Home » Forum » Relaties » Controlevragen van man

"Controlevragen" van man

25 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Priveetje
"Controlevragen" van man

Mijn man vraagt regelmatig als ik bel met iemand (of net met iemand gebeld heb) of een sms'je krijg of type of een e-mail type etc. 'wat doe je?' of "wie was dat" (of als ik zeg dat ik een mailtje typ": "aan wie?").

Nou doe ik niets fout, ga niet vreemd of zo, dus zo spannend is het niet, maar ik vind dat niet prettig. Het gevoel dat ik aldoor verantwoording moet afleggen aan hem.

Ik voel me gecontroleerd en alsof ik geen privacy van hem mag hebben.

NB. Het is niet zo dat hij alles bepaalt en controleert wat ik doe. Zo is het niet. Ik werk, sport, spreek af met vriendinnen etc. Maar deze vragen irriteren me.

Wie herkent dit?

Of vinden jullie dat overdreven (niet dat dat afdoet aan mijn gevoel, maar misschien hebben jullie er een heel andere visie op)?

Hoe zouden jullie reageren als je man dat (vaker) bij je doet? (ik ben niet zo assertief op dit vlak, en realiseer met pas de laatste tijd dat dit me irriteert en waarom).

AnneJ
Kan ook

Gewoon belangstelling zijn naar jou leven en wie daar een rol in spelen.
Dat heb ik soms ook met de kinderen. Net nog. Ik hoor zoon naar zijn laptop roepen: leuk dat je er weer bent! Vraag ik direct: wie is er weer thuis? Tja, dan denk ik inderdaad kan ik die vraag zo wel stellen.
Maar zoon vond er niets van en vertelde gewoon dat zijn beste vriend weer thuis is.
Oke, dan vraag ik zoon om beste vriend de groeten te doen, ik ken hem namelijk ook goed. En zoon kan dan eindelijk zijn oplader ophalen die hij daar heeft laten liggen.
Gewoon betrokkenheid.
Het is eerder de vraag hoe je man reageert als je gewoon vertelt om wie en wat het gaat. Kan gewoon betrokkenheid zijn.

Kaaskopje
Nee dat herken ik absoluut niet

Mogelijk dat mijn dochter het wel herkent, maar dan van mijn kant. Ik noem het belangstelling, zei zal het 'teveel vragen' noemen. Van een jonge meid die mij een overvragende moeder vindt en haar eigen leven wil leiden vind ik het begrijpelijk, ze gaat ook bijna het huis uit, maar soms vind ik het niet leuk. Ik bedoel er niets vervelends mee, ik hoop op die manier gewoon een beetje betrokken te worden bij haar leven. Misschien geldt dat ook voor je man.

Angela67
de toon van de vraag

als hij vraagt: "goh dat klonk serieus aan de telefoon, was er iets?", of als je al een kwartiertje driftig zit te typen aan een mail voor een vriendin en hij vraagt: wie krijgt er zo'n mooi lang epistel van jou?
Eit soort vragen, beetje belangstellend ingekleed, dan lijkt het me prima en vraagt hij het uit betrokkenheid denk ik.

Maar als het eigenlijk nogal werktuigelijke vragen zijn, bij elke keer dat je iets van communicatie met een ander hebt gehad of gaat hebben, dan zou je 'm er best een keer iets van kunnen zeggen. En dan niet op het moment zelf, maar op een los moment. "Het valt me op dat je eigenlijk altijd, standaard, vraagt met wie ik aan het bellen was. Vind je het echt leuk om te weten, of is het meer uit gewoonte misschien?"
gr Angela

Griet
Nieuwgierigheid

Ik herken het wel. Ik moet mij beheersen om niet bij ieder binnen komend berichtje te vragen wie het was. Ik vertrouw mijn man tot op het bot en ben niet jaloers, maar wel heel nieuwsgierig. Ik dreig het ook bij mijn pubers te doen, maar die roepen mij zelf wel tot de orde:-)
Vroegâh voor al die moderne communicatie vertelde je elkaar ook als je iemand gesproken had en nu met al die micro-communcatie is het anders geworden. Waarschijnlijk ben ik gewoon ouderwets en niet met mijn tijd mee gegaan en inderdaad dus heel nieuwsgierig en belangstellend.

