Home » Forum » Chaos in mijn hart relatie

Chaos in mijn hart (Relatie)

91 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Mario
Stef

Ja maar onze adviezen zijn juist bedoeld om het eenvoudiger te maken. Als ts nu gaat reageren (en begrijpelijk uit menselijk oogpunt) wat gebeurt er dan? Of ze is niet ziek (wat te hopen is). Maakt hij het dan uit ineens? Gaat hij dan alles opengooien? Nog steeds ingewikkeld.
Of ze is wel ziek, vreselijk natuurlijk. Maar gaat hij het dan uit maken? Gaat hij dan eerlijk opbiechten dat hij nog een partner thuis heeft zitten? Gaat hij dan tegen zijn partner zeggen dat hij moet breken om voor zijn zieke minnares er te zijn? verschrikkelijk ingewikkeld.

Nu niet reageren is hufterig. Maar alles is hufterig. Wel reageren maar verzwijgen dat je een partner hebt is hufterig. Reageren en eerlijk zeggen dat je een partner hebt maar niet met haar verder wilt (en ze het dus verder maar uit mag zoeken) is hufterig. En alles is ook hufterig tegenover de huidige vriendin.

Ja wat ts kan doen, is zijn minnares heel veel sterkte wensen en het inderdaad het uitmaken met beide dames en erbij zeggen waarom. Persoonlijk geloof ik niet dat dat gaat gebeuren. Ja dat uitmaken zie ik nog wel maar dan zal hij binnen een half jaar met bliksemschicht gaan

Het advies om volledig no contact te gaan is nu bot en hard vanuit de mogelijkheid van een eventuele ziekte. Maar als je het geheel beziet misschien wel het beste voor alle partijen.

Maarruh, ik zie koekenpan nog niet zo snel ergens voor kiezen hoor

Belladonna
Als

Koekepan het besluit neemt om volledig voor zijn huidige relatie te gaan, dan zou hij inderdaad het beste op die manier, als afsluiting van de periode met bliksemschicht, kunnen reageren.

Niet persé er dan bij zeggen van "Ik hou van je" (geeft valse hoop aan bliksemschicht), maar wat wel kan: "ik leef met je mee, hoop dat de uitslag goed zal zijn, zo niet dan alle sterkte met alles wat daarbij komt kijken, maar ik wil verder geen relatie met je en dus stoppen met het contact tussen ons. Daarom zal ik na dit bericht je nummer en alle uitgewisselde berichten verwijderen/wissen."

Dus wat dat betreft, heb je gelijk, Stef.

Ben inmiddels benieuwd of Koekepan al weet wat hij nu zelf wil. Stiekem doorgaan met rotzooien of een keuze maakt of voor zijn vriendin, of voor te breken met beide om alleen verder te gaan.

Mario
ja belladonna

Zoals jij het zegt, is eigenlijk de beste manier

Belladonna
Lees dit

anders ook maar eens, Koekepan. Zeker in het geval dat je echt kiest voor je vriendin, en het je moeilijk valt om bliksemschicht los te laten...

https://www.vreemdgaan-therapeut.nl/blogs-over-vreemdgaan/je-minnaar-of-...

Belladonna
Koekepan

Wil je ons nog even op de hoogte brengen van hoe de situatie er nu voor staat?

Wel zo aardig om iedereen die je hier heeft bijgestaan/van advies voorzien heeft, even te laten weten of en wat je ermee gedaan hebt.

Pennestreek
Belladonna

Natuurlijk zou dat heel fijn zijn, je steekt tenslotte tijd en energie in een bijdrage, en je hoopt iemand daarmee te kunnen helpen.
Maar als je hier een vraag stelt betekent dat natuurlijk niet dat je verplicht bent hier verslag te komen doen... Ik vind je post een beetje dwingend gesteld, komt op mij niet prettig over zo.

Belladonna
Excuses

daarvoor. Is geheel niet mijn bedoeling geweest om het dwingend te stellen.

Ik begrijp wel dat het zo over kan komen. Het spijt me zeer dat dat nu ook het geval blijkt te zijn.

Dus, Koekepan, nogmaals mijn excuses. Voel jezelf vooral NIET verplicht om nog enig verslag te komen doen. Alle goeds gewenst, waartoe je ook besloten hebt.

Mario
nou

Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd

Koekenpan
Daar ben ik weer. Excuses!

