reageerde vooral op Kaaskopje die vond dat ze hem voor de keuze moest zetten. Een goed gesprek is altijd mogelijk maar als je gaat dreigen met ultimatums heb je de discussie grotendeels al verloren.

Fransien
Alles of niets...

Jemig, dat lijkt de teneur hier wel.

Wat ik van TO hoor is dat man erg druk is met werk en in de weinige vrije tijd die hij heeft wil gaan skiën met vrienden.
TO heeft man tot nu toe niets in de weg gelegd met zijn tripjes maar nu die tripjes steeds vaker worden en bovendien afgesproken worden via whatsapp zonder TO te raadplegen, voelt het voor TO alsof haar man geen rekening houdt met haar.

TO wil niet gaan skiën, dat is haar goed recht. Haar man wist dat vantevoren.
TO wist dat haar man juist van skiën houdt en zo´n 3 keer per jaar daarvoor met vrienden op stap gaat. Ze legt hem geen strobreed in de weg.
Nu de man nog meer afspraakjes gaat maken verbreekt hij volgens haar de afspraken die ze (impliciet) hadden gemaakt.

TO heeft haar eigen bezigheden en haar eigen vriendenkring en vermaakt zich daar prima mee, maar is niet samen met haar man omdat een gezamenlijk huishouden goedkoper is en ze dan makkelijk toegang heeft tot een sex-partner. Ze is samen met haar man omdat ze een gezamenlijk leven wil voeren.
De man van TO spreekt nu meer uitjes zonder haar af zonder dat met haar af te stemmen, hij houdt dus geen rekening met haar. Hij beseft zich nu wel dat dat niet handig/netjes was maar voert haar op als reden dat hij moet afzeggen, oftewel ´ik wil wel maar mag niet van TO´. Dat vind ik persoonlijk geen stijl.

TO laat haar man vrij om een bepaalt aantal uitjes alleen te doen, ondanks dat dat geld en een flinke hoeveelheid vakantiedagen kost terwijl hij toch al veel weg is vanwege een drukke baan. TO wil wel graag zo nu en dan iets samen doen met haar man, gewoon om hem ook eens in vakantiesetting te zien, de zomervakantie bijvoorbeeld. Dat vind ik geen claimen maar noodzakelijk relatie-onderhoud.

TO ervaart dat haar man haar tussen de dagelijkse beslommeringen door wel waardeert en daar houdt ze zich aan vast. En die dagelijkse dingen zijn ook ontzettend belangrijk! Maar ik denk dat ze nog wel een paar stevige gesprekken nodig zal hebben over de ski-tripjes voordat daar een voor alle partijen werkbaar compromis uitkomt. En als haar man het bij 3 tripjes met vrienden kan houden komen ze daar vast wel uit, maar als hij al zijn tijd en geld wil spenderen aan zijn hobby en daarmee niets meer over wil houden voor zijn gezin zie ik het somber in. Dat heeft niets met ultimatums te maken maar alles met prioriteiten stellen.

Astrid
Pennenstreek

"Net als al die mensen die roepen dat het bij vreemdgaan van de partner einde verhaal is. Dat zijn dingen die je niet weet, en dus niet kunt zeggen. Het lijkt me echt heel erg sterk dat als zo'n soort situatie zich voordoet jij je man de deur wijst. Grootspraak, dus."

Ik heb dat gedaan en ik doe het zo nog een keer. Niks grootspraak. Hij wist het in de verkeringstijd al en daar was geen woord van gelogen.

Kaaskopje
Vlinder

De vraag "skiën of mij" is de bom, maar hoeft niet meteen tot scheiden te leiden. Soms moet je iemand laten schrikken om door te kunnen dringen.

Kyana
Kaaskopje

Dat zou ik echt een rot manier vinden om het gesprek te willen aangaan. Als mijn partner al zou beginnen met dat soort dreigementen dan heb ik er gelijk genoeg van. Dan gaat het gesprek daarna echt niet meer over de inhoud maar over de manier van discussiëren. Ik ga dan echt niet serieus het gesprek hierover aan. Dat gesprek wil ik heus wel aangaan maar dat kan op een andere manier.

Mari
hm

Ik heb slechts een deel van de reacties gelezen en de beginposting natuurlijk.

