Home » Forum » Relaties » Dochter bemoeit zich enorm met relatie van moeder en mij

dochter bemoeit zich enorm met relatie van moeder en mij

13 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Dirk
dochter bemoeit zich enorm met relatie van moeder en mij

Bijna een jaar heb ik een relatie met een vrouw,tussen ons gaat het prima,er is 1 minpuntje en dat is haar dochter.(16j)
Mijn vriendin heeft haar zo goed als alleen opgevoed,met haar papa heeft ze niet zoveel contact.
Ze doen ook bijna alles samen en eigenlijk zijn ze meer vriendinnen dan moeder en dochter,en daar zit het probleem denk ik.
Telkens mijn vriendin en ik( wij wonen niet samen) ergens afspreken of iets gaan doen zegt haar dochter hoe lang ze mag wegblijven,is zij een paar minuten te laat thuis belt ze een tiental keer op haar gsm om te vragen waar ze zit.
In het begin lachte ik ermee maar dat is constant zo het geval,als ze teveel smst met mij krijgt ze commentaar en als wij twee ergens zijn dan voel ik de spanning bij mijn vriendin al dat ze op tijd thuis moet zijn.
Ikzelf vind dat het leuke er die moment ook af is dan.
Onlangs had ze mij uitgenodigd met oudjaar en deed de dochter al moeilijk omdat ik er was,om 24u had ik mijn hand op mijn vriendin haar dij en weeral was er commentaar.
Toen ik aanstalte maakte om te vertrekken,omhelsden we elkaar en raad eens wie ons de levieten kwam lezen?Ik heb echt het gevoel dat mijn vriendin schrik heeft van haar eigen dochter.
Ik ben toen kwaad vertrokken en ik ben bang dat onze relatie op deze manier niet kan blijven duren.
Tips zijn welkom!

Sanne
Niet ongebruikelijk

Vriend van ons heeft een dochter van 16 en sinds kort een relatie met een nieuwe vrouw die ook een dochter van 16 heeft. En hoe moeilijk die meiden het er mee hebben! Ze slapen alleen bij elkaar als de meiden niet thuis zijn, zien elkaar weinig als de meiden huis zijn, zeker geen vakantie met z'n drietjes et cetera.

Van een afstandje denk ik dan 'wat bepalen ze veel'. Wat helpt is dat ik zelf een kind heb. En dat ik zelf van veel dacht (slecht eten, zeuren) dat dat mij nooit zou overkomen bij een kind. En je raadt het al...

Oordeel niet te snel en teveel. Afspraken maken over de tijd lijkt me vooral netjes over en weer. Concurreer niet zelf ook met de dochter. Wat in 16 jaar gegroeid is, wenselijk of niet, veranderd niet zomaar. Maar ze is al 16 en blijft niet eeuwig meer thuis wonen en bouwt steeds meer een eigen leven op denk ik? Hoe denkt je vriendin er over?

Alleenmoeder
Relatie

Nee, jullie relatie kan zo niet blijven voortduren. Ik heb zelf mijn 17-jarige dochter alleen opgevoed. We zijn erg close. Ik heb nu sinds 1,5 jaar een vriend en ik ken de situatie maar al te goed, van de andere kant zeg maar ;-)

Mijn dochter heeft mij 10 jaar lang voor zich alleen gehad, mijn vriend komt daar niet vanzelf tussen. Dat is ook niet een kwestie van "even wennen", nee, dat is een proces van jaren en dat geldt ook voor mij. Je vriendin zal zich dat goed moeten realiseren. Ze zal rekening moeten houden met de gevoelens van de dochter en de dochter zal rekening met moeder moeten leren houden.
Mijn vriend logeert hier 1x per week. Dan eten we met ons drieën, hangen op de bank, ' s ochtends gedoe met de badkamer en wie gaat het eerst de deur uit. Soms ziet ze hem 2x per week maar dat is echt de "fucking limit" op dit moment. Ik ga 1x per week naar hem toe. Zijn puberdochter is dan bij haar moeder. Wij hebben dan echt de hele avond samen. Om 11 uur ga ik weer naar huis. Ik accepteer geen eisen van mijn dochter over op tijd thuis komen enzo. Dit is echt mijn tijd met hem. Jouw vriendin zal zich moeten gaan afvragen hoe ze verder afspraken maakt met haar dochter over appen en tijden. Ze zal echt grenzen moeten stellen aan de dochter. Tegelijkertijd moet de dochter het gevoel hebben dat moeder er voor haar is. Dat moet echt nog wel bij een zestienjarige. En zeker als ze altijd alleen met moeder is geweest.
Voor zowel moeder als dochter is jullie relatie een aardverschuiving. Praat veel met je vriendin, over haar dochter en over jullie relatie. Vraag hoe het voor haar is, wat er precies gebeurt en laat haar veel aan het woord. Zeg dat het belangrijk is voor jou dat je tijd met haar alleen hebt, dat moet zij heel goed weten. Geef haar tijd de band met haar dochter opnieuw te bezien en in te richten. En zorg daarnaast dat je genoeg tijd en privacy.met z'n tweeën hebt.
Het klinkt ingewikkeld maar volgens mij is dat de enige manier, en bij ons werkt het. De relatie landt zachtjes aan en dochter wordt stukje bij beetje volwassen. Leef bij de dag, gebruik ook wat gevoel voor humor. Loop niet boos weg als moeder en dochter te close zijn. Dat verlies je onherroepelijk.