Lieve mensen,

Jullie dachten toch niet, dat ik na jullie goede adviezen niets meer van mij zou laten horen? Nee zo zit ik niet in elkaar. Na het posten van mijn laatste berichtje ben ik aangereden. Nekwervels verschoven, hersenschudding en mijn hand gebroken. Berichten typen en naar een scherm kijken ging echt niet. Het gaat gelukkig beter en ik kan gelukkig weer een korte tijd naar een scherm kijken en met 1 vinger typen.

Excuses voor het late reageren!

Ikzelf heb kort gevraagd naar haar uitslag, zoals Belladonna mooi heeft geschreven op 15 mei. Gelukkig was er niets aan de hand en sindsdien heb ik haar niet meer gesproken. Op dit moment heb ik mijn ''bliksemschicht'' vanaf 15 mei dus niet meer gesproken en 6 april was het moment dat ik haar voor het laatst gezien heb.

Mijn verliefdheidsgevoel werd in de afgelopen tijd (gelukkig) minder. Helaas sinds een dag of drie sta ik weer in brand. Heb ik weer rare gedachtes, zoals: ''Ze is nu vast met een andere man, zouden ze het net zo leuk hebben?''. Vreselijk.

Heel erg vreemd, want thuis gaat het goed tussen mij en mijn vriendin. Geen ruzies meer gehad. We hebben het gezellig, doen lief tegen elkaar en helpen elkaar zoals altijd met alles. Ondernemen ook het e.a., zelfs in coronatijd. Het besef dat ik met een mijn huidige vriendin, leeftijdsgenoot, veel meer kan opbouwen is er ook.

Op dit moment nog niet intiem geweest, lastig vind ik dat. Ik moet mezelf er overheen zetten en daar eens energie in stoppen. Het echt romantisch maken. Ik ben alleen bang dat het gevoel van huisgenoten de kop op steekt.

Ik houd jullie op de hoogte! Eén ding is zeker, althans zo voelt het... Ik ben echt een sukkel in de liefde.

Koffiekop
Koekenpan

Dat klinkt heel heftig, logisch dat je niet kon reageren! Beterschap nog verder.
Fijn dat je bliksemschicht in orde is. Het sterkt wel mijn vermoeden dat de boodschap een poging van haar was je vast te houden.
Ik vraag me af of dat verliefdheidsgevoel minder was omdat je in de lappenmand lag, en dat het weer opflakkeren van dat vlammetje misschien samenvalt met dat je je fysiek weer wat beter voelt? Van een verliefdheid afkomen, zeker een verboden verliefdheid, is letterlijk en figuurlijk een kwestie van afkicken. Dat gaat met ups en downs, zoals eigenlijk met alles in het leven. Dus op zich te verwachten dat het de ene dag beter gaat dan de andere. Niets om je zorgen over te maken, maar natuurlijk wel heel vervelend.

Ik denk nog steeds dat je je gevoelens met je vriendin moet bespreken. Dat kan zonder op te biechten dat je ook echt al iemand anders had. Maar gewoon, dat je op deze manier met haar samen niet gelukkig bent. En dat je bang bent dat er op een dag een 'bliksemschicht' voorbij komt. En hoe jullie dat kunnen voorkomen. Ik denk dat jullie er samen energie in moeten steken om jullie relatie weer vlot te trekken. Jullie relatie kabbelt, en het is nodig dat jullie hem flink opschudden. En ja, dat kan leiden tot een breuk, maar ik denk dat doorgaan zoals nu op de lange termijn ook geen oplossing is.

Enne, in de liefde is iedereen een sukkel hoor. Dat ligt niet aan jou :-).

Koekenpan
Hmmm

Dank voor je berichtje. Ik heb wel geluk gehad, dat ik nu slechts nog een gebroken hand heb.

Lastig inderdaad mijn gevoel. Het is inderdaad afkicken. Eigenlijk toch te bizar voor woorden? Dat ik me zo druk maak om wat iemand aan het doen is of ik al vergeten ben en/of ze het nu net zo leuk heeft met een ander als met mij. Bizar, wat een gedachten zich in het hoofd kunnen afspelen. Jouw woorden zijn lief @Koffiekop!

Omtrent mijn eigen relatie: Ik heb al een paar keer gesproken met mijn vriendin en/of het proberen aan te geven. Die ene keer in dit topic is de enige echte keer dat we echt met elkaar op de bank zaten om het e.a. te bespreken. Wanneer ik, zojuist tijdens een korte wandeling, zeg: ''Wat als we meer vrienden zijn''. Dan wordt zoiets snel ''weggewimpeld'' of ze wordt geïrriteerd dat ik niet zo moet zuren.

