Home » Forum » Relaties » Daten met iemand die begeleidt woont

Daten met iemand die begeleidt woont

9 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Tom
Daten met iemand die begeleidt woont

Hallo mensen,

Ik heb afgelopen woensdag voor het eerst in jaren een date gehad, en wel met een jongen die momenteel woont onder begeleiding. Daar heb ik op zich niets op tegen natuurlijk.

Echter worden we een beetje tegengehouden door het feit dat de begeleiding bij hem zo intensief is dat hij een soort avondklok heeft (in verband met iets naars dat hem een tijd terug is overkomen). We hadden bijvoorbeeld vanavond afgesproken, maar dat was maar voor 1,5 uur. Want hij moest om 6 uur weer terug zijn.

Ik vind dat zo jammer, want het is een leuke jongen met wie ik heel graag dingen wil ondernemen. Maar doordat hij telkens 'toestemming' nodig heeft om de woning te verlaten en bovendien rond een bepaalde tijd weer thuis moet zijn ben ik bang dat een eventuele relatie niet lang stand zou houden.

Nu is het gelukkig wel weer zo, dat we zeer binnenkort alsnog gewoon lekker een hele dag voor onszelf hebben. Daarnaast zegt hij te kunnen regelen dat ik uiteindelijk ook naar hem kan komen, maar ook daarvoor is dus weer een soort van toestemming nodig ofzo. Ik had 'm gevraagd of er een mogelijkheid bestaat dat ik een soort 'begeleider' word, iemand die erop toeziet dat hij veilig thuis komt zodat we in ieder geval wel meer tijd hebben bij onze dates.

Wat ik mij afvroeg: herkennen anderen zich in deze situatie? Dus dat jongeren die onder begeleiding wonen zo worden 'beperkt' in hun privéleven? Daarnaast vroeg ik mij af of je als buitenstaander dus iets geregeld kunt krijgen dat je een soort begeleider wordt?

Alvast dank voor het lezen. Ik hoop op behulpzame antwoorden.

juf Ank
jeetje Tom

Als je je nieuwe vriend echt leuk vindt dan maakt het toch niet zo veel uit als de dates niet zo lang kunnen duren? Daar loopt een relatie niet op stuk als je elkaar lief en leuk vindt, neem dat maar van mij aan. Het houdt het eerder langdurig spannend daardoor!

Jouw idee over dat jij een soort begeleider wordt en op zijn thuiskomen toe ziet en dergelijk, vind ik een heel slecht plan. Je wilt toch een eerlijke en gelijkwaardige relatie aanknopen? Dan moet je beslist niet in een begeleidende rol willen kruipen. Je krijgt dan een soort machtsverhouding met hem, hoe klein die rol ook is en dat is echt geen basis voor een leuke vertrouwde en gelijkwaardige relatie. Ik denk wel dat je het goed bedoelt dat je hem wil helpen en zo, maar ik ben ervan overtuigd dat je dat beter aan de begeleiders over kan laten.

Neem van mij aan dat het leuke van de begeleidersrol is dat je ziet dat iemand zich op een bepaald moment goed ontwikkelt en dan echt zelfstandig wordt en het alleen kan. Als jij nu probeert om in die begeleidersrol te kruipen waar je niet voor geleerd hebt en waarvoor je de juiste positie t.o. hem niet hebt dan heb je kans dat jij die ontwikkeling juist in de weg gaat staan.

Wat ik je wel kan adviseren is om samen met je vriend open en eerlijk met de begeleiders om te gaan. Zorg dat je gewoon -ik neem aan dat je daar ook in huis komt- vriendelijk en eerlijk bent in wat je wilt en wat jullie samen gaan doen en stimuleer je vriend om zich aan afspraken met de begeleiding te houden.
Wat is trouwens jouw leeftijd en die van je vriend?

wil40
Eventuele relatie.

Eens met Juf Ank. Genieten samen en bouw een leuke relatie samen op, eerst elkaar leren kennen.
Jullie hebben net je eerste afspraak achter de rug.

De begeleiding zal niet voor niets van professionele aard zijn, dat zou ik respecteren.
Ja ik weet dat intensieve begeleiding soms verbonden is met zeer strenge afspraken en regels. Hier is vaak al jaren een traject van hulp op andere manieren aan vooraf gegaan.
Je vriend krijgt dit niet voor een verkoudheid, en als je om hem geeft moet je ook kunnen inzien dat dit het juiste voor hem is, althans, in deze fase.

Door je verhaal krijg ik ook het idee dat er sprake is van een groot leeftijdsverschil, ook omdat je aangeeft zijn begeleider te willen zijn.
Dat gaat niet, je bent een goede vriend, ik zou dat zeker gescheiden houden.

Bo
precies

Dat gevoel heb ik ook. Hoe oud ben jij en hoe oud is die jongen?