Je vraagt "Ik vraag me af hoe anderen dit zien. Had ik van mijn vriend kunnen verlangen om deze keer te laten schieten (zonder claimend te zijn) of moet ik niet zo moeilijk doen?

Ik vind: het ligt totaal niet bij ander stel of de vrouw van het andere stel. Het ligt bij je vriend. Zij sluiten je niet buiten maar je kan ook niet verwachten dat zij hun plannen voor je omgooien. Het ligt bij je vriend. Hij trekt zijn eigen plan veel vaker en weet goed voor zijn eigen belangen op te komen. Als jij aangeeft iets anders te willen, gaat hij niet met jou in overleg maar gaat achter de schermen verder met de andere plannen.

Dat laatste zou ik heel vervelend vinden. Tja je kan voor jezelf bepalen of je nog genoeg uit deze relatie haalt. Ik denk niet dat deze man meer jouw kant op zal schuiven. Dat hoeft niet erg te zijn als je met wat er wel is kan leven en zelf leuke dingen gaat doen op het moment dat hij voor zijn activiteiten kiest. Blijf je balen, dan zou ik stoppen

Mari
hm2

Ja nou geef ik nog geen antwoord op je vraag; "Ik vraag me af hoe anderen dit zien. Had ik van mijn vriend kunnen verlangen om deze keer te laten schieten (zonder claimend te zijn) of moet ik niet zo moeilijk doen?"

Ik vind dat je kunt verlangen dat hij meer overleg had gepleegd met jou. Niet stiekem toch door gaan met de plannetjes. Of zeggen: ik wil dit heel graag, zullen wij dan een ander weekend wat leuks gaan doen.

Het is geen kwestie van jou buitensluiten denk ik. Van geen van de partijen. Het is een kwestie van zelf willen doen wat ze leuk vinden. En prima als jij er bij bent, heb je geen zin dan gaan ze toch de dingen doen die ze leuk vinden. De nadruk van het plan ligt veel meer op de activiteit waar men van houdt (skiën) dan het sociale bindingselement. Dat is jouw ding wat je er in brengt. Maar het ging om het skiën, niet om het samenzijn denk ik.

nina
net terug

Wij zijn net terug van een midweek wintersport. Man, kinderen en vrienden zijn erg fanatieke wintersporters, ik niet. Ik vind het eng, ik krijg de controle niet over de latten en snap niet het principe van de dal- en bergkant en wat je dan moet doen en al zou ik nu willen skien, ik kan het niet meer in verband met chronische knieklachten.
Ik ben wel dol op wandelen. En ik ben dol op sneeuw. Ik ga dus wel mee en ga dan zelf op pad. Soms huur ik van die dingen onder de schoenen, van die tennisrackets, zeg maar en ga ik daarmee erop uit. Of ik ga wandelen. Vaak zijn er hele mooie winterwandelingen uitgezet. Soms ga ik mee met een begeleide wandeling. Soms bljf ik ook achter om te lezen. Soms pak ik bus/trein naar een grotere plek en ga daar naar een museum/shoppen/kerk. Of deze keer ben ik bij een waterkrachtcentrale geweest.
Ik heb afgelopen midweek een van de mooiste sneeuwwandelingen ooit gemaakt, mooi rustig op een soort wide bovenop de berg, bij een meer en dan op de achtergrond de mooiste besneeuwde bergen, echt genieten.
Dit werkt voor ons allemaal prima. Man en kinderen zijn fanatieke snowboarders/skieres. Ik zou ze dat niet willen onthouden. Ik weet hoe ze er van genieten. Ik heb geen zin om in NL alleen achter te blijven.
We doen ook dingen samen. Ik wacht ze bijvoorbeeld op onderaan de piste aan het einde van de dag. Dan gaan we lekker wat drinken met zn allen en vertellen we onze verhalen en laten we foto's/filmpjes zien. Echt gezellig. En dat vroeg naar bed gaan, ik ben ook kapot van een hele dag buiten zijn. En soms komen zij beneden lunchen of ga ik naar boven.
Kortom, het is niet of skien of in NL zijn. Zou zoiets ook voor jou kunnen werken?

Flanagan
Jaloers?

‘ Een week had ik sowieso al erg lang gevonden, ook omdat deze mensen vrij dominante karakters hebben heb ik ons wellicht een vervelende escalatie bespaard.’