Astrid
idd angela

Met dat soort vragen zou ik ook totaal geen moeite hebben en het zelfs wel prettig vinden om die belangstelling te krijgen.

Mijn vriendin maakte het eens bont ;-) Terwijl zij hier was kreeg ik telefoon en omdat zij er was handelde ik dat uit beleefdheid snel af. Ik legde de telefoon weg en zij floepte er zo uit: wie was dat?
Ik riep (met lach) gaat je geen fl..ker aan!
Toen had ze door wat ze automatisch had gevraagd en daar hebben we nog steeds lol om. Soms gaat dat gewoon zo, wie weet bij je man ook?

druif
er wel over spreken

Je kunt wel gaan raden waarom hij dit doet, maar daar los je niets mee op. Jij hebt er last van. Dat zou ik ook hebben. Ik ben zelf ook nieuwsgierig/belangstellend van aard. Maar ik ben me er wel van bewust en houd mezelf dus vaak in.
Ik heb eeb oom die dit ook erg doet. Mijn moeder vindt dat erg naar. Ze kan niet met haar zus bellen, als hij thuis is( en dat is hij altijd) omdat hij zich iedere keer met het gesprek bezig houdt en alles wat ze zegt wil weten. Pfff. Dat is de loop van de jaren zo gegroeid en ik zou daar dan echt van balen.

Ik zou het met je man bespreken. Het is geen groot ding, volgens mij, maar als je het laat zitten kan het dat wel worden. Zoals bij mijn tante.
Mijn idee is, dar je kleine ergernissen het beste uit kan spreken, voor het grote ergernissen worden.

Esmee
zeker

Was vroeger heel erg hier. Wanneer mijn schoonmoeder naar ons belde en ze kreeg een zgn. in-gesprek-toon, dan wilde ze altijd weten waarom wij belden, met wie en in het ergste geval waar het gesprek dan over ging en dan ook even melden dat ze al eerder had gebeld….en daarvoor ook. Alsof wij direct onze activiteiten staten wanneer zij belt…pfff.
Zelfde wanneer ze belde terwijl wij bijvoorbeeld op dat moment niet thuis waren. Ze wilde altijd weten wat wij dan aan het doen waren en vooral met wie en dan weer melden dat ze zeker 3 keer had gebeld. Maar dat was dus echt controlegedrag dus want zij vroeg dus wel wat meer dan alleen "Goh, wie was dat?".

Ik denk dat het gewoon een ietwat 'nare' gewoonte is van je man. Denk dat hij het zelf niet eens doorheeft. Je kunt het wel zeggen als je dat irriteert.

Bulletje Bliep
maar...

in het geval dat jij zegt;'ik heb een mailtje gestuurd' zou ik ook onmiddelijk vragen aan man aan wie dat dan was, of waarover. Tenslotte open jij het gesprek dan.
Maar ik herken het ook. Ik ben onverbeterlijk nieuwsgierig en vraag denk ik ook veel dit soort vragen aan man. Maar het stoort hem niet. Althans..... hij zegt dat niet.....bloos

Inanna
ik ben ook zo

Als mijn man aan het bellen is hoor ik heel graag wie het was en waar het over ging. Het liefste heb ik dat hij tot op de letter nauwkeurig het gesprek herhaalt. Doet ie trouwens nooit ;)
Het is echt geen controle, maar pure nieuwsgierigheid. Ik vraag net zo makkelijk wat hij op zijn brood heeft of wat hij op heeft staan als hij TV zit te kijken.
Ook bij mijn moeder vraag ik meestal wie ze aan de lijn had, die geeft ook gewoon antwoord. Volgens mij vraagt ze het ook aan mij, maar dat valt me niet eens echt op.
Als zoon zit te skypen vraag ik ook met wie.
Als het je stoort dat je man je dat soort vragen stelt zou ik dat gewoon zeggen, tot dit draadje had ik nooit verzonnen dat mensen dit vervelend zouden kunnen vinden, misschien is jouw man zich ook van geen kwaad bewust.