Tom
Dank

Dank voor de openhartige reacties mensen, ik stel dat zeer op prijs. Ik probeer zo goed mogelijk op die van Juf Ank te reageren op deze manier:

"Als je je nieuwe vriend echt leuk vindt dan maakt het toch niet zo veel uit als de dates niet zo lang kunnen duren? Daar loopt een relatie niet op stuk als je elkaar lief en leuk vindt, neem dat maar van mij aan. Het houdt het eerder langdurig spannend daardoor!"

Daar heb je natuurlijk een punt. Het is overigens ook absoluut niet zo dat ik over een paar weken al zeg van "dit gaat niet werken zo", maar ik hoop wel dat er snel wat verandert aan de situatie. Want steeds zo kort, maar ook gewoon weinig in het algemeen af kunnen spreken maakt het gewoon wat lastiger allemaal. Niet dat ik per sé iedere dag bij 'm 'moet' zijn, maar het zou leuk zijn als we niet teveel worden tegengehouden. Want hij wil ook gewoon vaker afspreken en kán ook vaker/langer afspreken. Maar vanuit zijn kant wordt hij daarin tegengehouden. Dat is gewoon minder leuk voor ons allebei, that's all I'm saying.

"Jouw idee over dat jij een soort begeleider wordt en op zijn thuiskomen toe ziet en dergelijk, vind ik een heel slecht plan. Je wilt toch een eerlijke en gelijkwaardige relatie aanknopen? Dan moet je beslist niet in een begeleidende rol willen kruipen. Je krijgt dan een soort machtsverhouding met hem, hoe klein die rol ook is en dat is echt geen basis voor een leuke vertrouwde en gelijkwaardige relatie. Ik denk wel dat je het goed bedoelt dat je hem wil helpen en zo, maar ik ben ervan overtuigd dat je dat beter aan de begeleiders over kan laten."

Nou ja, ik doelde ook niet zozeer op begeleider worden zoals dat bij hem is, maar puur dat bij hem ben tot hij veilig thuis is. Meer dan dat is het ook niet. Of gaat dat ook al te ver denk je, gezien je punt over het hebben van een machtsverhouding over hem? Want dat is natuurlijk ook weer niet mijn intentie.

"Neem van mij aan dat het leuke van de begeleidersrol is dat je ziet dat iemand zich op een bepaald moment goed ontwikkelt en dan echt zelfstandig wordt en het alleen kan. Als jij nu probeert om in die begeleidersrol te kruipen waar je niet voor geleerd hebt en waarvoor je de juiste positie t.o. hem niet hebt dan heb je kans dat jij die ontwikkeling juist in de weg gaat staan."

Zie vorige punt. :)

"Wat ik je wel kan adviseren is om samen met je vriend open en eerlijk met de begeleiders om te gaan. Zorg dat je gewoon -ik neem aan dat je daar ook in huis komt- vriendelijk en eerlijk bent in wat je wilt en wat jullie samen gaan doen en stimuleer je vriend om zich aan afspraken met de begeleiding te houden."

Dat is uiteraard volledig mijn bedoeling, om samen gewoon eerlijk met de begeleiders om te gaan. Maar dan hoop ik dus wel dat er de mogelijkheid bestaat voor ons tweetjes gunstigere afspraken met die begeleiders te maken. Want ik denk - en ja ik weet dat ik een buitenstaander op dit gebied ben - dat al die 'restricties' eerder averechts werken op het zelfstandiger worden. Niet alleen om dit, maar ook om nog wat anders wat hij me verteld had. Dus ik vraag mij persoonlijk af of het de beste plek voor hem is. Ikzelf denk oprecht dat hij behoefte heeft aan een plek waar ze hem iets meer laten gaan.

Maar goed, nogmaals: ik ben maar een buitenstaander. Dus ik zal me er verder een beetje van afzijdig houden. Ik hoop in ieder geval dus dat ik - of hijzelf natuurlijk - met de begeleiders afspraken kan maken die in ons voordeel werken.

"Wat is trouwens jouw leeftijd en die van je vriend?"

We zijn toevallig allebei 21. Sterker nog, ik ben maar twee maandjes ouder dan hem, haha.

AnneJ
Begeleiding

Sommige mensen hebben gewoon begeleiding nodig daar zou ik toch niet luchthartig over doen. En met zo'n prille relatie zou ik al helemaal voorzichtig zijn om daar een oordeel over te hebben.

Het tempo waarin iemand zelfstandig wordt, als dat tot de mogelijkheden behoort, wordt bepaald door de client en de begeleiding samen. Niet door relatieve buitenstaanders.

En je wil ook niet dat jij, in je optimisme, de begeleiding om zeep helpt en dat het vervolgens weer heidens moeilijk en onmogelijk wordt om die begeleiding terug te krijgen. Zie dat maar eens voor elkaar te krijgen in een bureaucratisch landschap als de (sterk bezuinigde en verbureaucratische) hulpverlening nu is.

