Home » Forum » De andere vrouw

De andere vrouw

31 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Margo
De andere vrouw

Zelf ben je als vrouw getrouwd, je zegt een heel gelukkig huwelijk te hebben, en toch ga je vreemd met een andere man.
Je vrijt overdag met je minnaar, en s,avonds stap je bij je man in bed en vrijt met hem....
Hoe dan, zet je je gedachten en gevoelens uit?
Denk je aan je man?
Denk je aan de andere vrouw?

@Emma
Wie is die andere vrouw?

Denk je dat je man ook vreemd gaat? Is zij die "andere vrouw", is dat de vrouw van je minnaar? Ik snap het niet. Waarom zou je je gedachten en gevoelens uit moeten zetten?

Mari
tja

Er zijn gewoon mensen in de wereld die pakken wat ze pakken kunnen. Ze denken heus wel eens aan hun partner of de partner van hun minnaar maar halen daar makkelijk hun schouders erover op.
Daar kun je verbijsterd over zijn of het slecht vinden maar ook dat heeft geen invloed op hun gedrag.

Vraag blijft wat je er mee aan moet als je zelf vanuit eerlijkheid en loyaliteit in een relatie staat. Het enige wat je kan doen is grenzen stellen

ElenaH
Intrigerend hoor

Steeds van die vage openingsberichtjes over vreemdgaan ...

AnneJ
Omdat het kan

https://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal/21955-motieven-voor-vreemd...

Hele series redenen waarom mannen en vrouwen tot overspel komen. Voor mij is het ook nog zo dat het gebeurt, gewoon omdat het kan en omdat sommige mensen, impulsiever zijn dan anderen. Om diverse redenen, ook alcohol wat de rem vermindert.

Mensen zijn ook niet constant op hun hoede en kunnen in de verleiding komen.

Belladonna
Dat wat jij jezelf afvraagt, Margo,

Dat is wat ik mezelf ook vaak afgevraagd heb nadat ik ontdekte dat mijn echtgenoot een geheime affaire had. Of hij ooit aan de man van zijn minnares dacht, of zijn minnares ooit aan mij dacht. Hoe ze daar feitelijk zo hun schouders over konden ophalen.
Kwestie van kop in het zand steken, zei mijn echtgenoot. Gevoelens van spijt en dat het eigenlijk niet mocht/kon gebeuren, schuldgevoelens, er van balen dat hij aan het liegen en bedriegen was terwijl ik nietsvermoedend aan het werk was of thuis het huishouden runde, die kwamen dan steeds achteraf.

Margo
Inderdaad Mari

Dat denk ik dus ook, dat er gewoon vrouwen en mannen zijn die nergens rekening mee houden en gewoon doen wat ze willen, ook al walsen ze daarmee over anderen heen.
Gewetenloos noemde mijn moeder dat vroeger, en net zoals je schrijft, ze pakken wat ze pakken kunnen, ze zal ze maar tegenkomen.

Margo
Dat dus belladonna

Of ze tijdens de seks aan hun man/vrouw denken.
En een paar uur na de seks het bed induiken met hun onwetende man/vrouw

Mari
Margo

Maar in plaats van maar te bedenken dat die mensen zo slecht zijn, zou ik, als ik jou was proberen te accepteren dat sommige mensen zo zijn en dat die mensen niet jouw 'vibe' zijn. Anders doe je steeds maar jezelf pijn

Margo
Helemaal waar

Mari, is ook zo, het vreet energie die ikdaar eigenlijk ook niet aan wil verspillen, maar soms schieten mijn gedachten alle kanten op .......

Truus
Geen partner

Toen ik mijn man leerde kennen, had ik zelf geen partner. Hij was getrouwd en we werden verliefd. Dat was waar ik mee bezig was, niet met zijn echtgenote. Toen het uitkwam, mijn man heeft het zelf verteld, vond ik het wel rot voor haar, maar wat overheerste was onze roze bubbel. Het heeft overigens geen jaren geduurd, de geheime relatie. Zolang was ik geen tweede vrouw gebleven en mijn man kreeg het er ook steeds moeilijker mee.

Miss
Margo

Die vragen heb ik ook heel lang gehad, toen uit kwam dat mijn man mij meerdere malen bedrogen had.
Jezusminna, smorgens met haar en savonds met mij. Dat kun je je gewoon niet voorstellen van te voren wat het met je doet, tot het écht land.
Gelukkig heb ik die overlevingsstand achter mij kunnen laten.