Afgelopen tijd ook echt naar mijn gevoel geluisterd en ik vind het zó ontzettend lastig. We vullen elkaar aan en qua karakter, werk, uitgaven, huismussen en denkwijze zijn we zo goed als identiek.

Ik heb zelfs lijstjes gemaakt met plus- en minpunten.. Ik vind het vreselijk om haar te kwetsen als het uit zou gaan, want zij zou er echt kapot van zijn. Wellicht ik ook en dan is het over en uit...Dan heb ik iets stukgemaakt en dan komt het besef / de spijt later?

Oh wat is dit toch vreselijk lastig... Ik ben altijd al een twijfelkont geweest omtrent bijv. spullen kopen, maar dit gevoel / deze situatie is zo ontzettend vreselijk. Ik weet het gewoon niet, was ik maar nooit naar het congres gegaan, want dan had ik bliksemschicht nooit ontmoet en de gevoelens die ik daardoor heb gevoeld ook niet...

elledoris
Kwetsen

Mijn ex heeft zich nooit duidelijk uitgesproken, want hij wilde mij niet kwetsen. Ik kan je vertellen dat dat meer kwetsend was dan alles dat hij ooit duidelijk had kunnen zeggen. Als je niet wil kwetsen moet je eerlijk zijn en er niet omheen draaien.

juf Ank
nou inderdaad

Wat ben jij een slappe hap zeg. Sorry hoor. Maar wat een walgelijke manier van communiceren heb jij. "wat als we gewoon vrienden zijn"
Ja natuurlijk gaat ze daar niet serieus op in. Zeg wat je te zeggen hebt! Maak je twijfels kenbaar!

Wees in Godsnaam eens een keer EERLIJK tegen haar!

Mark
kijk naar je eigen belangen

Mensen die iets doen of laten 'om de ander niet te kwetsen' vertellen zichzelf meestal smoesjes. Ze vinden het lekker veilig bij de ander durven niet op zichzelf te staan en weten dat als ze eerlijk zijn die ander dan misschien wel zegt 'daar is het gat van de deur'.
Dat zijn jóuw belangen niet de hare. Wat als zij niet gekwetst zijn maar je er wel uit zou gooien, zou je het dan wel zeggen?

Miss
Eerlijk

Koekenpan,

Één tip van een bedrogen vrouw, zorg als de wiedeweer dat je je zaakjes op orde gaat maken en kapt met dit watjes gedrag!

Je houdt beide vrouwen al een half jaar voor de gek!? Maar wie hou je nu nog het meeste voor de gek?

Jezelf. Stop daarmee. Als het uitkomt, wat 99% zeker gaat gebeuren zijn de rapen gaar.
Misschien moet je het topic doorgaan naar ontrouw eens lezen, wat voor een pijn je BEIDE vrouwen aandoet.

Wat een gedraai met je ik weet hoe fout het is en ik wil mijn soulmate niet kwijt. In mijn ogen is ze dat niet. Je mist de sex, je mist de knuffels en kussen. Ga jij zo door tot je tachtigste?
Volgens mij heeft ze recht op een partner die sat accepteert. Jij kunt dat duidelijk niet. Dat mag gewoon hé? Dan hoef je niet te blijven liegen en ziemelen.

ElenaH
Niet overdrijven

'Ik vind het vreselijk om haar te kwetsen als het uit zou gaan, want zij zou er echt kapot van zijn'

Je vindt jezelf wel heel speciaal. Zij overleeft het wel, hoor. Ik denk dat je eigenlijk bang bent dat zij al snel een leuk(er) nieuw vriendje vindt en dat jij alleen achter blijft.

Belladonna
Hallo Koekepan

Ik schrok wel even van je bericht van 8-6. Aangereden...jeetje...Allereerst dus nog beterschap gewenst! Die lichamelijke kwetsuren genezen wel. Nu die mentale kwetsuren nog.