Dirk
Moeder-dochter

Ik heb gisteren een lang,goed en emotioneel gesprek gehad met mijn vriendin en we beseffen ook dat het zo voor niemand leuk is en dat op deze manier onze relatie weinig kans op slagen heeft.
Ik begrijp dat het voor haar nog het moeilijkste is omdat ze tussen 2 vuren zit.
Ik weet ook dat ze er enorm hard van afziet,ze wil voor iedereen goed doen en ze zit met een enorm schuldgevoel.
Langs de andere kant begrijp ik haar dochter ook maar al te goed ;zij kiest er namelijk niet voor en ze ziet me als een indringer die haar mama komt inpikken.
Ik verwijt haar helemaal niks en zal steeds normaal tegen haar doen.
Ik heb voorgesteld dat we eens een keertje met zijn 3 samenzitten om alles te bespreken,maar vooral afspraken maken waar we alledrie baat bij hebben.
Ik neem haar mama helemaal niet van haar af,ze doen dingen samen,gaan samen op vakantie;ik zie mijn vriendin maximum twee keer per week,maar langs de andere kant mag ze het geluk van haar mama niet ontnemen vind ik.
Ik hou enorm veel van deze vrouw en zal alle mogelijke oplossingen bekijken die er zijn,al besef ik ook dat het veel geduld zal vergen.

Alleenmoeder
Indringer

Dochter ziet jou als een indringer. Laat de moeder nu eerst met haar afspraken maken. Het is fijn dat je met moeder praat en goed naar baar luistert en zelf ook zegt wat je wel/niet wil. Dochter moet het eerst met moeder zien uit te zoeken, daarna pas met jou. Afspraken met dochter zijn in dit stadium echt alleen de verantwoordelijkheid van de moeder. Succes ;-)!

Trix
Eens met alleenmoeder

Hoe goed jouw bedoelingen en opvattingen ook zijn. Een gesprek met zn drieën graag alleen als dit ook de nadrukkelijke wens van de dochter is.

Moeder is aan zet. Zij zit tussen de vuren, dat is lastig, maar ze heeft ook de regie. Zij kan zowel naar dochter als naar jou aangeven waar de grenzen liggen, wat haar betreft. Met zn drieën praten geeft een idee van een gelijkwaardig gesprek, wat het zeker niet is en dat kan voor jullie alledrie heel pijnlijk gaan verlopen.

Met zn drieën zouden jullie juist luchtige contacten moeten hebben, waarbij ieder vrij is om zichzelf meer of minder te uiten. Dochter en jij moeten elkaar in alle rust gaan leren vertrouwen. Dat bereik je niet met een gesprek, maar met geduld en begrip en positieve ervaringen.

Dirk
Dank u voor de reacties

Ik denk dat jullie best wel eens gelijk kunnen hebben wat dat gesprek betreft;mannen denken in dat opzicht anders dan vrouwen ;-)
Ik wil nog wel zeggen dat haar dochter in de omgang met mij steeds vriendelijk en beleefd is en er kunnen grapjes verteld worden,hoe ze tegen haar mama over mij verteld weet ik natuurlijk niet;alleen vind ik dat ze een beetje te bezitterig is naar haar mama toe.
En ik weet ook dat het tijd nodig heeft en dat er niks mag geforceerd worden daarin;met de juiste aanpak zal dat wel in orde komen,in ieder geval bedankt voor jullie reacties