Katniss
Bliepjes op de telefoon

Mijn puber reageert heel geïrriteerd als ik op haar telefoon kijk als hij bliept. Ik ben zelfs zo erg dat ik vraag wie ze gebeld heeft als de huistelefoon op tafel of op de bank ligt. Vindt ze ook reuze irritant ;-)
Mijn moeder doet dat ook, die is nog nieuwsgieriger dan ik. Als ik zeg dat ik niet kan op een bepaalde datum wil ze precies weten wat ik ga doen en met wie.

Priveetje
Dank en niet prettig vinden

Dank voor jullie reacties. Grappig dat velen dit ook doen en zoals ik begrijp uit nieuwsgierigheid.

Nou ben ik zelf ook erg nieuwsgierig, maar doe ik dit juist weer niet bij mijn man.

Maar vinden jullie het gek dat ik het niet fijn vindt? En dat ik het voel als controlegedrag?

Of ben ik "paranoia"?

Ik vraag het even, omdat ik voordat ik dit bericht poste, zuchtend reageerde toen mijn man het weer vroeg (hij vroeg dus: wat doe je? Ik zei "ik type een mailtje", hij vroeg toen "aan wie" en toen zuchtte ik omdat ik dacht "wat maakt het uit"). Hij had het dus al vaker gevraagd en ik geef altijd braaf antwoord en wilde dat nu ook wel doen, maar zuchtte dus voordat ik zei wie het was en toen werd hij heel boos.

Nou wordt hij wel vaker boos om iets wat ik niet begrijp, maar daarom hoor ik graag of jullie het heel raar vinden dat ik het niet prettig vind omdat ik er een controlegevoel van krijg.

Want als ik er een keer naar vraag: Waarom doe je het? En hij zegt dat hij gewoon nieuwsgierig is (of belangstellend). Dan wil ik natuurlijk zeggen: oké, lief dat je belangstelling hebt, maar als je het op zo'n manier vraagt, vind ik het niet prettig.

En ik voorzie zomaar een discussie ontwikkelen met hem dat het raar is dat ik dat niet prettig vind. Alsof dat een veeg teken zou zijn...

Dus daarom mijn vraag: snappen jullie dat ik dat niet prettig vind?

Overigens, als hij los van zo'n specifiek moment zou vragen: goh, met wie heb je nou regelmatig contact, of "hoe is het met die en die?", dan zou ik dat heel anders vinden.

Astrid
ja hoor

Ik begrijp dat je het niet prettig vindt, ik vind het zelf ook niet fijn. Enerzijds denk je: geen geheimen voor elkaar, anderzijds heb ik ook zoiets: moet iemand dan echt alles van je weten?
Ik denk van niet; als je een vriendin hebt die bv in vertrouwen over relatieproblemen schrijft, dan gaat iemand dat geen bal aan.
Zolang ik mijn partner geen schaden berokken vind ik dat ik best een stukje "eigen ik" mag hebben.
En uiteraaaard heb ik het dan niet over stiekem chatten met het andere geslacht op een manier die het daglicht niet kan verdragen ;-)

Ely
Hmmm

Vergeef mij, maar ik krijg de indruk dat je wellicht niet helemaal gelukkig bent met je man en dit nu aangrijpt om je ergernis in vorm te geven. Ik kan ernaast zitten hoor, maar volgens mij is dit niet het enige wat je niet lekker zit....

druif
ik snap het

Ik vind het dus heel normaal dat je het niet prettig vindt. En ik bindt het heel abnormaal dat je man er boos om werd. Je schrijft dat hij wel vaker zo maar boos wordt. Dat zou ik heel moeilijk vinden om mee te leven.

Mijntje
vertrouwen

En wat zegt hij als jij zegt dat je het gevoel hebt dat hij je niet vertrouwt? Heb je hier eens goed over gepraat? Delen jullie verder dingen met elkaar, waar je je mee bezighoudt?
Als je namelijk veel deelt met elkaar en er vertrouwen is over en weer, is het niet nodig je geremd/geergerd te voelen bij dit soort vragen en is het ook niet nodig de ander te 'controleren'.
Kortom: er zit wel iets scheef denk ik. Tijd voor een goed gesprek.