Wat doe je jezelf, je vriendin, je bliksemschicht toch aan. Blijf nou eens niet zo hangen in die verheerlijking van bliksemschicht. Je vond bij haar lust, bevrediging van vurige verlangens en behoeftes. Het was er instant, zonder dat je er moeite voor hoefde te doen, in vergelijking tot hoe de intimiteit met je vriendin verloopt. Maar het is appels met peren vergelijken. Daar ga je dus nooit 100% gelijkenis in kunnen vinden. En op het gebied van de vurige passie zou je vriendin het verliezen van bliksemschicht. Maar wat is dan voor jou het belangrijkste, wat weegt voor jou het zwaarst?
Kijk, met bliksemschicht kon je een grote mate van hevigheid en intensiteit ervaren, omdat dat in zo'n geheime setting de boventoon voert. Er is geen tijd om de mindere kanten van elkaar te zien of toe te laten, want je 'hebt' elkaar niet, in het echte leven zijn jullie geen stel, geen partners van elkaar die samen leven, alles samen delen, lusten en lasten. Alleen de passie, het verlangen, de beloning, de spanning, telt. Je komt in een 'rush' van de heerlijke stofjes die op zo'n moment door je hersenen worden aangemaakt en je verlangt naar meer van dat heerlijke gevoel. Je 'vergeet' dan voor het gemak maar even wat je hebt, wat je vriendin voor je betekent, hoe fijn jullie het altijd samen hebben...dat is allemaal 'vanzelfsprekend'. Daardoor is de relatie met je vriendin inderdaad gaan kabbelen. En moet je er meer voor doen om het vuur en de passie tussen elkaar weer op te laaien. Maar eigenlijk zou je liever hebben dat het geen moeite hoeft te kosten, dat het vanzelf gebeurt zoals bij bliksemschicht...

Op een gegeven moment zal het vuur binnen een affaire ook opbranden, minder worden. Gaat op den duur je geweten steeds meer opspelen, als je er langere tijd mee door gaat. Je gaat de minder leuke kanten van je minnares ontdekken, je gaat heen en weer geslingerd worden door je twijfels en het besef dat je een aantal mensen enorm voor de gek aan het houden bent. Gaat het liegen je tegenstaan, kom je jezelf meer en meer tegen, loop je vast en weet je niet meer of dit ooit nog op te lossen is...

Daarom, ben nu eerlijk. Dat is echt het beste wat je kunt doen. Zet je eigenbelang, je ego, even aan de kant. Liegen is zó ontzettend kwetsend. Je ontneemt je vriendin de kans om ofwel samen met jou aan jullie relatie, aan de passie en intimiteit te werken, ofwel voor zichzelf te kiezen en zonder jou verder te gaan als dat uiteindelijk voor beiden toch het beste blijkt te zijn. Dat jij niet alleen zou willen zijn, wil niet zeggen dat haar belangen en kansen inhet leven wat zij verdient en hoe zij het zou willen, dan maar terzijde geschoven moeten worden.

Nogmaals, ik spreek helaas uit ervaring. Mijn relatie heeft de crisis van een langdurige affaire overwonnen. Ik had echter liever gehad dat mijn partner eerder eerlijk was geweest. Maar ik heb zelf ook niet op tijd aangegeven dat ik niet helemaal tevreden was over onze relatie, dat het niet ging zoals ik het graag zou willen op dat moment, dat ik de passie en het vuur tussen ons zo miste en de vanzelfsprekendheid verafschuwde. Natuurlijk moest ik dat ook eerst ten volle beseffen voordat er dingen konden veranderen, maar het is wel gelukt. We hebben elkaar hervonden en blijven ons best doen om zoiets nooit meer te laten gebeuren. Door de vanzelfsprekendheid niet meer voor lief te nemen, maar bewust tijd en aandacht voor elkaar te hebben, eerlijk naar elkaar te zijn over behoeftes, verlangens, wensen, etc.
Mocht op een gegeven moment ons gevoel voor elkaar toch veranderen/verdwijnen, zodanig dat onze wegen alsnog scheiden, dan hebben we er in ieder geval voor ons gevoel alles aan gedaan om het te laten werken tussen ons. 100% garantie heb je nooit in een liefdesrelatie. Maar je kunt wel altijd voor 100% eerlijkheid kiezen.

Sorry voor mijn lange relaas, Koekepan. Maar ik hoop zo dat het je zal helpen om echt naar jezelf te luisteren, je hart te volgen. En dat je niet, om de lust, je l*l maar achterna loopt...

Succes! En fijn dat je ons hier op de hoogte wilde stellen. Dat kan ik erg waarderen. ; )

Stef
Wel eens hoor

met meeste voorgangers: stop hier nu eens mee.
Ik weet niet waar je op wacht maar wrs op iets dat nooit gaat komen.
Mijn advies blijft staan: kap ook met huidige vriendin.
Richt je dan op jezelf/ andere dingen en de antwoorden komen vanzelf.
Of niet.
Maar vergeet niet, HET antwoord is er niet, komt niet en bestaat niet. Het is veel meer een kwestie van keuzes maken. (waarin de keuze van partner in feite maar een beperkte rol heeft, het gaat er vooral om wat je doet in en met die relatie enz)

Je bent overduidelijk nu niet klaar voor keuzes dus ik zou stoppen met serieuze relaties en eens even wat anders gaan doen.