Alison
Kinderen en andere verantwoordelijkheden

Toevallig heb ik een gelijksoortige discussie met mijn vriend. Wij zijn 3 jaar bij elkaar maar ons contact is beperkt tot een à twee keer per week gemiddeld en de vakanties.Dat komt door zijn drukke baan en door mijn volle leven.
Mijn kinderen hadden totaal geen moeite met hem en zij vinden het ook geen enkel probleem als ik daar ben of hij hier. Maar toch, zij wonen nog thuis en ik heb nog andere verantwoordelijkheden die bij elkaar veel van mijn tijd/energie/aandacht in beslag nemen. Mijn vriend heeft daar moeite mee, dat heeft hij al een paar keer laten blijken.
Voor mij is het simpel, als ik moet kiezen tussen mijn kinderen en andere mensen die van mij afhankelijk zijn en op mij steunen en mijn vriend, dan is het exit vriend.
Iemand die geen begrip en geduld kan opbrengen om iets wat nog hooguit een aantal jaren duurt, denkt wat mij betreft voornamelijk aan zichzelf en niet aan de positie waar ik in zit.
Denk eens verder Dirk, denk eens over hoe het over pakweg 5 jaar is. Dan studeert die dochter ergens ver weg en komt ze alleen in de weekenden thuis. Of ze werkt en heeft haar eigen woning. Dan kunnen jullie doen wat je wil en zoveel bij elkaar zijn als je wil. Wat is nou 5 jaar op de rest van je leven?

Alleenmoeder
Alison

Ik geef je geen ongelijk, mäar je stelt het wel een beetje zwart/wit. Jouw kinderen hebben er geen moeite mee, en dan is het wel erg makkelijk roepen van "als .....dit of dat, dan exit vriend". Dat snappen we allemaal, en Dirk ook. Je moet zeker geduld hebben en begrip, mäar dat is behoorlijk pittig met een afwijzende puber vertel ik je. Bovendien is deze puber ook nog eens fulltime in the house. Dat is voor iedereen lastig. Met humor leven bij de dag en veel praten en denken is nodig. Over 5 jaar is ze weg en "als dit dan exit vriend", daar kan je soms helemaal niks mee.

Dirk
Alison

Begrip en geduld heb ik zeker daarvoor,en als het tot een keuze moet komen zal mijn vriendin,zoals elke ouder,zeker voor haar dochter kiezen.
Maar dat is inderdaad nogal zwart/wit en ik ben van mening dat er voor alles een oplossing is.
Wat ik vooral wil bedoelen is dat haar dochter moet aanvaarden dat haar mama een vriend heeft ,of die daar nu woont of niet.Haar moeder heeft ook het recht om gelukkig te zijn en ze hoeft niet constant in angst te leven als ze eens te laat thuis is of dat ze door haar dochter ‘betrapt’ wordt als ze met mij aan het bellen is.Als we samen eens ergens naartoe gaan mag ik ze zelfs nog niet aanraken omdat ze bang heeft dat haar dochter iets zal zeggen;het is toch niet de bedoeling dat ze constant in die angst moet leven en doen wat haar dochter ze opdraagt?
Gaat zij rekening houden met haar mama als ze zelf een vriend heeft?

Trix
Ik reageer even op één opmerking

"Gaat zij rekening houden met haar mama als ze zelf een vriend heeft?"

Wil je die vergelijking ajb nooit maken?
Je moet je echt realiseren dat een partner van één je ouders hoort bij een situatie van verlies. Het is het gevolg van een scheiding of overlijden, in elk geval niet iets waar het kind voor gekozen heeft. Het is pijnlijk. Natuurlijk gunnen kinderen hun ouders het geluk

Een kind met een relatie is een heel ander verhaal. Dat is een natuurlijk verloop.

Jij vraagt van haar nu om zich volwassen op te stellen. Zoals straks haar moeder zal moeten doen. Dat is niet eerlijk! Ze is 16! En bovendien: zij is het kind. Zij heeft het recht op haar moeder. Zij hoeft zich niet als een volwassene op te stellen t.o.v. deze nieuwe relatie. Natuurlijk zijn er afspraken te maken. Maar doe niet alsof zij een taak heeft in het slagen van jullie relatie.

Deze opmerking illustreert precies waarom jullie niet met zn drieën moeten gaan praten.

tante Sidonia
jij

moet niet vinden dat haar dochter zich anders moet gedragen: de moeder moet dat vinden. Vindt de moeder dat niet, dan raad ik je af om er commentaar op te geven naar de dochter toe of als zij erbij is.
Als moeder niet bij machte is om tegen haar dochter in te gaan, dan is dat helaas pindakaas voor jou: jullie relatie gaat het dan niet redden als jij strijd probeert te voeren in je eentje. Ga jij dan proberen het gedrag bij te sturen, Dan gaan zij een bondje vormen en ben je verder van huis.
Dan is het handiger eeen assertieve vriendin te zoeken de volgende keer.

Ik kan me de situatie best goed voorstellen en zou mij doodergeren als een ouder zo slap is t.o. zijn/haar kind. Maar je begint er niets tegen.

Alleenmoeder
Tante Sidonia

Het is niet alleen slapte van de moeder hoor. Ikzelf ben behoorlijk geschrokken van de reactie van mijn dochter. Ik had geen flauw idee van de impact. Ook de impact van de realtie op mij was behoorlijk groot. Het heeft echt wel even geduurd voordat ik m'n draai wist en de regie weer nam.