Zoals hij zelf zegt werkt het met kamertjes. Hij deed gewoon een deurtje dicht en ging daarna naar het volgende " kamertje".
Als de minnares meer wilde, of gevoelens uiten werd het te heet onder zijn voeten en dan brak hij het af. En er kwamen zeker schuldgevoelens bij ( wat ik me afvraag maar goed dat is een ander onderwerp) maar vaak pas veel later, en tot zijn tas klaar stond.
Gewoon omdat hij betrapt was en door de mand viel, of omdat hij zijn trouwe, warme vrouw, die allés regelde niet kwijt wilde?
En daar krijg ik nu pas, twee jaar later iets meer zicht op.
Want waarom zou je weggaan als je thuis alles hebt? Dan is het veel fijner beide warm te houden, en uitermate egoïstisch.

Ik houdt het voor mij zelf voor in de zin: Gewoon omdat het kon, spanning, impulsiviteit ( adhd ) de mogelijkheid er voor was, ik thuis toch wel op hem " wachten " en een gigantische aandachtsjunk is.

Maar ik realiseer me dat hij een bijzonder exemplaar is. En je goed moet zoeken, zn exemplaar te vinden. Maar hij draaide alle vrouwen om zijn vinger. Inclusief mij.

Nik
Nou ....

Ik weet dat dit soort vragen meestal geen vragen zijn waar echt een antwoord op gezocht wordt. En dat het antwoord ook vaak niet wordt geloofd. Er schuilt in de vraag al een verwijt. En dat snap ik. Maar als ervaringsdeskundige kan ik je vertellen dat het anders zit dan je zou verwachten.

Ik had jaren een minnaar. En was niet eens ongelukkig in m’n huwelijk, sterker ik had best een leuke echtgenoot. Ik was ook niet dronken. En ik ben verre van gewetenloos. Maar ik werd totaal overdonderd door een onbekende man. Volledig onverwacht. En in een zwak moment liet ik me gaan. En toen was het een kwestie van een glijdende schaal.

Rationeel zou je zeggen dat ik er zo snel mogelijk mee had moeten stoppen. Maar aan deze verliefdheid was niets rationeels. Ik wilde juist vasthouden aan deze man. En scheiden was zoiets als in m’n eigen voet schieten. Ik kon toch mijn echtgenoot en kind niet achterlaten voor mijn eigen geluk?

En dan is er wanhoop, en mentale afzondering. En ook enorm veel verdriet. En duurde het voort. Verlamd. Als de dood een verkeerde keus te maken. En mensen pijn te doen.

Ik ben in therapie gegaan. Om er achter te komen wat er nou gebeurde, hoe dat uberhaubt kon gebeuren. Waarom ik geen beslissing durfde te menen. Dat was een heel complex traject waarin ik veel leerde over mezelf, de manier waarop ik keuzes maak. En nog veel meer. En uiteindelijk besloot ik daardoor te kiezen voor mezelf en mijn echtgenoot te verlaten. Mijn minnaar verliet zijn echtgenote. Dat is ruim 10 jaar geleden en ben ik inmiddels 4 jaar getrouwd met m’n minnaar.

Vele moraalridders hadden hun mening klaar. En het is niet iets om trots op te zijn. Maar een slecht mens ben ik zeker niet en ik haalde er ook zeker niet lichtzinnig m’n schouders over op. De liefde tussen mij en mijn minnaar was simpelweg te groot.

Miss
Maar

@ Nik, ben je dan nooit wantrouwend of bang dat jou man hetzelfde bij jou doet als bij zijn vorige vrouw?
Dit is niet aanvallend bedoeld maar meer om inzicht voor mezelf te krijgen hoe je dan in je huwelijk van nu staat.

@ Margo, nog een kleine toegevoeging aan mijn vorige post. In man's geval ook een vorm van opvoeding. Zijn vader ging alleen maar vreemd tijdens het huwelijk met zijn moeder. En man werd vaak als kleine 8 jarige jongen "gewoon" meegenomen naar minnaressen. Daar zat hij gemakkelijk een paar uur voor de televisie. Liegen en niet praten werd dan ook een vertrouwd systeem.

Een opgebouwd (familie) systeem zullen we maar zeggen. Wat nu doorbroken word, zover het binnen mijn " macht " ligt.