Koekenpan
Hallo allemaal

Lieve allemaal,

Dank voor alle berichtjes. Ik ben inderdaad zoals Juf Ank zegt slappe hap. Helaas helemaal gelijk in...

Ik heb gisteren een goed gesprek met mijn vriendin gehad. Ik ben heel duidelijk over mijn gevoelens geweest. Veel tranen, van ons beiden. Alles wat we op onze harten hadden is uitgesproken (o.a. mijn missende verliefdheidsgevoel, geen gevoel van oud worden, vaak kibbelen om kleine dingen, het chagrijnig zijn, meer gevoel van vrienden zijn, missen van intimiteit, enzovoorts).

Samen tot de conclusie gekomen: Kijken hoe het gaat en er samen proberen voor te gaan. We hebben tenslotte bijna 7 jaar en wonen nu sinds 2017 samen, zij 29 jaar en ik 28 jaar oud. Qua karakter passen we echt bij elkaar: Zelfde uitgavenpatroon, levensfase, allebei rustig, zelfde interesses/beroep/carrière/denkwijzen, leeftijd, enzovoorts. Volgens de mensen die ons goed kennen, passen we goed bij elkaar.

Mijn eigen verstand omtrent de ''Bliksemschicht'' kan ik steeds beter gebruiken. Ik ben me er goed bewust van, dat ik alleen de mooie kanten van Blimsemschicht ken. Het is niet voor niets dat ze al wel +/- 300 dates heeft gehad en daar niet een vast iets is uitgekomen? Echt oud worden / wat opbouwen gaat het met haar niet worden, het was zo spannend/mooi, omdat zoals jullie ook aangaven, het stiekem moest. Ik heb nu al een aantal weken geen contact meer gehad met haar, het ''rare'' gevoel van verliefdheid en de tintelingen/gevoelens/het vuurwerk in mijn buik die ze mij gaf steken nog wel vaak de kop op. Ik hoop echt dat ik hier vanaf kom, krankzinnig.

Mijn vriendin heeft echt een groot hart van goud en is in veel opzichten perfect. Bizar toch, dat ik dan zoiets laat schieten en/of geen echte tintels meer in mijn lijf heb? Brr een relatie/verliefdheid/gevoel is een gek iets.

Thera
Koekenpan

" Ik heb nu al een aantal weken geen contact meer gehad met haar, het ''rare'' gevoel van verliefdheid en de tintelingen/gevoelens/het vuurwerk in mijn buik die ze mij gaf steken nog wel vaak de kop op. Ik hoop echt dat ik hier vanaf kom, krankzinnig."

Niet heel ijverig gaan proberen van dat gevoel af te komen. Gewoon als je dat gevoel hebt, denken, oh ja, tuurlijk daar heb je het weer. Zal nog wel een tijdje blijven. Wat zullen we eens gaan doen. Het kan namelijk zijn dat je voornemen van dat gevoel af te komen juist een excuus is om vaak met dat gevoel bezig te zijn.

Mark
maar

weet je vriendin nu van bliksemschicht?

Koekenpan
Nee

Dank, ik probeer me er inderdaad niet ijverig er niet aan te denken, want dan denk je er juist aan. Stond op het wijze internet. Bedankt voor jouw mooie tip Thera! Ik doe ook veel ademhalingsoefeningen, hopelijk helpt dat.

Mijn vriendin weet van de Bliksemschicht, wel heb ik niet ALLE details genoemd, om haar niet NOG meer verdriet te doen.

@Emma
Koekenpan

"Ik ben inderdaad zoals Juf Ank zegt slappe hap. Helaas helemaal gelijk in..."

Pffff, dan lees ik al niet verder. Wat een zelfingenomenheid. Je ontneemt nu zelfs een ander dat over jou te zeggen.