Ik had zo'n collega die en relatie kreeg met een begeleid iemand die zijn leven helemaal voor elkaar had met begeleiding thuis en sociale werkplaats. Ze kreeg zijn schoonmaakhulp weggewerkt, te lastig dat ze net op tijden kwam dat zij op bezoek was. Ze zocht ruzie met de ouders van deze man, die al die tijd verantwoordelijk voor hem opgekomen waren. En ze had plannen om hem te verhuizen naar haar omgeving waar hij ook een (oud) recht zou hebben op werk op de sociale werkplaats.

Ik heb de afloop gelukkig niet meegemaakt. Leek me niets.
Het is nogal een verantwoordelijkheid die je op je neemt om iemand die zelfstandig(er) functioneert in een steunende omgeving daar uit los te weken. Je hebt geen idee.

juf Ank
nee Tom

Je moet het gewoon niet willen, de verantwoordelijkheid nemen voor je vriend. Hij is druk bezig deze zelf op te bouwen in samenwerking met zijn begeleiders. Verstoor dat proces liever niet!
Ik vind je wat eigenwijs overkomen als je zegt dat je vindt dat je vriend beter ergens anders zou kunnen wonen met andere begeleiders. Denk niet te veel aan je eigen belang, Tom, want je vriend is kwetsbaar (daar heb je misschien nog onvoldoende zichtbaar) en haal zijn wankele evenwicht van nu niet overhoop!

Wat je wel misschien kan doen is samen met je vriend praten over zijn vrijheden en het hoe en waarom. Voorop gesteld dat jouw vriend dit wil, kun je misschien samen met de begeleider praten. Dan wordt e.e.a. helder en kun je laten zien dat je open staat voor contact en bereid bent te luisteren. Wat de begeleider van jou graag wil weten is of je het goed voor hebt met jouw vriend. Begeleiders zijn waarschijnlijk wat achterdochtig en dus voorzichtig naar jou omdat het nu eenmaal vaak voorkomt dat deze kwetsbare jongeren door anderen misbruikt worden.

Niki73
Tom, je loopt veel, veel te hard van stapel

Tom, je hebt één (1!!) date met hem gehad en je bent al bezig over verhuizen, begeleiden, alsof jullie al jaaaren een relatie hebben. Kom even terug op aarde, en snel. Ga eerst eens daten, een paar keer naar de kroeg, naar de film, samen eten, ontdek elkaar. Passen jullie bij elkaar? Zijn jullie gelijkwaardig? Hebben jullie een overlappend wereldbeeld? Dezelfde hobbies? Maken jullie elkaar blij? Na een paar maanden besluiten jullie samen (en niet jij alleen) of jullie al dan niet gaan proberen een serieuze relatie aan te gaan. Als jullie een paar jaar een relatie hebben, ga je misschien eens nadenken over samenwonen. Niet na één date. Get real man. Ik begrijp helemaal waarom de begeleiding niet geneigd is de beperkingen nu al te verruimen. Sommige wat zwakkere mensen kunnen hun grenzen moeilijk aangeven. Misschien heeft hij daar hulp bij nodig. Die biedt de begeleiding.

Ik sluit me aan bij de anderen, deze jongen is bezig een wankel evenwicht op te bouwen. Haal hem niet uit dat evenwicht. Gun hem zijn eigen proces naar zelfstandigheid. Die hulp heeft hij niet vanwege zijn zweetvoeten. Hier is wat serieuzers aan de hand en daar weet jij na een date echt nog niet het naadje van de kous van. Misschien kom je dat ook wel nooit te weten. Als dit je grote liefde is, is anderhalf uur uitgaan ook heerlijk. Als dit jouw grote liefde is, dan is hij dat over 2, 5 of 10 jaar ook nog. Zet tien stappen terug.

Aagje Helderder
Tom

Ondanks al jouw vast goede bedoelingen, lijkt jouw reactie typisch van iemand die niet weet waar hij/zij het over heeft. En dat na 1 date. Wie ben je om nu al een oordeel te hebben over het geheel van zijn situatie?

Ga ervan uit dat je vriend niet voor niets woont waar hij woont, dat hij niet voor niets de restricties heeft waar jij nu als buitenstaander tegenaan loopt.
Ga er ook vanuit dat je bij een eerste date en misschien ook nog heel lang daarna niet het hele of het hele juist verhaal kent. Als hij al niet blij was met zijn woonsituatie en beperkingen die daar bij horen, zal hij natuurlijk jou een beeld geven dat iets anders beter voor hem is. En op geen enkele manier kun jij nu inschatten hoe het echt is en wat er echt nodig is voor hem.

Stap niet in de valkuil van de redder, je hebt daarvoor te weinig informatie, te weinig afstand en ik gok ook te weinig kennis en vaardigheden.

Aagje