Nog even teruglezend, viel mij deze zin op: ‘Een week had ik sowieso al erg lang gevonden, ook omdat deze mensen vrij dominante karakters hebben heb ik ons wellicht een vervelende escalatie bespaard.’

We hebben het vooral over de houding van haar vriend, terwijl deze al beduidend minder keren zijn favoriete hobby oppakt tov vroeger. Maar wordt de aversie van TS wel gevoed door de houding van haar vriend of heeft ze eerder een probleem met dat bevriende stel vanwege hun dominante karakters? Een stel dat achter haar rug om, nu ook haar vriend hebben gestrikt voor een leuke tijd. Is TS eigenlijk niet een beetje jaloers op de zelfverzekerde houding van dat tweetal? Reageert ze die frustratie op haar vriend af door niet met die anderen op vakantie te willen?

Liever anoniem
Wat reacties

“Als jouw vriend zo gek is op wintersport, zou je kunnen denken dat hij een relatie zou aangaan met iemand bij wie dat ook zo is.”

Dat is zo. Ik ben zijn eerste partner die niet op ski’s staat. Dus dat is erg jammer voor hem, net zoals het jammer is voor mij dat hij er zo van houdt. Ik vind dat iets waar we allebei mee moeten dealen.

Ik zou dus nooit zeggen: skiën of ik… ik zou het een lachwekkend statement vinden. Zie ook mijn openingspost… ik wil echt alleen dat hij zelf de conclusie trekt dat het nu genoeg is. Maar daarin heb ik dus wel bepaalde verwachtingen, ja.

Nina, jij omschrijft een relaxte wintersportvakantie. Helaas is mijn ervaring, (die ik toch een beetje zoals jij had geprobeerd in te delen), anders… Maar ik kan me voorstellen dat ik het vergelijkbaar zou ervaren met mijn eigen familie. Het gezelschap had er geen belang bij om na het skiën nog even gezellig met mij na te zitten, ze hadden het de hele dag met elkaar al gezellig gehad.

‘Nog even teruglezend, viel mij deze zin op: ‘Een week had ik sowieso al erg lang gevonden, ook omdat deze mensen vrij dominante karakters hebben heb ik ons wellicht een vervelende escalatie bespaard.’’

Tja, wat moet ik hier op zeggen. Jaloers is niet het goede woord, wel heb ik vaak dat ik me achteraf overruled voel bij mensen die een stuk mondiger en daadkrachtiger zijn dan ik. En zij zijn allebei zo. Ik zie het niet per sé als negatief. Zij kunnen mijn gedrag net zo goed uitleggen als passief en wispelturig. Vooral omdat we niet dezelfde energie hebben, ligt escalatie op de loer. Want ik word geïrriteerd wanneer ik me continu moet schikken. En zij vinden het vervelend dat zij steeds de kar moeten trekken. Kortom, dan is een week te lang, of we nou in een stad zitten of in een wintersportgebied. Frustratie op mijn vriend afreageren door niet met die anderen op vakantie te willen? Ik stelde nota bene voor om iets anders te doen zodat ik ook mee kon.

Kaaskopje
Kyana

Het is inderdaad niet de meest gezellige manier om een gesprek te voeren, maar soms is de botte bijl nodig om door te dringen.

Tijgeroog
En toch...

Ik heb het draadje gelezen en blijf toch een stemmetje houden dat zegt "waarom probeer je het niet gewoon?". Ja, er zijn hier best wat reacties van mensen die dat skiën nooit leuk zijn gaan vinden. Maar die hebben het wél geprobeerd. Jij zegt bij voorbaat al dat het niet leuk is en niet gaat gebeuren.
Je hebt een relatie, dus je wilt (een deel van) je leven samen delen. Dan vind ik het redelijk voor de hand liggend om je in elkaars interesses enzo te verdiepen. Dat werkt overigens 2 kanten op hoor. Zijn grote liefhebberij is skiën, dan ga je een keer serieus mee en probeer je hoe jou dat bevalt. En in de zomer gaat hij met jou mee wandelen (waarbij je natuurlijk zorgt voor de wandeltocht die perfect bij hem past, zodat hij daarna helemaal om is), en daarna kan hij zeggen wat hij er écht van vindt. (En de financiën lijken me dan ook makkelijker te lossen: hij betaalt de skivakantie, jij de wandelvakantie, voor jullie allebei)
Ik kan me trouwens voorstellen dat de rest van het gezelschappen het skiën wat toegeeflijker naar jou is als ze zien dat je het geprobeerd hebt, dat komt heel anders over dan wanneer je bij voorbaat hun hobby al helemaal afkeurt.