Pennestreek
Mooi

dat jullie een goed gesprek hebben gehad. Maar als ik dit lees: "Samen tot de conclusie gekomen: Kijken hoe het gaat en er samen proberen voor te gaan.", dan denk ik meteen Hoe dan? Met 'kijken hoe het gaat' kom je er echt niet. Hebben jullie het gehad over concrete stappen en acties om de gevoelens van verliefdheid weer op te rakelen? En denk je echt dat dat er nog in zit met je vriendin? Persoonlijk vind ik het feit dat je bijna 7 jaar wat hebt nou niet de meest overtuigende reden om een relatie te proberen te redden. Het zou anders zijn als er kinderen in het spel zijn, maar die zijn er niet. Juist het feit dat jullie binnen zo korte tijd al een broer/zus relatie hebben lijkt mij een teken aan de wand. Misschien is dat wel juist omdat jullie zo hetzelfde zijn. Dan ontbreekt iedere spanning lijkt me. Opposites attract weet je wel. Maar goed, dat is iets dat je zelf uit moet vogelen.

Ik snap op zich dat je niet alle details aan je vriendin hebt verteld, maar ik denk dat je nu nog geen eerlijk speelveld hebt gecreëerd. Als zij denkt dat je alleen maar kort wat last van kriebels had, dan is de noodzaak om in actie te komen nog steeds niet duidelijk voor haar. Dus wat heb je precies wél verteld? Mijn ervaring is echt dat eerlijkheid (en dat kan best zonder details over wat er precies gebeurd is) wel noodzakelijk is om weer op te gaan bouwen. Ja, dan kan je vriendin er toch anders over gaan denken, over jullie relatie. Maar dat hoeft niet.

Hoe dan ook, oprechte eerlijkheid tegenover haar maar vooral tegenover jezelf is wel een eerste vereiste om hieruit te komen. Durf jezelf te leren kennen. Dat levert je echt een heleboel op.

Belladonna
Je lieve vriendin

Was je vriendin erg geschrokken van het feit, dat er een andere vrouw in beeld is, waar jij meer dan een normale interesse in hebt?
Maar misschien maakt het wel wat in haar wakker, gaat ze het besef krijgen dat ze naast alle verantwoordelijkheden, verplichtingen, vanzelfsprekendheden ook een seksueel wezen is en mag zijn. En als het voorheen altijd fijn met jou is geweest, dat dat terug kan komen, ze dat weer toe kan laten, weer kan laten ontwikkelen. Zichzelf daarin weer durft te laten zien aan jou. Maar dan moet ze zichzelf wel veilig voelen bij jou, door jou zich gezien en begrepen voelen, geaccepteerd, gerespecteerd. Dan pas zal ze durven zich in de intimiteit kwetsbaar op te stellen, voor haar behoeftes en verlangens uit te komen. Zelf dien je dat ook zo te doen. Niets forceren of pushen, geen verwachtingen scheppen, mocht er weer voorzichtig ruimte ontstaan voor intimiteit tussen jullie twee. En ook al haalt dat de heftigheid misschien niet van hoe het voelt als bliksemschicht in je gedachten voorbij komt, weet dan dat die gevoelens ook niet voor altijd zouden blijven bestaan als je ervoor zou kiezen om een relatie met bliksemschicht te hebben. Dan komen er ook verantwoordelijkheden, verplichtingen en vanzelfsprekendheden bij kijken. Omdat dat nou eenmaal bij the real life hoort. In een affaire is het altijd maar een klein stukje, enkel tijd voor de lusten en niet de lasten; die kunnen in de bubbel heel gemakkelijk ter zijde geschoven worden, zijn niet van belang, is geen tijd voor, bovendien is het onzin om je in de spaarzame tijd die je als minnaars dan samen hebt, jezelf druk te gaan maken over iemands minder mooie kanten. Die waar je in een echte relatie wel mee dealt, waar je wel voor kiest om mee om te willen gaan en waar het ook wel van belang is om het daar samen over te hebben. Heldere, open en eerlijke communicatie is en blijft altijd heel erg belangrijk in een relatie. Waarin je iedere keer weer kunt en mag aangeven wat je behoeftes, verlangens, wensen en gevoelens zijn. Zeker als daar wat in veranderd. Als je bijvoorbeeld zou willen dat er dingen anders mogen gaan, als je wil dat niet alles steeds op een zelfde manier gaat. Want dat gaat niet vanzelf.
In het vreemdgaan/een affaire vol passie en lust lijkt het allemaal vanzelf te gaan, lijk je elkaar zonder al te veel woorden te begrijpen, omdat je immers samen uit bent op hetzelfde doel: het bevredigen van de lusten. En dan voornamelijk die van jezelf...niet eens zozeer om zorg te dragen voor het genot van de ander.