Jaina
Ja

Ik herken het en ik vind het ook heel vervelend. Ik wil niet altijd alles delen, niet omdat het allemaal zo spannend is maar omdat ik behoefte heb aan wat ruimte voor mezelf. Mijn man vraagt heel vaak wie er belt en dat soort dingen. Daar hebben we zeker wel eens ruzie over gehad.
Met mailtjes en dergelijke doet hij het niet maar ik zit ook meestal achter de computer als ik alleen ben en dan kijkt hij (gelukkig) niet mee.
Ik vind die bemoeizucht heel vervelend. Als het belangrijk is dan zou ik het hem tenslotte heus wel vertellen. Ik snap ook best dat hij vraagt wie het is als ik heel emotioneel reageer aan de telefoon (boos, verdrietig, blij) maar om bij elk telefoontje en sms'je dat te vragen is vermoeiend.

Kaaskopje
Ik vind de 'nieuwsgierigheid'

wel normaal, maar waar ik echt niet tegen kan is als mijn man gaat meelezen terwijl mijn tekst nog niet klaar is, of als ik een bericht aan iemand stuur waarvan ik vind dat hij niet precies hoeft te weten wat ik allemaal schrijf. De inhoud mag hij op zich wel weten, omdat wij eigenlijk echt totaal niets voor elkaar verborgen houden, maar ik zie mijn mailtjes aan familie of bekenden toch als een gesprek en daar zit mijn man ook niet altijd bij. Daar hebben we het af en toe wel eens over.

Maar mijn man mag wel vragen wat ik dóe. Dus als ik zit te typen, mag hij wel vragen aan wie ik iets typ. Dat ervaar ik alleen maar als belangstellende nieuwsgierigheid en ik stel die vragen ook aan de gezinsleden.

Kaaskopje
Huwelijksproblemen

Klein irritatiepuntje van mij: als iemand een relatie-ergernis bespreekt op OO, waarom zou dat meteen een teken zijn dat iemand in zijn totaliteit niet gelukkig is met de relatie? Ik zie dit 'fenomeen' wel vaker op OO. Naar aanleiding van een klein beetje informatie suggereren dat het hele huwelijk misschien rammelt. Of dat daar niet mee te leven is.

Mijn man en ik zijn volgend jaar 30 jaar bij elkaar en in al die jaren is het echt niet altijd koek en ei geweest. Als iemand 'zomaar boos wordt' is dat bijvoorbeeld een vervelende karaktereigenschap, maar daar kan iets veel belangrijkers tegenover staan, waardoor de liefde bestand is tegen minder mooie kanten van het huwelijk.

Ely
Kaaskopje

Ik snap en herken je punt. Toch was ik dit keer degene die vroeg of er niks achterzit. Eigenlijk omdat ik me slecht kan voorstellen dat wanneer je huwelijk voor de rest stevig in het zadel zit dit op deze manier opspeelt. Ik kan me wel voorstellen dat je het niet prettig vindt als je partner dat soort dingen op een bepaalde manier vraagt maar daar zullen dan toch wel afspraken over te maken zijn? Zo vindt mijn man het irritant als ik bellend het huis binnen kom. Ok, dan doe ik dat dus niet meer, blijf ik even in de auto zitten en rond af :).

Piano
Eens met Kaaskopje

Viel mij ook al op, ja.

Mijntje
belangrijk

Jawel, maar vertrouwen in een goede relatie lijkt me wel het belangrijkste wat er is. Dit is niet incidenteel begreep ik.

Evanlyn
grappig

Ik zou het heel normaal vinden als mijn man vroeg met wie ik belde, maar razend worden als hij over mijn schouder een mailtje meelas. Waarom? Geen idee. Misschien omdat een telefoontje ook zijn rust verstoort en hij haast wel moet meegenieten?

Kaaskopje
Mailtje meelezen

Over mijn schouder meelezen vind ik echt onplezierig. Dat is net zo iets als de privacy die je op het toilet graag hebt, ik tenminste. Hij mag best weten dat ik op de wc zit en ik wil ook nog best vertellen wat ik gedaan heb op de wc, maar hij hoeft er niet naast te zitten of staan. Zo voelt dat meelezen ook.

Evanlyn
Kaaskopje

Mooie vergelijking. Grappig, maar wel raak!