Zijn vader heeft nu een nieuwe vriendin, vorige week heb ik open gesprek met haar gehad. Ze is super wankel en onzeker of hij niet weer vreemdgaat, tja... toen heb ik me maar wijselijk stil gehouden en haar gezegd dat ze haar eigen grenzen zal moeten bewaken.
Zoals mijn man nu zelf zegt, na veel therapie, zoals je eraan komt, kom je er ook weer vanaf. In zijn vaders geval.
Je hebt dus vele gradaties in het vreemdgangers wereld. Het deed bij mij, mijn ogen in iedergeval open..

Sterkte met je verdriet, mocht dit aan de orde zijn.

Mari
tja Nik

Ten eerste: moedig dat je hier je verhaal doet. Toch koop ik het niet. Je schrijft

"Ik had jaren een minnaar. En was niet eens ongelukkig in m’n huwelijk, sterker ik had best een leuke echtgenoot. Ik was ook niet dronken. En ik ben verre van gewetenloos. Maar ik werd totaal overdonderd door een onbekende man. Volledig onverwacht. En in een zwak moment liet ik me gaan. En toen was het een kwestie van een glijdende schaal."

Dit hoor je veel in het kader van vreemdgaan maar toch hangt het allemaal maar op één premisse: 'Het overkomt je'

En dat geloof ik dus niet. Er is altijd een keus. Op het moment dat je begint te flirten of er op in gaat. Bij de eerste kus, bij de eerste vrijpartij en de volgende en de volgende.
Er is een keus om het niet te doen. Of om het wel te doen omdat je zo verliefd bent en je echtgenoot ervan op de hoogte te stellen.

Ik kan me zo voorstellen dat veel van de twijfel ook ging over belangen die je had? En niet zozeer om hoe je psychologisch in elkaar stak.

Het nare voor je ex echtgenoot was natuurlijk dat hij nooit een keuze heeft gehad om voor je te vechten én nog eens jaren is bedrogen.

Ik kan me voorstellen dat je in zo'n situatie terecht komt en dat het intens moeilijk is eerlijk te zijn. En zelfs dat je er te lang mee wacht en dat je er dan eenmaal in verstrikt bent. Ik heb ook geen moreel oordeel over het vreemdgaan an sich maar wel over het liegen. Te makkelijk ook om mensen die er een mening over hebben af te schrijven als moraalridders die makkelijk oordelen terwijl jij het zo moeilijk had.

Mijn mening kortom: verkoop het niet als iets wat je overkomt jarenlang en waardoor je door je persoonlijkheidsstructuur geen keuze in had.

Nik
Mari/miss

Mari, Het is niet m’n intentie jou iets te doen geloven. Je bent ook zeker niet de enige met jouw mening/oordeel. En dat is prima. Ik wilde enkel vanuit mijn eigen ervaring antwoord geven op Margo haar vraag.

Miss: ik heb geen angst dat mijn echtgenoot vreemd zou gaan. Daar ben ik ook nooit bang voor geweest in andere relaties overigens, en juist nu helemaal niet. Er zijn veel offers gebracht voor onze relatie. We zijn er derhalve erg zuinig op.

Klara
Ik ben ooit

2 keer vreemdgegaan. (met een ex waar ik nog niet zo goed klaar mee was)
Maar ik ging zelf ook door een hel, voelde me wekenlang doodongelukkig.
Nu was dat met een vrijgezel, dus geen partner van hem waarmee ik hoefde te dealen. Maar dat had verder voor mij geen verschil gemaakt denk ik en nog rotter dan ik me al voelde had niet gekund.

Ik kreeg het ook zo slecht geregeld emotioneel dat ik ook gestopt ben met de relatie die ik toen had. En uiteindelijk zijn we in een later stadium toch weer bij elkaar gekomen.

Nik
Ps

Ik zeg trouwens nergens dat het me overkwam. De ontmoeting overkwam me. De eerste kus overviel me. Daarna was alles een keus. Sterker, het was de allereerste keer dat ik heel bewust een keus maakte voor iets dat ik wilde, zonder rekening te houden met wat anderen van me verwachtte.

Het heeft tijd gekost om te beseffen wat de gevolgen van die keus waren, en daarmee om te gaan. Wat ik moest doen, welke scenario’s er waren. Tijd die nodig was consequenties te overzien en te aanvaarden.

Mari
Nou Margo

Daar heb je een antwoord: veel mensen zullen denken "ik kies nou eens voor mijzelf". En omdat we niet kunnen weten in hoeverre diegene zich heeft weggecijferd voor de ander (ja bij je man wel natuurlijk) kunnen we daar eigenlijk niet een oordeel over hebben. Nou ja over langdurig liegen wel maar ook dat kan komen door alles en iedereen willen sparen.