Je zei het zelf ook al. Bliksemschicht heeft niet voor niets al onnoemelijk zoveel dates gehad, waar tot op heden nog altijd niets vasts uit is ontstaan, met geen enkele van die dates. Dat wil ook wat zeggen. Dan is het vuur telkens heel snel opgebrand. Omdat het meteen te hard wordt opgestookt? Of omdat er werkelijk niets overbleef nadat de brandstof opraakt? Er alleen maar naar de lust gekeken werd (wat in geen enkele duurzame relatie dé pijler is om een relatie op te bouwen)?

Koekepan, blijf in gesprek met je vriendin. En wat Thera zegt, laat het gevoel er maar zijn, als het in je opkomt. En laat het dan, dmv de ademhalingsoefeningen die je doet, ook weer uit je wegstromen. Steeds verder weg...

En praat wel over eventuele gevoelens van verliefdheid voor een ander met je vriendin. Dat alleen al kan er voor zorgen dat jij die gevoelens beter kunt verwerken, dat ze ook gaan verdwijnen. Omdat er dan open over gesproken wordt, omdat je dan ook ziet wat zoiets met je vriendin doet. En omdat zij daarmee de kans krijgt om daar dan op te reageren.
Maar hoe dan ook...probeer wel radicaal eerlijk te zijn nu. Dat je details weg laat om haar niet nog meer verdriet te hoeven doen kan ik begrijpen. Maar laat die nu verzwegen details dan ook voor nu en voor altijd achterwege en hou ze voor jezelf. Laat ze echt never nooit ook maar ergens ter sprake komen, óf vertel zeer binnenkort, liefst vandaag nog, dat het met bliksemschicht wel 'alles erop en eraan' is geweest. Doe je dit pas over een paar weken, dan hakt je ontrouw er nóg harder in én doet dat absoluut geen goed aan haar vertrouwen in jou. Als je nu hebt gezegd dat er niets is gebeurd, denkt je vriendin opgelucht te kunnen zijn, is ze blij dat je niet intiem met een ander bent geweest. Waardeert ze het wellicht ook enorm van je, dat je zo 'sterk' bent geweest dat je die verleiding weerstaan hebt. En als dan na een tijdje toch de volledige waarheid aan het licht komt...Dan stort haar goede gevoel daarover als een kaartenhuis in elkaar, wordt de grond alsnog onder haar voeten weggeslagen.
Zachte heelmeesters maken stinkende wonden...

Stef
Mooi?

Nee hoor, je zit nog even vast als een paar maanden geleden.
Je draait eindeloos in kringetjes rond en doet niks.

Koekenpan
Toekomst

@Pennestreek: We hebben bijv. afgesproken dat we minimaal één avond per week voor elkaar reserveren. Op die avond draait het alleen om ons: Werktelefoons uit enzovoorts. Ook hebben we afgesproken / zijn we ervan bewust geworden dat we ''moeten'' blijven complimenteren. Zulke dingetjes zijn zo vanzelfsprekend geworden, dat we dat niet meer deden. We gaan er samen weer op uit, meer samen ondernemen (bijv. samen boodschappen doen en samen een vast moment van schoonmaken).

Ik heb haar gezegd dat ik tot over mijn oren verliefd was/ben op de Bliksemschicht en dat ik veelte ver ben gegaan, in alles qua contact. Dat ik mij realiseer dat het met de Bliksemschicht nooit wat gaat worden qua toekomst opbouwen, zoals ik met mijn huidige vriendin zou kunnen doen. Ze wist toen genoeg, zei ze..want ze wil mij absoluut niet kwijt.

Ik moet eerlijk bekennen, dat ik het heel lastig vind. Dat ik het lastig vind om te zeggen of het er nog met mijn vriendin inzit. @Pennestreek snijdt het thema: ''We zijn bijna hetzelfde aan, daarom geen spanning'', aan. Daar sla je wel een spijker op zijn kop en zet je mij even goed mee aan het denken... Heel erg lastig. Maar ik weet wel, dat als het na het investeren van deze liefde/tijd in elkaar er niet inzit, ik het wel oprecht geprobeerd heb en ik dan aan het eind mezelf in de spiegel aan kan kijken.

Verder heeft mijn vriendin aangegeven dat ze zich wel veilig voelt bij mij. Dat ik haar ''haven'' ben. Het gene wat @Belladonna schrijft: ''Heldere, open en eerlijke communicatie is en blijft altijd heel erg belangrijk in een relatie'', vind ik ook erg mooi. Te lang zijn we niet duidelijk naar elkaar geweest en hebben we alles maar voor vanzelfsprekend aangenomen....