Ik vind je vrij rigide en alles-of-niets overkomen. Skiën is niet leuk, past niet bij mij, dus ik ga het geen een keer uitproberen. Meegaan en niet skiën bevalt niet, dus dat doe ik nooit meer. Ik mis de middenweg een beetje.

Marinade
Afkeuren?

Maar, ze keurt de hobby toch niet af? Zij wil om voor haar moverende redenen zelf niet skieen. Haar vriend wil om voor hem moverende redenen eigenlijk alleen maar skieen en geeft niet zoveel om een ander soort vakantie.

Ze vindt die paar tripjes tot nu toe geen probleem. Maar wel nog een extra trip waardoor minder ruimte voor iets gezamenlijke.en de manier waarop.

Ik zou denk ik meegaan, maar alleen als het een wintersportoord is waar wat meer te beleven is dan met een boekje wachten tot het gezelschap terug is. Ik denk zomaar dat dat voor fanatieke skiërs dan weer een no go is omdat je dan weer verder weg moet voor de beste pistes. Op grote hoogte vind je nl. geen gezellige dorpjes waar het gewone leven z’n voortgang vindt.

Tijgeroog
Marinade

Maar als je een relatie hebt, van elkaar houdt enzo, is het dan zo’n opoffering om allebei 1 keer echt te proberen wat de ander zo vreselijk leuk vindt?

Tijgeroog
Oh, en

Volgens mij keurt ze het eigenlijk wel af. Tussen de regels door. In alle argumenten die langs komen.

Flanagan
Communicatie

In de reacties wordt veelal het gebrek aan juiste communicatie en commitment als probleem binnen de relatie opgebracht. Dat vind ik ergens jammer. Dat komt over als een bom leggen onder de relatie van een stel dat verder mogelijk veel van elkaar houden. TS gaat zo twijfelen aan haar relatie want hij lijkt zo waarschijnlijk niet voldoende om haar te geven om rekening met haar te houden. Daarom gaf ik al aan dat hij itt tot vroeger, reeds minder is gaan skiën; hij houdt wel rekening met haar, alleen niet altijd. Het zou jammer zijn als door het getwijfel de relatie op losse schroeven komt te staan.

Ik bracht de jaloersheid op omdat ik mij afvroeg of je er anders had ingestaan als het stel wel sociaal naar jou waren en bereid waren, naast het skiën, dingen met z’n allen te ondernemen zodat jij je niet buitengesloten voelde of het gevoel krijgt voor het eten te gaan zorgen ;-).

Ergens vind ik het wel vreemd dat het andere stel niet gewoon met z’n tweeën gaan. Maar dat zal wel een reden hebben.

Mari
reden

Flanagan "Ergens vind ik het wel vreemd dat het andere stel niet gewoon met z’n tweeën gaan. Maar dat zal wel een reden hebben." Ja dat heeft een reden: man van ts is gewoon doorgegaan met de plannen dan maar een weekendje weg met zijn drieën te doen. Drie mensen die dol zijn op skiën, waarom zouden ze verder zoeken?

Kenfan
Wat ik niet zo snap

is dat als je al een relatie met een gezinsleven achter de rug hebt, en je in principe alle vrijheid hebt, je als veertiger/vijftiger nog eens je leven met een ander zou gaan vervlechten dat elkaars hobby's en vriendengroepen moet overnemen. Zeker als toch niet samenwoont. Het lijkt mij zo weinig aanlokkelijk om langdurig intensief met mensen op te moeten gaan trekken die je niet sympathiek vindt , of je tot aktiviteiten te moeten zetten waarvan je weet dat ze je liggen.

Ik denk dat ik toch in zou zetten op samen de dingen delen die je allebei leuk vindt, en daarbuiten je eigen ding doen. Maar goed, ik ben misschien een rigide einzelganger.

Pagina's