Ik heb een vriendin die al jaren iets heeft met een getrouwde man. Man woont inmiddels niet eens meer bij zijn vrouw maar hun relatie is nog steeds geheim. Het irriteert me maar ook omdat ik zie dat zij er aan onder door gaat.

Zij is iemand die een ontzettende people pleaser is en alleen maar geeft. Ze vindt het ook erg voor de vrouw (het is een paar keer uit gekomen) en voelt zich wel schuldig maar (ook al heb ik en anderen al honderden keren gezegd dat ze moet stoppen) op dit punt houdt ze vast aan die verhouding. Omdat ze verder van niemand iets 'krijgt' en hier wat contact en warmte uit denkt te halen.

Ik zie dat ze hier in ook gebruikt en belogen wordt, ik keur die verhouding af, niet omdat zij verantwoordelijk moet zijn voor zijn huwelijk maar omdat er twee vrouwen 'geplayd' worden.

Sinilind
Veel te zwart wit allemaal

De meeste reacties hier zijn veel te zwart-wit. Er zijn natuurlijk vrouwen of mannen die hun partner aan de lopende band bedriegen, maar de enige reactie is dan zo snel mogelijk de partner te dumpen en verder met opgeheven hoofd alleen te gaan. Maar in de meeste gevallen is het complex. Ik geloof eerlijk gezegd niet in perfecte relaties waarin opeens door een slechte vrouw of een slechte man een wig gedreven wordt. Er is meestal een reden (vaak onbewust, soms ook niet) dat je niet trouw blijft aan je partner. En natuurlijk is de betere oplossing om te werken aan het probleem. Maar ik weiger om zo zwart wit te denken. En ik.heb aan beide kanten gestaan: bedrogen, en daarna bedrieger. Mijn ex man was niet schuldig, ik was niet schuldig. Ik weiger in termen van schuld te denken.
Sini

Margo
Moedig.

Allereerst bedankt "andere" vrouwen voor jullie eerlijke antwoord.

Ik vind ook dat je ten alle tijde een keus hebt, de keus van eerlijk en respect naar je echtgenoot, wat er ook gebeurd, hoe verlieft je ook bent, wees eerlijk en neem de consequenties.
Je maakt door het liegen bij de ander zoveel kapot, de onzekerheid.
Ook geloof ik dus niet dat je huwelijk dan goed is, als je huwelijk goed is wordt je niet verlieft op een ander, dan heb je het goed, en gaan je gevoelens niet op de loop.

Op dit moment zit ik met mezelf in de knoop, waarom....ik verwijt mezelf dat ik zo stom ben geweest en niks in de gaten.heb gehad.
Dat hij zich ellendig voelde, en ik dacht dat het mijn schuld was.

Wat voel ik me dom, en dat overheerst nu

Margo
En dan

En dan.....ik heb een huishoudschool diploma, zij een universiteit.
Ik ben een mollige grijze oma.
Zij verzorgt tot in de puntjes, haartjes strak, make-upje, parel ketting, dure merkkleding, en super slank....
Ga ik ook lipstick kopen??

Bedrieger
Glijdende schaal

Ik ging vreemd met een single, dus ik bedroog wel mijn man maar geen andere vrouw. Ik was wel de laatste waarvan ik ooit verwachtte zoiets te doen. Niks voor mij. Ik had er ook best een stevige mening over, over vreemdgangers. En toch heb ik het gedaan.

Het gaat natuurlijk heel geleidelijk. Best tevreden in mijn huwelijk, morrelt wel het één en ander maar niks dramatisch. Dan kom je iemand tegen waar je het goed mee kan vinden. Vriendschap groeit. Na een tijdje vraag je je af of hij je nou meer dan gewoon leuk vind. En je merkt dat je hem ook meer dan gewoon leuk gaat vinden. Je probeert het met man leuker te krijgen maar dat lukt niet. Je bloeit op door die ander. Denkt dat een keertje zoenen best kan. Verder niks. Maar dan ga je echt van hem houden en hij van jou. Jullie kunnen om bepaalde reden nooit samen verder. Na twee jaar zetten jullie er een punt achter, hij moet door, jij ook. Vreselijk, want het is niet geëindigd omdat je niet meer van elkaar houdt maar omdat het niet kan. Je probeert er met je man nog wat van te maken maar dat gaat moeizaam. Ik weet wel zeker dat hij echt niks weet of zelfs maar vermoed van deze affaire gelukkig, want dat verdriet verdient hij niet. Ik zal het ook nooit vertellen.