Ik hoop echt van harte dat ik het verliefdheidsgevoel voor Bliksemschicht kwijtraak en dat ik de tintelingen die ik van haar heb mogen krijgen, weer voor mijn vriendin ontwikkel. Kon ik maar in de toekomst kijken.

Belladonna
Echt, dat kan, Koekepan

Ik spreek uit ervaring.
Na de crisis in onze relatie zijn we weer helemaal terug gek op elkaar. Mijn partner en ik denken ook over veel dingen hetzelfde, hebben een overeenkomstige denkwijze, dezelfde interesses, uitgavenpatroon, etc. Bij ons was de passie en intimiteit op een gegeven moment ook ver te zoeken. Gaven we elkaar ook geen complimentjes meer, brachten we bijna geen tijd meer samen door. Kortom, we raakten van elkaar verwijderd, raakten de verbinding met elkaar kwijt. Door alle vanzelfsprekendheden en de dagelijkse gang van zaken en afnemende gevoel van verbondenheid verdween ook de intimiteit steeds verder naar de achtergrond. Voor mij hoefde het ook allemaal niet meer. En al helemaal niet als we na de dagelijkse gang van zaken, zonder veel contact met elkaar gehad te hebben, zonder communicatie die er echt toe deed, in bed lagen en mijn partner ineens toenadering zocht, ineens intiem wilde zijn. Ik blokkeerde dan volledig. Maar voelde mezelf daar iedere keer ook diep van binnen heel schuldig over naar hem toe. We gleden zo steeds verder af, waarbij ik mezelf steeds eenzamer begon te voelen in onze relatie en het gevoel kreeg van "is dit het nou? Gaan wij op deze manier samen oud worden? Zo langs elkaar heen levend?" Dus ik ging zelf al nadenken wat ik kon doen om het tij te kunnen keren. Ging mezelf een spiegel voorhouden. Voelde ook dat er ergens iets niet klopte, had soms het vermoeden dat mijn partner misschien toch wel contact had met iemand anders waarbij het verder ging dan vriendschap...
Ik nam mezelf voor om toch eens het gesprek net hem aan te gaan. Waarin ik aan wilde geven hoe erg ik hem, hoe erg ik ons samen, miste. Helaas gooide een per ongeluk door mij ontdekte e-mail van hem aan zijn minnares, roet in het eten en escaleerde de situatie op een heel andere manier...

We zijn er ons nu veel bewuster van, dat we aandacht moeten hebben voor elkaar, tijd voor elkaar moeten maken. Om leuke, fijne, gezellige dingen te ondernemen. 'Moeten' klinkt hierbij misschien negatief, maar zo bedoel ik dat niet. . Doordat we elkaar weer hervonden hebben, bloeit de passie ook weer als vanouds tussen ons. Genieten we zelfs nog meer dan eerst van de intimiteit, ontdekken we nieuwe dingen en dat maakt dat het ook heel spannend kan zijn, met ook wel eens flink wat prachtig vuurwerk!

Dus ja, die gevoelens voor je vriendin, voor elkaar, kunnen echt wel weer terugkomen...

Thera
Nog even

Je bent volgens mij niet verliefd (geweest) op Bliksemschicht, maar je bent verliefd op de tintelingen zelf, je bent verliefd op het gevoel van verliefd zijn. Als je er over schrijft lijkt het ook altijd alsof je met veel liefde over die tintelingen enzo schrijft. Alsof je het ook fijn vindt om dat elke keer weer even te noemen.

Stef
He bah

Wees eens een vent, en stop er nu eens mee!
Jullie kunnen echt weer bij elkaar komen later.
Dat 'proberen om te kijken of er weer gevoelens gaan komen', brrr.
En gaat never nooit niet werken. Die gevoelens gaan niet terug komen op deze manier. En kun jij met opgeheven hoofd er een eind aan maken...
Je houdt haar aan een lijntje, niet fair!

Natuurlijk kunnen de gevoelens weer oplaaien, als je dat echt wilt. Maar dan 'ga je ervoor', door er echt voor te gaan. Dat doe jij niet, je wilt je gevoelens voor haar gaan onderzoeken.

Prima om dat te doen, maar doe dat dan alleen. Ja, risico is dan dat jij de pineut gaat zijn, omdat zij je straks niet meer wil.
Risico ligt nu bij haar, daar vind ik niks mooi aan.

Pagina's

Leerachterstand wegwerken, hoe doe je dat?!

Lees hier of je kind een achterstand heeft en wat je kunt doen.