Bedrieger
Margo

Als je je man wil houden of terugkrijgen moet je niet proberen op haar te lijken. Je bent het aantrekkelijkst als je je leukste zelf bent. Met jouw sterke kanten. Verliefd worden op iemand is niet alleen hoe leuk de ander is, ook het gevoel dat die ander jou over jezelf geeft. Als jij je man het gevoel geeft dat hij geweldig is omdat jij, (interessante, gezellige, zorgzame, ambitieuze, creatieve, zelfverzekerde, vrolijke, sociale... vul maar in wat jouw kwaliteiten zijn) Margo, hem geweldig vindt wakkert dat dat gevoel bij hem aan. Misschien is je man nu in de bonen dat zo'n parelketting lady hem leuk vindt, voelt hij zich gestreeld. Probeer haar niet na te doen, dat wordt een slap aftreksel. Probeer je leukste zelf te zijn, want vast heel moeilijk is omdat je een keiharde klap hebt gehad en je nu niet lekker in je vel zit. Daar heb je geen lipstick voor nodig, maar de dingen waar jij goed in bent en van geniet. En als je man dat toch niet ziet en waardeert, ben je in elk geval voor jezelf je leukste zelf.

Margo
Bedrieger

Elke seconde horen hoe geweldig je bent, dat deed ze...zeggen dat ze niet snapte dat ik dat niet vond...dat deed ze.
Jij hebt het nooit verteld, mijn man wel, anders was hun affaire door gegaan.

Ik ben wie ik ben, zonder lipstick voel ik me goed, maar voor nu worstel ik nog met mezelf

Klara
Nee geen lipstick

als je daar niet van houdt!!

Maar mollige grijze oma, dat klinkt wel heel erg a seksueel....
(daar hoeft ook niks mis mee te zijn maar dat moet bij je allebei passen)

Waarom niet mooie mollige grijze vrouw?
Oma klinkt lief en dat ben je vast (of kun je zijn) voor je kleinkinderen maar een oma is vast niet wat je man (of andere mannen/vrouwen) willen.
Maar belangrijker: wil je slechts dat voor jezelf zijn?

@Emma
Waarom geen oma?

"maar een oma is vast niet wat je man (of andere mannen/vrouwen) willen"

Ik ga er toch wat van zeggen. Oma's kunnen ook heel sexy en/of seksueel actief zijn, ook zonder hakken en lipstck. Het moet maar eens afgelopen zijn met het idee dat vrouwen na een zekere leeftijd of zodra er kleinkinderen zijn geen seks meer zouden moeten willen hebben. Je houdt het zo in stand: jong en leuk of oma en afgedaan. Oma's hebben kleinkinderen, werk, een actief seksleven, geld, auto enz.

Wat vreemdgaan betreft: het komt op je pad. Ik ben het eens met Sinilind. Het is nooit zo zwart-wit. Het is ontzettend rot voor je hoe het nu gaat. Ik hoop dat je je over een tijd beter kunt voelen. Wat de anderen zeggen: wees jezelf, met of zonder lipstick, oma of niet. Als het maar bij jou past.

Klara
Waarom geen oma?

Als ik ooit oma wordt dan ben ik dolgraag een oma voor mijn kleinkinderen.
Voor mezelf blijf ik liever Klara.
En voor mijn man wil ik bovenal Klara zijn maar ook vrouw.

Klara
Ik bedoel dus juist

dat je als je oma bent ook vrouw kunt blijven.
Maar als je jezelf alleen maar definieert als oma kan ik me zo voorstellen dat de spanning verdwijnt.
(voor partner maar ook voor jezelf)

Margo
Te ver

Het schiet te ver door, natuurlijk ben ik geen oma ...ik ben een vrouw, iemand die gewaardeerd wil worden, niet iemand die 2 jaar lang voorgelogen wil worden

Anna52
Niet dom

Margo, je bent niet dom. Zoek de schuld niet bij jezelf. Duizenden vrouwen zijn je voorgegaan, ook zij merkten vaak niets of herkenden signalen niet.

In antwoord op je eerste vraag: Mijn man vertelde altijd schuldgevoel voor en na. Maar tijdens verkeerde hij in een soort bubbel. Soort verslaving.

Leerachterstand wegwerken, hoe doe je dat?!

Lees hier of je kind een achterstand heeft en wat je kunt doen.